Regional Competitiveness as a Tool for Regional Development

Öz

Regional competitiveness means that a region has and maintains an advantage over other regions. This concept covers the economic, social, cultural and political factors of a region. Regional competitiveness includes elements such as resources, infrastructure, workforce talents and innovation capabilities that a region has. Regional competitiveness not only stimulates economic growth but also encourages cooperation and innovation. Strategies are developed to increase the competitiveness of a region. These strategies include factors such as supporting local businesses, infrastructure investments, training and technology transfer. Additionally, regional cooperation and joint projects can also strengthen regional competitiveness. Collaboration between local governments, business and academic institutions is important to increase the competitiveness of a region. Sharing of knowledge and experience, development of joint projects and effective use of resources can be achieved among these stakeholders. Regional competitiveness not only stimulates economic growth but also supports sustainable development. Therefore, environmental factors, social justice and cultural diversity are also an important part of regional competitiveness strategies. From this point, the basic method of the study is to draw a comprehensive framework regarding regional competitiveness and to examine the methods and theories related to the subject. The study aims to situate the regional competitiveness discourse in the context of relevant models and theories; it includes both an examination of the literature from a theoretical perspective and allows for the framing of a more concrete conceptualization of regional competitiveness.

Anahtar Kelimeler

• Regional Development
• Regional Imbalance
• Regional Competititon
• Competitive Regions

Bölgesel Kalkınmanın Bir Aracı Olarak Bölgesel Rekabet

Öz

Bölgesel rekabetçilik, bir bölgenin diğer bölgelere kıyasla üstünlük sağlaması ve bu üstünlüğü sürdürebilmesi anlamına gelir. Bu kavram, bir bölgenin ekonomik, sosyal, kültürel ve politik faktörlerini kapsar. Bölgesel rekabetçilik, bir bölgenin sahip olduğu kaynaklar, altyapı, işgücü yetenekleri ve inovasyon kabiliyetleri gibi unsurları içerir. Bölgesel rekabetçilik, sadece ekonomik büyümeyi teşvik etmekle kalmaz, aynı zamanda işbirliği ve yenilikçiliği de teşvik eder. Bir bölgenin rekabetçiliğini artırmak için stratejiler geliştirilir. Bu stratejiler arasında yerel işletmelerin desteklenmesi, altyapı yatırımları, eğitim ve teknoloji transferi gibi faktörler bulunur. Ayrıca, bölgesel işbirliği ve ortak projeler de bölgesel rekabetçiliği güçlendirebilir. Bir bölgenin rekabetçiliğini artırmak için yerel yönetimler, iş dünyası ve akademik kuruluşlar arasında işbirliği önemlidir. Bu paydaşlar arasında bilgi ve deneyim paylaşımı, ortak projelerin geliştirilmesi ve kaynakların etkin kullanımı sağlanabilir. Bölgesel rekabetçilik, sadece ekonomik büyümeyi teşvik etmekle kalmaz, aynı zamanda sürdürülebilir kalkınmayı destekler. Bu nedenle, çevresel faktörler, sosyal adalet ve kültürel çeşitlilik de bölgesel rekabetçilik stratejilerinin önemli bir parçasıdır. Bölgesel rekabet edilebilirlik, bir bölgenin kalkınmasını ve refahını artırmak için çeşitli faktörlerin entegre bir şekilde ele alınmasını gerektiren kapsamlı bir kavramdır. Bu noktadan hareketle, çalışmanın temel amacı, bölgesel rekabet edilebilirlik ile ilgili kapsamlı bir çerçeve çizilmesi ve konuya ilişkin yöntem ve teorilerin incelenmesidir. Çalışma, bölgesel rekabetçilik söylemini ilgili modeller ve teoriler bağlamında konumlandırmayı amaçlamakta; hem teorik bir bakış açısıyla literatürün incelenmesini içermekte ve bölgesel rekabetçiliğin daha somut bir kavramsallaştırılmasının çerçevelenmesine olanak tanımaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Bölgesel Kalkınma,
• Bölgesel Dengesizlik
• Bölgesel Rekabet
• Rekabetçi Bölgeler

