Öz
Extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) is an advanced treatment for patients with failing heart and lung function. Especially in cases of cardiorespiratory failure that do not respond to conventional treatment methods, ECMO can increase patients' chances of survival by supporting the function of vital organs. ECMO therapy is used in a wide range of patients from newborns to adults. In newborns, effective results can be obtained especially in cases such as respiratory distress, congenital heart diseases and meconium aspiration, while in adults, it is successfully applied in diseases such as severe cardiopulmonary failure, viral infections such as COVID-19 and severe pulmonary embolism. Over time, technological advances in ECMO devices and increased clinical experience have increased the effectiveness of the treatment and expanded its area of use. The effectiveness of ECMO depends on factors such as the general health status of the patient, the likelihood of response to treatment and the reversibility of the disease. Therefore, the success of ECMO therapy is directly related to correct patient selection and timely intervention. A multidisciplinary approach and the role of an expert ECMO team are crucial for the successful implementation of this treatment modality.
Anahtar Kelimeler
Child extracorporeal membrane oxygenation cardiopulmonary support
Kaynakça
- 1. Gibbon JH Jr. Application of a mechanical heart and lung apparatus to cardiac surgery. Minnesota Medicine. 1954;37(3):171-180.
- 2. Hill JD. Prolonged extracorporeal oxygenation for acute post-traumatic respiratory failure (shock-lung syndrome). New England Journal of Medicine. 1972;286:629-634.
- 3. Bartlett RH, Gazzaniga AB, Jefferies MR, Huxtable RF, Haiduc NJ, Fong SW. Extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) cardiopulmonary support in infancy. ASAIO Journal. 1976;22(1):80-92.
- 4. Thiagarajan RR, Barbaro RP, Rycus PT, et al. Extracorporeal Life Support Organization registry international report 2016. ASAIO Journal. 2017;63(1):60-67.
- 5. Tramm R, Ilic D, Davies AR, Pellegrino VA, Romero L, Hodgson C. Extracorporeal membrane oxygenation for critically ill adults. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2015;2015(1).
- 6. Pavlushkov E, Berman M, Valchanov K. Cannulation techniques for extracorporeal life support. Annals of Translational Medicine. 2017;5(4):70.
- 7. Savaş H, Köken ZÖ, Çelik ŞŞ. Extracorporeal membrane oxygenation and nursing care. Turkish Journal of Cardiovascular Nursing. 2021;12(28):126-133.
- 8. Arslantaş M, Cinel İ, Günerli A. Sepsis and extracorporeal membrane oxygenation. Journal of the Turkish Society of Intensive Care. 2013;11.
- 9. Squiers JJ, Lima B, DiMaio JM. Contemporary extracorporeal membrane oxygenation therapy in adults. Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery. 2016;152(1):20-32.
- 10. Guan Y, Su X, McCoach R, et al. Mechanical performance comparison between Rotaflow and Centrimag pumps in an adult ECLS model. Perfusion. 2010;25(2):71-76.
- 11. Bayar MK. Extracorporeal membrane oxygenation. Current Chest Diseases. 2018:93-103.
- 12. Cingöz F, Tatar H. Extracorporeal membrane oxygenation in pediatric patients. Turkish Journal of Chest, Heart and Vessels. 2008;16:50-57.
- 13. Gajkowski EF, Herrera G, Hatton L, et al. ELSO guidelines for adult and pediatric ECMO circuits. ASAIO Journal. 2022;68(2):133-152.
- 14. Gündüz F, Arpa Y, Körkuş K, Keskin E, Yalçınbaş YK. Nursing care of pediatric patients undergoing ECMO in cardiac surgery. J Educ Res Nurs. 2016;13(2):72-78.
- 15. Tonna JE, Selzman CH, Mallin MP, et al. Development of an emergency department ECMO program. Annals of Emergency Medicine. 2017;70(1):32-40.
- 16. Mete EMT, Orhan G. National ECLS team organization and triage. Turkiye Klinikleri Cardiovascular Surgery-Special Topics. 2017;9(3):174-179.
- 17. Yağdı T, Engin Ç, Atay Y, Ayık F, Özbaran M. Training of ECLS team members. Turkiye Klinikleri Cardiovascular Surgery-Special Topics. 2017;9(3):180-182.
- 18. Barbaro RP, Paden ML, Guner YS, et al. Pediatric ELSO registry report 2016. ASAIO Journal. 2017;63(4):456-463.
- 19. Basiewicz-Slaczka E, Wołoszczuk-Gebicka B, Yaqoub S, Kamiński A. Oxygenation index in congenital diaphragmatic hernia. Developmental Period Medicine. 2015;19(3Pt1):283-8.
- 20. Brogan TV, Lequier L, Lorusso R, MacLaren G, Peek G. Extracorporeal Life Support: The ELSO Red Book. ELSO; 2017.
- 21. Stiller B, Lemmer J, Merkle F, et al. Consumption of blood products during ECMO vs VAD in children. Intensive Care Medicine. 2004;30:1814-1820.
- 22. Drews T, Stiller B, Hübler M, et al. Coagulation management in pediatric mechanical circulatory support. ASAIO Journal. 2007;53(5):640-645.
- 23. Ayık MF, Işık O, Akyüz M, Atay Y. Use of ECMO in pediatric cardiac surgery. meEge Journal of Medicine. 2014;53(3):173-176.
- 24. Duncan BW. Mechanical cardiac support in the young: ECMO. Seminars in Thoracic and Cardiovascular Surgery: Pediatric Cardiac Surgery Annual. 2006;9(1):75-82.
- 25. Bergeron A, Holifield L. ECMO: Nurse’s role in patient care. Nursing Critical Care. 2020;15(3):6-14.
