Öz
Iron and blacksmithing are sacred in Turkish culture. Turks, who succeeded in blacksmithing in all periods of history, established a similarity between blacksmiths and shamans, the leaders of Shamanism, and developed different beliefs related to blacksmithing. The sacredness attributed to iron is sometimes personified through blacksmiths and sometimes symbolized through the sword. In addition to being an instrument of war, the sword also represents concepts such as power, strength, durability and trust. With industrialization and mechanization, the value attributed to iron, the blacksmith and the sword begins to change. In the 20th century, blacksmithing lost its pre-eminent position. Growing up surrounded by oral culture since his childhood, compiling elegies and narrating epics, Yaşar Kemal is aware that oral culture is the basis of written literature, and he often makes use of oral literature products such as epics, legends and folk tales in his novels. The author, who also includes folk crafts in his works, is most interested in the craft of blacksmithing; while the iron forges and blacksmiths he admires are the subject of his novels, he also reveals the changes in Turkish society through iron. In his novel The Legend of the Thousand Bulls (1971), Yaşar Kemal deals with the change in the value attributed to blacksmithing and the sword according to social conditions, based on the land problem of a Yoruk tribe. In our study, after emphasizing the concepts of iron, blacksmithing and sword in Turkish culture, the novel The Legend of the Thousand Bulls is analyzed in terms of the cult of blacksmithing.
Anahtar Kelimeler
Oral culture iron blacksmithing sword Yaşar Kemal The Legend of the Thousand Bulls
Proje Numarası
Yoktur
Kaynakça
- Akkurt, K. (2018). Türk kültüründe kılıcın kutsallığı nedenler ve örnekler. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 7, 89-104.
- Andaç, F. (2012). Yaşar Kemal sözün büyücüsü. Kavis Kitap.
- Bayat, F. (2005). Mitolojiye giriş. Karam Yayınları.
- Bayat, F. (2006). Ana hatlarıyla Türk şamanlığı. Ötüken Neşriyat.
- Boratav, P. N. (1969). 100 soruda Türk halk edebiyatı. Gerçek Yayınevi.
- Boratav, P. N. (1982). Yaşar Kemal’in yörük kilimindeki nakışlar. Folklor ve Edebiyat içinde (ss.411-425). Adam Yayıncılık.
- Bosquet, A. (1993). Yaşar Kemal kendini anlatıyor. Toros Yayınları.
- Coşkun, B. (1996). Yaşar Kemal’in romanlarındaki folklorik ögeler [Yüksek Lisans Tezi]. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Çeribaş, M. (2007). Türklerde demirciler ve şamanlar. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, 42, 1-10.
- Çiftlikçi, R. (1993). Yaşar Kemal yazar-eser-üslup [Doktora Tezi]. İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Çolak, M. (2018). Türkçenin söz varlığında kılıç. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 7(4), 2154-2188.
- Eliade, M. (1999). Şamanizm. (İ. Birkan, Çev.). İmge Kitabevi.
- Eliade, M. (2003). Demirciler ve simyacılar. (M. E. Özcan, Çev.). Kabalcı Yayınevi.
- Erinç, O. (1971). Yaşar Kemal ve Binboğalar. Cumhuriyet Gazetesi, 4-5.
- Fethi Naci (2004). Yaşar Kemal’in romancılığı. Yapı Kredi Yayınları.
- Gürsel, N. (1999). Yaşar Kemal. Yüzyıl biterken içinde (ss. 85-116). Kavram Yayınları.
- İnan, A. (1986). Tarihte ve bugün Şamanizm. Türk Tarih Kurumu Basımevi.
- Kafesoğlu, İ. (1997). Türk milli kültürü. Ötüken Neşriyat.
- Kaya, M. (2003). Binboğalar Efsanesi’nin mitolojik yorumu. Geçmişten geleceğe Yaşar Kemal içinde (ss. 115-123). Adam Yayınları.
- Ögel, B. (1948). Türk kılıcının menşe ve tekâmülü hakkında. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 6(5), 431-460.
- Ögel, B. (2010). Türk mitolojisi I. Türk Tarih Kurumu Basımevi.
- Pazarkaya, Y. (2017). Sana son umudumu söyleyeceğim-Yaşar Kemal konuşuyor. Sözcükler Yayınevi.
- Sevinç, B. (2013). Yiğit ve silahlı adam diyalektiğinde kılıç imgesi. Turkish Studies. 8(6), 619-639.
