A RESEARCH ON THE EFFECT OF CULTURAL DIMENSIONS ON ORGANIZATIONAL SILENCE

Öz

In this study, it is aimed to investigate the relationships between cultural dimensions of power distance and collectivism with dimensions of organizational silence. The sample of the study consisted of 462 employees of 900 employees who work at a multinational company headquartered in Istanbul. Data were collected through a questionnaire. Regression analysis was used to test hypotheses. Research results showed that power distance increased acquiescent (β = .413, p <.05) and defensive (β = .363, p <.05) silence, but it had no effect on protective silence. The results also showed that collectivism decreased acquiescent (β= -.116, p<.05)  and defensive (β= -.125, p< .05) silence, but it increased prosocial (β= .134, p< .05) silence.

Anahtar Kelimeler

• Power distance,collectivism,acquiescent silence,defensive silence,prosocial silence

KÜLTÜREL BOYUTLARIN ÖRGÜTSEL SESSİZLİĞE ETKİSİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

Öz

Bu çalışmada, kültürel boyutlardan güç mesafesi ve toplulukçuluk ile örgütsel sessizliğin boyutları arasındaki ilişkilerin incelenmesi amaçlanmıştır. Uluslararası ölçekli bir firmanın sadece İstanbul merkezdeki 900 çalışanından 462’si araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veriler anket soru formu yoluyla toplanmıştır. Hipotezleri test etmede regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonuçları, güç mesafesinin kabullenici (β= .413, p< .05) ve korunma amaçlı (β= .363, p< .05) sessizliği artırdığını, fakat koruma amaçlı sessizlik üzerinde herhangi bir etkide bulunmadığını göstermektedir. Araştırma sonuçları, aynı zamanda, toplulukçuluğun kabullenici (β= -.116, p< .05) ve korunma amaçlı (β= -.125, p< .05) sessizliği azalttığını, fakat koruma amaçlı (β= .134, p< .05) sessizliği artırdığını ortaya koymuştur.

Anahtar Kelimeler

• Güç mesafesi,toplulukçuluk,kabullenici sessizlik,korunma amaçlı sessizlik

Kaynakça

1. Acaray, A. (2014), “Örgüt Kültürü, Örgütsel Sessizlik ve İşten Ayrılma Niyeti Arasındaki İlişkilerin İncelenmesi”, Basılmamış Doktora Tezi, Kocaeli: Kocaeli Üniversitesi.
2. Bakan, İ., T. Büyükbeşe, Ç. Bedestenci (2004), Örgüt Sırlarının Çözümünde Örgüt Kültürü, İstanbul: Alfa. Blau, P. (1964), Exchange and Power in Social Life, New York: Jossey-Bass.
3. Cameron, K.S., R.E. Quinn (1999), Diagnosing and Changing Organizational Culture: Based on the Competing Values Framework, Upper Saddle River, NJ: Prentice Hall Series in Organizational Development.
4. Çakıcı, A. (2008), “Örgütlerde Sessizlik Tercihi ve Sessizlik Türleri”, İş ve Özel Yaşama Psikolojik Bakışlar, Ed.: T. Solmuş. İstanbul: Epsilon, 85-109.
5. Çakıcı, A. (2010), Örgütlerde İşgören Sessizliği: Neden Sessiz Kalmayı Tercih Ediyoruz?, Ankara: Detay.
6. Chen, C.C, J.R. Meindl, H. Hui (1998), “Deciding on Equity or Parity: A Test of Situational, Cultural, and Individual Factors”, J Organ Behaviour, 19, 115–129.
7. Demir, M. (2010), “Algılanan Adalette Örgütsel Sessizlik Davranışının Kariyer Beklentisine Etkisi”, 11. Ulusal Turizm Kongresi Bildiri Kitabı, Kuşadası, 577-589.
8. Detert, J.R., R.B. Ethan (2007), “Leadership Behavior and Employee Voice: Is the Door Really Open?”, Academy of Management Journal, 50(4), 869-884.

