The Relationship Between Household and Housing Characteristics in the Context of Sub-Housing Markets: The Case of Ankara

Öz

The housing market is a summation of sub-markets with intrinsic supply, demand and spatial dynamics of individuals and households within a similar socioeconomic structure. Throughout its history, Ankara has been the stage to the first examples of all types of housing supply and ownership status (tenure) and has become a metropolis that contains different sub-housing markets as a result of the initial implementations of housing policies. This article was authored in accordance with the current market supply research and household surveys conducted in Ankara as well as the findings obtained from the field survey data. In the article, firstly the general characteristics of the current housing market are discussed, based on evaluations on the numbers, types, sales and rent values, qualifications (age, size and number of rooms) of housing for sale and rent in 8 central districts of Ankara, including Altındağ, Çankaya, Etimesgut, Gölbaşı, Keçiören, Mamak, Sincan and Yenimahalle, based on data on the housing market/sub-markets of the metropolitan city of Ankara obtained from 126,017 housing ad posting on the Hürriyet Real Estate website, between 16.12.2013 and 03.01.2014. Secondly, in these 8 central districts, using the data obtained from 534 household surveys with a sampling rate of 3.6‰, conducted between 10-26 February 2013, the relationship between the characteristics of the household and the characteristics of the housing use is discussed in the context of socio-demographic, socioeconomic and spatial characteristics. In this article, which deals with different sub-housing markets in terms of properties and relations of housing (supply direction) and user/households (demand direction), the supply-demand and spatial dynamics of the sub-housing markets of the metropolitan city of Ankara are revealed.

Anahtar Kelimeler

• Housing Market,Sub-housing market,household characteristics,housing characteristics,Ankara

Alt Konut Piyasaları Bağlamında Hanehalkı ve Konut Özelliklerinin İlişkisi: Ankara Örneği

Öz

Konut piyasası, benzer sosyo-ekonomik yapı içindeki bireyler ve hanehalklarını içeren kendine özgü arz, talep ve mekânsal dinamikler gösteren alt piyasalar bütünüdür. Ankara tarihi boyunca konut politikalarının ilk uygulamalarına bağlı olarak tüm konut sunum ve konut kullanım biçimlerinin ilk örneklerine sahne olmuş ve farklı alt konut piyasalarını barındıran bir metropol haline gelmiştir. Bu makale Ankara'da güncel piyasa sunumu araştırması ve hanehalkı anketleri ile gerçekleştirilen alan araştırması verilerinden elde edilen bulgular çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Makalede ilk olarak, Ankara metropoliten kenti konut piyasası/alt piyasalarına ilişkin Hürriyet emlak internet sitesinde 16.12.2013-03.01.2014 ta-rihleri  arasında yer alan Ankara adresli toplam 126.017 konut ilanı aracılığıyla satılık ve kiralık konutlara ilişkin bilgilerden elde edilen verilerle "Altındağ, Çankaya, Etimesgut, Gölbaşı, Keçiören, Mamak, Sincan, Yenimahalle" olmak üzere 8 merkez ilçe kapsamında satılık ve kiralık konut sayıları, türleri, satış ve kira değerleri, nitelikleri (yaş, büyüklük ve oda sayısı), değerlendirilerek güncel/mevcut konut piyasasının genel özellikleri ele alınmaktadır. İkinci olarak, bu 8 merkez ilçe içinde 10-26 Şubat 2013 tarihlerinde gerçekleşen ‰3,6 örneklem oranı ile 534 hanehalkı anketlerinden elde edilen veriler ile hanehalkı özellikleri ve konut kullanım özellikleri ilişkisi, sosyo-demografik, sosyo-ekonomik ve mekansal özellikler bağlamında ele alınmaktadır. Farklı alt konut piyasalarını, konut (arz yönü) ve kullanıcı/hanehalkları (talep yönü) özellikleri ve ilişkileri açısından ele alan bu makalede, Ankara metropoliten kenti alt konut piyasalarının, arz-talep ve mekansal dinamikleri ortaya konmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Konut Piyasası,Alt konut piyasası,hanehalkı özellikleri,konut özellikleri,Ankara