- Şen, S. (2008). Eski Türklerde maden işçiliğine bir bakış. Modern Türklük Araştırmaları Dergisi, 5(3), 162-172.
- Topçu, M. (2008). Yaşar Kemal’in romanlarında halk bilimi unsurları [Doktora Tezi]. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Türkmen, F. ve Türker, F. (2014). Geleneklerde ve inançlarda demir. Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, 14(1), 1-8.
- Uğur Çerikan, F. (2014). Türk kültüründe demir [Doktora Tezi]. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Yaşar Kemal (1973). Binboğalar efsanesi. Cem Yayınevi.
- Yaşar Kemal (2005). Zulmün artsın. Yapı Kredi Yayınları.
- Yaşar Kemal (2011a). Ağacın çürüğü. Yapı Kredi Yayınları.
- Yaşar Kemal (2011b). Ustadır arı. Yapı Kredi Yayınları.
Öz
Türk kültüründe demir ve demircilik kutsaldır. Tarihin bütün dönemlerinde demircilikte başarı sağlayan Türkler, demirciler ile Şamanizm lideri şamanlar arasında benzerlik kurmuş, demircilikle ilgili farklı inançlar geliştirmiştir. Demire atfedilen kutsallık, kimi zaman demirciler aracılığıyla kişileştirilerek, kimi zaman da kılıç üzerinden sembolik bir biçimde sunulur. Kılıç bir savaş aleti olmasının yanı sıra güç, iktidar, sağlamlık ve güven gibi kavramları da temsil eder. Sanayileşme ve makineleşmeyle birlikte demire, demirciye ve kılıca atfedilen değer değişmeye başlar. 20. yüzyılda demirciliğin üstün konumunu kaybettiği gözlemlenir. Çocukluğundan itibaren sözlü kültürle iç içe yetişen, ağıt derleme ve destan anlatıcılığı yapan Yaşar Kemal, sözlü kültürün yazılı edebiyatın temelini oluşturduğu bilinciyle kaleme aldığı romanlarında, destan, efsane ve halk hikâyesi gibi sözlü edebiyat ürünlerinden yoğun biçimde yararlanır. Eserlerinde halk zanaatlarına da yer veren Yaşar Kemal en çok demircilik zanaatına ilgi duyar; hayran olduğu demir ocakları ile demircileri romanlarına konu alırken Türk toplumunda yaşanan değişimleri de demir aracığıyla gözler önüne serer. Yaşar Kemal, Binboğalar Efsanesi (1971) başlıklı romanında bir Yörük obasının toprak sorunundan yola çıkarak demirciliğe ve kılıca atfedilen değerin toplumsal koşullara göre uğradığı değişimi ele almıştır. Çalışmamızda Türk kültüründe demir, demircilik ve kılıç kavramları üzerinde durulduktan sonra Binboğalar Efsanesi romanı demircilik kültü açısından incelenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Sözlü kültür demir demircilik kılıç Yaşar Kemal Binboğalar Efsanesi
Etik Beyan
Etik Beyan gereksinimi yoktur
Destekleyen Kurum
Yoktur
Proje Numarası
Yoktur
Teşekkür
Yoktur
Kaynakça
- Akkurt, K. (2018). Türk kültüründe kılıcın kutsallığı nedenler ve örnekler. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 7, 89-104.
- Andaç, F. (2012). Yaşar Kemal sözün büyücüsü. Kavis Kitap.
- Bayat, F. (2005). Mitolojiye giriş. Karam Yayınları.
- Bayat, F. (2006). Ana hatlarıyla Türk şamanlığı. Ötüken Neşriyat.
- Boratav, P. N. (1969). 100 soruda Türk halk edebiyatı. Gerçek Yayınevi.
- Boratav, P. N. (1982). Yaşar Kemal’in yörük kilimindeki nakışlar. Folklor ve Edebiyat içinde (ss.411-425). Adam Yayıncılık.
- Bosquet, A. (1993). Yaşar Kemal kendini anlatıyor. Toros Yayınları.
- Coşkun, B. (1996). Yaşar Kemal’in romanlarındaki folklorik ögeler [Yüksek Lisans Tezi]. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Çeribaş, M. (2007). Türklerde demirciler ve şamanlar. Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, 42, 1-10.
