Technopole-Law Relationship within the Frame of Regulations and Development Plans

Öz

Technology Development Zones take on important functions in the production of science and technology. National development and international competition aspects make it necessary to express the studies of these centres in legal structure. This study appraises the relationships between technopole and law within the frame of the regulations and the development plans. The constitution and the associated fiscal regulations being in the first place, legal basis related with technopoles have been revealed. The associated directions of the development plans with technopoles activities have also been assessed based on a historical background. Legal basis has been discussed on national and international bound; the current situation and shortcomings presented.

Anahtar Kelimeler

• Technopole
• Industry 4.0
• Law
• Development Plans.

MEVZUAT VE KALKINMA PLANLARI ÇERÇEVESİNDE TEKNOKENT-HUKUK İLİŞKİSİ

Öz

Bilim ve teknoloji üretiminde Teknoloji Geliştirme Bölgeleri’ne önemli işlevler yüklenmektedir. Ulusal kalkınma ve uluslararası rekabet yönleri, bu merkezlerin çalışmalarının hukuksal yapı içinde tanımlanmasını zorunlu hale getirmektedir. Bu çalışma, teknokent-hukuk ilişkisini mevzuat ve kalkınma planları çerçevesinde değerlendirmektedir. Anayasa ve ilgili mali mevzuat başta olmak üzere teknokentle bağlantılı hukuksal zemin ortaya konulmuştur. Kalkınma planlarının Ar-Ge ve teknokent faaliyetleriyle ilişkili yönleri tarihsel bakış açısıyla değerlendirilmiştir. Ulusal ve ulus ötesi boyutlarıyla hukuki yapı tartışılmış, mevcut durum ve eksiklikler ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Teknokent
• Endüstri 4.0
• Hukuk
• Kalkınma Planları

Kaynakça

1. Aktaş, A. (2014). Teknoloji Serbest Bölgesi’nde Uygulanan İstisna, Muafiyet ve Destekler. 1. Basım, İstanbul: Oniki Levha Yayıncılık.
2. Anayasa (1982). Türkiye Cumhuriyeti Anayasası, Resmi Gazete: 09.11.1982-17863(Mükerrer).
3. Ateş, L. (2017). Yatırım Vergi Teşvik Politikasının Hukuki Çerçevesi. 1. Basım, İstanbul: Oniki Levha Yayıncılık.
4. Bayraktutan, Y,. Bıdırdı, H. (2015). Türkiye’de Teknolojiye Dair Politika Perspektifi ve Kalkınma Planları. Kocaeli Ünivesitesi SBD, 29, 37-55.
5. Bayzin, S., Şengür, M. (2019). Üniversite Sanayi İşbirliğinde Teknoparkların Rolü. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 15(3), 299-313.
6. Cansız, M. (2017). 2023’e Doğru Türkiye Teknoparkları. Ankara: Kalkınma Bakanlığı, Yayın No:2972.
7. Cansız, M., Özbaylanlı, B. (2017). Teknoparkların Ar-Ge ve Yenilik Fikirlerine Katkıları. Verimlilik Dergisi, 3, 125-166.
8. CSBK (Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı). (2019). On Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (2019-2023). Ankara.

9. Dursun, G.D., Akan, N. (2018). Teknokentlerde Girişimcilere Sağlanan Yararlar Vergisel Boyutta İncelenmesi ve Bir Uygulama. Mali Çözüm Dergisi, Ocak-Şubat, 41-54.
10. DPT. (1963). Birinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (1963-1967), Ankara.
11. DPT. (1967). İkinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (1968-1972), Ankara.
12. DPT. (1972). Üçüncü Beş Yıllık Kalkınma Planı (1973-1977), Ankara.
13. DPT. (1979). Dördüncü Beş Yıllık Kalkınma Planı (1979-1983), Ankara.
14. DPT. (1989). Altıncı Beş Yıllık Kalkınma Planı (1990-1994), Ankara.
15. DPT. (1995). Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (1996-2000), Ankara.
16. DPT. (2000). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (2001-2005), Ankara.
17. DPT. (2006). Dokuzuncu Beş Yıllık Kalkınma Planı (2007-2013), Ankara.
18. Gilchrist, A. (2016). Industry 4.0: The Industrial Internet of Things, 1. Basım, New York: Apress.
19. Gözler, K. (2018). Türk Anayasa Hukuku. 1. Basım, Bursa:Ekin Yayıncılık.
20. KB (Kalkınma Bakanlığı). (2013). Onuncu Beş Yıllık Kalkınma Planı (2014-2018), Ankara.
21. Mavilia, R., Ferrara, M., Lamperti, F. (2014). The Impact of Technopoles and Science Parks on the Regional and Local Innovation Systems. In book: Design a Pattern of Sustainable Growth, ed. Daniele Schiliro. Asers Publishing, Print ISBN: 978-606-93490-5-2.
22. McClellan, J.E., Dorn, H. (2015). Science and Technology in World History: An Introduction, 3. Basım, Baltimore: Johns Hopkins University Press.
23. ODTÜ. (2020). Teknokent, Rakamlarla Dünyadaki Teknokentler. Ankara: Odtü Teknokent. http://odtuteknokent.com.tr (Erişim tarihi: 12 Şubat 2020).
24. Pascual, D.G., Daponte, P., Kumar, U. (2019). Handbook of Industry 4.0 and Smart Systems, 1. Basım, Boca Raton: CRC Press.
25. Soydan, B. (2015). Türk Vergi Hukukunda Vergi İncelemesi. 1. Basım, İstanbul: Oniki Levha Yayıncılık.
26. STB (Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı). (2020). Ar-Ge Teşvikleri Genel Müdürlüğü, Teknoloji Geliştirme Bölgeleri, https://www.sanayi.gov.tr/assets
27. Şenses, F. (2004). Neoliberal Küreselleşme Kalkınma için Bir Fırsat mı, Engel mi? ERC Working Paper in Economic, 04/09, 1-28.
28. TGBK (2001). 4691 Sayılı Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu, Resmi Gazete: 06.07.2001- 24454.
29. Temiz, D. (2009). Gümrük Birliği ile Birlikte Türkiye’nin Dış Ticaretinde Yapısal Değişimler Oldu Mu? Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 8(1), 115-138.
30. Temiz Dinç, D. (2020). 1980 Sonrası Türkiye’de Uygulanan Teknoloji Politikaları ve Türkiye Açısından Teknolojik Gelişme Göstergeleri. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 28, 119-136.
31. Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (2021). Resmi Gazete:03.02.2021-31384
32. TGBUY. (2016). Teknoloji Geliştirme Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği, Resmi Gazete: 10.08.2016-29797.
33. TTK, (2011). Türk Ticaret Kanunu, Resmi Gazete:14.02.2011-27846
34. Tütmez, S. (2020). Vergi Hukuku Yönüyle Teknokent Faaliyetlerinin Değerlendirilmesi. YL Tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
35. UNIDO. (2016). Industry 4.0. United Nations Industrial Development Organization Panel Discussion. Vienna: United Nations.
36. YÖK. (1981). 2547 Yükseköğretim Kanunu, Resmi Gazete: 06.11.1981 – 17506.
37. Yücel, İ.H. (2006). Türkiye’de Bilim Teknoloji Politikaları ve İktisadi Gelişmenin Yönü. DPT Yayın No: 2690, Ankara.