- 26. Combes A, Mossadegh C, eds. Nursing Care and ECMO. Springer; 2017.
- 27. Calhoun A. Nursing care of adult ECMO patients. Critical Care Nursing Quarterly. 2018;41(4):394-398.
- 28. Van Kiersbilck C, Gordon E, Morris D. Ten things nurses should know about ECMO. Intensive Care Medicine. 2016;42:753-755.
- 29. Bermede AO, Can ÖS, Alanoğlu Z. Analgesia, sedation and neuromuscular blockade in ECMO. Turkiye Klinikleri Cardiovascular Surgery-Special Topics. 2017;9(3):214-219.
- 30. Verklan MT, Walden M. Core Curriculum for Neonatal Intensive Care Nursing. Elsevier; 2014.
- 31. Singer P, Berger MM, Van den Berghe G, et al. ESPEN guidelines: Parenteral nutrition in ICU. Clinical Nutrition. 2009;28(4):387-400.
- 32. Sönmez Düzkaya D, Yakut T, Bozkurt G. Nursing care of a child undergoing ECMO: Case Report. J Educ Res Nurs. 2015;12(2).
- 33. Redaelli S, Zanella A, Milan M, et al. Daily nursing care on VV-ECMO patients. Journal of Artificial Organs. 2016;19:343-349.
- 34. Brechot N. Weaning process from VA-ECMO. In: Combes A, Mossadegh C, eds. Nursing Care and ECMO. Springer; 2017:93-95.
- 35. Gardner M. Pediatric ECMO: Applications and outcomes. Journal of Pediatric Nursing. 2014;29(5):402-410.
- 36. Sasson L, Cohen I, Tamir A, et al. ECMO in pediatric patients: 10-year experience. Israel Medical Association Journal. 2013;15(1):13-16.
- 37. Buscher H, Vaidiyanathan S, Al-Soufi S, et al. Sedation practice in VV-ECMO. ASAIO Journal. 2013;59(6):636-641.
- 38. Frenckner B. ECMO: A breakthrough for respiratory failure. Journal of Internal Medicine. 2015;278(6):586-598.
- 39. Turner AD, Streb MM, Ouyang A, et al. Long-term neurobehavioral and functional outcomes of pediatric extracorporeal membrane oxygenation survivors. ASAIO J. 2024;70(5):409-416.
- 40. Shappley RKH, Holder CM, Poplos CE, et al. Standardized therapies after ECMO program (STEP); a novel approach to pediatric post-ECMO care. J Extra Corpor Technol. 2024;56:94–100.
Öz
Ekstrakorporeal membran oksijenasyonu (ECMO), kalp ve akciğer fonksiyonları yetersiz kalan hastalar için uygulanan, ileri düzey bir tedavi yöntemidir. Özellikle geleneksel tedavi yöntemlerine yanıt vermeyen kardiyorespiratuar yetmezlik durumlarında, ECMO, hayati organların fonksiyonlarını destekleyerek hastaların yaşama şansını artırabilir. ECMO tedavisi, yenidoğanlardan yetişkinlere kadar geniş bir hasta grubunda kullanılmaktadır. Yenidoğanlarda özellikle solunum distressi, konjenital kalp hastalıkları ve mekonyum aspirasyonu gibi durumlarda etkin sonuçlar elde edilebilirken, yetişkinlerde de ciddi kardiyopulmoner yetmezlik, COVID-19 gibi viral enfeksiyonlar ve ağır pulmoner emboli gibi hastalıklarda başarıyla uygulanmaktadır. Zaman içinde ECMO cihazlarındaki teknolojik gelişmeler ve klinik deneyimin artması, tedavinin etkinliğini artırmış ve kullanım alanını genişletmiştir. ECMO’nun etkinliği, hastanın genel sağlık durumu, tedaviye yanıt verme olasılığı ve hastalığın geri döndürülebilirliği gibi faktörlere bağlıdır. Bu nedenle, ECMO tedavisinin başarısı, doğru hasta seçimi ve zamanında müdahale ile doğrudan ilişkilidir. Bu tedavi yönteminin başarıyla uygulanabilmesi için multidisipliner bir yaklaşım ve uzman bir ECMO ekibinin rolü oldukça önemlidir.
Anahtar Kelimeler
Çocuk Ekstrakorporeal Membran Oksijenasyonu Kardiyopulmoner Destek
Kaynakça
- 1. Gibbon JH Jr. Application of a mechanical heart and lung apparatus to cardiac surgery. Minnesota Medicine. 1954;37(3):171-180.
- 2. Hill JD. Prolonged extracorporeal oxygenation for acute post-traumatic respiratory failure (shock-lung syndrome). New England Journal of Medicine. 1972;286:629-634.
- 3. Bartlett RH, Gazzaniga AB, Jefferies MR, Huxtable RF, Haiduc NJ, Fong SW. Extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) cardiopulmonary support in infancy. ASAIO Journal. 1976;22(1):80-92.
- 4. Thiagarajan RR, Barbaro RP, Rycus PT, et al. Extracorporeal Life Support Organization registry international report 2016. ASAIO Journal. 2017;63(1):60-67.
- 5. Tramm R, Ilic D, Davies AR, Pellegrino VA, Romero L, Hodgson C. Extracorporeal membrane oxygenation for critically ill adults. Cochrane Database of Systematic Reviews. 2015;2015(1).
- 6. Pavlushkov E, Berman M, Valchanov K. Cannulation techniques for extracorporeal life support. Annals of Translational Medicine. 2017;5(4):70.
- 7. Savaş H, Köken ZÖ, Çelik ŞŞ. Extracorporeal membrane oxygenation and nursing care. Turkish Journal of Cardiovascular Nursing. 2021;12(28):126-133.