- Çiftlikçi, R. (1993). Yaşar Kemal yazar-eser-üslup [Doktora Tezi]. İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Çolak, M. (2018). Türkçenin söz varlığında kılıç. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 7(4), 2154-2188.
- Eliade, M. (1999). Şamanizm. (İ. Birkan, Çev.). İmge Kitabevi.
- Eliade, M. (2003). Demirciler ve simyacılar. (M. E. Özcan, Çev.). Kabalcı Yayınevi.
- Erinç, O. (1971). Yaşar Kemal ve Binboğalar. Cumhuriyet Gazetesi, 4-5.
- Fethi Naci (2004). Yaşar Kemal’in romancılığı. Yapı Kredi Yayınları.
- Gürsel, N. (1999). Yaşar Kemal. Yüzyıl biterken içinde (ss. 85-116). Kavram Yayınları.
- İnan, A. (1986). Tarihte ve bugün Şamanizm. Türk Tarih Kurumu Basımevi.
- Kafesoğlu, İ. (1997). Türk milli kültürü. Ötüken Neşriyat.
- Kaya, M. (2003). Binboğalar Efsanesi’nin mitolojik yorumu. Geçmişten geleceğe Yaşar Kemal içinde (ss. 115-123). Adam Yayınları.
- Ögel, B. (1948). Türk kılıcının menşe ve tekâmülü hakkında. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 6(5), 431-460.
- Ögel, B. (2010). Türk mitolojisi I. Türk Tarih Kurumu Basımevi.
- Pazarkaya, Y. (2017). Sana son umudumu söyleyeceğim-Yaşar Kemal konuşuyor. Sözcükler Yayınevi.
- Sevinç, B. (2013). Yiğit ve silahlı adam diyalektiğinde kılıç imgesi. Turkish Studies. 8(6), 619-639.
- Şen, S. (2008). Eski Türklerde maden işçiliğine bir bakış. Modern Türklük Araştırmaları Dergisi, 5(3), 162-172.
- Topçu, M. (2008). Yaşar Kemal’in romanlarında halk bilimi unsurları [Doktora Tezi]. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Türkmen, F. ve Türker, F. (2014). Geleneklerde ve inançlarda demir. Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, 14(1), 1-8.
- Uğur Çerikan, F. (2014). Türk kültüründe demir [Doktora Tezi]. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Yaşar Kemal (1973). Binboğalar efsanesi. Cem Yayınevi.
- Yaşar Kemal (2005). Zulmün artsın. Yapı Kredi Yayınları.
- Yaşar Kemal (2011a). Ağacın çürüğü. Yapı Kredi Yayınları.
- Yaşar Kemal (2011b). Ustadır arı. Yapı Kredi Yayınları.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Türkiye Sahası Yeni Türk Edebiyatı |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Proje Numarası | Yoktur |
| Gönderilme Tarihi | 6 Nisan 2025 |
| Kabul Tarihi | 9 Temmuz 2025 |
| Erken Görünüm Tarihi | 13 Mart 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 13 Mart 2026 |
| IZ | https://izlik.org/JA65BM28TC |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: Advanced Online Publication |
Amaç ve Kapsam
Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nin yayın organı olan Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi (HÜEFD), 1983 yılından bu yana dil, edebiyat, sosyal ve insani bilimler alanlarında ulusal ve uluslararası özgün bilimsel araştırmaları yayımlayarak ilgili alanlardaki çalışmalara katkı sunmayı amaçlamaktadır.
HÜEFD'de dil, edebiyat, sosyal ve insani bilimler alanlarında ulusal ve uluslararası özgün bilimsel araştırma yazılarına yer verilmektedir. HÜEFD kapsadığı konularla ilgili ve yazım kurallarına uygun olarak hazırlanan Türkçe, İngilizce, Fransızca, Almanca çalışmaları değerlendirme sürecine almaktadır.