Kaynakça

1. Annoni, P. ve Dijkstra, L. (2013). European Union Regional Competitiveness Index. Brussels, European Commission.
2. Barro, R. J. (1991). Economic Growth in a Cross Section of Countries. The Quarterly Journal of Economics, Vol. 106, No. 2, 407-443.
3. Beceren, E. (2004). Bölgesel Rekabet Gücü. Süleyman Demirel Üniversitesi Dergisi, Cilt:9, Sayı:2, 279-302.
4. Bednarek, M. ve Neri G. (2015). Competitiveness Factors of the Candy Industry in San Luis Potosí, México. Journal of Intercultural Management, 6 (3), 211-242.
5. Békés, G. (2015). Measuring Regional Competitiveness: A Survey Of Approaches, Measurement and Data. IEHAS Discussion Papers, No. MT-DP - 2015/29. Budapest, Hungarian Academy of Sciences, Institute of Economics.
6. Berumen, S. A. (2005). An Approach to Local and Regional Competitiveness. Cuadernos de Administración, Vol. 18, No. 29, 13-31.
7. Borozan, D. (2008). Regional Competitiveness: Some Conceptual Issues and Policy Implications. Interdisciplinary Management Research, Josip Juraj Strossmayer University of Osijek, Faculty of Economics, Croatia, Vol. 4, 50-63.
8. Çetin, M. (2005). Endojen Bölgesel Kalkınmaya Farklı Bir Bakış. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Sayı: 24, 1-14.

9. European Commission (1999). Sixth Periodic Report on the Social and Economic Situation of Regions in the EU, Brussels: European Commission.
10. Hermansons, Z. (2018). Job Places in Local Economy-Role of Municipalities in Light of the EU Competitiveness. Urban Agenda for The EU, Final Report
11. Huggins, R. (2003). Creating a UK Competitiveness Index: Regional And Local Benchmarking, Regional Studies, 37, 89-96.
12. Jia, Y. N. Zhu ve W. Wu. (2010). The "Pyramid Model" and Measurement on Regional Human Capital Competence. 2010 International Conference on Management and Service Science, Wuhan, China, 1-4.
13. Kara, M. (2008). Bölgesel Rekabet Edilebilirlik Kavramı ve Bölgesel Kalkınma Politikalarına Yansımaları. DPT Uzmanlık Tezi, No: 2774.
14. Keune, M. (2001). Regions, Regional Institutions and Regional Development, International Labour Organization, Seed Working Paper, No:16. Kitson, M., Martin, R. ve Tyler, P. (2004). Regional Competitiveness: An Elusive yet Key Concept? Regional Studies, 38, 991-999.
15. Kresl, P. (1995). The Determinants of Urban Competition, in Kresl P. ve Gappert G. (Eds) North American Cities and the Global Economy: Challenges and Opportunities. London: Sage.
16. Kudaibergenovna, A. T, ve Raigul, D. (2022). Bölgesel Yenilik Politikasının Uygulama Mekanizmaları. Anadolu Akademi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 66-70.
17. Lengyel, I. (2004). The Pyramid Model Enhancing Regional Competitiveness in Hungary. Acta Oeconomica, 54, 323-342.
18. Lengyel, I. ve Rechnitzer, J. (2013). The Competitiveness of Regions in the Central European Transition Countries. The Macrotheme Review, 2(4), 106-121
19. Lucas, R.E. (1988). On the Mechanics of Economic Development. Journal of Monetary Economics 22, 3-42.
20. Markey, S., Halseth, G. ve Manson. D. (2006). The Struggle To Compete,s.From Comparative To Competitive Advantage in Northern British Columbia. International Planning Studies, 11 (1), 19-39.
21. Martin, R. L. (2005). Thinking About Regional Competitiveness: Critical Issues, Backgroud Paper Commissioned by the East Midlands Development Agency.
22. Mühlinghaus, S. ve Wälty S. (2001). Endogenous Development in Swiss Mountain Communities. Mountain Research and Development, Vol 21(3), 236-242.
23. OECD. Regional Competitiveness http://www.oecd.org/gov/regionalpolicy/regionalcompetitiveness.htm (Erişim Tarihi,s.02.05.2024).
24. Porter, M. E. (1990). The Competitive Advantage of Nations. Harward Business Review, 73-91.
25. Porter, M.E. (1998). Clusters and The New Economics of Competition, Harvard Business Review 76(6), 77-90
26. Porter, M. E. (2000). Location, Competition, and Economic Development: Local Clusters in a Global Economy, Economic Development Quarterly, Vol.14, No.1, 15-34.
27. Romer, P.M. (1990). Endogenous Technological Change, Journal of Political Economy, vol. 98, no. 5, 71-102.
28. Sepic, D. (2005). The Regional Competitiveness:.Some Notions, Russian-European Centre for Economic Policy (RECEP).
29. Snieška V. ve Bruneckienė J. (2009). Measurement of Lithuanian Regions by Regional Competitiveness Index. Engineering Economics. No. 1 (61), 45-57.
30. Visser, E. (1999). A Comparison of Clustered and Dispersed Firms in the Small-Scale Clothing Industry of Lima, World Development, Elsevier, vol. 27(9), 1553-1570.
31. Yılmaz, Z. ve İncekaş, E. (2018). Türkiye’de İnovasyon ve Bölgesel Kalkınma, Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 154-169.