A Perspective on Welfare Regimes in the Pandemic Process from the Social Protection Policies

Öz

The development of welfare states has gone through several milestones since Second World War. The social protection policies of welfare regimes have come to the fore again with the emergence of the pandemic. Countries with different welfare systems have applied policies to protect their citizens, particularly vulnerable groups, both in social and economic aspects during the pandemic. In many areas, the sustainability of welfare states, from the social security system to employment, has become open to debate in this process. Moreover, the importance of a global health system for all countries regardless of welfare regimes has also been highlighted. This study compares the pandemic policies according to the welfare regimes that Esping-Andersen put forward and presents a comparison of social protection policies of the USA, France, Sweden and Turkey as examples for each welfare system. An overview of the applied social protection policies was presented, and the functionality of welfare states was discussed. While countries with different welfare regimes were observed to manage the situation with their social policies, producing solutions to the global epidemic appears essential. Because various problems such as economic fluctuations, the stagnation of production, and the increase in poverty arise due to the pandemic, the need of the welfare states for a welfare service understanding includes disadvantaged citizens, and all their citizens appears.

Anahtar Kelimeler

• Pandemi
• Covid-19
• Social Protection

Pandemi Sürecinde Refah Rejimlerine Sosyal Koruma Politikaları Açısından Bir Bakış

Öz

Refah devletlerinin gelişimi 2. Dünya Savaşı sonrasından günümüze kadar birçok dönüm noktasından geçmiştir. Pandemi ile birlikte refah rejimlerinin sosyal koruma politikaları tekrar gündeme gelmiştir. Farklı refah sistemine sahip ülkeler, küresel salgın sürecinde ekonomik ve sosyal yönden başta kırılgan gruplar olmak üzere ülke vatandaşlarını korumaya yönelik politikalar uygulamıştır. Bu süreçle birlikte sosyal güvenlik sisteminden istihdama kadar birçok alanda refah devletlerinin sürdürülebilirliği tekrar tartışmaya açık hale gelmiştir. Ayrıca refah rejimlerine bakılmaksızın küresel bir sağlık sisteminin tüm ülkeler için önemi vurgulanmaktadır. Bu düşünceden hareketle bu çalışmada Esping-Andersen’in ortaya koyduğu refah rejimlerine göre pandemi politikaları karşılaştırılmış, her bir refah sistemine örnek olarak gösterilen ülkeler olarak Amerika Birleşik Devletleri, Fransa, İsveç ve Türkiye’nin salgındaki sosyal koruma politikaları karşılaştırılmıştır. Uygulanan sosyal koruma politikalarının genel bir resmi çekilerek pandemi döneminde refah devletlerinin işlevselliği tartışılmıştır. Bu dönemde farklı refah rejimlerine sahip ülkelerin kendilerine özgü sosyal politikalarla süreci yönetmeye çalıştıkları görülse de küresel ölçekte etkili olan bir salgında çözümler üretilmesinin elzem olduğu görülmektedir. Pandemi ile ekonomik dalgalanmalar, üretimin duraklaması, yoksulluğun artması gibi sorunların ortaya çıktığı düşünüldüğünde refah devletlerinin dezavantajlı konumdaki vatandaşlarının yanı sıra tüm vatandaşlarını içeren bir refah hizmeti anlayışına ihtiyacı olduğu görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Pandemi
• Covid-19
• Sosyal Koruma.

Kaynakça

1. Akbaş, E. (2019). Sosyal Politikaya Giriş: Tarihsel ve Eleştirel Bir Çerçeve. E. Karagöl ve A Develi (Der.), Sosyal Politika Teori, Politika ve Uygulamalar içinde, Umuttepe Yayınları, Ankara.
2. Andersen, E. (1990). The Three Worlds of Welfare Capitalism, Policy Press, Cambridge.
3. Andersen, E. (2013). “Altın Çağ Sonrası? Küresel Bir Ekonomide Refah Devleti İkilemleri”, Der.: A. Buğra ve Ç. Keyder, Sosyal politika yazıları, İletişim Yayınları, İstanbul.
4. Aydınlı, E. (2020). “Salgınlar ve Uluslararası Sistemin Dayanıklılığı”, Pandemi Sonrası Küresel Sistem: Eski Sorunlar, Der.: U. Ulutaş, Yeni Trendler, SAM Yayınları, Ankara.
5. Aysan, M. F. (2012). Küreselleşme, Kriz ve Refah Devleti Küresel Dönüşümler Küreselleşme Zihniyet Siyaset, Küre Yayınları, İstanbul.
6. Aysan, M. F. (2020). “Bildiğimiz Refah Devletini Yeniden Düşünmek: Covid-19 Pandemisi ve Sonrasında Sosyal Politikalar” Der. M. Şeker, A. Özer ve C. Korkut, Küresel Salgının Anatomisi İnsan ve Toplumun Geleceği, TDV Yayın Matbaacılık, Ankara.
7. Bölükbaş, S. (2019). “Refah Devletinin Doğuşu ve Gelişimi”, Sosyal Politika Teori, Politika ve Uygulamalar, Der.: E. Karagöl ve A Develi, Umuttepe Yayınları, Ankara.
8. Buğra, A., Keyder, Ç. (2003). Yeni Yoksulluk ve Türkiye’nin Değişen Refah Rejimi. Birleşmiş Milletler Kalkınma Fonu Proje Raporu.

