İlköğretim Öğretmenlerinin Çocuk Sevme Durumlarına Etki Eden Değişkenlerin İncelenmesi

Öz

Bu araştırma, Ankara’da ilköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin bazı sosyo-demografik ve meslekiözelliklerine göre çocuk sevme özelliklerini karşılaştırmaya yönelik ilişkisel bir çalışmadır. Amaca yönelik geliştirilen ölçek,ilköğretimde görev yapan 828 öğretmene uygulanmıştır. Betimsel ve yordamsal istatistiksel yöntemler kullanılarak,araştırmanın sorularına cevaplar aranmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkeni Türkçeye uyarlaması yapılan Barnett ÇocukSevme Ölçeğinden alınan “çocuk sevme” puanıdır. Bağımsız değişkenleri ise öğretmenlerin cinsiyetleri, yaşları, medenidurumları, çocuklarının olup olmaması, varsa çocuk sayıları, meslekteki hizmet süreleri, sınıf ya da branş öğretmenleri olupolmamaları ile çocuklarla ilgili bazı etkinlikleri yapıp yapmamalarından oluşmaktadır. Araştırma bulgularına göreöğretmenlerin cinsiyetlerine ve sahip oldukları çocuk sayılarına göre çocuk sevme düzeylerinde farklılık bulunmazken, 40-50yaş grubunda olan, evli olan, çocuk sahibi olan ve sınıf öğretmenliği yapan öğretmenlerin çocuk sevme puanları daha yüksekbulunmuştur

Anahtar Kelimeler

• çocuk sevme, öğretmen özellikleri, sosyo-demografik özellikler, öğretmen-çocuk

Kaynakça

1. Akyüz, E. (2000). Ulusal ve Uluslararası Hukukta Çocuğun Haklarının ve Güvenliğinin Korunması. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Basımevi.
2. Balcı, A. (1993). Etkili okul: Kuram, uygulama ve araştırma, Ankara: Erek Ofset.
3. Barnett, M. A. ve Sinisi, C.S. (1990). The initial validation of a Liking of Children Scale. Journal of Personality Assessment, 55, 1-2, 161-167.
4. Başaranbilek, E. (1993). Arkeolojik Eserlerde Çocuk, B. Onur (Ed.) Toplumsal Tarihte Çocuk (44-56). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
5. Bernal, E. M. (1994). Finding and cultivating minority gifted/talented students. A paper presented at the National Conference on Alternative Teacher Certification. Washington, DC.
6. Bishop, W. E. (1980) Successful teachers of the gifted. In Renzulli, J. S. and Stoddard, E. P. (Eds), Under one cover: Gifted and talented education in perspective (152-160). Reston, VA: Council for Exceptional Children.
7. Burg, B. (1988). Programs for gifted children in Israel. Gifted Education International, 5 (2), 110-113.
8. Çocuk Hakları Sözleşmesi (2004). Sosyal hizmet ve çocuk hakları. (Çev. V. Duyan) Ankara: Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği Yayını.

9. Davalos, R. ve Griffin, G. (1999). The impact of teachers' individualized practices on gifted students in rural, heterogeneous classrooms. Roeper Review, 21 (4), 308-314.
10. Downing, J. E., Ryndak, D. L., ve Clark, D. (2000). Paraeducators in inclusive classrooms: Their own perceptions. Remedial and Special education, 21, 171-181.
11. Duyan, V. ve Gelbal, S. (2008). Barnett Çocuk Sevme Ölçeği’ni Türkçeye uyarlama çalışması, Eğitim ve Bilim Dergisi, 33, 40-48.
12. Emerick, L. J. (1992). Academic underachievement among the gifted: Students' perceptions of factors that reverse the pattern. Gifted Child Quarterly, 36 (3), 140-146.
13. Erdoğan, F. (1993). Toplumsal tarihimizde çocuk edebiyatının yeri, B. Onur (Ed.) Toplumsal tarihte çocuk (85-91). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
14. Ergün, M. ve Özdaş, A. (1999). Okul gözlemi ve uygulama çalışmalarının öğretmen adayları üzerindeki etkisi. AKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 3, 115-119.
15. Ertürk, H. (2008). Türkiye’de çocuğun anlamı ve çocuğun değeri. İstanbul Üniversitesi Yüksek lisans programı.
16. Feldhusen, J. F. (1991). Spetember/October). Full-time classes for gifted youth. The Gifted Child Today, 10-13.
17. Fischer, J., ve Corcoran, K. (1994). Measures for clinical practice: A sourcebook (Vol.2). New York: The Free Press.
18. Goertz, M. J. ve Phemister, L. (1994). The new challenge: A relevant program for the disadvantaged gifted. In D. Montgomery (Ed.), Rural partnerships: Working together. Proceedings of the Annual National Conference of the American Council on Rural Special Education, (205-209). Austin, TX: ACRES.
19. Hansen, J. B. ve Feldhusen, J. F. (1994). Comparison of trained and untrained teachers of gifted students. Gifted Child Quarterly, 38 (3), 115-121.
20. Lasley, T. (1980). Preservice teacher beliefs about teaching. Journal of Teacher Education, 31(4), 38-41.
21. Lewis, J. F. (1982 May/June). Bulldozers or chairs? Gifted students describe their ideal teacher. The Gifted Child Today, 16- 19.
22. Maddux, C. D., Samples-Lachmann, I. ve Cummings, R. E. (1985). Preferences of gifted students for selected teacher characteristics. Gifted Child Quarterly, 29 (4), 160-163.
23. Marso, R. N. ve Pigge, F. L. (1994). Personal and family characteristics associated with reasons given by teacher candidates for becoming teachers in the 1990’s: Implications for the recruitment of teachers. A paper presented at the annual conference of the Midwestern Educational Research Association. Chicago, October 12-15.
24. Mete, Ö.L. (2005). Çocuk dövme virüsü, 12 Ekim 2007 tarihindehttp://arsiv.sabah.com.tr/ 2005/10/28/yaz57-40-124.html adresinden erişildi.
25. Milgram, R. M. (1979). Perception of teacher behavior in gifted and nongifted children. Journal of Educational Psychology, 71 (1), 125-128.
26. Nelson, K. C. ve Prindle, N. (1992). Gifted teacher competencies: Ratings by rural principals and teachers compared. Journal for the Education of the Gifted, 15 (4), 357-369.
27. Onur, B. (2007). Çocuk, tarih ve toplum. Ankara: İmge Kitabevi.
28. Sönmez, V. (1994). Program geliştirmede öğretmen el kitabı. Ankara: PEGEM, Yayın No:12.
29. Tan, M. (1993). Çocukluk, dün ve bugün, B. Onur (Ed.) Toplumsal Tarihte Çocuk (ss. 11-30). İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
30. Veenman, S. (1984). Perceived problems of beginning teachers. Review of Educational Research, 54 (2), 143-178.
31. Whitlock, M. S. ve DuCette, J. P. (1989). Outstanding and average teachers of the gifted: A comparative study. Gifted Child Quarterly, 33 (1), 15-21.
32. Yörükoğlu, A. (2000). Değişen toplumda aile ve çocuk (6. Baskı). İstanbul: Özgür Yayınları.