Türkiye’de Kültürel Miras Alanlarında Yönetim Planlaması Deneyimi
Öz
2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını
Koruma Kanunu Türkiye’deki kültürel miras koruma çalışmalarının kurumsal,
teknik ve finansal boyutlarına ilişkin düzenlemeler getiren bir çerçeve yasa
niteliğindedir. Alan yönetimi kavramı da 2004 yılında kanunda yapılan kapsamlı
değişiklerin bir parçası olarak bu kanuna dahil edilmiş olup ilgili Yönetmelik
2005 yılında yürürlüğe girmiştir.
Diğer yanda, Dünya Miras Listesi’ne aday
gösterilecek varlığın bu mirasın yaşatılmasının garantisi olarak sunulacak ve
kısa-orta-uzun vadelerde yapılacak detaylı çalışmaları gösterecek onaylı bir
yönetim planına sahip olması gerekmektedir. Bu
ulusal ve uluslararası yasal düzenlemeler, ülkemizde yönetim planlaması
çalışmalarının hız kazanmasına neden olmuştur. Bugüne kadarki çalışmalar
çoğunlukla Dünya Miras Listesi çalışmaları odaklı yürütülse de, alan yönetimi
yaklaşımı mevzuat gereği tüm sit alanlarında uygulanabilmektedir. Bu
makalenin temel amacı, Türkiye’nin on yıllık alan yönetimi deneyiminin
yorumlanmasıdır. Buradan hareketle, makalenin temel sorunsalı, alan yönetimi
yaklaşımının Türkiye’deki koruma kültürünün ve pratiğinin gelişimine ne ölçüde
katkı sağladığı ve uluslararası beklentileri ne ölçüde karşıladığıdır. Bunun
için, ilk bölümde Türkiye’deki alan yönetimi sistemi hakkında genel bir çerçeve
sunulmuştur. İkinci bölümde onaylı yönetim planları süreç, içerik ve uygulanma
düzeyi bakımından değerlendirilmiştir. Bu bölümde, ayrıca, uluslararası
standartlarda ve uygulanabilir yönetim planlarının üretilebilmesi için plan
içeriği ve planlama sürecine dair öneriler de getirilmiştir. Son bölümde ise,
yazarın bu gelişme sürecindeki öznel deneyimleri ve gözlemleri de göz önünde
bulundurularak genel değerlendirmeler sunulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akan Mimarlık (2002). Pamukkale yönetim ve sunum planı final raporu. Kültür Bakanlığı, Ankara
- Akan Mimarlık (2013). Bursa (Hanlar Bölgesi ve Sultan Külliyeleri) ve Cumalıkızık yönetim planı. Bursa Büyükşehir Belediyesi.
- Alanyalı, F. (2013). Arkeolojik alan yönetimi, Anadolu Üniversitesi Yayını 3006
- Bimtaş A.Ş. (2011). İstanbul historic peninsula site management plan. (Pdf Belgesi). 20 Haziran 2016 tarihinde http://www.alanbaskanligi.gov.tr/files/ Management_Plan_090312_TUM.pdf adresinden erişildi.
- Cleere, H. (1984). World cultural resource management: Problems and perspectives. In H. Cleere (Der.), Approaches to the Archaeological Heritage, A comparative study of world cultural resource management systems. Cambridge: Cambridge University Pres. 125-131
- Cleere, H. (1989). Introduction: The rationale of archaeological heritage management. H. Cleere (Der.), Archaeological heritage management in the modern world. One World Archaeology V.9. 1-19
- Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü. (2007). Korunan alan planlaması ve yönetimi. 18 Mart 2016 tarihinde http://www.milliparklar.gov.tr/kitap/66/ mobile/index.html adresinden erişildi.
- Çolak, N. İ. (2007). Alan yönetiminin hukuki boyutu. 20 Haziran 2016 tarihinde http://www.ilkercolak.com.tr/alan-yonetiminin-hukuki-boyutu/adresinden erişildi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Evrim Ulusan
*
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Mayıs 2016
Gönderilme Tarihi
7 Şubat 2016
Kabul Tarihi
10 Mayıs 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 7 Sayı: 19