Matematiğin Öğretim Biçimlerine İlişkin Öğretmen Görüşleri

Öz

Öğrenci başarısını arttıran en önemli faktörlerden birisi etkili öğretimdir. Bu nedenle bu çalışmada, ilköğretim matematik ve sınıf öğretmenleri tarafından matematiğin öğrencilere nasıl öğretildiği belirlenmeye çalışılmıştır. Bunun için Dede (2006) tarafından geliştirilen ve araştırmacı tarafından öğretmenlere uyarlanan Likert tipindeki bir ölçekten yararlanılmıştır. Ölçek, tartışma ve araştırmaya dayalı öğretim, iletişime dayalı öğretim, çeşitli materyal ve kaynak kullanımına dayalı öğretim ve problem çözmede kullanılan yöntem ve materyaller alt faktörlerini içermektedir. Ölçek, 20052006 eğitim-öğretim yılı I. yarıyılında Sivas il merkezindeki 8 ilköğretim okulunda görev yapan 54 sınıf öğretmeni ve 25 ilköğretim okulunda görev yapan 46 matematik öğretmeni olmak üzere toplam 100 öğretmene uygulanmıştır. Sonuçlar, ölçeğin tamamı için öğretmenlerin puanlarının aritmetik ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığını göstermiştir

Anahtar Kelimeler

• etkili matematik öğretimi, matematik öğretmenlerinin görüşleri, sınıf öğretmenlerinin görüşleri

Kaynakça

1. Arlı, M. ve Nazik, M. H. (2001). Bilimsel araştırmaya giriş, Gazi Kitabevi, Ankara.
2. Brenner, M. E. (1998). Development of mathematical communication in problem solving groups by language minority students. Bilingual Research Journal, 22(4), 103-128.
3. Briggs, A. R. J. ve Sommefeldt, D. (2002). Managing effective learning and teaching. London: Paul Chapman Publishing.
4. Charles, R., Lester, F. Ve O’Daffer, P. (1997). How to evaluate progress in problem solving. Reston, VA: NCTM Inc.
5. Clark, L. H. ve Starr, I. S. (1991). Secondary and middle school teaching methods. New York: MacMillan Publishing Company.
6. Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2000). Research methods in education. London: Routledge/Falmer, Taylor ve Francis Group.
7. Dean, J. (2002). Improving children’s learning. effective teaching in the primary school. London: Routledge/Falmer, Taylor ve Francis Group.
8. Dede. Y. (2006). Matematik okullarda nasıl öğretiliyor? Öğrenci görüşleri bakımından. Matematik Sempozyumu, Sergileri ve Şenliği, Matematik Etkinlikleri. Milli Kütüphane Konferans Salonları, Ankara.

9. Denise, J. (1997). Inquiry strategies for science and mathematics learning: It’s just good teaching. Washington, DC: Educational Research and Improvement Office.
10. DeRoche, E. F. (1981). An administrator’s guide for evaluating programs and personnel. Boston: Allyn and Bacon, Inc.
11. Eğitimi Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı (EARGED). (2005). PISA 2003 Projesi, Ulusal Nihai Rapor. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
12. Finley, S. (2000). The changing role of the teacher. Southwest Educational Development Laboratory.
13. Huggins, B. ve Tim, M. (1999). Communication in mathematics. Master’s Action Research Project, St. Xaxier University ve IRI Skylight.
14. Husband, G. R. (1947). Effective teaching. The Accounting Review, 22(4), 411-414.
15. Klahr, D. ve Nigam, M. (2004). The Equivalence of Learning Paths in Early Science Instruction Effects of Direct Instruction and Discovery Learning, 15(10), 661-667.
16. Leongson, J. A. ve Limjap, A. A. (2003). Assessing the Mathematics Achievement of College Freshmen Using Piaget’s Logical Operations. Paper was presented at the Hawaii International Conference on Education in Waikiki.
17. Lester, F. K., Maki, D. P., LeBlanc, J. F. ve Kroll, D. L. (1992). Preparing Elementary Teachers to Teach Mathematics: A Problem-Solving Approach. Final Report. Washington, D.C.: Content Component. National Science Foundatation.
18. Margaret, M. B. (2000). Instructional materials development: A review of the IMD Program. Past, Present, and Future. National Science Foundation, Arlington VA Directorate for Education and Human Resources.
19. McMillan, J. H. (2000). Educational research fundamentals for the cConsumer. USA: Longman.
20. Milli Eğitim Bakanlığı. (2005a). İlköğretim Matematik (6,7,8. sınıflar) Dersi Öğretim Programı, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, Ankara.
21. Milli Eğitim Bakanlığı. (2005b). Orta Öğretim Matematik (9,10,11 ve 12. sınıflar) Dersi Öğretim Programı, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı, Ankara.
22. National Council of Teachers of Mathematics (1989). Curriculum and evaluation standards for school mathematics. Reston, VA: NCTM Inc.
23. National Council of Teachers of Mathematics (1997). Fostering algebraic and geometric thinking: Selections from the NCTM standards. Reston, VA: NCTM Inc.
24. North Carolina Department of Education (2003). Promising practices in teaching mathematics. Teaching and learning to standards. Oregon.
25. Stepanek, J. (1997). Science and mathematics standards in the classroom. It’s just good teaching. Science and mathematics education. Northwest Regional Educational Laboratory.
26. Stones, E. (1994). Quality teaching. A sample of cases. London: Routledge.
27. Tekin, H. (1993). Eğitimde Ölçme ve Değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınları.
28. Van de Walle, J. A. (2004). Elementary and Middle School Mathematics, Teaching Developmentally, New York: Pearson Education, Inc.
29. Young, M. J. (1995). Introduction, and Overview and Use of the Tool for K-12 Science, Mathematics, and Technology Program Evaluation. Syposium: A New Observation Tool for Looking at Inquiry-Based Teaching and Learning, American Educational Research association, Annual Meeting, San Francisco.