Kaynakça

1. Afşar, A., Yılmazel, Ö., Yılmazel, S. (2017). Konut fiyatlarını etkileyen faktörlerin hedonik model ile belirlenmesi: Eskişehir örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 37, 195-205.
2. Ankara Kalkınma Ajansı. (2013). İstatistiklerle Ankara. Ankara: Ankara Kalkınma Ajansı Yayınları.
3. Alkan Gökler, L. (2017). Ankara'da konut fiyatları farklılaşmasının hedonik analiz yardımıyla incelenmesi, Megaron, 12(2), 304-315.
4. Balamir, M. (1996). Konut üreticileri, mülk konut, kiralık konut. Konut Araştırmaları Dizisi-14, Ankara: Toplu Konut İdaresi. Başkanlığı
5. Bourassa, S. C., Cantoni, E. ve Hoesli, M. (2007). Spatial dependence, housing sub-markets and housing prices. The Journal of Real Estate Finance and Economics, 35(2), 143-160.
6. Dalkılıç, B. ve Aşkın, M. (2018). Gayrimenkul ve konut sektörüne bakış. Emlak Konut: G. Y. O.
7. Davenport , J. L. (2003). The effect of supply and demand factors on the affordability of rental housing. The Park Place Economist, 25 Ekim 2018 tarihinde http://digitalcommons.iwu.edu/parkplace/vol11/iss1/15/ adresinden erişildi.
8. Grigsby, W. G. (1963). Housing markets and public policy. University of Pennsylvania Press, Philadelphia.

9. Öney, E. (2002). Plansız yerleşmelerde 17 Ağustos 1999 Kocaeli depremi sonrası konut tercihlerinin analizi: Reşit Paşa örneği. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
10. Öztürk, N. ve Fitöz, E. (2009). Türkiye’de konut piyasasının belirleyicileri: Ampirik bir uygulama. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 5(10), 21–46.
11. Sarı, Ö. B. ve Khurami, E. A. (2018). Housing affordability trends and challenges in the Turkish case. Journal of Housing and the Built Environment, 1-20.
12. Strasheim, M., R. (1974). Housing market discrimination and black housing consumption. The Quarterly Journal of Economics, 88(1), 19-43.
13. Türel, A. 1996. Mülk konut, mülk konut, kiralık konut. Konut Araştırmaları Dizisi-14, Ankara: Toplu Konut İdaresi. Başkanlığı Başkanlığı.
14. Türel, A. ve Koç, H. (2015). Housing production under less-regulated market conditions in Turkey. Journal of Housing and the Built Environment, 30(1), 53-68.
15. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), (2011). Nüfus ve konut araştırması. Ankara: Türkiye istatistik Kurumu Matbaası.
16. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), (2018). 15 Kasım 2018 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do;jsessionid=32N3cTxKZSv9dH1FTR4GLqNf1TQ7FV3wqXyscLDgJj6ML8zczXL1!718202101?id=27823 adresinden erişildi.
17. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), (2013). 2002-2011 yılları yapı izin istatistikleri, 25.12.2013 tarihinde http://www.tuik.gov.tr/PreTablo.do?alt_id=1055 adresinden erişildi.
18. UAP, (2014). Ankara metropoliten alanı ve yakın çevresi ulaşım ana planı hanehalkı araştırması sonuçları 2013. Ankara: Ulaşım Ana Planı Proje Ofisi Yayını.
19. Uğurlar, A. (2016). Housing as a mechanism for rent: housing market change and urban space production. Efe, R., Cürebal, İ., Nyussupova, G. ve Atasoy, E. (Editör), Recent Researches in Interdisciplinary Sciences içinde (ss. 588-602). St.Kliment Ohridski University Press, Sofia.
20. Uğurlar, A. ve Eceral, Ö.T. (2014). Ankara’da mevcut konut (mülk ve kiralık) piyasasına ilişkin bir değerlendirme. İdealkent, 12, 132-159.
21. Wu, C. Ve Sharma, R. (2012). Housing submarket classification: The role of spatial contiguity. Applied Geography, 32(2), 746-756.
22. Yayar, R. ve Gül, D. (2014). Mersin kent merkezinde konut piyasası fiyatlarının hedonik tahmini. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(3), 87-100.
23. Yenigül, B., Gökler Alkan. L. (2017). Kentsel yayılma baskısı altında kalan yerleşimlerde sosyal sürdürülebilirlik: Ankara İncek Mahallesi örneği. Çağdaş Yerel Yönetimler, 26(1), .59-78.