On Reaching the Meaning of a City: Antakya as a Linguistic Being

Öz

The city as a whole containing many beings, has a structure whose meaning and linguistic expression are constantly changing. This study is on comprehending a city through its relationship with language. While questioning the meaning of city, Antakya with its topographic reality is considered as the subject of study. Reading the relationship between Antakya and the earth through various linguistic components will support deciphering meanings constructed over this city. The study aims to read Antakya through narratives, expressions, representation, naming, which are the concepts constituting a linguistic structure. By considering Antakya as a linguistic being, the meaning of city is approached as if reaching the meaning of being. The first chapter is a linguistic reading, based "on discovering existential space" through an existence narrative, by accepting Antakya as the being itself. The linguistic expression of Antakya gain meaning through the body of the earth. As seen on the mountain and the river, the semantic equivalents of the earth transform with the city. This semantic transformation emerges as the transformation in naming. The second chapter is a reading, based "on deciphering linguistic transformation". Being expresses its transformed meaning through its reflection in language. Because, the embodiment of meaning is on language

Anahtar Kelimeler

• Language
• Meaning
• Being
• Existential Space
• Antakya

Bir Kentin Anlamına Erişme Üzerine: Dilsel Bir Varlık Olarak Antakya

Öz

Kent, içerisinde birçok varlığı barındıran bir bütün olarak, anlamı ve dilsel ifadesi sürekli olarak değişen bir yapıdadır. Bu çalışma da, kent ve dil ilişkisi üzerinden bir kenti anlama üzerinedir. Kentin anlamını sorgulama noktasında ise, içerisinde yer aldığı topoğrafik gerçeklikle birlikte Antakya kenti çalışmanın öznesi olarak ele alınmıştır. Çünkü Antakya kenti ve var olduğu yeryüzü arasındaki ilişkinin çeşitli dilsel bileşenler üzerinden okunabilirliği, bu kent üzerinden inşa edilen anlamların deşifresini kolaylaştırmaktadır. Çalışma, dilsel bir yapıyı bizzat kuran kavramlar olarak anlatılar, ifadeler, temsiller, adlandırmalar üzerinden Antakya kentini okumayı amaçlamaktadır. Öyle ki, Antakya kentine dilsel bir varlık perspektifinden bakılarak, kentin anlamına varlığın anlamına erişir gibi yaklaşılır. Dolayısıyla, çalışmanın ilk bölümünde Antakya kenti varlığın doğrudan kendisi olarak kabul edilerek, bir varlık ve varoluş anlatısı aracılığıyla, kentin "varoluşsal mekânının keşfi üzerine" dilsel bir okuma gerçekleştirilmiştir. Antakya kentinin dilsel varlığı ve ifadesi, yer aldığı yeryüzüne ait beden üzerinden anlam kazanırken, varoluş mekânı olan yeryüzünün bileşenlerinden dağ ve nehir temsillerinin anlamsal karşılıkları da varlığın kendisi ile birlikte dönüşmektedir. Bahsedilen anlamsal dönüşüm doğrudan dildeki ifadeye de yansıyarak adlandırmalardaki dönüşüm olarak ortaya çıkmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde "dilsel dönüşümün deşifresi üzerine" bir okuma gerçekleştirilmiştir. Görülür ki, varlık dönüşen anlamını doğrudan dildeki yansıması üzerinden ifade etmektedir. Çünkü, anlamın bedenleşmesi dil üzerinedir

Anahtar Kelimeler

• Dil
• Anlam
• Varlık
• Varoluşsal Mekan
• Antakya

Kaynakça

1. Ackroyd, P. (2000). London: The biography. London: Chatto & Windus.
2. Al-Kurdi, Z. (2018, 4 Mart). The Cradle of Christianity - Antioch (Antakya). Erişim adresi (28 Mayıs 2020): http://www.beyondbethanytours.com/2018/03/the-cradle-of-christianity-antioch.html
3. Anadolu Ajansı. (2017, 1 Şubat). Expo 2021 Hatay'da yapılacak. Erişim adresi (28 Mayıs 2020): https://www.aa.com.tr/tr/turkiye/expo-2021- hatayda-yapilacak/739486
4. Archaeological Archives. (1933). Committee for the excavation of Antioch-on-the-Orontes 1932-1939. Erişim adresi (28 Mayıs 2020): http://vrc.princeton.edu/archives/items
5. Basa, İ. (2016). Söylemsel zapturapt: Kamusal mekân eli (dili) ile kentsel kültürü ehlileştirmek. Arredamento Mimarlık Dergisi, (301), s.96-101.
6. Bouchier, E. S. (1921). A short history of Antioch: 300 B.C. - A.D. 1268. Oxford: Basil Blackwell.
7. Chesneau, J. (1887). Le voyage de monsieur d'aramon - Ambassadeur pour le roy en levant. Paris: Ernest Leroux.
8. Çelebi, E. (2006). Günümüz Türkçesiyle Evliya Çelebi seyahatnamesi: Konya - Kayseri - Antakya - Şam - Urfa - Maraş - Sivas - Gazze - Sofya - Edirne (3. Cilt, 1. Kitap), Haz. S. A. Kahraman ve Y. Dağlı. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. (Orijinal çalışma 1848 yılında yayımlanmıştır).

