The Effects of Visual Media and Subliminal Messages on Child Health

Öz

Visual media shapes children's behaviors, attitudes and their perception of the world, and it is one of the most socializing tools. Thus, visual media has a significant effect on children's lives. It has positive aspects such as enriching the lives of children, changing unhealthy behaviors, disseminating education and knowledge, bringing national and spiritual values to children, encouraging tolerance, and reducing social differences. With a different point of view, visual media limits the child's imagination, school success and causes learning difficulties. Furthermore, it has also negative aspects including encouraging violent behavior, leading to the deterioration of moral values, reducing social-emotional sensitivities, facilitating effects on anxiety, depression and suicidal behaviors, suppressing local cultures and contributing to alienation. Although visual media including television, cinema, and the internet does not have a direct effect on children, they could affect children’s subconscious indirectly with subliminal messages. As a result, it may cause changes in their behaviors. Given the amount of time children spend with visual media, it has long-lasting negative effects on children. Since children are vulnerable to this issue, the relationship between children and visual media is an important issue that needs to be considered carefully. The aim of this review is to present the negative effects of subliminal messages in visual media on child health according to the current literature.

Anahtar Kelimeler

• Child,visual media,child health,subliminal messages

Görsel Medyanın ve Subliminal Mesajların Çocuk Sağlığı Üzerine Etkileri

Öz

Görsel medya, çocukların yaşamlarında büyük etkiye sahiptir. Çocukların davranışlarını, tutumlarını ve dünya görüşlerini şekillendirmesi sebebiyle sosyalleştirici etkisi en fazla olan araçlardan birisidir. Çocukların yaşamlarını zenginleştirmesi, sağlıksız davranışları değiştirmesi, eğitimi ve bilgiyi yaygınlaştırması, milli ve manevi değerlerin çocuğa kazandırılması, hoşgörüye teşvik etmesi, toplumsal farkları azaltmasını sağlayabilmesi gibi işlevleri bulunmaktadır. Ancak diğer bir açıdan bakıldığında görsel medya çocuğun hayal gücünü sınırlandırır, öğrenme güçlüğüne ve okul başarısında düşmeye neden olur. Şiddet içeren davranışlara teşvik etme, ahlaki değerlerin bozulmasına öncülük etme, sosyal duygusal duyarlılıkları azaltma, anksiyete, depresyon ve intihar davranışları üzerinde kolaylaştırıcı etki yapma, yerel kültürleri baskılama ve yabancılaşmaya katkı sağlama gibi olumsuz etkileri vardır. Televizyon, sinema, internet gibi görsel medya araçlarının içerdiği subliminal mesajlar çocuk üzerinde direkt bir etkiye sahip değildir, ancak dolaylı yoldan bilinçaltını etkileyerek çocukların davranışları üzerinde değişiklik yaratır. Çocukların görsel medya ile geçirdikleri sürenin uzunluğu göz önüne alındığında, çocuklar üzerinde olumsuz kalıcı etkileri olmaktadır. Çocuklar bu konu karşısında savunmasız durumda oldukları için çocuk ve görsel medya ilişkisi üzerinde dikkatle durulması gereken önemli bir konudur. Bu derlemenin amacı, görsel medya araçlarının içerdiği subliminal mesajların çocuk sağlığı üzerindeki olumsuz etkilerini literatür bilgileri ışığında sunmaktır.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk,görsel medya,çocuk sağlığı,subliminal mesajlar

Kaynakça

1. Pembecioğlu N, Gelecek Kurguları ve Medya Algıları. In: Yavuzer H, Şirin MR, eds. I. Türkiye Çocuk ve Medya Kongresi Bildiriler Kitabı.1. baskı. İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları; 2013.
2. Akyüz E, Çocuğun Bilgi Edinme ve Zararlı Yayınlara Karşı Korunma Hakkı. In: Yavuzer H, Şirin MR. I. Türkiye Çocuk ve Medya Kongresi Bildiriler Kitabı.1.baskı İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları; 2013.
3. Temizyürek F, Acar Ü. Çizgi filmlerdeki subliminal mesajların çocuklar üzerindeki etkisi. Cumhuriyet International Journal of Education. 2014;3(3):25-29.
4. Yağlı A, Erdoğan F. Wakfu çizgi filminindeki subliminal mesajların okul öncesi çocukların tutum ve davranışlarına olumsuz etkileri. Social Sciences Studies Journal. 2018;4(23):4647-4658.
5. Gennaro RJ. Consciousness and concepts. Journal of Consciousness Studies. 2007;10:1-19.
6. Güler H. Algıların Ötesi: Bilinçaltı Reklamcılık, Bilinçaltı Reklamcılığın Tüketici Davranışları Üzerindeki Etkileri. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Kocaeli, Türkiye: Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü; 2008.
7. Küçükbezirci Y. Bilinçaltı mesaj gönderme teknikleri ve bilinçaltı mesajların topluma etkileri. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. 2013;8(9):1879-1894.
8. Vokey JR. Subliminal messages. Psychological Sketches. 11th ed. Lethbridge, Alberta: Psyence Ink; 201: Chapter 21.

