THE EFFECTS OF PROBLEM BASED LEARNING ON ACHIEVEMENT, ATTITUDE, METACOGNITIVE AWARENESS AND MOTIVATION

Öz

The aim of this research is to determine the effects of problem based learning on students’ success, attitudes towards course, metacognitive awareness and motivation level in the Primary Education Science and Technology course. The research was carried out on two different groups of the sixth grade students of İDV Bilkent Private Primary School in Ankara. In the research, to which pre and post-test with control group design were applied, achievement test, attitude scale, metacognitive awareness scale and motivation scale were used as data collection tools. Both the experimental and the control group were found to be equivalent in terms of first semester school reports, achievement, attitudes, metacognitive awareness and motivation levels prior to the treatment. The problem based learning approach was used in the experimental group yet no intervention was made to the control group. The results obtained at the end of the research indicated that there was a significant difference between the experimental group which was exposed to problem based learning and control group which wasn’t in terms of success, attitudes, metacognitive awareness and motivation means in favour of the experimental group.

Anahtar Kelimeler

• problem based learning
• achievement
• attitude
• metacognitive awareness
• motivation

PROBLEME DAYALI ÖĞRENMENİN BAŞARIYA, TUTUMA, BİLİŞÖTESİ FARKINDALIK VE GÜDÜ DÜZEYİNE ETKİSİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, ilköğretim altıncı sınıf öğrencilerinin Fen ve Teknoloji dersinde probleme dayalıöğrenme yaklaşımının öğrencilerin başarısına, derse ilişkin tutumlarına, bilişötesi farkındalık ve güdü düzeyleri üzerineetkisini belirlemektir. Araştırma, Ankara İDV Özel İ.Ö.O altıncı sınıf öğrencilerinden iki grup üzerinde yürütülmüştür.Kontrol gruplu ön test-son test desenin kullanıldığı araştırmada, veri toplama araçları olarak başarı testi, tutum ölçeği,bilişötesi farkındalık ve güdü ölçeği kullanılmıştır. Deney ve kontrol grupları birinci dönem karne notları ve uygulama öncesibaşarı, tutum, bilişötesi farkındalık ve güdü düzeyleri açısından denk bulunmuştur. Deney grubunda probleme dayalıöğrenme yaklaşımı uygulanmış, kontrol grubuna ise bir müdahalede bulunulmamıştır. Araştırma sonunda probleme dayalıöğrenme yaklaşımının uygulandığı deney grubu ile uygulanmadığı kontrol grubu arasında başarı, tutum, bilişötesi farkındalıkve güdü ortalamaları arasında deney grubu lehine anlamlı bir fark bulunmuştur

Anahtar Kelimeler

• probleme dayalı öğrenme
• başarı
• tutum
• bilişötesi farkındalık
• güdü

Kaynakça

1. Akınoğlu, O. ve Özkardeş Tandoğan, R. (2007). The effects of problem-based active learning in science education on students’s academic achievement, attitude and concept learning. Eurasia Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 3 (1), 71-81.
2. Akpınar, E. ve Ergin, Ö. (2005). Probleme dayalı öğrenme yaklaşımına yönelik öğrenci görüşleri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6 (9), 3-14.
3. Araz, G. (2007). The effect of problem-based learning on the elementary school students’ achievement in genetics. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, ODTÜ, Ankara.
4. Araz, G. ve Sungur, S. (2007). The interplay between cognitive and motivational variables in a problem-based learning environment. Learning and Individual Differences, 17, 291-297.
5. Arıcı, N. ve Kıdıman, E. (2008). Mesleki ve teknik ortaöğretimde probleme dayalı öğrenme yönteminin akademik başarıya ve öğrenmenin kalıcılığına etkisi. e-Journal of New World Sciences Academy, 3 (1), 44-53.
6. Çiftçi, S., Meydan, A. ve Ektem Sönmez I. (2007) Sosyal bilgiler öğretiminde probleme dayalı öğrenmeyi kullanmanın öğrencilerin başarısına ve tutumlarına etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17, 179-190.
7. Chin, C. ve Chia, L. (2004). Problem-based learning: using students’ questions to drive knowledge construction. Science Education ,88, 707-727.
8. Davis, M.H. ve Harden, R.M.(1999). Problem-based learning: A practical guide. Medical Teacher, 21(2),130-140.

