Optimal City Size-Local Democracy Relationship and Ruşen Keleş's Perspective

Öz

In this article, "optimal city size" is examined in terms of democracy and participation. Democracy and participation are not possible in overcrowded cities. For these reasons, the relationship between optimal city size and democracy has been considered. The study is based on a literature review and discussion of optimal city size is limited to democracy and participation. On the determined subject, Prof.Dr. Ruşen Keleş's thoughts were also evaluated. Because Keleş is a pioneering scientist who shaped urban science in Turkey and his views are important. In the study, it has been determined that cities should not be too big for democracy and participation to take place. For this reason, it has been concluded that while determining the optimal city size, not only economic but also democracy and participation opportunities should be considered. In this regard, Prof. Ruşen Keleş is of the same opinion. According to the study, the size of the metropolitan cities of our country restricts democracy and participation opportunities. The size of metropolitan cities destroys democracy and participation opportunities. It has been concluded that considering democracy and participation opportunities in urbanization policies is important in terms of increasing the quality of urban life in our country.

Anahtar Kelimeler

• Optimal city size
• scale economies
• local democracy and participation
• Prof.Dr. Ruşen Keleş

Optimal Kent Büyüklüğü-Yerel Demokrasi İlişkisi ve Ruşen Keleş’in Perspektifi

Öz

Bu çalışmada “optimal kent büyüklüğü” olgusu tartışılmış; bu konuda ölçek ekonomilerine dayalı yaklaşım eleştirilmiştir. Optimal kent büyüklüğüne demokrasi ve katılım bakımından da yaklaşılmalıdır. Küreselleşme süreciyle demokrasi, yerelleşme, katılım ve yönetişim gibi olgular gündeme gelmiştir. Bu yeni olguların uygulanabilmesi bakımından kentlerin büyüklüğü çok belirleyicidir. Bir diğer deyişle, belli nüfus eşiklerinin üstündeki kentlerde bu olguların uygulanabilmesi mümkün değildir. Bu gerekçelerle çalışmada optimal kent büyüklüğü ile demokrasi ilişkisi ele alınmıştır. Çalışma, literatür taramasına dayalıdır ve optimal kent büyüklüğünün tartışılması demokrasi ve katılım olgularıyla sınırlıdır. Belirlenen konuda Prof.Dr. Ruşen Keleş’in düşünceleri de değerlendirilmiştir. Çünkü Keleş, Türkiye’de kentbilimi biçimlendiren bir bilim insanıdır ve görüşleri önemlidir. Çalışmada demokrasi ve katılım süreçlerinin işlemesi için kentlerin çok büyük olmaması gerektiği tespit edilmiştir. Bu nedenle optimal kent büyüklüğü belirlenirken sadece ekonomik gereklerin değil demokrasi ve katılım olanaklarının da göz önünde tutulması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Prof. Ruşen Keleş de optimal kent büyüklüğü hususunda demokrasi ve katılımı önemli görmektedir. Bu bağlamda ülkemiz metropol kentlerinin büyüklüğü, demokrasi ve katılım olanaklarını yok etmektedir. Bu nedenle kentleşme politikalarında demokrasi ve katılım olanaklarını gözetmenin, ülkemizde kentsel yaşam kalitesini yükseltmek bakımından önemli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Optimal kent büyüklüğü
• ölçek ekonomileri
• yerel demokrasi ve katılım
• Prof. Dr. Ruşen Keleş

Kaynakça

1. Bookchin, M. (1999). Kentsiz kentleşme. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
2. Çukurçayır, M.A. (2006). Siyasal katılma ve Yerel Demokrasi. Konya: Çizgi Kitabevi.
3. Çukurçayır, M.A. (2010). Yurttaşsız Demokrasi. Konya: Çizgi Kitabevi.
4. Ertürk, H. ve Sam, N. (2009). Kent Ekonomisi. 3. Baskı. Bursa: Ekin Yayınevi.
5. Eryılmaz, B. (2012). Kamu Yönetimi. 5. Baskı. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
6. Görmez, K. (1997). Yerel Demokrasi ve Türkiye. Ankara: Vadi Yayınları.
7. Gündoğan, E. ve Özcan, G. (2015). “Yerel yönetimlerde optimal ölçek ve alan yönetimi perspektifinden 6360 sayılı yeni büyükşehir belediyeleri kanunu”, Yerel Yönetimlerde Güncel Gelişmeler. Ed. M. Ökmen. Bursa: Ekin Yayınevi.
8. Keleş, R. (1993). Kentleşme Politikası. 2. Baskı, Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.

9. Keleş, R. (2009), Yerinden Yönetim ve Siyaset, Gen. 6. Baskı, İstanbul: Cem Yayınevi.
10. Keleş, R. (2017). Kentleşme Politikası. 16. Baskı, Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
11. Keleş, R., Erbay, Y. ve Görmez, K. (2020). Yerel Temsil ve Katılım. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
12. Korkmaz, H. (2017). Yerel yönetimlerde etkinlik ve demokrasi sorunsalı. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. C.2. S.2. 453-463.
13. Öner, Ş. (2001). Sivil toplum kuruluşlarının yerel demokrasi ve katılım algıları. Çağdaş Yerel Yönetimler. C.10. S.2. 51-67.
14. Tekeli, İ. (2003). Siyasal toplum ile sivil toplum arasında belirmekte olan yerel yönetimler. Çağdaş Yerel Yönetimler. C.12. S.2. 5-15.
15. Tortop, N. (1995). Yerel idarelerde büyüklük ölçütleri. Çağdaş Yerel Yönetimler. C.4. S.6. 21-25. T24 (2022, 29 Mart). Erişim adresi: https://t24.com.tr/haber/istanbul-nufusuyla-131-ulkeyi-geride-birakti,812874
16. Mutlu, S. (2022, 22 Mart), İstanbul'un en kalabalık 10 ilçesinin nüfusu 22 Avrupa ülkesinden daha fazla. AA. Erişim adresi: https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/-istanbulun-en-kalabalik-10-ilcesinin-nufusu-22-avrupa-ulkesinden-daha-fazla/1724728
17. İstanbul Nüfusu (2022, 22 Mart). Erişim adresi: https://www.nufusu.com/il/istanbul-nufusu
18. Konya Nüfusu (2022, 8 Mayıs). Erişim adresi: https://www.nufusu.com/il/konya-nufusu