Housing Problem of Migrants: An Evaluation Specific for Syrian Migrants

Öz

As the number of immigrants in urban space increases, the problems they experience become visible. Undoubtedly, the most important of these problems is the housing problem. House is both an indispensable requirement for migrant to continue with their daily lives and an important tool for the healthy operation of the orientation period. The Syrian migration that had started in 2011 has turned into an important social problem in our times. A part of this problem is no doubt the housing problem. The aim of this study is to handle the conditions of housing of Syrian migrant living in Turkey, and to examine the housing problem they are experiencing in various aspects. There are severe quality problems in houses that Syrian migrants live in. Depots, warehouses or animal sheds are rented to migrants, and most of the time, more than one families are urged to live in the same house because of increasing rental prices. It is observed that Syrian migrants are concentrated in certain regions and create their own ghettos. Ghettoization interrupts the orientation process, and migrants discriminated regarding living areas are facing the hazard of retiring into their shells.

Anahtar Kelimeler

• House
• Syria
• migration
• housing problem
• immigrant

Göçmenlerin Konut Sorunu: Suriyeli Göçmenler Özelinde Bir Değerlendirme

Öz

Kentsel mekânda göçmenlerin sayısı artıkça yaşadıkları sorunlarda görünür hale gelmektedir. Kuşkusuz bu sorunlardan en önemlisi konut sorunudur. Konut hem göçmenlerin günlük yaşamlarının idamesi bakımından vazgeçilmez bir ihtiyaç hem de uyum sürecinin sağlıklı işlemesi için önemli bir araçtır. 2011 yılında başlayan Suriyeli göçü günümüzde ciddi bir toplumsal sorun haline dönüşmüş durumdadır. Kuşkusuz bu sorunun bir parçası da konut sorunudur. 4 milyona yaklaşan Suriyelilerin sağlıklı koşullarda yaşaması için ciddi miktarda konuta ihtiyaç vardır. Diğer taraftan, konut sektörünün tümüyle özel sektörün elinde olduğu Türkiye’de göçmenlere yönelik ne sosyal konutlar üretilmekte ne de kira yardımı, kira indirimi vb. düzenlemeler bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı Türkiye’de yaşayan Suriyeli göçmenlerin barınma koşullarını ele almak, yaşadıkları konut sorununu farklı yönleriyle incelemektir. Suriyeli göçmenlerin kaldıkları konutlarda ciddi bir kalite sorunu bulunmaktadır. Depo, ardiye ya da hayvan barınakları göçmenlere kiraya verilmekte, çoğu zaman, artan kira fiyatları karşısında birden fazla aile birlikte aynı konutta yaşamak zorunda kalmaktadır. Suriyeli göçmenlerin belli bölgelerde yoğunlaştığı, kendi gettolarını oluşturdukları gözlenmektedir. Gettolaşma uyum sürecini sekteye uğratmakta olup, mekânsal olarak ayrışan göçmenler giderek kendi içine kapanma tehlikesiyle karşı karşıyadır.

Anahtar Kelimeler

• Konut
• Suriye
• göç
• konut sorunu
• göçmen

Kaynakça

1. Accetturo, A., Manaresi, F., Mocetti, S. ve Olivieri, E. (2014). Don't stand so close to me: the urban impact of immigration. Regional Science and Urban Economics, 45, 45-56. https://doi.org/10.1016/j.regsciurbeco.2014.01.001
2. Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı. (2013). Türkiye’deki Suriyeli sığınmacılar 2013 saha araştırması sonuçları. Ankara: AFAD Yayını.
3. Ager, A. ve Strang, A. (2008). Understanding integration: A conceptual framework. Journal of refugee studies, 21(2), 166-191. https://doi.org/10.1093/jrs/fen016
4. Akkaya, Ç. (1996). Federal Almanya’daki Türkler ve konut sorunu. E. Komut (Der.), Diğerlerinin konut sorunu içinde (ss. 213-223). Ankara: TMMOB Mimarlar Odası.
5. Akseki, U. ve Türkcan, B. (2016). Türkiye’de bölgesel göç, konut ve işgücü piyasaları üzerine panel nedensellik analizleri. International Congress of Management Economy and Policy 2016 içinde (1871-1882).
6. Aktan, T. ve Cordan, A. (2017). Suriyeli mülteciler için iç mekân konut tasarımına yönelik çözüm önerileri. İTÜ İç Mimarlık Lisansüstü Çalışmalar Sempozyumu 2017 içinde (s.75-81).
7. Antoniucci, V. ve Marella, G. (2017). Immigrants and the city: the relevance of ımmigration on housing price gradient. Buildings, 7(4), 91-111. https://doi.org/10.3390/buildings7040091
8. Aslan, G. G., ve Güngör, F. (2019). Suriyeli sığınmacıların Türkiye’ye göç sonrası yaşadığı sorunlar: İstanbul örneği. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 1602-1632.