- 8. Arslantaş M, Cinel İ, Günerli A. Sepsis and extracorporeal membrane oxygenation. Journal of the Turkish Society of Intensive Care. 2013;11.
- 9. Squiers JJ, Lima B, DiMaio JM. Contemporary extracorporeal membrane oxygenation therapy in adults. Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery. 2016;152(1):20-32.
- 10. Guan Y, Su X, McCoach R, et al. Mechanical performance comparison between Rotaflow and Centrimag pumps in an adult ECLS model. Perfusion. 2010;25(2):71-76.
- 11. Bayar MK. Extracorporeal membrane oxygenation. Current Chest Diseases. 2018:93-103.
- 12. Cingöz F, Tatar H. Extracorporeal membrane oxygenation in pediatric patients. Turkish Journal of Chest, Heart and Vessels. 2008;16:50-57.
- 13. Gajkowski EF, Herrera G, Hatton L, et al. ELSO guidelines for adult and pediatric ECMO circuits. ASAIO Journal. 2022;68(2):133-152.
- 14. Gündüz F, Arpa Y, Körkuş K, Keskin E, Yalçınbaş YK. Nursing care of pediatric patients undergoing ECMO in cardiac surgery. J Educ Res Nurs. 2016;13(2):72-78.
- 15. Tonna JE, Selzman CH, Mallin MP, et al. Development of an emergency department ECMO program. Annals of Emergency Medicine. 2017;70(1):32-40.
- 16. Mete EMT, Orhan G. National ECLS team organization and triage. Turkiye Klinikleri Cardiovascular Surgery-Special Topics. 2017;9(3):174-179.
- 17. Yağdı T, Engin Ç, Atay Y, Ayık F, Özbaran M. Training of ECLS team members. Turkiye Klinikleri Cardiovascular Surgery-Special Topics. 2017;9(3):180-182.
- 18. Barbaro RP, Paden ML, Guner YS, et al. Pediatric ELSO registry report 2016. ASAIO Journal. 2017;63(4):456-463.
- 19. Basiewicz-Slaczka E, Wołoszczuk-Gebicka B, Yaqoub S, Kamiński A. Oxygenation index in congenital diaphragmatic hernia. Developmental Period Medicine. 2015;19(3Pt1):283-8.
- 20. Brogan TV, Lequier L, Lorusso R, MacLaren G, Peek G. Extracorporeal Life Support: The ELSO Red Book. ELSO; 2017.
- 21. Stiller B, Lemmer J, Merkle F, et al. Consumption of blood products during ECMO vs VAD in children. Intensive Care Medicine. 2004;30:1814-1820.
- 22. Drews T, Stiller B, Hübler M, et al. Coagulation management in pediatric mechanical circulatory support. ASAIO Journal. 2007;53(5):640-645.
- 23. Ayık MF, Işık O, Akyüz M, Atay Y. Use of ECMO in pediatric cardiac surgery. meEge Journal of Medicine. 2014;53(3):173-176.
- 24. Duncan BW. Mechanical cardiac support in the young: ECMO. Seminars in Thoracic and Cardiovascular Surgery: Pediatric Cardiac Surgery Annual. 2006;9(1):75-82.
- 25. Bergeron A, Holifield L. ECMO: Nurse’s role in patient care. Nursing Critical Care. 2020;15(3):6-14.
- 26. Combes A, Mossadegh C, eds. Nursing Care and ECMO. Springer; 2017.
- 27. Calhoun A. Nursing care of adult ECMO patients. Critical Care Nursing Quarterly. 2018;41(4):394-398.
- 28. Van Kiersbilck C, Gordon E, Morris D. Ten things nurses should know about ECMO. Intensive Care Medicine. 2016;42:753-755.
- 29. Bermede AO, Can ÖS, Alanoğlu Z. Analgesia, sedation and neuromuscular blockade in ECMO. Turkiye Klinikleri Cardiovascular Surgery-Special Topics. 2017;9(3):214-219.
- 30. Verklan MT, Walden M. Core Curriculum for Neonatal Intensive Care Nursing. Elsevier; 2014.
- 31. Singer P, Berger MM, Van den Berghe G, et al. ESPEN guidelines: Parenteral nutrition in ICU. Clinical Nutrition. 2009;28(4):387-400.
- 32. Sönmez Düzkaya D, Yakut T, Bozkurt G. Nursing care of a child undergoing ECMO: Case Report. J Educ Res Nurs. 2015;12(2).
- 33. Redaelli S, Zanella A, Milan M, et al. Daily nursing care on VV-ECMO patients. Journal of Artificial Organs. 2016;19:343-349.
- 34. Brechot N. Weaning process from VA-ECMO. In: Combes A, Mossadegh C, eds. Nursing Care and ECMO. Springer; 2017:93-95.
- 35. Gardner M. Pediatric ECMO: Applications and outcomes. Journal of Pediatric Nursing. 2014;29(5):402-410.
- 36. Sasson L, Cohen I, Tamir A, et al. ECMO in pediatric patients: 10-year experience. Israel Medical Association Journal. 2013;15(1):13-16.
- 37. Buscher H, Vaidiyanathan S, Al-Soufi S, et al. Sedation practice in VV-ECMO. ASAIO Journal. 2013;59(6):636-641.
- 38. Frenckner B. ECMO: A breakthrough for respiratory failure. Journal of Internal Medicine. 2015;278(6):586-598.
- 39. Turner AD, Streb MM, Ouyang A, et al. Long-term neurobehavioral and functional outcomes of pediatric extracorporeal membrane oxygenation survivors. ASAIO J. 2024;70(5):409-416.
