Uydu Kent Nevşehir’de Göç Çocukları

Öz

Nevşehir, Türkiye’de geçici koruma altındaki ve şartlı mülteci statüsündeki yabancıların yaşaması için yönlendirildiği uydu kentlerden biridir. Geçici olarak görülseler de Türkiye’den koruma talep eden bireylerin üçüncü ülke işlemleri uzun sürebilmektedir. Bu süreçte zorunlu göçe maruz kalan çocuklar, kendi ülkesinden, kendi kültüründen, refakatsiz çocuklar göz önüne alındığında ise, ailesinden uzakta, ekonomik ve sosyal yoksunluklar ve sorunlar içinde arafta bir çocukluk dönemi geçirmek durumunda kalmaktadır. Dolayısıyla kamu idarelerine önemli görevler düşmektedir. Bu çerçevede çalışmada, göçün çocuklar açısından neden sorunlu bir süreç olduğu, uydu kent örneği Nevşehir’de hangi kamu hizmet ve politikalarının yürütüldüğü kamu kurum ve kuruluşlarından elde edilen veriler doğrultusunda incelenmektedir. 

Anahtar Kelimeler

• Göç,Geçici Koruma,Şartlı Mülteci,Çocuk,Uydu Kent

Migrant Children in Satellite City Nevşehir

Öz

Nevsehir is one of the satellite cities where immigrants who are considered as “subsidiary protection and conditional refugees” are accommodated. Although they are considered as temporary, third country procedures related to foreigners who seek protection from Turkey may last longer. During this period, asylum seeker children are obliged to a childhood in purgatory without their homeland, cultures, -especially for unaccompanied children- and families along with economic and social deficiencies and problems. Therefore, public institutions have to take important responsibilities. In this framework, this paper examines why migration is a turbulent process with regard to children as well as which government services and policies are implemented in Nevşehir as an example of satellite cities based upon the findings obtained from state organizations and institutions. 

Anahtar Kelimeler

• Migration,Subsidiary Protection,Conditional Refugees,Child,Satellite City

Kaynakça

1. Aktürk, A. I., Yakupoğlu, A., Çelik, D. & Oral G. (2013). Kayseri Örneği Üzerinden Kentleşme ve Şiddet İlişkisi: İleriye Dönük Bir Projeksiyon, Sosyoloji Dergisi, 27 (2), 25-40.
2. Atasü Topcuoğlu, R. (2012). Türkiye’de Göçmen Çocukların Profili, Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Önerileri, Uluslararası Göç Örgütü Yayını.
3. BMMYK (Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği), http:// www.unhcr.org.tr/uploads/root/tr(22).pdf, erişim tarihi: 05.05.2015.
4. BMMYK (Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği), http://www.unhcr.org.tr/?content=178, erişim tarihi: 05.05.2015.
5. BMMYK (Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği), http:// data.unhcr.org/syrianrefugees/ country.php?id=224, erişim tarihi: 05.05.2015.
6. Cengiz B. (2011). Mülteciler, Sığınmacılar ve Yasa Dışı Göçmenler, İçişleri Bakanlığı Yayını (Genel Yayın No: 686), Ankara.
7. Çakırer-Özservet, Y. (2015). Göçmen Çocukların Şehre Uyumu ve Eğitim Politikası, Uluslararası Göç ve Mülteci Uyumu Sorununda Kamu Politikasının Rolü Paneli, Hatay.
8. Güzel, S. (2013). Göçmen Çocuklar ve Denizli’de Yaşam Koşulları, Hacettepe Üniversitesi Sosyolojik Araştırmalar E-Dergisi, http://www.sdergi.hacettepe.edu.tr/ makaleler/Serkan-guzel12_20ocak2013.pdf, 1-36.

9. HYD (Helsinki Yurttaşlar Derneği), http://www.hyd.org.tr/multecielkitabi/ kitap3.asp, erişim tarihi: 12.03.2015.
10. HYD (Helsinki Yurttaşlar Derneği). (2010). Askıya Alınmış Çocukluk: Türkiye’de Sığınma Arayan Ailesinden Ayrı Düşmüş Mülteci Çocukların Durumu, İstanbul: Helsinki Yurttaşlar Derneği Yayını.
11. İHAD (İnsan Hakları Araştırma Derneği). (2013). Türkiye İltica Hakkı İzleme Raporu 2012, Ankara.
12. Kahya, Ö. (2014). Türkiye’de Sığınmacılık ve Uydu Kent Deneyimi, T.C. Süleyman Demirel Üniversitesi 2. Uluslararası Davraz Kongresi Bildiriler Kitabı içinde (s. 4081-4114), Isparta.
13. Kalaycı, S. (2014). Sığınmacıların Korunmasına Yönelik Türk Sivil Toplum Kuruluşları, http://www.ihhakademi.com/wp-content/uploads/2014/03/siginmacilarin-korunm.-y%C3%B6n.-t%C3%BCrk.-stk...pdf, erişim tarihi: 17.12.2014.
14. Kılıç, T. (2013). Kentlerdeki Görünür Mülteciler, Zaman, 18 Eylül 2013, http://www.zaman.com.tr/yorum_kentlerdeki-gorunur-multeciler_2137389.html, erişim tarihi: 15.03.2015.
15. Nevşehir Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı. 2013, 2014, 2015 Yılı Faaliyet Raporları, Nevşehir.
16. Sarıkaya H. S. (2014). Belçika Flaman Bölgesi Eğitim Sisteminde Türk Kökenli Çocukların Yaşadığı Temel Eğitim Sorunlarının İncelenmesi, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2 (8), 246-260.
17. T.C. Başbakanlık Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü (SYDGM). (2008). Stratejik Plan 2009-2013, Ankara: SYDGM Yayını.
18. T.C. Başbakanlık Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı, http:// www.afad.gov.tr, erişim tarihi: 12.03.2015.
19. T.C. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Genel Müdürlüğü, http://www.goc.gov.tr, 14.05.2015.
20. TOHAV (Toplum ve Hukuk Araştırmaları Vakfı). (2014). TOHAV Göç Analiz Raporu, İstanbul: Toplum ve Hukuk Araştırmaları Vakfı Yayını.
21. Uluslararası Af Örgütü (Amnesty International). (2009). Sığınmacı Çocuklar İki Arada Bir Derede: Türkiye’deki Mültecilere Koruma Sağlanmıyor, Londra: Uluslararası Af Örgütü Yayını.
22. Uluslararası Göç Örgütü (IOM) (2009). Uluslararası Göç Hukuku Göç Terimleri Sözlüğü, Edit: Bület Çiçekli, İsviçre.
23. UNICEF (United Nations International Children’s Emergency Fund). (2012). Okul Dışındaki Çocuklar Küresel Girişimi Türkiye Ülke Raporu, http:// www.unicef.org.tr/files/bilgimerkezi/doc/ulke-raporu-tr-14.1.2014.pdf, erişim tarihi: 17.12.2014.
24. Yakmaz E. (2014). Statü Belirleme Sürecinde Türkiye’de Bulunan Refakatsiz Sığınmacı Çocukların Durumu Raporu, Sayı: 1, IMPR HUMANITARIAN- Uluslararası Ortadoğu Barış Araştırmaları Merkezi Yayını.
25. 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu (RG. Tarih: 11.04.2013, Sayı: 28615).