9. Doğan, B. (2007), Örgüt Kültürü, İstanbul: Beta, 1. Basım.
10. Düren, Z. (2007), “Kültürlerarası Yönetimde Koalisyon Gereği ve Sinerjik Yaklaşımlar”, İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 3(6), 85-107.
11. Dyne, V.L., S. Ang, I.C. Botero (2003), “Conceptualizing Employee Silence and Employee Voice as Multidimensional Constructs”, Journal of Management Studies, 40(6),1359-1392.
12. Erkenekli, M. (2013), “Toplumsal Kültür”, Örgütsel Davranış, Editörler: Ü. Sığrı, S. Gürbüz, İstanbul: Beta.
13. Gürbüz, S., D. Bingöl (2007), “Çeşitli Örgüt Yöneticilerinin Güç Mesafesi, Belirsizlikten Kaçınma, Eril-Dişil ve Bireyci- Toplulukçu Kültür Boyutlarına Yönelik Eğilimleri Üzerine Görgül Bir Araştırma”, Savunma Bilimleri Dergisi, 6(2), 68-87.
14. Hofstede, G. (1984), Culture’s Consequences: International Differences in Work Related Values, (Abriged Edition), Newbury Park: Sage.
15. Hofstede, G., M.H. Bond (1988), “The Confucius Connection: From Cultural Roots to Economic Growth”, Organizational Dynamics, 16(4), 4-21.
16. Hofstede, G. (1990), “Measuring Organizational Cultures: A Qualitative and Quantitative Study Across Twenty Cases”, Organizational Dynamics, 16(4), 286-314.
17. Huang, X., E.V. Vliert, G.V. Vegt (2005), “Breaking the Silence Culture: Stimulation of Participation and Employee Opinion Withholding Cross- Nationally”, Management and Organization Review, 1(3), 459-482.
18. Karacaoğlu, K., A. Cingöz (2009), “İşgören Sessizliğinin Kaynağı Olarak Liderlik Davranışı ve Örgütsel Adalet Algısı”, 17. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, Osmangazi Üniversitesi, 21-23 Mayıs, Eskişehir, 698-705.
19. Karakiraz, A. (2012), “Kültürel Boyutlardan Kontrol Odağı, Bireycilik ve Toplulukçuluğun İşgören Sessizliğine Etkisi Üzerine Bir Araştırma”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya: Sakarya Üniversitesi.
20. Kwantes, C., C. Boglarsky (2007), “Perceptions of Organizational Culture, Leadership Effectiveness and Personal Effectiveness Across Six Countries”, Journal of International Management, 13(2), 204-230.
21. Morrison, E.W., F.J. Milliken (2000), “Organizational Silence: A Barrier to Change and Development in a Pluralistic World”, Academy of Management Review, 25(4), 706-725.
22. Morrison, E.W., F.J. Milliken, P.F. Hewlin (2003), “An Exploratory Study of Employee Silence: Issue that Employees Don’t Communicate Upward and Why”, Journal of Management Studies, September, 40(6), 1453-1476.
23. Morrison, E.W., N.B. Rothman (2009), “Silence and the Dynamics of Power”, Voice and Silence in Organizations: Eds.: J. Greenberg, M.S. Edwards, England: Emerald Group Publishing.
24. Öğüt, A. (2003), “Küçük ve Orta Ölçekli Sanayi İşletmelerinde Kriz Yönetimi Yaklaşımları: Tekstil Sektörü Örneği”, Selçuk Üniversitesi, SBE Dergisi, 9, 287-304.
25. Piderit, S.K., S.J. Ashford (2003), “Breaking Silence: Tactical Choices Women Managers Make in Speaking up About Gender Equity Issues”, Journal of Management Studies, 40(6), 1477-1502.
26. Podsakoff, P.M., S.B. MacKenzie, J.B. Paine, D.G. Bachrach (2000), “Organizational Citizenship Behaviors: A Critical Review of the Theoretical and Empirical Literature and Suggestions for Future Research”, Journal of Management, 26(3), 513-563.
27. Pinder, C.C., K.P. Harlos (2001), “Employee Silence: Quiescence and Acquiescence as Response to Perceived Injustice”, Research in Personnel and Human Resources Management, 20, 331-369.
28. Robbins, S.P. (1989), “Organizational Behaviour Concepts: Controversies and Applications, USA”, Prentice Hall Inc. Ruppel, C.P., S.J. Harrington (2000), “The Relationship of Communication, Ethical Work Climate, and Trust to Commitment and Innovation”, Journal of Business Ethics, 25(4), 313-328.
29. Sargut, S. (2010), Kültürler Arası Farklılaşma ve Yönetim, Ankara: İmge.
30. Schein, E.H. (1991), “What is Culture?”, in Frost, P.J., Moore, I.F., Louis, M.R., Lunberg, C.C., J. Martin (Ed.) Reframing Organizational Culture, Sage, Newbury Pak, 243-253.
31. Sözen, C., H.O. Yeloğlu, F. Ateş, (2009), “Eşitsizliğe Karşı Sessiz Kalma: Mavi Yakalı Çalışanların Motivasyonu Üzerine Görgül Bir Çalışma”, S.Ü. SBE Dergisi, 22, 395-408.
32. Şehitoğlu, Y. (2010), “Örgütsel Sessizlik, Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve Algılanan Çalışan Performansı İlişkisi”, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Kocaeli: Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü.
33. Tangirala, S., R. Pangaraj (2008), “Employee Silence on Critical Issues: The Cross Level Effects Procedural Justice Climate”, Personnel Psychology, 61(1), 37-68.
34. Taşkıran, E. (2010), “Liderlik Tarzının Örgütsel Sessizlik Üzerindeki Etkisinde Örgütsel Adaletin Rolü ve Bir Araştırma”, Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi.
35. Terzi, A.R. (2000), Örgüt Kültürü, Ankara: Nobel.
36. Unutkan, G.A. (1995), İşletmelerin Yönetimi ve Örgüt Kültürü, İstanbul: Türkmen Kitabevi.
37. Vakola, M., D. Bouradas (2005), “Antecedents and Consequences of Organizational Silence: An Empirical Investigation”, Employee Relations, 27(4–5), 441-458.
38. Yılmaz, C., L. Alpkan, E. Ergun (2005), “Cultural Feterminants of Customer- and Learning-Oriented Value Systems and Their Joint Effects on Firm Performance”, Journal of Business Research, 58, 1340 – 1352.