Öz-Duyarlık Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu araştırmanın amacı Neff (2003b) tarafından geliştirilen Öz-duyarlık Ölçeği’ni Türkçeye uyarlamak ve ölçeğin geçerlik ve güvenirlik analizlerini yapmaktır. Araştırmaya Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde öğrenim gören 633 üniversite öğrencisi katılmıştır. Öncelikle ölçeğin dilsel eşdeğerliği incelenmiş ve dilsel eşdeğerliğe sahip olduğu görüldükten sonra geçerlik ve güvenirlik analizleri yapılmıştır. Yapılan doğrulayıcı faktör analizinde ölçeğin orijinal formla uyumlu olduğu görülmüştür. Ölçeğin iç tutarlılık katsayıların .72 ile .80, test-tekrar test güvenirlik katsayıları ise .56 ile .69 arasında bulumuştur. Ayrıca ölçeğin düzeltilmiş madde-toplam korelasyonlarının .48 ile .71 arasında sıralandığı ve %27’lik alt-üst grupların ortalamaları arasındaki tüm farkların anlamlı olduğu bulunmuştur. Bu sonuçlara göre ölçeğin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir

Anahtar Kelimeler

• Öz-duyarlık, geçerlik, güvenirlik, doğrulayıcı faktör analizi

Kaynakça

1. Bennett-Goleman, T. (2001). Emotional alchemy: How the mind can heal the heart. New York: Three Rivers Press.
2. Brown, B. (1999). Soul without shame: A guide to liberating yourself from the judge within. Boston: Shambhala Publications, Inc.
3. Büyüköztürk, Ş. (2004). Veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
4. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö., Kahveci, Ö., & Demirel, F. (2004). Güdülenme ve Öğrenme Stratejileri Ölçeği’nin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4(2), 207-239.
5. Elkind, D. (1967). Egocentrism in adolescence. Child Development, 38, 1025–1034.
6. Fredrickson, B. L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology. American Psychologist, 56, 218–226.
7. Gunaratana, V. H. (1993). Sati. In mindfulness in plain English. Somerville, MA: Wisdom Publications.
8. Hu, L. T., & Bnetler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structural analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6, 1-55.

9. Jopling, D. A. (2000). Self-knowledge and the self. New York: Routledge.
10. Kirkpatrick, K. L. (2005). Enhancing self-compassion using a gestalt two-chair intervention, Unpublished doctoral dissertation, University of Texas at Austin.
11. Marlatt, G. A., & Kristeller, J. L. (1999). Mindfulness and meditation. In W. R. Miller (Ed.), Integrating spirituality into treatment (s. 67-84). Washington, D.C.: American Psychological Association.
12. Martin, J. R. (1997). Mindfulness: A proposed common factor. Journal of Psychotherapy Integration, 7(4), 291-312.
13. Neff, K. D. (2003a). Self-compassion: An alternative conceptualization of a healthy attitude toward oneself. Self and Identity, 2(2), 85-102.
14. Neff, K. D. (2003b). The development and validation of a scale to measure self-compassion. Self and Identity, 2(3), 223-250.
15. Neff, K. D., Kirkpatrick, K. L., & Rude, S. S. (2005b). Accepting the human condition: Self-compassion and its link to adaptive psychological functioning. Manuscript submitted for publication, 1-43.
16. Nisker, W. (1998). Mindfulness: The opposable thumb of consciousness (Bölüm 3). In Buddha’s nature: A practical guide to discovering your place in the cosmos (s. 26-30). New York: Bantam Books.
17. Rosenberg, L. (1999). Breathing with the body (Bölüm 1). In Breath by breath: The liberating practice of insight meditation (s. 10- 39). Boston: Shambala.
18. Rosenberg, M. B. (2000). Nonviolent communication: A language of compassion. Encinitas, CA: PuddleDancer Press.
19. Salzberg, S. (1997). Developing the compassionate heart. In Lovingkindness: The revolutionary art of happiness (s. 102-115). Boston: Shambhala.
20. Tezbaşaran, A. A. (1996). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
21. Wallace, A. B. (1999). Compassion. In Boundless heart: The four immeasurables (s. 127-142). Ithaca, NY: Snow Lion Publications. 10