- 40. Shappley RKH, Holder CM, Poplos CE, et al. Standardized therapies after ECMO program (STEP); a novel approach to pediatric post-ECMO care. J Extra Corpor Technol. 2024;56:94–100.
Ayrıntılar
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Cerrahi Hastalıklar Hemşireliği, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği |
| Bölüm | Derleme |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 15 Ocak 2026 |
| Kabul Tarihi | 11 Mart 2026 |
| Erken Görünüm Tarihi | 29 Nisan 2026 |
| Yayımlanma Tarihi | 29 Nisan 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.38079/igusabder.1864757 |
| IZ | https://izlik.org/JA32SC87CC |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2026 Sayı: 28 |
Amaç ve Kapsam
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi (IGUSABDER), sağlık bilimleri alanındaki etkin uygulama ve araştırmaların bilimsel yayınlara dönüştürülerek ulusal ve uluslararası düzeyde bilime katkı sağlamasını amaçlamaktadır.
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi’nde, Sağlık Bilimleri Fakültesi veya Yüksekokulu ile ilgili Bölümlere (Beslenme ve Diyetetik, Çocuk gelişimi, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Ergoterapi, Hemşirelik, Odyoloji, Sağlık Yönetimi, Sosyal Hizmet) ve Klinik, Paraklinik, Biyolojik ve Temel Bilimlere ait nitelikli ve orijinal araştırma, olgu sunumu ve derleme türünde makaleler yayımlanmak üzere kabul edilmektedir. Diş hekimliği alanındaki makaleler dergimize kabul edilmemektedir. Yılda üç sayı olarak yayımlanan (Nisan, Ağustos ve Aralık) uluslararası hakemli bir dergidir. 01.05.2024 tarihinden itibaren dergimizde sadece İngilizce makalelere yer verilecektir.
Yazım Kuralları
Makale Yazım Kuralları (PDF): https://acikerisim.gelisim.edu.tr/server/api/core/bitstreams/f0df85fc-a461-41c0-8ea7-243a1651bdac/content
01.05.2024 tarihinden itibaren dergimizde sadece İngilizce makalelere yer verilecektir.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
ETİK İLKELER VE YAYIN POLİTİKASI
Amaç ve Kapsam
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi (IGUSABDER), sağlık bilimleri alanındaki etkin uygulama ve araştırmaların bilimsel yayınlara dönüştürülerek ulusal ve uluslararası düzeyde bilime katkı sağlamasını amaçlamaktadır.
Yılda üç sayı olarak yayımlanan İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi’nde (Kısaltılmış adı: IGUSABDER) sağlık bilimleri ile ilgili (Beslenme ve Diyetetik, Çocuk Gelişimi, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon, Ergoterapi, Gerontoloji, Hemşirelik, Odyoloji, Ortez Protez, Perfüzyon, Sağlık Yönetimi, Sosyal Hizmet, Klinik, Paraklinik, Biyolojik ve Temel Bilimler vb.) özgün araştırma, olgu sunumu ve derleme türünde yazılar yayımlanır. 01.05.2024 tarihinden itibaren dergimize sadece İngilizce makalelere yer verilecektir.
Değerlendirme Süreci
Özgün araştırma makalesi, olgu sunumu ve derlemeler dergiye kabul edilmektedir. Gönderilecek makalelerin dergimizin “yazım kurallarına” uygun olması gerekir. Dergimize gönderilecek makaleler daha önce hiçbir yerde yayımlanmamış olmalıdır. Makalelerin başka dergide devam eden süreci bulunmamalıdır. Bildiri kitabında sadece öz (abstract) kısmı yayınlanmış ancak tam metni yayınlanmamış bildiriler de makale olarak dergimize gönderilebilir.
Makale ve eklerinin dergiye gönderilme işlemi, http://igusabder.gelisim.edu.tr veya https://dergipark.org.tr/tr/pub/igusabder adreslerindeki Dergipark çevrimiçi makale gönderme sistemi kullanılarak yapılmalıdır.
Dergi sistemine gelen makaleler en geç 15 gün içinde editörlerin ön değerlendirmesinden geçer. Değerlendirmeler, özgün araştırma makalesi için CONSORT bilgi kontrol listesinde ve derlemeler için PRISMA bilgi kontrol listesinde belirlenen kriterler ölçüsünde yapılır.
Editörler tarafından yukarıda belirtilen ön değerlendirme aşamasından geçen çalışmalar çalışmanın niteliğine göre alanında uzman 2 hakeme iletilir. Çalışma hakeme gönderildikten sonra en geç 15 gün içerisinde hakemin görüş bildirimi yayın kuruluna yapılır.
Makalelerin değerlendirilme sürecin her aşamasında, hakem ve yazarların isimlerinin saklı tutulduğu çift-kör hakemlik sistemini kullanmaktadır. En az iki hakem tarafından değerlendirme yapılmaktadır. İki hakemden birinin olumsuz görüş bildirmesi durumunda Dergi Yayın Komisyonu hakem raporlarını inceleyerek makale için üçüncü bir hakemin atanmasına veya makalenin yazara iade edilmesine karar verebilir. Makalenin yayımlanabilmesi için en az iki hakemin olumlu görüş bildirmesi gerekmektedir.
Çalışma için hakemler 4 şekilde görüş bildirebilir:
- Yayına uygundur.
- Düzeltmelerden sonra yayına uygundur.
- Düzeltmelerden sonra tekrar hakem kontrolü gerekir.
- Yayına uygun değildir.
Dergiye makale gönderen yazar/yazarlar, derginin söz konusu hakem değerlendirme koşullarını ve sürecini kabul etmiş sayılırlar.
