Bilgisayar Kursunun Bilgisayara Yönelik Başarı, Tutum ve Öz-Yeterlik İnançları Üzerine Etkisi

Öz

Bu çalışmanın amacı; 2004-2005 öğretim yılında Hacettepe Üniversitesi Biyoloji Eğitimi Anabilim Dalı öğrencileri arasından seçilen 22 öğrenciye bilgisayar kursu verilerek bilgisayar başarıları, öz-yeterlik inançları ve tutumlarında oluşan değişmeyi incelemektir. Bu amaçla deneysel bir çalışma düzenlenmiştir. Deneysel çalışmada tek grup ön-test son-test modeli uygulanmıştır. Çalışma öncesinde, .78 güvenirlik katsayısına sahip bilgisayar başarı testi, .71 güvenirlik katsayısına sahip bilgisayara yönelik öz-yeterlik ölçeği ve güvenirlik katsayısı .90 olan tutum ölçeği ön test olarak uygulanmıştır. 10 haftalık bilgisayar eğitimi verilerek aynı ölçme araçları tekrar son test olarak uygulanmıştır. Kurs öncesi ve sonrası testler arasında fark olup olmadığı Wilcoxon testi ile belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırma sonucunda, bilgisayar kursunun verimli geçtiği ve düzenlenen bilgisayar kursunun öğrencilerin ve bilgisayar öz-yeterliklerini geliştirmede önemli bir etkisinin olduğu fakat olumlu tutum geliştirmede önemli bir etkisinin olmadığı görülmüştür

Anahtar Kelimeler

• bilgisayar öz-yeterlik inancı, biyoloji öğretmen adayı, bilgisayar tutumları

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B. ve Orhan, F. (2003). Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Bölümü (Böte) Bölümü Öğrencilerinin Bilgisayar Kullanma Öz-Yeterlik İnancı İle Demografik Özellikleri Arasındaki İlişki. 20 Eylül 2004 tarihinde www.tojet.sakarya.edu.tr/archive/v2i3/akkoyunlu.htm adresinden alınmıştır.
2. Akkoyunlu, B., Orhan, F., Umay, A., (2005). Bilgisayar öğretmenleri için “Bilgisayar Öğretmenliği Öz-yeterlik Ölçeği” Geliştirme Çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 1-8.
3. Aşkar, P., Umay, A. (2001). İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin bilgisayarla ilgili öz-yeterlik algısı. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 21,1-8.
4. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychogical Review, 84,(2), 191-215.
5. Bandura, A., (1994), Self-efficacy, In V.S. Ramachaudran (Ed.), Encyclopedia of Human Behavior, Vol.4, 71-81, Newyork:Academic PreS.
6. Berberoğlu, G. ve Çalıkoğlu.G. (1991). Türkçe bilgisayar tutum ölçeğinin yapı geçerliliği. Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 24(2), 841-845.
7. Brinkerhoff, J. (2006). Effects of a long-duration, professional development academy on technology Sk. Journal Of Technology In Education, 39, 1, 22.
8. Çakır, H. ve Göksel, M.A. (2003). Bilgisayar Bilimleri, Atlas Yayın-Dağıtım, (2. Baskı) Ankara.

9. Çavuş, H. ve Gökdaş, İ. (2006). Eğitim fakültesi’nde öğrenim gören öğrencilerin internetten yararlanma nedenleri ve kazanımları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 2, 56-78.
10. Çelik H. C. ve Bindak R. (2005). İlköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin bilgisayara yönelik tutumlarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6, 10, 27-38.
11. Compeau, D. R. ve Higgins, C. A. (1995). Computer self-efficacy: Development of a maesure and initial test. Mıs Quarterly, 19(2), 189-211.
12. Deniz, L. (2000). Öğretmen adaylarının bilgisayar yaşantıları ve bilgisayar tutumları. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 12, 135-166.
13. Harrison, A. W. ve Kelly Rainer, R. JR. (1992). An examination of the factor structures and concurrent validities for the computer attitude scale, the computer anxiety rating scale, and the computer self-efficacy scale. Educational and Psychological Measurement, 52, 3, 735-745.
14. Hashim, H. R. ve Mustapha, W. N. (2004). Attitudes toward learning about and working with computers of student at Uitm. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 3(2).
15. Işıksal, M., Aşkar, P. (2003). İlköğretim öğrencileri için matematik ve bilgisayar öz-yeterlik algısı ölçekleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25,1-8.
16. Karsten, R. ve Roth, R. (1998). Computer self-efficacy: A practical indicator of student computer competency in introductory is courses. Informing Science, 1(3), 61-68.
17. Kurbanoğlu, S. S. (2004). Öz-yeterlik inancı ve bilgi profesyonelleri için önemi. Bilgi Dünyası, 5, 2,137-152.
18. Milbrath,Y.L. ve Kinzie, M. (2000). Computer technology training for prospective teachers: computer attitudes and percieved self-efficacy. Journal of Technology and Teacher Education, 8(4), 373-396.
19. Milli Eğitim Bakanlığı a (MEBa), (2000). Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı Lise Bilgisayar 2 Dersi Öğretim Programı, Ankara.
20. Milli Eğitim Bakanlığı b (MEBb), (2000). Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı Lise Bilgisayar 2 Dersi Öğretim Programı, Ankara.
21. Şimşek, N. (2002). Derste eğitim teknolojisi kullanımı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
22. Özçelik, H. ve Kurt, A.A. (2007). İlköğretim öğretmenlerinin bilgisayar özyeterlikleri: balıkesir ili örneği, İlköğretim Online, 6(3), 441-451. [Online]: http://ilkogretim-online.org.tr
23. Torkzadeh, G. ve Koufteros, X. (1994). Factorial validity of a computer self -efficacy scale and the impact of computer training. Education and Psychological Measument, 54(3), 813-821.
24. Vural, H. F. (1999). İnternet öğretiminde bireysel çalışma ve grupla öğrenme yöntemlerinin etkililiğinin değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
25. YÖK (1999). Türkiye’de öğretmen eğitiminde standartlar ve akreditasyon. Ankara: YÖK Dünya Bankası Milli Eğitimi Geliştirme Projesi Hizmet Öncesi Öğretmen Eğitimi.