Yazım Kuralları
Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi (HÜEFD) kapsadığı konularla ilgili ve yazım kurallarına uygun olarak hazırlanan makaleleri dikkate almaktadır. Türkçe makalelerin Türk Dil Kurumu güncel yazım kurallarına uygunluğunu ve yabancı dilde (İngilizce, Fransızca, Almanca) gönderilen makalelerin ilgili dilin yazım kurallarına uygunluğu esas alınır. Gönderilen makaleler en az beş bin en çok on bin sözcükten oluşmalıdır. Makaleler Times New Roman yazı karakterinde, 11 punto büyüklüğünde ve tek satır aralığıyla yazılmalıdır. HÜEFD'ye gönderilecek yazılar format açısından tümüyle Makale Şablonu'na uygun düzenlenmelidir. Kaynakça APA kuralları 7. sürüme uygun olmalıdır. Makaleler dergiye .pdf değil .docx ya da .doc formatına gönderilmelidir. Makale tam metni yazar isimlerini içermemelidir. Gönderim sırasında aşağıdaki dosyaların yüklenmesi gerekmektedir:
- HÜEFD Makale Şablonu'na uygun olarak hazırlanmış ve yazar isimlerini içermeyen makale tam metni,
- Yazar Bildirimi,
- Katkı ve Sorumluuk Bildirim Formu,
- Ön Yazı
Ön değerlendirme sonucunda derginin kapsamına, yazım kurallarına, kaynak verme formatına ve/veya dergi şablonuna uygun olmadığı tespit edilen metinler yazara geri gönderilir.
1. Başlık ve Yazar Bilgisi
Makalenin başlığı, sayfaya ortalanmış, 14 punto büyüklüğünde, kalın, sözcüklerin baş harfleri büyük olarak yazılmalıdır. Başlıktan önceki satır 0 nk, sonraki satır 0 nk, satır aralığı ise 1,15 nk olarak ayarlanmalıdır.
Türkçe yazılmış makalelerde Türkçe başlığın altına İngilizce, İngilizce yazılmış makalelerde ise İngilizce başlığın altına Türkçe başlık yazılmalıdır. Bu ikinci başlık, sayfaya ortalanmış, 14 punto büyüklüğünde, ince, sözcüklerin baş harfleri büyük olarak yazılmalıdır. Başlıktan önceki satır 0 nk, sonraki satır 0 nk, satır aralığı ise 1,15 nk olarak ayarlanmalıdır.
Başlık kısa ve konu hakkında bilgi verici olmalıdır. Başlığın uzunluğu 12 sözcüğü geçmemelidir. Başlıkta makalenin içeriği ve konu alanı yansıtılmalıdır.
Yazarın/yazarların adları küçük harf, soyadı büyük olmak üzere 11 punto ve sola yaslanmış olarak verilmelidir. Yazar adı için önceki satır 0 nk, sonraki satır 0 nk ve satır aralığı 1,0 nk olarak ayarlanmalıdır.
Yazarın/yazarların unvanı, kurumu, e-posta ve ORCID numaraları yıldız imiyle 10 punto olarak dipnotta belirtilmelidir.
2. Öz ve Anahtar Sözcükler
Her makalenin başında mutlaka Türkçe ve İngilizce öz bulunmalıdır. Makale dili Türkçe ise önce Türkçe öz, İngilizce ise önce İngilizce öz verilmelidir.
Öz ve “Abstract” başlıkları 11 punto büyüklüğünde, kalın ve sayfaya ortalanmış yazılmalı; başlıktan önceki satır 0 nk, sonraki satır 0 nk ve satır aralığı 1,15 olarak ayarlanmalıdır.
Makalenin özü araştırmanın amacını, yöntemini ve elde edilen bulguları yansıtacak şekilde, 250-300 sözcük olarak hazırlanmalıdır.
Her makalede öze ilişkin en az beş, en çok yedi anahtar sözcük bulunmalıdır.
Özet ve anahtar sözcükler 10 punto büyüklüğünde yazılmalıdır.
3. Bölümler ve Alt Bölümler
Birinci düzey ana başlıklar 11 punto, kalın, düz ve sözcüklerin baş harfleri büyük olarak yazılmalıdır. Başlıktan önceki satır 12 nk, sonraki satır 12 nk ve satır aralığı 1,0 nk olarak ayarlanmalıdır.
İkinci düzey alt başlıklar 11 punto, kalın, italik ve sözcüklerin baş harfleri büyük olarak yazılmalıdır. Başlıktan önceki satır 12 nk, sonraki satır 12 nk ve satır aralığı 1,0 nk olarak ayarlanmalıdır.
Üçüncü düzey alt başlıklar 11 punto, ince, italik ve sözcüklerin baş harfleri büyük olarak yazılmalıdır. Başlıktan önceki satır 12 nk, sonraki satır 12 nk ve satır aralığı 1,0 nk olarak ayarlanmalıdır.