Açık Erişim Politikası
Bu dergi, Creative Commons telif hakkı lisansları ve araçları (CC BY-NC-ND) altında içeriğine anında erişim sağlamakta, halkın özgürce araştırılmasını sağlamak, daha geniş bir küresel bilgi alışverişini desteklemektedir. Bu dergide Makale İşleme Ücretleri (APC) veya makale gönderme ücretleri yoktur.
Arşivleme
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi’ne ait tüm veriler ve yayımlanmış makaleler günlük olarak yedeklenir ve üçüncü parti bir sunucuda erişime kapalı bir şekilde saklanır. Ayrıca Tübitak-Ulakbim ve Dergipark Veri Tabanı aracılığıyla yayımlanmış sayıların üst verileri ve makaleleri saklanmakta ve erişime sunulmaktadır.
Yayın Etiği
Dergide uygulanan yayın süreçleri, bilginin tarafsız ve saygın bir şekilde gelişimine ve dağıtımına temel teşkil etmektedir. Bu doğrultuda uygulanan süreçler, yazarların ve yazarları destekleyen kurumların çalışmalarının kalitesine doğrudan yansımaktadır.
Hakemli çalışmalar bilimsel yöntemi somutlaştıran ve destekleyen çalışmalardır. Bu noktada sürecin bütün paydaşlarının (yazarlar, okuyucular ve araştırmacılar, yayıncı, hakemler ve editörler) etik ilkelere yönelik standartlara uyması önem taşımaktadır.
Etik görev ve sorumluluklar formu açık erişim olarak Committee on Publication Ethics (COPE) tarafından yayınlanan rehberler ve politikalar dikkate alınarak hazırlanmıştır.
Dergiye gönderilen çalışmaların tüm yayın hakları dergimize aittir. Dergiye çalışma gönderirken tüm yazarların “Etik Sorumluluk-Çıkar Çatışması Bildirimi ve Telif Hakları Devir Formu”nu imzalaması gerekmektedir. Etik kurul onayı gereken çalışmalarda “Etik Kurul Onay Belgesinin” sisteme yüklenmesi gerekmektedir.
Editörlerin Sorumlulukları
Editörün Genel Görev ve Sorumlulukları
Editörler, İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisinde yayınlanan tüm yayınlardan sorumludur. Sorumlulukları kapsamında editörler, aşağıdaki rol ve yükümlülükleri yerine getirmelidir:
• Okuyucuların ve yazarların yeterli olarak bilgilendirmesini sağlamak
• Derginin gelişimini ve gelişim sürecinin devamlılığını sağlamak
• Dergide yayınlanan çalışmaların kalitesini geliştirmek için gerekli süreçleri yürütmek,
• Düşünce özgürlüğünü desteklemek ve katkı sağlamak,
• Akademik tutarlılığı, bilimselliği ve devamlılığı sağlamak,
• Yayın sürecini etik standartlara uygun şekilde devam ettirmek,
• Revizyon gerektiren durumlarda yayını açık ve şeffaf bir şekilde değerlendirerek yayının yazarını yine aynı şekilde bilgilendirmek.
Editörlerin Yazarlar ile İlişkileri
Editörlerin yazarlar ile ilişkileri şu şekilde olmalıdır:
• Dergiye gönderilen çalışmalar konu, içerik yönünden dergiye uygunluğu kontrol edilmelidir.
• Ön değerlendirmeden geçen çalışmalar yazar(lar)ın isimleri gizlenerek hakemlere gönderilmelidir.
• Hakem önerileri yazara isim bildirilmeden iletilmeli ve hakem – yazar iletişimi sağlanmalıdır
• Yazarlara süreç hakkında açıklayıcı ve bilgilendirici olunmalıdır.
Editörlerin Hakemler ile İlişkileri
Editörlerin hakemlere karşı görev ve sorumlulukları aşağıdaki şekildedir:
• Hakem veri tabanının derginin konusu ile ilgili akademisyen topluluğunu temsil etmesini sağlamalı ve ihtiyaç oldukça yeni hakemler eklemelidir.
• Hakemleri çalışmanın konusuna uygun olarak belirlemelidir.
• Hakemlerin değerlendirme aşamasında ihtiyaç duyacakları bilgi ve yönlendirmeleri sağlamakla yükümlüdür.
• Yazarlar ve hakemler arasından çıkar çatışması olup olmadığını gözetmek durumundadır.
• Körleme hakemlik bağlamında hakemlerin kimlik bilgilerini gizli tutmalıdır (Dergimizde her sayıda hakemlik yapanlar liste halinde o sayıda belirtilmektedir)
• Hakemleri tarafsız, bilimsel ve nesnel bir dille çalışmayı değerlendirmeleri için teşvik etmelidir.
• Hakemleri zamanında dönüş ve performans gibi ölçütlerle değerlendirmelidir.
• Hakemlerin performansını artırıcı uygulama ve politikalar belirlemelidir.
Editör Kurulu ile İlişkiler
Editörler, Bilimsel Danışma Kurulu üyelerini yayın politikaları hakkında bilgilendirmeli ve gelişmelerden haberdar etmelidir.
Ayrıca editörler;
• Bilimsel Danışma Kurulu üyelerinin çalışmalarını tarafsız ve bağımsız olarak değerlendirmelerini sağlamalıdır.
• Bilimsel Danışma Kurulu üyelerine uzmanlık alanına uygun çalışmaları değerlendirme için göndermelidir.
• Bilimsel Danışma Kurulu ile düzenli olarak etkileşim içerisinde olmalıdır.
• Bilimsel Danışma Kurulu ile belirli aralıklarla yayın politikalarının ve derginin gelişimi için toplantılar düzenlemelidir.
