EVALUATION OF TRAINERS' ATTITUDES AND BEHAVIORS ON ATHLETES IN CYCLING SPORTS (A QUALITATIVE STUDY)

Öz

In team sports, the interaction between the athletes who make up the team is important. Another element of interaction within the team is the attitude and behavior of the coach towards the athlete. In this study, the views of 11 athletes (6 men, 5 women), all of whom are in different clubs, were examined in order to examine the attitudes and behaviors of coaches towards athletes in various cycling teams in Turkey. In the study, phenomenology design, one of the qualitative research methods, was preferred, and a semi-structured interview form, which was prepared in advance, was used to collect data. The data obtained in the research were interpreted using content analysis and the views of the athletes' coaches on the behaviors and attitudes were examined in the determined sub-themes. It was stated by the participants that the trainers informed the athletes about why the training was done and that they had sufficient information in line with the training they received. In addition, it has been concluded that training and competition degrees are looked at in determining the talented athlete in the team, and releasing the athlete in training or competition is perceived as indiscipline in the athlete generation.

Anahtar Kelimeler

• Cycling
• Trainer
• Attitude
• Behavior

BİSİKLET SPORUNDA ANTRENÖRLERİN SPORCULAR ÜZERİNE TUTUM VE DAVRANIŞLARININ DEĞERLENDİRMESİ (NİTEL BİR ÇALIŞMA)

Öz

Takım sporları içerisinde, takımı oluşturan sporcuların birbirleri arasındaki etkileşimleri önemlidir. Yine takım içinde etkileşimin bir diğer unsuru antrenörün sporcuya karşı tutum ve davranışlarıdır. Bu çalışma, Türkiye’de çeşitli bisiklet takımları içerisinde, antrenörlerin sporculara karşı tutum ve davranışlarını incelemek amacıyla tamamı farklı kulüplerde yer alan 11 sporcu (6 erkek, 5 kadın) görüşleri incelenmiştir. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji deseni tercih edilmiş olup, verilerin toplanılmasında önceden hazırlanmış olan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler içerik analizi kullanılarak yorumlanmış ve sporcuların antrenörlerinin davranış ve tutumlarına ilişkin görüşleri belirlenen alt temalarda incelenmiştir. Antrenörlerin yapılan antrenmanın neden yapıldığı hakkında sporcuları bilgilendirdikleri ve aldıkları eğitim doğrultusunda yeterli bilgiye de sahip oldukları katılımcılar tarafından ifade edilmiştir. Ayrıca ekip içerisinde yetenekli sporcuyu tespit etmede antrenman ve müsabaka derecelerine bakıldığı, antrenmanda ya da müsabakada sporcuyu serbest bırakılması sporcu neslinde disiplinsizlik olarak algılandığı sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Bisiklet
• Antrenör
• Tutum
• Davranış

Kaynakça

1. Budak, S. (2005). Psikoloji Sözlüğü. Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
2. Certel, Z., Alkış, A. ve Gürpınar, B. (2018). Antrenörlerin mesleki etik ilkelere uyma düzeylerinin antrenör ve sporcu gözüyle değerlendirilmesi. Mediterranean Journal Of Humanities, 8(2), 223-231.
3. Durdubaş, D., Kelecek, S. ve Koruç, Z. (2020). Türk Antrenörlerin Spor Psikolojisine İlişkin Bilgi Düzeyleri ve Tutumları. Spor Bilimleri Dergisi, 30(4), 146-157.
4. Erdem, S. (2000). “Fanatik Olmamak”, İstanbul Üniversitesi Spor Dergisi, İstanbul-Ocak-2000, S.3, s.7.
5. Ermiş, E., Satıcı, A., Bostancı, Ö., İmamoğlu, O. ve Taşmektepligil, M. Y. (2019). Tenis antrenörleri yeterlilik düzeyinin araştırılması. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 14(20), 1211-1227.
6. Horn, T. S. (2008). Coaching effectiveness in the sport domain. In T. S. Horn (Ed.), Advances in sport psychology (3rd ed.), (p. 239-268). Champaign, IL: Human Knetics.
7. Karasar, N. (1995). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Araştırma eğitim Danışmanlık.
8. Koçak, Ç. V. (2020). Antrenörlüğe Yönelik Tutumların Ölçülmesi: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Uluslararası Spor Bilimleri Öğrenci Çalışmaları, 2 (1) , 36-47.

9. Koçak, V.C. ve Güven, Ö.(2018). Voleybol antrenörü mesleki öz yeterlik ölçeği geçerlik ve günenirlik çalışması. SPORMETRE,16(2),162-177
10. Konter, E. (1996): Bir lider olarak antrenör.1. Baskı, İstanbul: ALFA Basım Yayım Dağıtım.
11. Selçuk, Z. (2000), Okul Deneyimi ve Uygulama, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
12. Tezbaşaran, A. (2008). Likert tipi ölçek hazırlama kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
13. Toros, T. ve Duvan, A. (2011). Eskrimcilerde algılanan antrenörlük davranışı, kolektif yeterlik ve hedef yönelimleri arasındaki ilişki . Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5 (1) , 33-41.
14. Unutmaz, V. ve Gençer T. (2017). Antrenör yeterlilik ölçeği II’nin Türkçe uyarlama çalışması. Journal of Sport Sciences Researches, 2(2), 69-78.
15. Üzüm, H. ve Aycan, A. (2019). Antrenör davranışı algısında cinsiyetin etkisi. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19 (1), 243-252.
16. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal Bilimlerde Nitel Çalışma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları
17. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal Bilimlerde Nitel Çalışma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.
18. Ziyagil, M. (2020). Antrenörlük mesleki etkililiğinin 30978 sayılı antrenör eğitimi yönetmeliği kapsamında değerlendirilmesi. Spor Eğitim Dergisi, 4(1), 123-136.
19. Serpa, S., (1999). “Relationship Coach-Athlete: Outstanding Trends İn European Research”, Motricidade Humana. Portuguese Journal of Human Performance Studies. V.12, N.1, P.7-19 Jan/Jun.