SAĞLIK KURUMLARINDA SANAL KAYTARMA: BİR ÖZEL HASTANE UYGULAMASI

Öz

İnternet ve bilgisayar kullanımı, teknolojinin gelişmesiyle birlikte hayatın her alanında yer almaya başlamıştır. İnternet ve bilgisayar, iş ve eğitim alanlarında sağladıkları imkânların yanı sıra bazı olumsuzlukları da beraberinde getirmiştir. İş ortamlarında bilgisayar ve internet kullanımının yaygınlaşması, çalışanların mesai saatlerinde işyerinin sağladığı internet imkânlarını kişisel amaçları doğrultusunda kullanma eğilimi gösterdiği ve bu sebeple oluşan iş gücü kayıpları yapılan pek çok araştırma da karşımıza çıkmaktadır. Bu bağlamda çalışmanın amacı, sağlık kurumlarında çalışan personelin mesai saatleri içerisinde sanal ortamda ne düzeyde ve amaçla vakit geçirdiklerini belirlemek üzere yapılmıştır. Çalışma İstanbul’ da özel bir sağlık kurumunda görev yapan 96 personel üzerinde anket formu aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen bulgular incelendiğinde araştırmaya katılan hasta danışmanları, ekip liderleri ve diğer idari personelin mesai saatleri içinde internet kullanım etkinlikleri için yaş, eğitim ve görev pozisyonu bakımından gruplar arasında anlamlı bir fark olmadığı görülmüştür. Fakat kadın ve erkek arasında istatistiksel olarak farklılıklar olduğu ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Sanal Kaytarma,Sağlık Kurumları

Kaynakça

1. Akca, A. (2013). Okul Yöneticilerinin İş Dışı İnternet Kullanım (Siber Aylaklık) Davranışlarının İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
2. Allen, I.E. ve Seamen, C.A. (2007) Likert Scales And Data Analyses, Quality Progress.
3. Anandarajan, M. ve Simmers, C. (Eds.). (2004). Personal Web Usage in The Workplace: A Guide to Effective Human Resources Management. Igı Global.
4. Anandarajan, M., Simmers, C. A. ve D'ovidio, R. (2011). Exploring The Underlying Structure Of Personal Web Usage İn The Workplace. Cyberpsychology, Behavior, And Social Networking, 14(10), 577-583.
5. Blanchard, A. L. ve Henle, C. A. (2008). Correlates Of Different Forms Of Cyberloafing: The Role Of Norms And External Locus Of Control. Computers In Human Behavior, 24(3), 1067-1084.
6. Blau, G., Yang, Y. ve Ward-Cook, K. (2006). Testing A Measure of Cyberloafing. Journal of Allied Health, 35(1), 9-17.
7. Çelik, N. (2014, June). Job Satisfaction? S Impact on Cyberloafing: An University Example. In Proceedings of International Academic Conferences (No. 0201668). International Institute of Social and Economic Sciences.
8. Foster, M. (2001). Be Alert To The Signs Of Employee Internet Addiction. National Public Accountant, 46(9), 39-40.

9. Garrett, R. K. ve Danziger, J. N. (2008). Disaffection Or Expected Outcomes: Understanding Personal Internet Use During Work. Journal Of Computer‐Mediated Communication, 13(4), 937-958.
10. Harrington, D.(2009) Confirmatory Factor Analysis. Newyork, Oxford University Press,
11. Jia, H. H. (2008). Relationships Between The Big Five Personality Dimensions and Cyberloafing Behavior. Southern Illinois University At Carbondale.
12. Johnson, P. R. ve Indvik, J. (2003). The Organizational Benefits of Reducing Cyberslacking in The Workplace. in Allied Academies International Conference. Academy Of Organizational Culture, Communications And Conflict. Proceedings (Vol. 8, No. 2, P. 53). Jordan Whitney Enterprises, Inc.
13. Kaplan, M. ve Öğüt, A. (2012). Algılanan Örgütsel Adalet İle Sanal Kaytarma Arasındaki İlişkinin Analizi: Hastane Çalışanları Örneği. İşletme Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 Sayı: 1 Yıl: 2012, 1.
14. Kim, S. J. ve Byrne, S. (2011). Conceptualizing Personal Web Usage in Work Contexts: A Preliminary Framework. Computers in Human Behavior, 27(6), 2271-2283.
15. Lavoie, J. A. ve Pychyl, T. A. (2001). Cyberslacking And The Procrastination Superhighway: A Web-Based Survey Of Online Procrastination, Attitudes, And Emotion. Social Science Computer Review, 19(4), 431-444.
16. Liberman, B., Seidman, G., Mckenna, K. Y. ve Buffardi, L. E. (2011). Employee Job Attitudes And Organizational Characteristics As Predictors Of Cyberloafing. Computers İn Human Behavior, 27(6), 2192-2199.
17. Lim, V. K. (2002). The It Way Of Loafing On The Job: Cyberloafing, Neutralizing And Organizational Justice. Journal Of Organizational Behavior, 23(5), 675-694.
18. Lim, V. K. ve Teo, T. S. (2005). Prevalence, Perceived Seriousness, Justification And Regulation Of Cyberloafing İn Singapore: An Exploratory Study. Information & Management, 42(8), 1081-1093.
19. Mahatanankoon, P., Anandarajan, M. ve Igbaria, M. (2004). Development of A Measure of Personal Web Usage in The Workplace. Cyberpsychology & Behavior, 7(1), 93-104.
20. Örücü, E. ve Yildiz, H. (2014). İsyerinde Kisisel Internet Ve Teknoloji Kullanimi: Sanal Kaytarma. Ege Akademik Bakis, 14(1), 99.
21. Turunç, Ö. (2015). İş Stresi-Kaytarma İlişkisinde Liderin Rolü: Turizm Sektöründe Bir Araştırma. Uluslararası İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 1(2), 142-159.
22. Ugrin, J. C., Pearson, J. M. ve Odom, M. D. (2011). Cyber-Slacking: Self-Control, Prior Behavior and The İmpact of Deterrence Measures. Review of Business Information Systems (Rbıs), 12(1), 75-88.
23. Zoghbi-Manrique-De-Lara, P. (2012). Reconsidering The Boundaries Of The Cyberloafing Activity: The Case Of A University. Behaviour & Information Technology, 31(5), 469-479.