9. Auslender, E. (2021). Multi-level Governance in Refugee Housing and Integration Policy: A Model of Best Practice in Leverkusen. Journal of International Migration and Integration, 1-22. http://doi.org/10.1007/s12134-021-00876-4
10. Basten, C. ve Koch, C. (2015). The casual effect of house prices on mortgage demand and mortgage supply: Evidence from Switzerland. Journal of Housing Economics, 30, 1-22. https://doi.org/10.1016/j.jhe.2015.07.001
11. Brech, J. ve Feigelfeld, H. (2016). Current relevance of an initial project. Herbert Ludl (Der.), Integration In Housing: Models for Social Cohesion içinde (ss. 25-44). Wien: Sozialbau AG.
12. Charles, C. Z. (2003). The dynamics of racial residential segregation. Annual review of sociology, 29(1), 167-207. https://doi.org/10.1146/annurev.soc.29.010202.100002
13. Council of the European Union. (2016). Conclusions of the Council and the Representatives of the Governments of the Member States on the integration of third-country nationals legally residing in the EU, (15312/16). Brussels. 7 Ekim 2021 tarihinde https://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST-15312-2016-INIT/en/pdf adresinden erişildi.
14. Degen, K. ve Fischer, M. (2017). Immigration and swiss house prices. Swiss Society of Economics and Statictics, 153(1), 15-36. https://doi.org/10.1007/BF03399433
15. Doğan, B. ve Karakuyu, M. (2016), Suriyeli göçmenlerin sosyoekonomik ve sosyokültürel özelliklerinin analizi: İstanbul Beyoğlu örneği. Marmara Coğrafya Dergisi, 33, 302-333. https://doi.org/10.14781/mcd.40648
16. Dutch Refugee Council. (1999). Housing for refugees in the European Union, Amsterdam.
17. Erbil, B. (2019). Suriyeli mültecilerin gayrimenkul piyasalarına etkileri: Şanlıurfa örneği. (Yayınlanmamış Seminer Ödevi). Ankara Üniversitesi Gayrimenkul Geliştirme ve Yönetimi Anabilim Dalı, Ankara.
18. Erder, S. (2006). Refah toplumunda getto. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
19. Erdoğan, M. M. (2020). Suriyeliler barometresi. İstanbul: Orion Yayınevi.
20. European Commission. (2005). Policy measures to ensure access to decent housing for migrants and ethnic minorities. Community action programme on social exclusion, Policy studies findings-5. 3 Eylül 2021 tarihinde https://ec.europa.eu/employment_social/social_inclusion/docs/decenthousing_leaflet_en.pdf adresinden erişildi.
21. European Commission. (2016). Immigrant housing in Europe: overview. 6 Eylül 2021 tarihinde https://ec.europa.eu/migrnt-integration/intdossier/immigrant-housing-in-europe-overview adresinden erişildi.
22. European Union Agency for Fundamental Rights [FRA] (2018). EU-MIDIS II, second European Union minorities and discrimination survey. European Union agency for fundamental rights. Luxembourg: Publications Office of the European Union.
23. Eurostat. (2021). Migration integration statistics – housing. 2 Kasım 2021 tarihinde https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/SEPDF/cache/40034.pdf adresinden erişildi.
24. Gonzalez, L. ve Ortega, F. (2013). Immigration and housing booms: Evidence from Spain. Journal of Regional Science, 53(1), 37-59. https://doi.org/10.1111/jors.12010
25. Göç İdaresi Başkanlığı. (2021). 17 Aralık 2021 tarihinde https://www.goc.gov.tr/ adresinden erişildi.