Yazarların Sorumlulukları
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi'ne çalışma gönderen yazar(lar)ın aşağıdaki etik sorumluluklara uyması beklenmektedir:
• Dergiye gönderilen çalışmaların özgün olması beklenmektedir. Yazar(lar)ın başka çalışmalardan yararlanmaları veya başka çalışmaları kullanmaları durumunda eksiksiz ve doğru bir biçimde atıfta bulunmaları ve/veya alıntı yapmaları gerekmektedir.
• Her yazarın çalışmanın tasarımına katkılarda bulunması beklenmektedir. Verilerin elde edilmesi, analizi veya yorumlanması; çalışmada kullanılan yeni yazılımların oluşturulması; taslak haline getirilmesi; revize edilmesi basamaklarından bir veya birkaçına katkı vermesi gerekmektedir.
• Her yazarın, çalışmanın gönderilen son halini onaylamış olması gerekmektedir. Dergi tarafından listelenen tüm yazarlar, yazar listesi ve yazar katkı beyanları da dahil olmak üzere tüm içeriği kabul ettikleri anlamına gelen bir sözleşme imzalarlar.
• Yazar(lar) kullanılan verilerin kullanım haklarına, araştırma/analizlerle ilgili gerekli izinlere sahip olduklarını veya üzerinde araştırma yapılan deneklerden onam/rıza alındığını gösteren belgeye sahip olmalıdır.
• Sorumlu yazar, çalışma dergiye kabul edildikten sonra, yazarların adları, adresleri ve üyelikleri de dahil olmak üzere tüm içeriğin doğruluğundan sorumludur.
• Sorumlu yazar, çalışma yayınlandıktan sonra, yayınlanan makale hakkındaki soruların muhatabı olacaktır. Yayınlanan yazı ile ilgili olarak ortaya çıkan tüm konularda ortak yazarları bilgilendirmek ve bu tür konuların derhal ele alınmasını sağlamak onun sorumluluğundadır.
• Yazarlar, yayınlanan materyallerin düzeltme gerektiren herhangi bir yönünün farkına varırlarsa sorumlu yazarı derhal bilgilendirme sorumluluğuna sahiptir.
• Yazarlar listesinin düzenindeki bir değişiklik veya yazarların silinmesi/eklenmesi gibi her değişiklik, tüm yazarlar tarafından onaylanmalıdır.
• Yayınlanmak üzere gönderilen tüm çalışmaların varsa çıkar çatışması teşkil edebilecek durumları ve ilişkileri açıklanmalıdır. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi editörleri, yayınlamadan önce veya sonra yazarlık anlaşmazlıklarını araştıracak veya karara bağlayacak durumda değildir. Bu tür anlaşmazlıklar, yazarlar arasında çözülemezlerse, ilgili kurumsal otoriteye yönlendirilmelidir.
• Yazar(lar)dan değerlendirme süreçleri çerçevesinde makalelerine ilişkin ham veri talep edilebilir, böyle bir durumda yazar(lar) beklenen veri ve bilgileri yayın kurulu ve bilim kuruluna sunmaya hazır olmalıdır.
• Yazarların etik ilkeler doğrultusunda çalışmalarını planlaması ve yürütmesi beklenmektedir. Yayın etiğine aykırı kabul edilecek davranışların (Uydurma, Çarpıtma, Aşırma, Tekrar Yayım, Dilimleme) sorumluluğu tüm yazarlara aittir.
Çıkar Çatışması Beyanı
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi’nin genel yayın ilkelerine göre, sadece ilgili çalışmaya gerçek anlamda katkı sağlayan kişiler yazar olarak dikkate alınmalıdır. Çalışmaları ile ilgili taraf olabilecek tüm kişisel ve finansal ilişkilerin bildirilmesinden yazarlar sorumludur. Dergiye çalışma gönderirken tüm yazarların “Etik Sorumluluk-Çıkar Çatışması Bildirimi ve Telif Hakları Devir Formu” ile çıkar çatışmasını açıkça beyan etmeleri gerekir.
Editörler makalelerin hakem değerlendirme sürecinin yönetilmesinden sorumlu olup herhangi bir çıkar çatışması olması durumunda ilgili makaleyi ret etme hakkına sahiptirler. Editörler atandıkları makalelerle herhangi bir kişisel ve/veya mali çıkar çatışması içinde olmamalıdır. Editörler gönderilen bir makalenin yazar listesinde bulunuyorsa o makalenin değerlendirme süreci dışında tutulmaktadır.
İntihal Kontrolü
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi’ne gönderilen makalelerin tümü iThenticate, Turnitin ve Urkund intihal belirleme yazılımları kullanılarak kontrol edilmektedir. Yazılım tarafından üretilen benzerlik raporu doğrultusunda, editörler kurulu makalenin hakem değerlendirmesine alınmasına veya doğrudan reddedilmesine karar vermektedir.
Ücretlendirme Politikası
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi değerlendirme süreci tamamlanmış ve kabul edilmiş tüm makaleler için herhangi bir makale gönderim ve/veya değerlendirme ücreti talep etmemektedir. Dergi, çevrimiçi ve basılı olarak yayımlanmaktadır.
Ücret Politikası
Bu dergide Makale İşleme Ücretleri (APC) veya makale gönderme ücretleri yoktur.