Dördüncü düzey alt başlıklar bir tab içeriden başlamalı ve 11 punto, ince, italik ve sözcüklerin baş harfleri büyük olarak yazılmalıdır. Başlıktan önceki satır 12 nk, sonraki satır 12 nk ve satır aralığı 1,0 nk olarak ayarlanmalıdır.
Metin gövdesinde paragraf girişleri 1 cm içeriden yapılmalı ve tüm paragraf iki yana yaslanmalıdır. Tüm metin boyunca paragraflar önceki satır 0 nk, sonraki satır 0 nk ve satır aralığı 0 nk olarak ayarlanmalıdır.
4. Dipnot ve Kaynakça
Kaynaklar APA Kaynak Gösterme Standardının 7. Sürümüne uygun olarak verilmelidir.
Yazılara dipnot verilmesi gerektiğinde, açıklamalar metin içinde numara verilerek sayfa sonunda belirtilmelidir.
Dipnotlar 10 punto, önceki satır 0 nk, sonraki satır 0 nk ve satır aralığı 1,0 nk olarak ayarlanmalı ve dipnot metni iki yana yaslanmalıdır.
5. Şekiller
Şekil başlığı şeklin altında ortalanmış biçimde verilmelidir. Metin içerisinde şekle mutlaka yönlendirme yapılmalıdır. Şekil başlığında önceki satır 0 nk, sonraki satır 6 nk ve satır aralığı 1,0 olarak ayarlanmalıdır.
Şekil başlığı tümce düzeninde, sadece ilk sözcüğün baş harfi büyük olarak yazılmalıdır. Şekillerin sağına ya da soluna herhangi bir metin yerleştirilmemelidir.
Eğer şekil başka kaynaktan alınmış ise şekil başlığında alıntı yapılan kaynağa gönderimde bulunulmalıdır.
6. Tablolar
Tablo başlığı tablonun üstünde ortalanmış biçimde verilmelidir. Metin içerisinde tabloya mutlaka yönlendirme yapılmalıdır. Tablo başlığında önceki satır 0 nk, sonraki satır 6 nk ve satır aralığı 1,0 olarak ayarlanmalıdır. Tablo başlığı tümce düzeninde, sadece ilk sözcüğün baş harfi büyük olarak yazılmalıdır. Tabloların sağına ya da soluna herhangi bir metin yerleştirilmemelidir.
Tablo içi başlıklarda koyu karakter kullanılmamalı, HÜEFD Makale Şablonunda örneklenen tabloya benzer biçimde kenarlıklar kullanılmalıdır.
Tablo içinde yer alan metinler 10 punto büyüklüğünde olmalı ve satır aralığı 1,0 nk olarak ayarlanmalıdır.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi (HUEFD), 1983 yılından bu yana dil, edebiyat, sosyal ve insani bilimler alanında ulusal ve uluslararası özgün bilimsel araştırma yazılarına yer veren akademik ve hakemli bir dergidir ve aşağıdaki ilkeler doğrultusunda yayın hayatını sürdürmektedir. Dergimize gönderilen bilimsel yazılarda, ICMJE (International Committee of Medical Journal Editors) tavsiyeleri ile COPE (Committee on Publication Ethics)’un Editör ve Yazarlar için Uluslararası Standartları dikkate alınmaktadır.
Yazarlar ve Yazarların Sorumlulukları
- Yazarlar, özgün (daha önce yayımlanmamış) çalışmalarını dergiye göndermek ve dergi web sayfasında verilen yazım yönergelerini takip etmekle yükümlüdür.
- Yazarlar, daha önce yayınlanmış veya başka bir platformda hakem süreci başlamış çalışmalarını göndermemelidir.
- Yazarlar, makalelerindeki fikirlerin şekillendirilmesinde etkili ya da bilgilendirici her türlü kaynağa gönderme verir.
- Yazarlar, herhangi bir makale ya da burs değerlendirme sürecinde hakem olarak aşina oldukları bilgileri izinsiz kullanmazlar.
- Yazarlar, kişisel iletişimden elde edilen bilgileri, çalışma içerisinde anmak isterlerse, anılacak kişilerden gerekli izinleri almış olmalılardır, aksi durumda bu bilgilere çalışma içerisinde yer verilmemelidir.
- Çalışma bir kurum ya da kuruluş tarafından bir proje kapsamında destekleniyorsa, tüm mali destekler destek numaralarıyla birlikte yazılmalıdır.
