Hisar
Öz
Ankara’daki, çok değil, yüz yıla yakın
bir zaman önce yaşanan büyük yangın ile ilgili bu alıntı; bir vakitler Hisar’ın
nasıl bir mahalle olduğunu anlatmaya yeter mi acaba?
Sonra,
sonra o güzel insanlar o güzel atlara binip gidiyorlar. Ya da kara trenler
götürüyor zorla. Sonra genç Cumhuriyet geliyor. Onun mebusları,
milletvekilleri, bürokratları, kadroları, esnafı, eşrafı… Sonra onlar da
gidiyor. Yenişehir’e gidiyorlar. Onların yerine halk geliyor yerleşiyor.
Ankara’da
eskiden, otuz, kırk, elli, altmış yıl önce; yani, bugün “Kale” dediğimiz
yerlere, özellikle o bölgede oturanlar “Hisar” diyor. Hisar’da oturanlar için
mahalleleri özel bir yer. Şahane. Yüksek yüksek surları var, Alitaşı var, eski,
tarihî, taştan, değişik yapıları var. Dünya çapında bir müzesi var. Muhteşem
bir manzarası, muhteşem bir gün batımı var. Hatta burada güneşin ışıması bile
farklı. Her yere yakın. Çarşıları dibinde. Komşuluk iyi. Geçim mâkul… Bir de,
başka ülkelerden gelen ve onlara sürekli gülümseyen yabancı gezginler var.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Tunç, G. (2014). Hisar. İdealKent Kent Araştırmaları Dergisi. Cilt: 5, Sayı: 11, ss. 12-16.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Güven Tunç
*
Bu kişi benim
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Ocak 2014
Gönderilme Tarihi
1 Kasım 2013
Kabul Tarihi
15 Ocak 2014
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2014 Cilt: 5 Sayı: 11