GELİR VE TÜKETİM İLİŞKİSİNİN İSTİKRARI: HARCAMA GRUPLARINA VE ZAMANA GÖRE KANTİL REGRESYON MODELDEN KANITLAR

Öz

Bu çalışmada, geleneksel tüketim fonksiyonundan hareketle, gelir ve tüketim ilişkisi kantil regresyon model ile araştırılmıştır. Bu amaçla Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK)’nun yapmış olduğu Hanehalkı Bütçe Anketi (HBA) verileri kullanılarak Türkiye’de 2005-2016 yılları için hanehalkı tüketim eğiliminin yapısı harcama grupları bakımından araştırılmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre, düşük harcama grubunda bulunan hanehalkı düşük tüketim eğilimine sahip olmakta ve kantil regresyonun diğer tüm dilimleri için en düşükten en yükseğe doğru gidildikçe tüketim eğiliminde artış gerçekleştiği gözlemlenmiştir. Çalışmada her bir kantil için marjinal tüketim eğiliminin zamana göre istikrarlı bir yapı gösterdiği tespit edilmiştir. Ancak, kantil grupları arasında (kesitte) ciddi farklılıklar gözlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Harcanabilir Gelir,Hanehalkı Tüketim Harcaması,Kantil Regresyon Model

THE STABILITY OF THE INCOME AND CONSUMPTION RELATIONSHIP: EVIDENCE FROM THE QUANTILE REGRESSION MODEL ACCORDING TO EXPENDITURE GROUPS AND TIME

Öz

In this study, moving from the traditional consumption function, the relation between income and consumption has been investigated with a quantile regression model. For this purpose, using the data of Household Budget Survey (HBS) which has carried out by Turkish Statistical Institute (TSI), the structure of household consumption trend in Turkey for 2005-2016 years has investigated in terms of expenditure groups. According to the results of the study, the households in the low expenditure group have low consumption tendency and from the lowest to the highest for all other slices of the quantile regression an increase has been observed in the consumption tendency. In the study, it has been found that the marginal consumption tendency for each quantile shows a stable structure by time. However, serious differences among the quantile groups (cross section) have been observed.

Anahtar Kelimeler

• Disposable Income,Household Consumption Expenditure,Quantile Regression Model

Kaynakça

1. Aguiar, M. ve Hurst, E. (2007). The Permanent Income Hypothesis An Entry Prepared For. The New Palgrave Dictionary of Economics, 1–12.
2. Altunç, Ö. F., Aydın, C. ve Yıldırım, A. (2016). Hanehalkı Harcamalarının Engel Eğrisi Analizi: Muş İli Merkez İlçe Örneği. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(1).
3. Altunöz, U. (2014). Tüketim Fonksiyonu ve Türkiye için Gelir-Tüketim İlişkisinin Ampirik Analizi. In Internafional Conference of Eurasian Economies.
4. Ando, A. ve Modigliani, F. (1963). The Life Cycle Hypothesis of Saving Aggregate Implications and Tests. American Economic Review, 53, 55-84.
5. Behr, A. (2010). Quantile Regression for Robust Bank Efficiency Score Estimation. European Journal of Operational Research, 200(2), 568-581.
6. Bocutoğlu, Ersan. (2011). Makro İktisat Teoriler ve Politikalar. (8. Baskı). Ankara: MurathanYayınevi.
7. Bodkin, R. (1959). Windfall İncome and Consumption. The American Economic Review, 49(4), 602-614.
8. Çağlayan, E. ve Astar, M. (2012). A Microeconometric Analysis of Household Consumption Expenditure Determinants for both Rural and Urban Areas in Turkey. American International Journal Of Contemporary Research, 2(2): 27-34.