Etik İzinler
- Çalışma insan denek kullanmayı gerektiriyorsa, yazarlar kurumsal etik kurul onayı almakla yükümlüdürler.
- Yazarlar, insan deneklerden gerekli izinlerin alındığını ve katılımcıların haklarının gözetildiğini açıklayan açık bir bildirim sunmalıdır.
- Başkalarına ait ölçek, anket ve fotoğrafların kullanımı için sahiplerinden izin alınmalıdır.
- Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine uygunluğunun belirtilmesi gerekmektedir.
- Aşağıdaki durumlar etik kurul izni gerektirmektedir:
Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel ya da nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar,
İnsan ve hayvanların (materyal/veriler dahil) deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılması,
İnsanlar üzerinde yapılan klinik araştırmalar,
Hayvanlar üzerinde yapılan araştırmalar.
Hakemlik Süreci
- HUEFD’ye gönderilen her çalışma, çift-kör hakemlik sürecine ve nesnel değerlendirmeye dayalı editör kararına bağlıdır.
- HUEFD’ye gönderilen her çalışma, dergi yayın politikasına uygunluk açısından editör tarafından değerlendirilir ve konusunda uzman iki hakeme gönderilir.
- Editörler, yazarlar ile çıkar çatışması olmayan hakemleri, çalışmayı değerlendirmek üzere atamakla sorumludur.
- Dergiye gönderilen çalışmaların yazar-hakem ve hakem-yazar süreçlerinde gizlilik esastır.
- Dergide çıkar çatışmalarını hakem değerlendirmelerinde adil bir şekilde yürütmek için çift taraflı kör hakemlik sürecini işletmektedir. Böylelikle değerlendirme süreci ve sonrasında hakemler ve yazarlar birbirlerinden haberdar olmayacaklardır. Sürecin yönetimini izleyen alan editörü ise çıkar çatışması oluşan durumlarda editörlüğe bilgi vererek ilgili çalışmanın başka bir alan editörüne yönlendirilmesini talep etmekle sorumludur.
- Yazarlar, hakemlerin geri bildirimleri doğrultusunda gecikmelere imkân vermeyecek biçimde ve hakem ya da editörlerle iş birliği içerisinde istenen güncellemeleri yapmak ve numaralanmış bir biçimde raporlandırmakla yükümlüdür.
Yayın Etiği
- Editörler, derginin bilimsel kalitesini arttırmak ve yazarları bilimsel kalitesi yüksek araştırma üretmek için desteklemekle sorumludur. Hiçbir koşulda, intihal ya da bilimsel kötüye kullanımına izin verilmemektedir.
- HUEFD’ye gönderilen çalışmalar bilimsel çalıntı konusunda kontrol edilirler. Editörler iddia edilen veya kanıtlanmış bilimsel kötü kullanımdan haberdar olurlarsa makaleyi geri çekebilirler.
- Editörler, gerekli durumlarda gönderilen çalışmayı düzeltme, geri çekme veya çalışma hakkında özür yayınlamayı kabul ederler.
- HUEFD, açık erişim modelini kullanmaktadır. Dergide yayınlanması kabul edilen çalışmalar, derginin web sitesinden açık erişim ile erişilebilir kılınmıştır.
- Dergi web sayfasında yayınlanacak ve basılacak çalışmalar için herhangi bir ücret veya masraf talep edilmemektedir.
Telif Hakkı ve Erişim
- Yazarlar, yayınlanmış makalelerin telif haklarını HUEFD’ye devrettiğini kabul eder.
- Makalede yer alması gereken resim, şekil vb. anlatımı destekleyici materyal için gerekli kişi ya da kurumlardan izin alınması yazarın sorumluluğundadır.
Yayın planı
- HUEFD, Haziran ve Aralık aylarında olmak üzere yılda iki kez yayımlanmaktadır.
- HÜEFD'de yayına kabul edilen makaleler kabul alınan tarih doğrultusunda sıralanarak sayıya atanmaktadır.
Ücret Politikası
Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi’nde (HUEFD) yayımlanacak ve basılacak makalelerden herhangi bir ücret ya da masraf talep edilmemektedir.
Dizinler
Atıf Dizinleri
Dergi Kurulları
Sorumlu Yazı İşleri Müdürü ve Yayın Kurulu Başkanı
Editör Yardımcısı
Alan Editörleri
Dil Editörü
Bu eser Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.