Görsel Sanatlarda Paradoks

Öz

Sanat eserleri biriciktir. Bu yüzden tekildir. Sanat eserlerinin gizli yönleri vardır. Bu yüzden sanat eserlerinin analizinde birçok farklı yöntem bulunmaktadır. Sanat eserleri sanatçı üretimi de de olsa varlığını insana ve insanın içinde bulunduğu evrenden alır. Görsel sanatçılar, filozoflar şairler, mucitler, bilim adamları ve yazarlar gibi yaratıcı süreçlerde paradokstan da beslenerek eser üretmektedirler. Bir nesnenin görünen özelliklerinden bazılarını değiştirdiğimizde görsel algımız değişebilmektedir. Resme baktığımızda gözlerimiz beynimize bir görüntü göndermektedir. Bazen beyin bunu yanlış da analiz edebilmektedir. Görsel algıya tam olarak her zaman güvenmek bizim dış dünyayı yorumlamamız esnasında hatalara neden olabilir. Bu durumlar görsel paradoks olarak değerlendirilebilmektedir. Sanatçılar bu paradoksal denklemleri temalarında kullanarak izleyicide yanılsama oluşturmak isterler. Paradoks algılandığında bir açıklamaya ihtiyaç duyulur.

Bu makalenin amacı, paradoksu yapıtlarında tematik olarak kullanan görsel sanatçılardan Partıck Hughes, Maurits Cornelis Esher, Ignatius Widiapradja, Rene Magritte, Chema Madoz’ un yapıtlarını analiz etmektir. Paradoks içeren iki boyutlu tasarımlarda bir sağaltma sadeleştirme söz konusudur. Bunun yanında görsel sanatçılar genellikle temayı, temel bir takım biçim ve renkler ile sınırlandırılarak sofistike yollara ulaşmada mesajın doğrudan izleyici ile buluşmasını ve düşündürmesini istemektedirler. Bu nedenle görseller izleyici ile birçok farklı iletişime girmektedir. Makale de, Paradoks kavramı literatür bakımından araştırılmıştır. Araştırma, Partıck Hughes, Maurits Cornelis Esher, Ignatius Widiapradja, Rene Magritte, Chema Madoz’ e ait on adet görsel ile sınırlandırılmıştır. Seçilen bu görseller içerik konu ve teknik olarak incelenip oluşan veriler ışığında yorumlamalar yapılacaktır. 

Anahtar Kelimeler

• Sanatçı,Paradoks,Yapıt

THE PARADOX IN VISUAL ARTS

Öz

An art work is unique that's why it's single. Art works have hidden aspects That’s the reason why there are many different ways of analyzing artworks. Even though art works are artists' productions, they take their existence from human beings and from the world they are in. Visual artists, philosophers, poets, inventors, scientists and writers are producing works by feeding on paradoxes during the creative processes.

When we change some of the visible properties of an object, our visual perception can change. When we look at the picture, our eyes send an image to our brains but sometimes the brain can misread it. Always fully trusting visual perception can lead to errors during our interpretation of the outside world. These situations can be evaluated as visual paradoxes. Artists use these paradoxical equations in their themes to create illusion in the audience. When the paradox is perceived, an explanation is needed.

The purpose of this article is to analyze the artists who used paradox in their works thematically such as Partick Hughes, Maurits Cornelis Esher, Ignatius Widiapradja, Rene Magritte, Chema Madoz. Images depicting the paradox has a universal meaning similarity. Seen also throughout this creations due to the universal perceptions, despite the cultural differences, although at a basic level images of paradox can be perceived and interpreted. There is a simplification in the two dimensional creations including paradox. Furthermore visual artists generally by restricting the theme with some basic shapes and colors, they aim to make the audience meet with the message directly and think about it in order to reach the sophisticated way of it. In this respect the visuals are in contact with the audience in many ways. The article is limited to ten visuals of Partıck Hughes, Maurits Cornelis Esher, Ignatius Widiapradja, Rene Magritte, Chema Madoz by investigating the pradox notion in terms of literature. These chosen visuals will be examined in content, subject and technic and interpretations will be made throughout the data.