9. Çolak, Ö. F., Öztürkler, H. ve Tokatlıoğlu, İ. (2008). Türkiye’de Tüketim Fonksiyonunun Dilim Regresyon Yöntemi İle Tahmini. Iktisat Isletme ve Finans, 23(268), 62-93.
10. Deaton, A. (1992). Understanding Consumption. New York: Oxford University Press.
11. Deaton, A. (2005). Franco Modigliani and the Life Cycle Theory of Consumption. Banca Nazionale del Lavoro Quarterly Review, 58 (233–234): 91–107.
12. Dönek, E. (1996). Tüketim Modellerinde Gelir Dağılımı ve Yaş Yapısı: İktisat Politikası Açısından Bir Değerlendirme. Hacettepe Üniversitesi, 81-105.
13. Duesenberry, J. S. (1949). Income, Saving And The Theory Of Consumer Behavior. Cambridge: Harvard University Press.
14. Engel, Ernst. (1857). Die Produktions-und Ernteerträge und der Getreidehandel im preussischen Staate. Zeitschrift des Königlichen preussischen statischen Bureaus, 1: 249–89.
15. Friedman, M. (1957). A Theory of the Consumption Function. Princeton: Princeton University Press.
16. Keynes, J. (1936). The General Theory of Employment, Interest, and Money. London and New York: Macmillan.
17. Keynes, J. M. (2008). İstihdam, Faiz ve Paranın Genel Teorisi. (çev. Uğur Selçuk Akalın). İstanbul: Kalkedon Yayınları.
18. Khan, H. (2014). An Empirical Investigation of Consumption Function under Relative Income Hypothesis: Evidence from Farm Households in Northern Pakistan. International Journal of Economic Sciences, 3(2), 43.
19. Khan, K., Chen, F. E. I., Kamal, M. A., ve Shaikh, S. A. (2015). Determinants of Consumption Function, Case of China and G7 Countries. International Journal of Economics and Empirical Research, 3(4), 202-210.
20. Koenker, R. ve Bassett, G. (1978). Regression Quantiles. Econometrica, Vol. 46, No. 1. pp. 33-50.
21. Koenker, R. and Hallock, K. F. (2001). Quantile Regression. Journal of Economic Perspectives, 15(4), 143-156.
22. López Elías, L. (2015). Estimation of A Consumption Function for the Cuban Economy During the Period 1975-2012. Revista de Economía del Caribe, (16), 73-98.
23. Mankiw, N. G. (2010). Makroekonomi. (6. Baskı). (çev. Ömer Faruk Çolak). Ankara: Efil Yayınevi.
24. Meghir, C. (2004). A Retrospective on Friedman's Theory of Permanent İncome. The Economic Journal,, 114(496).
25. Mehra, Y. P. (2001). The Wealth Effect in Empirical Life-Cycle Aggregate Consumption Equations. Economic Quarterly-Federal Reserve Bank of Richmond, 87(2), 45.
26. Modigliani, F. and Brumberg, R. (1954). Utility Analysis and the Consumption Function: An Interpreta¬tion of Cross-Section Data. The Collected Papers of Franco Modigliani. http://www.novasbe.unl.pt (17 Ocak 2018).
27. Modigliani, F. (1986). Life Cycle, Individual Thrift and the Wealth of Nations. The American Economic Review, 76(3), 297-313.
28. Özer, H. (2013). Erzurum’da Hanehalklarının Tüketim Kalıplarının Yapısı ve Gelir Hipotezlerinin Analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(1).
29. Palley, T. I. (2008). The Relative Income Theory of Consumption: A Synthetic Keynes-Duesenberry-Friedman model. Peri Working Papers, 140.
30. Paya, M. M. (1997). Makro İktisat. İstanbul: Filiz Kitabevi.
31. Sevgül, K. (2017). Türkiye’nin Tüketim Fonksiyonu: Yapısal Kırılmalı Zaman Serisi Analizi (1998-2016). İktisat Politikası Araştırmaları Dergisi, 5(1), 1-34.
32. Singh, B. ve Kumar, R. C. (1971). The Relative Income Hypothesis-A Cross Country Analysis. Review of Income and Wealth. 17(4), 341-348.
33. Stahl, K. (1989). Housing Patterns and Mobility of the Aged: The United States and West Germany. In The Economics of Aging (pp. 93-118). University of Chicago Press.
34. Yavuz, A. A. ve Aşık, E. G. (2017). Kantil Regresyon. Uluslararası Mühendislik Araştırma ve Geliştirme Dergisi, 9(2), 137-146.