26. Güngördü, Z. (2018). Zorunlu göçle gelen nüfusun barınma deneyimleri üzerinden konut politikalarının incelenmesi: Hatay örneği. Dünya Şehircilik Günü 42. Kolokyumu içinde (110-123).
27. Höschle, F., Strielkowski, W. ve Welkins, E. (2015). Spatial segregation of immigrants in US cities: evidence from the United States Census. Theoretical and Empirical Researches in Urban Management, 10(1), 5-12.
28. Hussain, M. (2014). Muslims in Copenhagen: Social cohesion or a parallel society? Results from an empirical survey 2008–09. Tidsskrift for Islamforskning, 8(1), 106-136. https://doi.org/10.7146/tifo.v8i1.25325
29. İslamoğlu, B. ve Nazlıoğlu, Ş. (2019). Enflasyon ve konut fiyatları: İstanbul, Ankara ve İzmir için panel veri analizi. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 7(1), 93-99.
30. Kane, R. ve Kane, C. (2008) Giroscope housing organisation: a study of tenant satisfaction [Proje Raporu]. 15 Kasım 2021 tarihinde http://eprints.lincoln.ac.uk/id/eprint/3656/ adresinden erişildi.
31. Karademir, D. ve Doğan, M. (2019). Suriyeli mültecilerin mekânsal analizi: Şanlıurfa örneği. Coğrafya Dergisi, 39, 111-124. https://doi.org/10.26650/JGEOG2019-0053.
32. Karasu, M. A. (2016). Şanlıurfa'da yaşayan Suriyeli sığınmacıların kentle uyum sorunu. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 21(3), 995-1014.
33. Karasu, M. A. (2017). Göç ve uyum sorunu. A. Yatkın (Der.), Uluslararası 11. kamu yönetimi sempozyumu, uluslararası göç ve mülteci sorununun çözümünde kamu yönetiminin yeri içinde (ss. 631-650).
34. Kavas, A., Avşar, İ., Kadkoy, O. ve Bilgiç, E. (2019). İstanbul’da Suriyeliler ve savaş sonrası Suriye gettoları. İstanbul: TEPAV Yayınları.
35. Kaya, A. ve Kıraç, A. (2016). İstanbul'daki Suriyeli mültecilere ilişkin zarar görebilirlik değerlendirme raporu. İstanbul: Hayata Destek Derneği.
36. Kempen, R. ve Özüekren, Ş. (1996). Batı Avrupa’daki göçmenler ve konut: Türklerin durumu. E. Komut (Der.). Diğerlerinin konut sorunu içinde (ss. 193-213). Ankara: TMMOB Mimarlar Odası.
37. Kınay, D. ve Yalçınkaya, N. (2019). Göç yüzyılında Türkiye Manisa ilindeki Suriyeliler. İstanbul: İKSAD Yayınları.
38. Kirişçi, K. (2014). Misafirliğin ötesine geçerken Türkiye’nin “Suriyeli mülteciler” sınavı. Ankara: Brooking Enstitüsü ve USAK Yayını.
39. Koyuncu, A. (2014). Kentin yeni misafirleri Suriyeliler. Konya: Çizgi Yayınevi. Larkin, M. P., Askarov, Z., Doucouliagos, H., Dubelaar, C., Klona, M., Newton, J., Stanley, T. D. ve Vocino, A. (2019). Do house prices ride the wave of immigration?. Journal of Housing Economics, 46, 101630. https://doi.org/10.1016/j.jhe.2019.04.002
40. Mazlum-Der. (2014). Kamp dışında yaşayan Suriyeli kadın sığınmacı raporu. İstanbul: Mazlum-Der Yayını.
41. Meer, N., Dimaio, C., Hill, E., Angeli, M., Oberg, K. ve Emilsson, H. (2021). Governing displaced migration in Europe: housing and the role of the “local”. Comparative Migration Studies, 9(1), 1-17. https://doi.org/10.1186/s40878-020-00209-x
42. Murdie, R. A., Chambon, A., Hulchanski, J. D., ve Teixeria, J. C. (1996). Toronto’da göçmen ve mültecilerin konut sorunları: Jamaikalı, Polonyalı, Somalili toplulukların ilk bulguları. E. Komut (Der.). Diğerlerinin konut sorunu içinde (ss. 181-193). Ankara: TMMOB Mimarlar Odası.
43. Müller, L. S. (2018). Immigration and prices in Sweden. Unpublished master’s thesis Lund University School of Economics and Management, Lund.