Dizinler
Atıf Dizinleri
Diğer Dizinler
Dergi Kurulları
Sahibi
Prof. Dr. Bahri Şahin, Lisans eğitimini 1977 yılında Gazi Üniversitesi Makina Mühendisliği Bölümünde,Yüksek Lisans eğitimini 1979 yılında Tübitak bursiyeri olarak Yıldız Teknik Üniversitesi (YTÜ) Fen Bilimleri Enstitüsü Makina Mühendisliği Anabilim Dalı Enerji Programında, Doktora eğitimini ise 1985yılındaTübitak Şeref bursiyeri olarak İstanbul Teknik Üniversitesi (İTÜ)Nükleer Enerji Enstitüsü Nükleer Teknoloji Programında tamamlamıştır. YTÜ Makine Mühendisliği Bölümü Enerji Anabilim Dalında 1979-1983 yıları arasında Araştırma Görevlisi, 1983-1986 yıları arasında Öğretim Görevlisi olarak görev yapan Prof. Dr. Bahri Şahin, 1986-1989yılları arasında YTÜ Gemi İnşaatı ve Gemi Makineleri Mühendisliği Bölümünde Yardımcı Doçent, 1989-1995 yılları arasında Doçent olarak görev yapmış ve 1995 yılından beri Profesör olarak görevini sürdürmektedir. Prof. Dr. Bahri Şahin, Yıldız Teknik Üniversitesi'nde 1988-1999 yılları arasında Bölüm Başkan Yardımcılığı, 1992-2007 yılları arasında Anabilim Dalı Başkanlığı, 1999-2009 yılları arasında Bölüm Başkanlığı ve 2009-2016 yılları arasında YTÜ Gemi İnşaatı ve Denizcilik Fakültesi Kurucu Dekanlığı görevini üstlenmiştir. Ayrıca 2010 yılında Birleşmiş Miletler Sınai Kalkınma Örgütü(UNIDO),Uluslararası Hidrojen Teknolojileri Merkezi (ICHET)Yönetim Kurulu Üyeliğine seçilerek bu görevi 2013 yılına kadar sürdürmüştür. Termodinamik, Enerji Üretim Sistemleri, Enerji Teknolojileri, Termal Sistemlerin Dizaynı ve Optimizasyonu ve Enerji Ekonomisi alanlarında çok sayıda uluslararası çalışmaları bulunan Prof. Dr. Bahri Şahin, TÜBİTAK Bilim Kurulu’nun 06.10.2012 tarih ve 212 sayılı toplantısında alınan karar ile Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) asli üyeliğine seçilmiş olup TÜBA-GEBİP Mühendislik Ödülleri Komitesi Başkanlığını yürütmüş ve komisyon üyesi olarak görevine devam etmektedir. Prof. Dr. Bahri Şahin 2016-2020yıları arasında Yıldız Teknik Üniversitesi rektörü olarak görev yapmıştır. 2022 yılından itibaren İstanbul Gelişim Üniversitesi rektörü olarak görevini sürdürmektedir.
Onursal Kurul
Yayın Kurulu
Editör
Editör Yardımcıları
Yazı İşleri Kurulu
İstanbul Gelişim Üniversitesi'nde Kütüphane ve Dokümantasyon Daire Başkanı olarak çalışıyorum. Kütüphanenin tüm işleyişinden ve üniversite birimleri, kurumlar ve yayıncılarla ilişkilerden sorumluyum. İstanbul Gelişim Üniversitesi Yayınları'nda da görev yapıyorum. Yayınevimizde her yıl çok sayıda akademik dergi ve kitap yayınlanmaktadır.
Akademik araştırma alanlarım arasında Bilgi ve Belge Yönetimi, Açık Erişim, Açık Bilim, Arşivcilik, Kütüphanelerde Pazarlama ve Müşteri İlişkileri Yönetimi yer almaktadır.
Türkçe Dil Editörleri
İngilizce Dil Editörleri
Bilimsel Danışma Kurulu
Konya Akören köyünde ilkokuldan (1986-1991), Bursa Özel Namık Sözeri Kolleji’nden (1991-1995), Bursa Milli Piyango Anadolu lisesinden (1995-1998) ve Dumlupınar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi (1999- 2003) İşletme anabilim dalı Yönetim ve Organizasyon bilim dalından mezun oldu. ‘İşletme Yönetim ve Organizasyon Bilim Uzmanlığını’ 2003-2006 yılları arasında Dumlupınar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Yönetim ve Organizasyon bilim dalında aldı. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Yönetimi Anabilim dalı, Sağlık Kurumları Yönetimi bilim dalında 6 Eylül 2021 tarihinde ‘Doktor’ ünvanını aldı. Eş zamanlı olarak yürüttüğü İnönü Üniversitesi İşletme ABD, Muhasebe ve Finansman bilim dalında doktora ünvanını 22.02.2024 tarihinde aldı. On yedi yıldır sağlık sektöründe bilgi ve deneyime sahiptir.