Anahtar Kelimeler

• Paradox

Kaynakça

1. Danto, A. C. (2012). Sıradan Olanın Başkalaşımı, Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Hanson, A. (2000). Ed: Jane Clarke, Antonia Contro, Esther Grisham, Cori Wulf, Produced by the Department of 'Museum Education The Art Institute of Chicago. A. Kalay & F. Göksu, (2003). “Reklam ve Paradoks”, Gazi Üniversitesi-İletişim Fakültesi Dergisi, sayı: 18, 59-71. Simon. A. (2003). "Love and surrealism: René Magritte and André Breton in 1929. "Word & Image 19. 3: 214-222. Şişman, A. (2011). Sanata ve Sanat Kavramlarına Giriş, Literarür yay. İstanbul. Vural, A. (2008). Fizik Paradoksları, Bilim Teknik 2008, Fizik Paradoksları, Bilim Teknik. P: 3. Rogers, B. & Gyani, A. (2010). Binocular Disparities, Motion Parallax, And Geometric Perspective İn Patrick Hughes’s ‘Reverspectives’: Theoretical Analysis And Empirical Findings. Perception, 39 (3), 330. Bilim Teknik, (2007). Editör, Ağustos, çev. Türkiye, s:15. Madoz, C. (2006). 2000-2005, Premıo Nacıonal De Fotografía 2000. Mınısterıo de Cultura Catalogue, Mueso Barjola , Asturias, İspanya. s:8 Madoz, C. (2013). Soloexhibition, 19th September – 11th December, The Exhibition Was Curated By Tomás Rodríguez Soto. 5 Madoz, C. (2014). Exhibition open cards, Galería Elvıra González, Galería Elvira González Gloria Borrego c/ General Castaños, 3 28004-Madrid, 1. Gombrich, E. H. (1992). Sanat ve Yanılsama. Ahmet Cemal (çev), Remzi kitab., İstanbul, 207, 239, 267. Schier, F. (1983). This Is Not a Pipe, Book Abstract, January, The New York Times, 23. Collingvvood, G. (2011). Kısaca Sanat Felsefesi, Bilge Su, Ankara, 50. Neuerbourg, H. (2005). Magic of Magritte: A Paradox in The Works October 08, Associated Press , Los Angeles Times. Hacınebioğlu, İ., L. (2006). Bir Düşünce ve Mantık Problemi Olarak Paradoks, Uludağ Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi Kaygı, Yıl 2006, Cilt-Güz, Sayı-7, 106, Bursa. Doménecha, J. L. & Usó-, Nescolarde- J., S., & Belmonte-Requenaa M. & Gashb H. (2015). Cybernetics and Systems: An International Journal Volume 46, Issue 6-7, Special Issue: Belief Systems in Science and Engineering, Walking Through Cantor's Paradise and Escher's Garden: Epistemological Reflections on the Mathematical Infinite (II), DOI: 10. 1080/01969722. 2015. 1038474, pages: 438-451. Helfenstein, J., & D’Alessandro, S, & Umland A, (2013). Magritte the mystery the ordinary, 1926-1938, Published by The Museum of Modern Art, New York, pages:7. Halper, F. (1999). Construals: Perceptual Occlusıon In The Work Of Rene Magrıtte , publzshers. Prznted in the netherlands, K. Academac, pages: 208. Foucault, M. (1995). Bu Bir Pipo Değildir. Yapı Kredi, İstanbul. Lopez, M., R. (2011). “To Be İn Someone's Shoes” Un Acercamiento Al Debate De Los Zapatos De Van Gogh En La Teoría Del Arte Contemporáneo, Bajo La Dirección De La Doctora, Madrid, Septiembre, Unıversıdad Complutense De Madrıd, Facultad De