44. OECD/European Union. (2015). Indicators of immigrant integration 2015: Settling in, Paris: OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/9789264234024-en.
45. Ortadoğu Stratejik Araştırmalar Merkezi [ORSAM]. (2014). Suriye’ye komşu ülkelerde Suriyeli mültecilerin durumu: bulgular, sonuçlar ve öneriler. Ankara: Ortadoğu Stratejik Araştırmalar Merkezi.
46. Sá, F. (2015). Immigration and house prices in the UK. The Economic Journal, 125(587), 1393-1424. https://doi.org/10.1111/ecoj.12158
47. Saiz, A. (2007). Immigration and housing rents in American cities, Journal of Urban Economics, 61(2), 345-371.
48. Sandal, E. K., Hançerkıran, M. ve Tıraş, M. (2016). Türkiye'deki Suriyeli mülteciler ve Gaziantep ilindeki yansımaları. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 15(2), 461-483.
49. Schnell, I., Diab, A. A. B., ve Benenson, I. (2015). A global index for measuring socio-spatial segregation versus integration. Applied Geography, 58, 179-188. https://doi.org/10.1016/j.apgeog.2015.01.008
50. Sennett, R. (2002). Ten ve taş (T. Birkan, Çev.). İstanbul: Metis Yayınevi.
51. Spirkova, D., Stehlikova, B. ve Zubkova, M. (2017). The impact of the housing quality on the socio-economic standard of the EU countries. Acta Universitatis Agriculturae Et Silviculturae Mendelianae Brunensis, 65(4), 1425-1433. https://doi.org/10.11118/actaun201765041425.
52. Stender, M. ve Bech-Danielsen, C. (2016). Overcoming the isolation of disadvantaged housing areas. Paper presented at enhr conference, Belfast, United Kingdom.
53. Şar, E. ve Kuru, N. O. (2020). İstanbul’da Suriyeli sığınmacılara yönelik tutumlar [Araştırma Raporu], İstanbul: İstanbul Politik Araştırmalar Enstitüsü (İstanpol).
54. Şehir Plancıları Odası (2017). Kent Mülteciliği ve Planlama Açısından Yerel Sorumluluklar Değerlendirme Raporu [Araştırma Raporu], İstanbul: ŞPO Yayını.
55. Şener, E. (2018). Göç kıskacında kentsel politikalar: Gaziantep örneği. Dünya Şehircilik Günü 42. Kolokyumu içinde (45-58).
56. Tapan, İ. (2019). Suriyeli mültecilerin Malatya’da coğrafi dağılımı ve sosyo-ekonomik etkileri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
57. TBMM. (2012). Ülkemize Sığınan Suriye Vatandaşlarının Barındıkları Çadırkentler Hakkında İnceleme Raporu. Ankara: TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu.
58. Tekin, M. (2019). Van örnekleminde Suriyeli sığınmacıların ekonomik, sosyal ve kültürel deneyimleri, The global refugee and migration congress 2019 (Gaziantep) içinde (s. 95-108).
59. The Office of the High Commissioner for Human Rights [OHCHR]. (2021). Migration and the right to housing. 13 Kasım 2021 tarihinde https://www.ohchr.org/EN/Issues/Housing/Pages/Migration.aspx. adresinden erişildi.
60. United Nations Economic Commission for Europe [UNECE]. (2021). Housing for migrants and refugees in the unece region: challenges and practices, Geneva: UNECE.
61. United Nations High Commissioner for Refugees [UNHCR]. (2020). Good practices for migrant and refugee housing in Europe. New York: The United Nations Refugee Agency.
62. Üçer, Z. A. G., Özkazanç, S., ve Atılgan, Z. (2016). Geçici koruma statüsündeki Suriyelilerin kente uyumu: Ankara Siteler’de istihdama katılım. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi (IBAD), 3(2), 610-624. https://doi.org/10.21733/ibad.435618.