Interkulturelles Vorbereitungstraining Für Türkische Erasmus-Austauschstudenten

Öz

ERASMUS değişim programı ile yurtdışına giden üniversite öğrencilerinin kültürler arasılık bağlamında sıkıntı yaşadıkları ve bu yönde eğitime gereksinim duydukları bilinmektedir. Bu çalışma çerçevesinde kültürler arası iletişimin önemini kavramak, kültürün değer yargıları ile davranış biçimlerine etkisi yönünde duyarlılık geliştirmek ve kültürel farklılıklara anlayış kazandırmak amacıyla bir eğitim programı modeli geliştirilmiştir. Grosch ve Leenen’nin (1998) geliştirdikleri kültürler arası öğrenme süreci modelinde olduğu gibi, bu modelde de yabancı kültürden değil, öğrenci ve öğrencinin ait olduğu kültürden yola çıkılmıştır. Bu model, bilgilendirici ve uygulamalı olmak üzere iki farklı modül şeklinde oluşturulmuştur. Belli bir kültürün hedef alınmadığı bilgilendirici modülde sunum ve filmlerin kullanımıyla kültürel olaylar ele alınmakta; uygulamalı yürütülen modülde ise, öğrencilerin kültürler arası yeterlilik açısından özdeğerlendirme çalışmalarına ve ağırlıklı olarak simülasyonlara yer verilmektedir. Bu çalışma çerçevesinde geliştirilen modelin uygulanmasıyla, kültürler arasılık sıkıntısı yaşayan ERASMUS değişim öğrencilerinin bu yöndeki gereksinimlerinin karşılanacağı ve ülkeler arası akademik hareketliliğin kültürler arası hareketlilik yönünde genişletilmesi ve geliştirilmesi yönünde katkı sağlanacağı düşünülmektedir

Anahtar Kelimeler

• Kültürler arası öğrenme, ERASMUS Değişim Programı, Kültürler arası hazırlık eğitimi

Kaynakça

1. Bennett, M. J. (1993). Towards Ethonorelativism: A Developmental Model of Intercultural Sensitivity. (edit. Paige, M. R.). Education for the Intercultural Experience. (pp. 21-71).Yarmouth: Intercultural Press.
2. Brislin, R. W., Cushner, K., Cherrie, C. & Yong, M. (1986). Intercultural Interactions. A Practical Guide. Cross-Cultural Research and Methodology Series. Volume 9. Newbury Park: Sage Publications.
3. Brislin, R. & Yoshida, T. (1994). Intercultural Communication Training: An Introduction. Thousand Oaks, London, New Delhi: Sage Publications.
4. Crushner, K. & Brislin, R. (1997). Key Concepts in the Field of Cross-Cultural Training: An Introduction. (edit. Crushner, K. & Brislin, R. W. ). Improving Intercultural Interactions. Modules for Cross-Cultural Training Programs. Multicultural Aspects of Counseling, Series 8, Volume 2, (pp. 1-17). Thousand Oaks: Sage.
5. Europäisches Jugendzentrum (edit.) (1999). Education Pack. Ideen, Quellen, Methoden und Aktivitäten für die informelle interkulturelle pädagogische Arbeit mit Jugendlichen und Erwachsenen. Strassburg.
6. Ehnert, I. (2004). Die Effektivität von interkulturellen Trainings. Überblick über den aktuellen Forschungsstand. Schriftenreihe Personalwirtschaft, Band 5. Hamburg: Verlag Dr. Kovač.
7. Flechsig, K.-H. (1999). Methoden des Interkulturellen Trainings. Ein neues Verständnis von „Kultur“ und „interkulturell“. (edit. Gemeinde, M. , Schröer, W. & Sting, S.). Zwischen den Kulturen. Pädagogische und sozialpädagogische Zugänge zur Interkulturalität. (pp. 209-227). Dresdner Studien zur Erziehungswissenschaft und Sozialforschung. Weinheim: Juventa.
8. Fowler, S. M. & Blohm, J. M. (2004). An Analysis of Methods for Intercultural Training. (edit. Landis, Dan & Bennet, J. M. & Bennett, M. J. ). Handbook of Intercultural Training. Third Edition. CA: Sage, S. 37-84.

