Biyoloji Öğretmenlerinin Öğretimde Yeni Teknolojileri Kullanma Durumlarının İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de Ortaöğretim kurumlarının teknolojik donanımının belirlenmesi,öğretmenlerin biyoloji öğretiminde yeni teknolojileri kullanma durumları, kullanma koşulları ve çeşitli bilgisayaruygulamalarını ne sıklıkta kullandıklarının tespit edilmesi ile bu uygulamaları kullanma durumlarının öğretmen özelliklerinegöre değişip değişmediğinin araştırılmasıdır. Tarama modeli ile gerçekleştirilen araştırma MEB-EARGED desteği ileyürütülmüştür. Verilerinin analizi SPSS 15 for Windows kullanılarak, frekans analizi, Kruskal Wallis-H ve Mann Whitney U testi ile yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, orta öğretim kurumlarının yeni teknolojiler bakımındandonanımı memnun edici olmakla birlikte, bu iyileşme henüz sınıf ortamlarına ve öğretim sürecine yeterince yansımamıştır.Öğretmenlerin yeni teknolojileri öğretim sürecinde hiç kullanmama oranlarının oldukça yüksek, çok sık kullanma oranlarınınoldukça düşük olduğu görülmüştür. Biyoloji öğretmenlerinin kıdemlerine, çalıştıkları okul türüne, öğretim teknolojilerimateryal geliştirme dersi alma durumu ve lisansüstü eğitim durumlarına göre farklı bilgisayar uygulamalarını kullanmadurumlarında istatistiksel olarak anlamlı farklar olduğu belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Biyoloji öğretmeni, biyoloji öğretimi, yeni teknolojiler

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B. (1995). Bilgi Teknolojilerinin Okullarda Kullanımı ve Öğretmenlerin Rolü. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11, 105–109.
2. Akkoyunlu, B. (2002). Bilgi Öğretmenlerin İnternet Kullanımı ve Bu Konudaki Öğretmen Görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 1–8.
3. Akpınar, Y. (2003). Öğretmenlerin Yeni Bilgi Teknolojileri Kullanımında Yükseköğretimin Etkisi: İstanbul Okulları Örneği. The Turkish Online Journal of Educational Technology – TOJET. 2(2).
4. Baumert, J., Klieme, E., Neubrand, M., Prenzel, M., Schiefele, U., Schneider, W., Stanat, P., Tillmann, K.-J. & Weiß, M. (Hrsg.) (2001). PISA 2000: Basiskompotenzen von Schülerinnen und Schülern im internationalen Vergleich. Leske + Budrich: Opladen.
5. Bortz, J. & Lienert, G. A. (2008). Kurzgefasste Statistik für die klinische Forschung: Leitfaden für die verteilungsfreie Analyse kleiner Stichproben. 3. Auflage, Heidelberg: Springer.
6. Demiraslan, Y. ve Usluel, K. Y. (2005). Bilgi ve iletişim teknolojilerinin öğrenme öğretme sürecine entegrasyonunda öğretmenlerin durumu. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 4 (3).
7. Eschenhagen, D., Kattmann, U. & Rodi, D. (1998). Fachdidaktik biologie. Köln: Aulis.
8. Hew, K. F., & Brush, T. (2007). Integrating technology into K-12 teaching and learning: Current knowledge gaps and recommendations for future research. Educational Technology Research Development, 55, 223–252.

9. Hızal, A. (1992). İlköğretim Uygulamalarında Eğitim Teknolojisinden Yararlanma Olanakları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,8, 81-87.
10. Mandl, H., Gruber, H. & Renkl, A. (1997). Lehren und Lernen mit dem Computer. In F. E. Weinert & H. Mandl (Hrsg.), Psychologie der Erwachsenenbildung, D/I/4, Enzyklopädie der Psychologie (S. 437-467). Göttingen: Hogrefe.
11. MEB (2004). Milli Eğitim Bakanlığı, 4 – 8 Fen ve Teknoloji ilköğretim programı. Ankara.
12. MEB. (2007). Milli Eğitim Bakanlığı Strateji Geliştirme Dairesi. 06.07 2007 tarihli Resmi yazımıza verilen cevap.10.07.2007
13. MEB. (2008). Özel Alan Yeterlilikleri, http://otmg.meb.gov.tr/belgeler/alanyeterlikler/ adresinden 11.08.2008 tarihinde elde edilmiştir.
14. Mueller, J., Wood, E., Willoughby, T., Ross, C., Specht, J. (2008). Identifying discriminating variables between teachers who fully integrate computers and teachers with limited integration. Computers & Education, 51, 1523-1537.
15. Stähler, P. (2001). Geschäftsmodelle in der digitalen Ökonomie: Merkmale,Strategien und Auswirkungen. Josef Eule Verlag, Köln-Lohmar
16. Toprakçı, E. (2005). Türkiye’deki Okul Yöneticisi Ve Öğretmenlerin Evlerindeki Bilgisayarı Mesleki Amaçlı Kullanım Profilleri (Sivas İli Örneği). The Turkish Online Journal Of Educational Technology, (4) 2.
17. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). SPSS Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Detay Yayıncılık:, Ankara.
18. YÖK (2005). Türk yükseköğretiminin bugünkü durumu. Ankara: Yükseköğretim Kurulu. Auğustos 2008 tarihinde http://www.yok.gov.tr/egitim/raporlar/kasim_2005/kasim_2005.doc adresinden alınmıştır.