9. Demir, A. (1996). Çağlar içinde Antakya. İstanbul: Akbank Kültür ve Sanat Yayınları.
10. Downey, G. (1961). A history of Antioch in Syria: From Seleucus to the Arab conquest. Princeton, New Jersey: Princeton University Press.
11. Downey, G. (1963). Ancient Antioch. Princeton, New Jersey: Princeton University Press.
12. Eski Türkiye Fotoğrafları Arşivi. (1898/1944). Eski Türkiye fotoğrafları arşivi. Erişim adresi (28 Mayıs 2020): http://www.eskiturkiye.net/arama /antakya
13. Fairbairn, P. (1866). The imperial bible-dictionary - Historical, biographical, geographical and doctrinal, (vol. I). London: Blackie and Son, Paternoster Row.
14. Foucault, M. (2001). Kelimeler ve şeyler - İnsan bilimlerinin bir arkeolojisi (M. A. Kılıçbay, Çev.). Ankara, İstanbul: İmge Kitabevi Yayınları (Orijinal çalışma 1966 yılında yayımlanmıştır).
15. Heidegger, M. (1982). On the way to language (P. D. Hertz, Çev). New York: Harper & Row Publishers (Orijinal çalışma 1959 yılında yayımlanmıştır).
16. Heidegger, M. (1993). Letter on humanism (F. A. Capuzzi ve J. G. Gray, Çev.). D. F. Krell (Ed.), Basic writings: From being and time (1927) to the task of thinking (1964) (s.217-265) içinde. New York: HarperCollins Publishers. (Orijinal çalışma 1977 yılında yayımlanmıştır).
17. Heidegger, M. (1996). Being and time (J. Macquarrie ve E. Robinson, Çev.). Oxford: Blackwell Publishers (Orijinal çalışma 1927 yılında yayımlanmıştır).
18. Heidegger, M. (2001). Poetry, language, thought (A. Hofstadter, Çev). New York: Harper Perennial Modern Classics (Orijinal çalışma 1971 yılında yayımlanmıştır).
19. Heidegger, M. (2002). The Origin of the work of art. (J. Young ve K. Haynes, Ed. ve Çev.), Off the beaten track içinde (s.1-56). Cambridge: Cambridge University Press. (Orijinal çalışma 1950 yılında yayımlanmıştır).
20. Holl, S. (1989). Anchoring. New York: Princeton Architectural Press.
21. Holl, S. (1996). Intertwining. New York: Princeton Architectural Press.
22. Husserl, E. (1940). Grundlegende untersuchungen zum phänomenologischen ursprung der räumlichkeit der natur. (M. Farber, Ed.), Philosophical essays in memory of Edmund Husserl içinde (s.307-325). Cambridge: Harvard University Press. (Orijinal çalışma 1934 yılında yazılmış, 1940 yılında yayımlanmıştır).
23. Husserl, E. (2001). Logical investigations - Volume II (J. N. Findlay, Çev.). London: Routledge & Kegan Paul. (Orijinal çalışma 1900/1901 yılında yayımlanmıştır).
24. Leatherbarrow, D. (2000). Uncommon ground: Architecture, technology and topography. Cambridge, Mass.: The MIT Press.
25. Leatherbarrow, D. (2004). Topographical stories: Studies in landscape and architecture. Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
26. Merleau-Ponty, M. (1962). Phenomenology of perception (C. Smith, Çev.). London: Routledge & Kegan Paul. (Orijinal çalışma 1945 yılında yayımlanmıştır).
27. Merleau-Ponty, M. (1968). The visible and the invisible (A. Lingis, Çev.). Evanston: Northwestern University Press. (Orijinal çalışma 1964 yılında yayımlanmıştır).
28. Norberg-Schulz, C. (1974). Existence, space and architecture. New York: Praeger Publishers (Orijinal çalışma 1971 yılında yayımlanmıştır).
29. Norberg-Schulz, C. (1979). Genius loci: Towards a phenomenology of architecture. New York: Rizoli.
30. Norberg-Schulz, C. (1985). The concept of dwelling - On the way to figurative architecture. New York: Rizzoli International Publication (Orijinal çalışma 1984 yılında yayımlanmıştır).
31. Oldenburg, W. V. (1859). Reise nach Palaestina und Kleinasien (J. C. M. Laurent, Çev.). Hamburg: Theodor Gottlieb Meissner.
32. Owens, E. J. (1996). Yunan ve Roma dünyasında kent (C. Bilsel, Çev.). İstanbul: Homer Kitabevi. (Orijinal eserin yayın tarihi 1991).
33. Özbek Eren, İ. (2019). Topoğrafyanın anlamını yeniden düşünmek (ve İstanbul deneyimi...). Megaron YTÜ Mimarlık Fakültesi E-Dergisi, 14(2), s.196-204.
34. Raddato, C. (2016). The tyche of Antioch. Erişim adresi (28 Mayıs 2020): https://www.flickr.com/photos/carolemage/30770583730/
35. Sennett, R. (1994). Flesh and stone: The body and the city in western civilization. New York; London: W. W. Norton & Company.
36. Tekin, H. (1998). Habib Neccar of Antakya (N. Çinçin, Çev.). Antakya: Zirem Basımevi.
37. Tozlu, S. (2009). Antakya (Hatay) tarihi bibliyografyası. Elazığ: Fırat Üniversitesi Basımevi.
38. Walker, S. (t.y.). K. M. Coleman (2018), Late Roman mosaics at the institute for advanced study içinde. Erişim adresi: https://www.ias.edu/ideas/coleman-mosaics