Mesleğe Yeni Başlayan Öğretim Elemanlarının Kariyer Planlamasına Yönelik Bir Araştırma: Pamukkale Üniversitesi Örneği

Öz

Günümüzde çalışanlar bilgi ve beceri birikimlerini devamlı şekilde ilerletebilecekleri, çalışma saatlerini ve koşullarını kendilerinin belirleyebileceği, özel yaşamlarının dikkate alındığı, hayatlarını anlamlı hale getiren, kendilerini mutlu edecek işlerde çalışmayı tercih etmektedirler. Dolayısıyla kariyer başarısının anlam değiştirdiği ve bireyin çalıştığı örgütten memnun kalmasını değil, kariyerinin tüm alanına yayılmış etkilerinden memnun olması gerektirdiği anlamını taşımaktadır. Böyle bir başarı yönelimi ise örgüt uygulamalarını aşan ve bireyin kendisine ait ortaya koyduğu başarı kriterlerine yönelen bir kariyer planlamayı gerektirmektedir. Bireysel kariyer planlamada demografik faktörler, ekonomik ve sosyal faktörler, devletin belirlediği yasalar, ülkenin içinde bulunduğu sosyal ve politik faktörler gibi etkenler temel belirleyicileri konumundadır. Bu çalışmanın amacı Pamukkale Üniversitesi’nde göreve yeni başlayan öğretim elemanlarının kariyer planlamalarına etki eden faktörlerin neler olduğunu ve bu faktörlerin ne derecede etkilediğini ortaya koymaktır.

Anahtar Kelimeler

• Kariyer Planlama,Bireysel Kariyer Planlama,Öğretim Elemanları

A Research on Career Planning of Beginning Teaching Staff: Sample of Pamukkale University

Abstract

Today, employees prefer to work in jobs that can keep their knowledge and skills constantly, work hours and conditions can be determined by them, their special lives are taken into consideration, their lives are meaningful and they will make them happy. Therefore, it means that the meaning of career success has changed and that the individual should not be satisfied in the organization, but rather be satisfied with the effects of his entire career. Such a success orientation requires a career planning that transcends organizational practices and leads to the success criteria of the individual. Factors such as demographic factors, economic and social factors, legislation determined by the state, social and political factors in the country are the main determinants in individual career planning. The aim of this study is to reveal what the factors that affect the career planning of the instructors who are new to Pamukkale University and what effect these factors are.

Keywords

• Career Planning,Individual Career Planning,Instructors

Kaynakça

1. Aytaç, S. (1997). Çalışma Yaşamında Kariyer Yönetimi, Planlaması, Geliştirilmesi Sorunları, İstanbul: Epsilon Yayıncılık.
2. Bingöl, D. (2003). İnsan Kaynakları Yönetimi. 5. Baskı. İstanbul: Beta Yayınları.
3. Beach, D. S. (1980). Managing People at Work, Mc Millian Publishing.
4. Can, H. (2002). Organizasyon ve Yönetim, Siyasal Kitabevi, Ankara.
5. Çalık, T. ve Ereş, F. (2006). Kariyer Yönetimi, 1.Basım, Gazi Kitapevi, Ankara.
6. Çetin, C. (1996). Kariyer Planlaması, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 25 (1).
7. Demirbilek, T. (1994). Örgütlerde Kariyer Danışmanlığı Hizmetleri, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Cilt: 9, Sayı: 2.
8. Doughall, M, ve Vaughan, E. (1996). Changing Expectations- Career Development: Implications for Organizations and for Social Marketing, Journal of Management Development, Vol:15, No:9.

9. Erdoğmuş, N. (2002). Yeni Kariyer Yaklaşımları ve Kariyer Değerlerindeki Değişim, l.Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi, 10 - 11 Mayıs, İzmit.
10. Fındıkçı, İ. (1999). Bilgi Toplumunda: Yöneticilerde Kendini Geliştirme, İstanbul: Kültür Koleji Vakfı Yayınları.
11. Greenhaus, J. H. (1987). Career Management, The Dryden Pres, Usa.
12. Kuzgun, Y. (2000). Meslek Danışmanlığı, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
13. Milkovich, G. (1985). Personnel Management, A Diagnostic Approach, 4. Edition, Business Publication.
14. Palmer, M. (1993). Performans Değerlendirmeleri. Şahiner D. (çev), İstanbul: Rota Yayıncılık.
15. Palmer, M. ve Kenneth T.W. (1993). İnsan Kaynakları, Doğan Şahiner (çev.), Rota Yayınları.
16. Raymond, N.A. (1999). İnsan Kaynaklarının Eğitim ve Gelişimi, Canan Çetin (çev.), İstanbul: Beta Yayını.
17. Rood, A. (1965). Realizing Your Executive Potential, Mc-Graw-Hill Inc. Newyork.
18. Sabuncuoğlu, Z. (2005). İnsan Kaynakları Yönetimi, Alfa Yayınları, Bursa, 2005.
19. Şimşek, M. Ş. (2007). Kariyer Yönetimi ve İnsan Kaynakları Uygulamaları, Gazi Kitabevi, Ankara.
20. Uğur, A. (2003). İnsan Kaynakları Yönetimi, Sakarya: Sakarya Kitapevi.
21. Uzun, T. (2003). İnsan Kaynakları Yönetimi'nde Etkin Bir Yöntem: Kariyer Planlaması, İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, Cilt : 5 Sayı:2.