9. EYHGM (2020). Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü E-Bülten Pandemi Özel Sayısı, Ankara.
10. Gentilini, U. vd. (2020). Social Protection and Jobs Responses to Pandemi : A Real-Time Review of Country Measures. World Bank, Washington DC.
11. Hanioğlu, Ş. (2020). “Pandemi Sonrası Küresel Düzen: İki Seçenek” Der.: U.Ulutaş, Pandemi Sonrası Küresel Sistem: Eski Sorunlar Yeni Trendler, SAM Yayınları, Ankara.
12. ILO (2020). Pandemi Kriziyle Mücadelede Sosyal Koruma Önlemleri: Ülkelerin Önlemleri ve Politika Değerlendirmeleri. (erişim) https://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---europe/---ro-geneva/---ilo-ankara/documents/publication/wcms_744944.pdf, 10.01.2020.
13. ILO (2020). Sosyal Koruma İzleme Sistemi. 10 Ocak 2021 tarihinde https://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---europe/---ro-geneva/---ilo-ankara/documents/briefingnote/wcms_741444.pdf adresinden erişildi.
14. Kapar, R. (2006). Sosyal Adalet İçin Daha Fazla Sosyal Koruma, II. Ulusal Sosyal Politika Kongresi, 24–26 Kasım 2006, Ankara.
15. Kazgan, G. (2002). Küreselleşme ve Ulus-Devlet: Yeni Ekonomik Düzen, Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
16. Koray, M. (2020). Sosyal Politika. İmge Kitabevi Yayınları, Ankara.
17. Korkusuz, A. (2020). “Çalışma Hayatında Covid-19 Pandemisine Maruz Kalanların Sosyal Güvenlik Açısından Değerlendirilmesi”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Üniversitesi Dergisi, 22(2), 673-693.
18. Leibfried, S. (1993). “Towards a European Welfare State”, New Perspectives on the Welfare State in Europe, Ed.: C. Jones, Routledge Press, London.
19. OECD (2020). İstihdam ve Sosyal Önlemler. (erişim) https://www.oecd.org/coronavirus/country-policy-tracker/#Employmentandsocialmeasures, 21.12.2020.
20. OECD (2020). OECD Employment and Social Policy Responses Tracker.
21. OECD (2020). OECD Sosyal Harcamalar İstatistik Verileri. (erişim) https://stats.oecd.org/Index.aspx?DataSetCode=SOCX_AGG , 21.12.2020.
22. OECD. (2020a). OECD Sosyal Harcamalar İstatistik Verileri. (erişim) https://stats.oecd.org/Index.aspx?DataSetCode=SOCX_AGG , 21.12.2020.
23. Özdemi̇r, S. (2010). “Küreselleşme ve Refah Devletleri Üzerindeki Etkileri”, Journal of Social Policy Conferences, 0(57), 55-86.
24. Sallan Gül, S. (2006). Sosyal Devlet Bitti, Yaşasın Piyasa, Ebabil Yayıncılık, Ankara.
25. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı(AÇSHB) (2020). Sosyal Koruma Kalkanı. (erişim) https://covid19.ailevecalisma.gov.tr/#duyuru, 4.4.2021.
26. İçişleri Bakanlığı (2020). Vefa Sosyal Destek Grupları 6.649.461 Haneye Ulaştı. (erişim) https://www.icisleri.gov.tr/vefa-sosyal-destek-gruplari-6649461-haneye-ulasti , 10.01.2020.
27. Tamer, M. (2020). “Küreselleşme ve Ulus-Devlet İlişkisi Üzerine Bir Değerlendirme”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(69).
28. Ulutaş, U. (2020). “Koronavirüs Sonrası Küresel Trendler”, Pandemi Sonrası Küresel Sistem: Eski Sorunlar, Yeni Trendler, Der.: U.Ulutaş, SAM Yayınları, Ankara.
29. World Bank. (2020). The Elderly Care Response to COVID-19 : A Review of International Measures to Protect the Elderly Living in Residential Facilities and Implications for Malaysia. Malaysia COVID-19 Social Protection and Jobs Note, No. 2. World Bank, Washington, DC.
30. Yıldırım, B. ve Şahin F. (2019). “Esping-Andersen’in Refah Devleti Sınıflandırması ve Makro Sosyal Hizmet Uygulamaları Temelinde Türkiye’nin Konumu”, OPUS–Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18).