Mekân Sahipliliği için Mekânı Çocuklarla Birlikte Üretmek: Eskişehir Odunpazarı için Bir Model Önerisi
Öz
Çevre
psikolojisi alanında yapılan araştırmalar, insanın içinde yaşamakta olduğu
kentsel çevreye bağlanmasında çocukluk çağının önemli yeri olduğunu
göstermiştir. Bu bulgudan yola çıkarak bu çalışma, çocukluk döneminde kentsel
mekânın üretilmesinde rol almış olan kişilerin, erişkin olduklarında bu mekânları
koruyarak sürdürülebilirliğe katkıda bulunacaklarını varsaymaktadır. Bu
bağlamda çocuklar, hem bugün sahip oldukları yetenekler, geliştirdikleri
fikirler, gereksinim duydukları ihtiyaçlar ile bugünün önemli bir mekânsal ve
toplumsal paydaşıdır, hem de bugünkü deneyimlerinden yola çıkarak oluşturacak
ve geliştirecekleri kişilikleri ve yetenekleri ile geleceğin potansiyel aktif
yurttaşıdır. Çocuğun zaman değişken olarak ele alınmasına vurguda bulunarak bu
çalışma, erişkin oldukları zaman mekânı sahiplenebilmeleri için çocukların
kentsel mekânın üretim aşamalarına bugünden nasıl katılabileceğine yönelik bir
model önermektedir. Çalışmanın özgün katkısı, katılımcı sürecin, mekân
üretiminin aşamalar şeklinde gruplanarak tasarlanmasıdır. Böylelikle, hem
katılım kavramının genişletilmesi, hem de aşamaların gruplanması yöntemi ile
çocukların belirli bir sorumluluğu veya bir aşama sonucu ortaya çıkan somut
ürünleri sahiplenmeleri amaçlanmaktadır. Model, 5393 no’lu Belediye Yasası’nın
73.maddesine göre kentsel dönüşüm alanı ilan edilen Eskişehir Odunpazarı Küçük
Sanayi Sitesi’ne yönelik geliştirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alpan, A. (2013) Urban Restructuring Process of Antalya Walled-Town and the Roles Of Stakeholders; yayınlanmamış doktora tezi, ODTÜ Fen Bilimleri Enstitüsü.
- Alpan, A. & Akşit, A. (2015) Mekânı Çocuklarla Birlikte Üretmenin Mekânı Sahiplenmedeki Rolü: Odunpazarı Küçük Sanayi Sitesi Yenileme Alanı için Bir Model Önerisi, sunuş, Kent Araştırmaları Kongresi, 16-17 Nisan 2015, Eskişehir.
- Akşit, A. (2015) İklim Değişikliğine Karşı Dayanıklı Kentsel Tasarım: Eskişehir Odunpazarı Küçük Sanayi Sitesi Örneği, Yayınlanmamış Bitirme Ödevi, Ödev Danışmanı: Dr. Açalya Alpan, Gazi Üniversitesi, Şehir ve Bölge Planlama Bölümü.
- Barnard, J. (1980) Children in the Built Environment: Guidelines for Planning and Design. Melbourne: Georgian House.
- Bartlett, S. (2002) Building Better Cities with Children and Youth. Environment and Urbanization, 14:2, 3-10.
- Biggs, S. & Carr, A. (2015) Age- and Child-Friendly Cities and the Promise of Intergenerational Space, Journal of Social Work Practice: Psychotherapeutic Approaches in Health, Welfare and the Community, 29: 1, 99-112.
- CABE (2004) Involving young people in the design and care of urban spaces: What would you do with this space? CABE Space and CABE Education.
- Carey, P. & Sutton, S. (2004) Community development through participatory arts: Lessons learned from a community arts and regeneration project in South Liverpool. Community Development Journal, 39:2, 123–134
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Açalya Alpan
*
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
30 Eylül 2015
Gönderilme Tarihi
22 Temmuz 2015
Kabul Tarihi
20 Eylül 2015
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2015 Cilt: 6 Sayı: 17