Bellas Artes, pages: 69. Hikmet, N. & Dikbaş, R. (2011). İmge ve Metin: Yazı ve Resim Nasıl Bir Araya Gelir?, Sayı: 75 - yıl:, bilim ve sanat vakfı, Baskı Kurtiş Matbaacılık, İstanbul. Lynton, N. (2014). Modern Sanatın Öyküsü, Remzi, İstanbul. Saravo, O., S, (2011). Chema Madoz, Odalys Galería de Arte, catalogue, Caracas 1 , Venezuela. Arnheim, R. (2007). Görsel Düşünme, Metis Yay, İstanbul. Leppert, R. (2009). Sanatta Anlamın Görüntüsü: İmgelerin Toplumsal İşlevi: Ayrıntı Yayınları, İstanbul. Rothman, R. (2007). Konsthistorisk Tidskrift, Journal of Art History Volume 76, Issue 4, A Mysterious Modernism: René Magritte and Abstraction, 224-239. Farthing, S. (2013). Sanatın Tüm Öyküsü, Hayalperest Yayınevi, İstanbul. Altuğ, T. (2007). Kant Estetiği, Payel Yay., İstanbul, 182. Ingold, T. (2011). Being Alive, Essays on movement, knowledge and description, Y Published İn The Usa & Canada, , Seven Varıatıons On The Letter A, 182-183. Papathomas, T., V. (2002). Experiments on the role of painted cues in Hughes's reverspectives. Perceptıon-London-, 31(5), 521-530. Türkoğlu, Ü., N. (2000). Görüyorum , Gündelik Yaşamda İmgelerin Güç, Der Yay. Michael, W., & Ehrenstein, H. & Papathomas, T. V.. (2009). "Vergence in reverspective: Percept-driven versus data-driven eye movement control. " Neuroscience letters,  449. 2, 142-146. W. Nicholas & P. Hughes, (1999). Fooling the Eyes: Trompe l'oeil And Reverse Perspective. Perception-London-28, Pages: 1115-1120. Özel, Z. (2007). Op Sanat Ve Dijital Teknolojinin Kullanımı, Anadolu Unıversıty Journal Of Socıal Scıences cilt/vol. : 7- sayı/ no: 2: 395-418., Eskişehir.
2. İnternet Kaynakçası www. artandartdeadlines. com/2012/09/call-for-entries-12-12-international, 1 Eylül 2015 Tarihinde İnternetten indirilmiştir. www. ca2m. org/en/publications-2/item/313-sin-titulo-atlas, 19 Temmuz 2015 Tarihinde İnternetten indirilmiştir. www. famousphotographers. net/chema-madoz, 17 Temmuz 2015 Tarihinde İnternetten indirilmiştir. www. millireasuranssanatgalerisi. com/sergiler/chema-madoz, 11 Temmuz 2015 Tarihinde İnternetten indirilmiştir. www. moberggallery. com/Ignatius_interview. Shtml, 21 Temmuz 2015 Tarihinde İnternetten indirilmiştir. www. patrickhughes. co. uk/reverspective), 14 Temmuz 2015 Tarihinde İnternetten indirilmiştir. www. stylecrave. com/2009-01-16/chema-madoz-beyond-talent, 9 Temmuz 2015 Tarihinde İnternetten indirilmiştir. www. TheArtStory. org ziyaret, 7 Temmuz 2015 Tarihinde İnternetten indirilmiştir. www. widiapradja. com, 4 Temmuz 2015 Tarihinde İnternetten indirilmiştir. www. zoominfo. com., 1 Temmuz 2015 Tarihinde İnternetten indirilmiştir. www. dailypalette. uiowa. edu/?artwork=3070, 6 Temmuz 2015 Tarihinde İnternetten indirilmiştir.
3. Görsel kaynakça: E. Doğan (2004). Temel Tasarıma Çağdaş Yaklaşım, Mor Ajans Reklam ve Tanıtım, İstanbul. www.tr.wikipedia.org/wiki. www.moma.org/collection. www.art-collecting.com/galleries_ca_losangeles.htm