9. Götz, K. & Bleher, N. (1999). Unternehmungskultur und interkulturelles Training. (edit. Götz, K.). Interkulturelles Lernen / Interkulturelles Training. Managementkonzepte, Bd. 8. (pp. 11-58). München: Hampp.
10. Grosch, H. & Leenen, W. R. (1998). Bausteine zur Grundlegung interkulturellen Lernens. Arbeitshilfen für die politische Bildung. (pp. 29-46). Bonn: Bundeszentrale für politische Bildung.
11. Gudykunst, W. B. (1998). Bridging Differences. Effective Intergroup Communication. Interpersonal Commtexts 3. Thousand Oaks: Sage.
12. Gudykunst, W. B. & Guzley, R. M. & Hammer, M. R. (1996). Designing Intercultural Training.(edit. Landis, D. & Bhagat, R. S.). Handbook of Intercultural Training. 2nd Edition, pp. 61-80, Sage.
13. Knapp-Potthoff, A. (2001). Fremdsprachenlernen und -lehren im Spannungsfeld universeller, kultureller und individueller Faktoren. (edit. Christ, H. & Bredella, L. & Meißner F.-J.). Lehren und Lernen fremder Sprachen zwischen Globalisierung und Regionalisierung. (pp. 76-94). Tübingen: Narr.
14. Leder, G. (1995). Interkulturelles Lernen als Bestandteil der Austauscherfahrung in ERASMUS-Programmen. (edit. Bredella, L. & Herbert, C. ). Didaktik des Fremdverstehens. Giessener Beiträge zur Fremdsprachendidaktik. (pp. 186-194). Tübingen: Narr.
15. Podsiadlowski, A. (2004). Interkulturelle Kommunikation und Zusammenarbeit. Interkulturelle Kompetenz trainieren mit Übungen und Fallbeispielen. München: Franz Vahlen.
16. Roth, J. (2003). Lernen für interkulturelle Kompetenz. Konzepte und Erfahrungen eines Pilotprojekts an der Universität München. (edit. Roth, K., Gerndt, H. & Moosmüller, A.). Blickwechsel. Beiträge zur Kommunikation zwischen den Kulturen. Münchener Beiträge zur Interkulturellen Kommunikation. (pp. 167-170). Münster: Waxmann.
17. Stadler, P. (1994). Globales und interkulturelles Lernen in Verbindung mit Auslandsaufenthalten. Ein Bildungskonzept. Studien zur interkulturellen Kommunikation. Band 12. Saarbrücken: Verlag für Entwicklungspolitik Breitenbach GmbH.
18. Sternecker, P. (1992). Kulturelle Identität und interkulturelles Lernen. Zur entwicklungsdidaktischen Relevanz kritischer Theorie. Schriften des Instituts für angewandte Kommunikationsforschung. Band 4. Opladen: Leske und Budrich.
19. Sterzenbach, G. (2004). Techniken des interkulturellen Umgangs. (edit. Roth, J. & Köck, C.). Interkulturelle Kompetenz. Handbuch für die Erwachsenenbildung. (pp. 49-60). München: Bayerischer Volkshochschulverband e.V.
20. Wang, M. M. (1997). Reentry and Reverse Culture Shock. (edit. Crushner, K. & Brislin, R. W.). Improving Intercultural Interactions. Modules for Cross-Cultural Training Programs. Volume 2. Multicultural Aspects of Counseling Series 8. (pp. 109-128). Thousand Oaks: Sage.
21. Winter, G. (2003). Zunächst mehr Empirie und Erfahrung, dann Theorie. EWE (Erwägen Wissen Ethik) 14, (1), pp. 217-220.