Dr. Öğr. Üyesi Derya Kavgaoğlu: Doktora ve Yüksek Lisansını YTÜ (Yıldız Teknik Üniversitesi) Eğitim programları ve öğretim alanında tamamlamıştır. Eğitimde program geliştirme süreçlerinde uzman, kıdemli uzman ve yönetici olarak 10 yıllık tecrübeye sahiptir. 2018’de doktora mezuniyetini takiben akademik görevine İGÜ Bünyesinde başlamıştır. 2018-2024 yılları arasında İGÜ Sağlık Bilimleri Fakültesi Sosyal Hizmet Bölümü’nde Bölüm Başkanı ve Kalite Birim Temsilcisi olarak görev yapmıştır. Halen İGÜ Sağlık Bilimleri Fakültesinde Dekan Yardımcısı olarak görev yapmaktadır. Bununla birlikte üniversite bünyesinde ders vermektedir. Kamu kurumları ve özel kurumlardaki hizmet içi ve dış kaynaklı eğitim projelerinin yönetimi, bu kapsamda eğitimde ihtiyaç analizi, öğretim tasarımı, eğitsel uygulama ve değerlendirme faaliyetlerinin yürütülmesi, ilgili eğitim ekiplerinin koordinasyonu, kamu kurumları ve özel kurumlarda eğitimci ve yönetici olarak çalışan personelin eğitsel yetkinliklerinin geliştirilmesine yönelik olarak eğiticinin eğitimi programlarının tasarlanması, uygulanması, değerlendirilmesi, çalışan sayısının üç bin ila on bin arasında değiştiği, çoklu lokasyonda çalışan kurumsal firmalarda uzaktan eğitim platformlarının yapılandırılması ve online eğitim sisteminin lokasyon bazlı yönetimi konularında kapsamlı deneyime sahiptir. Bu kapsamdaki çalışmaları için referans kurumlar aşağıdaki gibidir: MEB, ADALET BAKANLIĞI; İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ AÇIK VE UZAKTAN EĞİTİM FAKÜLTESİ (AUZEF); GARANTİ BANKASI; TÜRK TELEKOM (Churn-Inbound/Outbound); TÜRK TELEKOM SYS; TÜRKSAT; DIGITURK; VODAFONE; TTNET; THY; AVEA; MHRS; MEDAŞ; KOÇFİNANS- MEDAŞ-AYGAZ-AVON, İGÜ, Çeşitli STK ve özel kuruluşlar.
Dr. Hina Zahoor is an interdisciplinary scholar in Organizational behaviour and Health Management, specializing in healthcare workforce dynamics, leadership and emotional intelligence, employee wellbeing, work environment stressors, organizational culture, diversity, and the human dimensions of health systems, with emerging research interests in technology and ethics within healthcare organizations.
Books Authored
Emotional Intelligence, Strategic Emotional Intelligence and Leadership: A Guide Book (2022). ISBN: 978-605-4827-88-6Sustainable Health Care Leadership and Environmental Sustainability (2023). ISBN: 978-605-8202-18-2
Emotional AI in Healthcare: A Matter of Sustainability (2025). ISBN: 978-625-8202-39-7
Professor Meghit Boumediene Khaled is a leading Algerian academic and researcher affiliated with the Djillali Liabes University of Sidi Bel Abbes, specializing in nutrition, food science, and public health. He serves as the Editor-in-Chief of the North African Journal of Food and Nutrition Research (NAJFNR) and heads the research laboratory Lab-NuPABS (Nutrition, Pathology, and Biotechnology). His extensive work focuses on clinical nutrition, dietary impacts on chronic diseases, food safety, toxicology, and public health nutrition, addressing regional challenges in Algeria and North Africa. As a professor and research leader, he supervises numerous graduate theses and has published widely on topics such as micronutrient status, food contaminants, and the health implications of local food processing practices.
İstanbul'da doğdu. İstanbul Pertevniyal Lisesi'den sonra tıp eğitimini İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi'nde 1993 yılında tamamladı. 1993-1995 yıllarında Çankırı Eskipazar İlçesi Sağlık Merkezi'nde mecburi hizmet yaptı. 1997 yılında Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Fizyoloji Anabilim Dalı'nda fizyoloji uzmanı oldu. 1995-1997 yılları arasında Galatasaray Spor Kulübü'nde takım doktoru olarak çalıştı ve bu dönemde egzersiz ve spor fizyolojisi çalışmalarına katıldı. 2000-2002 yılları arasında Kadir Has Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde öğretim görevlisi olarak İngilizce fizyoloji dersleri verdi. 2003 yılında Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne yardımcı doçent olarak atandı; 2004 yılında doçent oldu. 2004-2009 yılları arasında tıp fakültesi dekan yardımcı olarak çalıştı. Trakya Üniversitesi'nde Uyku Bozuklukları Merkezi'ni kurdu. 2009 yılında profesör oldu. 2009-2011 yılları arasında Sağlık Bilimleri Enstitüsü Müdürlüğü ve senato üyeliği yaptı. Araştırma alanı olarak uyku bozuklukları ve uyku kaybının etkilerini benimsedi.
Müzik çalışmalarına 1987'de Haydar Sur yönetimindeki fakülte TSM korosu ile başladı. Günümüze kadar 200 civarında konserde korist, solist ve udi olarak sahne aldı. 2000'li yıllarda nazariyat çalışmalarına yöneldi. 2008 yılında Türkiye'de ilk kez müzik terapi dersini tıp fakültesi müfredatına dahil etti. Müzik terapi alanında Makamdan Şifaya kitabına yazarlık yaptı. Müzik Terapi Terimler Sözlüğü yayınladı. 2016 yılında halen başkanlığını yaptığı Uygulamalı Müzik Terapileri Derneği'ni kurdu Sağlık Bakanlığı tarafından verilen sertifika ile Cumhuriyet tarihinin ilk 3 hekim müzik terapistinden biri oldu. Sağlık Bakanlığı Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü bünyesindeki Geleneksel ve Tamamlayıcı Tıp Uygulamaları Bilim Komisyonu Müzik Terapi alt komisyonuna seçildi. Müzik Terapi Uygulaması Sertifikalı Eğitim Programı Standartlarının oluşturulmasına katkıda bulundu.
12 lisansüstü tez yönetti. 2'si uluslararası 12 bilim ödülü aldı, 47'si uluslararası olmak üzere 72 makale, 122 kongre bildirisi, 4 kitap, 19 kitap bölümü yazarlığı yaptı. GoogleScholar'a göre 1528 atıfı vardır ve h-indeksi 20'dir.
Halen Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Fizyoloji Anabilim Dalı Başkanı olarak görev yapmaktadır.
Alıntı-Gayriticari-Türetilemez 4.0 Uluslararası (CC BY-NC-ND 4.0)