9. Demirören, M. (2005). Tıp fakültesi öğrencilerinin probleme dayalı öğrenme uygulamalarına ilişkin görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
10. Deveci, H. (2002). Sosyal bilgiler dersinde probleme dayalı öğrenmenin öğrencilerin derse ilişkin tutumlarına, akademik başarılarına ve hatırlama düzeylerine etkisi. Yayımlanmış doktora tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
11. Downing, K., Kwong, T., Chan, S., Lam, T. &Downing, W. (2009). Problem-based learning and the development of metacognition. Higher Educaton, 57 (5), 609-621.
12. Eggen, P. D. and Kauchak, D. P. (1999). Educational psychology: windows on classrooms. (4th ed.) New Jersey: Prentice- Hall Inc.
13. Ellez, M. (2004). Etkin öğrenme, strateji kullanımı, matematik başarısı, güdü ve cinsiyet ilişkileri. Yayınlanmamış doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
14. Erdem, E. (2006). Probleme dayalı öğrenmenin öğrenme ürünlerine, problem çözme becerisine ve öz-yeterlik algı düzeyine etkisi. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
15. Ersoy, E., Uysal, O. ve Başer Neş’e. (2010). İlköğretim 7. sınıfta permütasyon konusunun probleme dayalı öğrenme yöntemi ile öğretimi üzerine bir uygulama. e-Journal of New World Sciences Academy, 5 (1),19-39.
16. Gallagher, S.A. veStepien, W. (1996). Content acquisition in problem-based learning: Depth versus breadth in American studies. Journal of Educational Gifted, 19, 257-275.
17. Hmelo-Silver, C. E. (2004). Problem based learning: what and how do students learn? Educational Psychology Review. 16 (39), 235-263.
18. Khoiny, F.E. (1996). The effectiveness of problem based learning in nurse practitioner education. Dissertation Abstracts International, 57.
19. Larive, C.K. (2004). Problem-based learning in the analytical chemistry laboratory course. Analitical Bioanalitical Chemistry, 380, 357-359.
20. Loyens, S.M.M., Magda, J. & Rikers, R.M.J.P. (2008). Self-directed learning in problem-based learning and its relationships with self-regulated learning. Educational Psychology Review, 20, 411-427.
21. Norman, G. R. And Schmidt, G. (1992). The psychological basis of problem-based learning: A review of the evidence. Academic Medicine, 67 (9), 557-565.
22. Oğuz, M. (2002). İlköğretim Fen Bilgisi dersinde yaratıcı problem çözme yönteminin başarıya ve tutuma etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
23. Özgen, K. ve Pesen, C. (2008). Fonksiyon konusunun öğretiminde probleme dayalı öğrenme yaklaşımının öğrencilerin akademik başarı ve hatırda tutma düzeyine etkisi. e-Journal of New World Sciences Academy, 3 (3), 505-522.
24. Özvarış, Ş.B. ve Demirel, Ö. (2002). Öğrenen merkezli tıp eğitimi. Ankara: Türk Tabipleri Birliği Merkez Konseyi.
25. Pease, M.A. (2009). Experimental investigation of the effectiveness of problem-based learning, Unpublised doctoral dissertation, Columbia University, Columbia.
26. Polanco, R., Calderon, P. & Delgado, F. (2004). Effects of a problem-based learning program on engineering students’ academic achievements in a Mexican university. Innovations in Education and Teaching International, 41 (2), 145- 155.
27. Savery, J.R. ve Duffy, T.M. (2001). Problem based learning: An instructional model and its constructivist framework. CRLT Tecnical Report No. 16-01, Bloomington, Indiana University.
28. Schmidt, H.G.(1983). Problem based learning: Rationale and description. Medical Education, 17 (1), 11-16.
29. Schwartz, P, Mennin, S. & Webb, G.(2001). Problem-based learning. London: Kogan Page Limited.
30. Semerci, N. (2005). The effects of problem-based learning on the academic achievement of students in development and learning. International Journal of Educational Reform, 14 (4), 415-425.
31. Senemoğlu, N. (2009). Gelişim öğrenme ve öğretim. Ankara: Pegem Akademi.
32. Sungur, S. ve Tekkaya, C. (2006). Effects of problem based learning and traditional instruction on self-regulated learning. The Journal of Educational Research, 99 (5), 307-317.
33. Sungur, S., Tekkaya, C. ve Geban, Ö. (2006). Improving achievement through problem-based learning, Journal of Biological Education. 40 (4), 155-160.
34. Şalgam, E. (2002). Fizik eğitiminde probleme dayalı öğrenme yönteminin öğrencilerin akademik başarılarına ve tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
35. Tandoğan, R. Ö. (2006). Fen eğitiminde probleme dayalı aktif öğrenmenin öğrencilerin başarılarına ve kavram öğrenmelerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi, İzmir.
36. Taşoğlu, A.K. (2009). Fizik eğitiminde probleme dayalı öğrenmenin öğrencilerin başarılarına, bilimsel süreç becerilerine ve problem çözme tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
37. Tavukçu, K. (2006). Fen bilgisi dersinde probleme dayalı öğrenmenin öğrenme ürünlerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Karaelmas Üniversitesi, Zonguldak.
38. Torp, L. ve Sage.S. (1998). Problems as possibilities: Problem-based learning for K-12 education. USA: Association for Supervision and Curriculum Development.
39. Turan, S. (2009). Probleme dayalı öğrenmeye ilişkin tutumlar, öğrenme becerileri ve başarı arasındaki ilişkiler. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
40. Uslu, G. (2006). Ortaöğretim matematik dersinde probleme dayalı öğrenmenin öğrencilerin derse ilişkin tutumlarına, akademik başarılarına ve kalıcılık düzeylerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
41. Yaman, S. (2003). Fen bilgisi eğitiminde probleme dayalı öğrenmenin öğrenme ürünlerine etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
42. Yurdakul, B. (2004). Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının öğrenenlerin problem çözme becerilerine, bilişötesi farkındalık ve derse yönelik tutum düzeylerine etkisi ile öğrenme sürecine katkıları. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.