9. Baysal S, Akalın N. Pazarlamanın bilinçaltı. MediaCat Aylık Pazarlama Dergisi. 2011;202:60-68.
10. Darıcı S. Subliminal İşgal. İstanbul: Destek Yayınevi; 2012.
11. Kırdar Y. Mysticism in subliminal advertising. Journal Academic Marketing Mysticism Online (JAMMO). 2012;4(15):222-239.
12. Dökmen Ü. İletişim Çatışmaları ve Empati. İstanbul: Sistem Yayınları; 2001.
13. Gani V. Medya ve eğitim. Yeni Türkiye Dergisi. 1996;12:1363-1367.
14. Sherman E, Chomsky N. Medya Halka Nasıl Evet Dedirtir? İstanbul: Minerva Yayınları; 1999.
15. Oğuz GY. Televizyon: kaçınılmaz öğreticimiz… Televizyonun toplumsal iletişimdeki yeri. Kurgu Dergisi. 2000;17:27-34.
16. Rıza ET. Eğitim Teknolojisi Uygulamaları. İzmir: Anadolu Matbaa; 1997.
17. Baykul MC, Üret T. VM, UNİX ve Windows Uygulamalarıyla Internet. İstanbul: Beta Yayıncılık; 1996.
18. İnanlı M. Televizyondaki Çocuk Programlarının Beş-Altı Yaş Çocukları İçin Sözel Şiddet Ve Antisosyal Sözcükler İçerme Durumunun İncelenmesi. [Yüksek Lisans tezi]. Ankara, Türkiye: Gazi Üniversitesi; 2009.
19. Ayrancı Ü, Köşgeroğlu N, Günay Y. Televizyonda çocukların en çok seyrettikleri saatlerde gösterilen filmlerdeki şiddet düzeyleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi. 2004;5:133-140.
20. Brown A. Media use by children under than 2 years. Pediatricks. 2011;13(1):129-149.
21. Günaydın B. Çocuklara Yönelik Programlarda Toplumsal Cinsiyet Rollerinin Sunumu: TRT Çocuk ve Yumurcak Tv. [Uzmanlık tezi]. Ankara, Türkiye: Radyo ve Televizyon Üst Kurulu; 2011.
22. Ertürk YD, Akkor A. Çocuğunuzu Televizyona Teslim Etmeyin. Ankara: Nobel yayınları; 2006.
23. Villani S. Impact of media on children and adolescents: a 10-year review of the research. J Am Acad Child Adolesc Psyhiatry. 2001;40(4):392-401.
24. Ülken F. Televizyon izlemede anne-baba aracılığı ile çocukların saldırgan davranışları arasındaki ilişki. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2011;11(1):195-216.
25. Altınkılıç Z, Özkan H. Televizyon izlemenin 1-6 yaş çocuk sağlığı üzerindeki etkilerine yönelik annelerin tutum ve davranışlarının belirlenmesi. İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk Hast. Dergisi. 2014;4(3):186-194. doi:10.5222/buchd.2014.186
26. Kara T. Görsel Medyanın Aile Bireyleri Üzerindeki Etkileri Üzerine Bir Araştırma. [TUİK Uzmanlık Tezi]. Manisa, Türkiye: Türkiye İstatistik Kurumu; 2011.
27. Sungur S. Televizyon Yayınlarının Çocuklar Üzerindeki Olumsuz Etkileri. Konya: Eğitim Kitapevi; 2008.
28. Gümüş A. Şiddetin Nedenleri. Toplumsal Bir Sorun Olarak Şiddet Sempozyumu. Ankara: Eğitim Sen Yayınları; 2006.
29. Çelik M, Kalenderoğlu A, Almış H, Turgut M. Tv programı sonrası gelişen ölüm kastı olmayan taklit intiharlar: 5 yaşında iki olgu. Arch Neuropsychiatr. 2016;53:83-84.
30. Öktem F, Sayıl M, Çelenk Özen S. Çocukların ve Gençlerin Televizyonun Zararlı İçeriklerinden Korunması. “Akıllı İşaretler Sınıflandırma Sistemi”. https://kms. kaysis.gov.tr/Home/Goster/74989?AspxAutoDetectCookieSupport=1. 2006. Erişim Tarihi: 19.12.2019.
31. İrkin A. Çocukların Gelişim Süreci Ve Televizyonun Etkileri. [Uzmanlık Tezi]. Ankara, Türkiye: Radyo ve Televizyon Üst Kurulu; 2012.
32. Kolucki B, Lemish D. Çocuklarla iletişim. Unicef. 2011. www.unicef.org/cwc. Erişim Tarihi: 25.12.2019.
33. Erdoğan S. Erken çocukluk döneminde televizyonun sosyal gelişime ve değerler eğitimine etkisi. In: International Conference on New trends in Education and Their Implications; 11-13 Kasım 2010; Antalya, Türkiye.
34. Aktaş C. İlköğretim okullarında medya okuryazarlığı eğitimi. In: 4. Uluslararası Çocuk ve İletişim Kongresi; 22-24 Ekim 2007; İstanbul.
35. Arslan Ş. Televizyon Reklamlarının Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Tüketici Davranışlarına Etkisi. [Yüksek lisans tezi]. Ankara, Türkiye: Gazi Üniversitesi; 2010.
36. Temizyürek F, Acar Ü. Çizgi filmlerdeki subliminal mesajların çocuklar üzerindeki etkisi. Cumhuriyet International Journal of Education. 2014;3(3):25-29.
37. Doğan A, Göker G. Tematik televizyon ve çocuk: ilköğretim öğrencilerinin televizyon izleme alışkanlıkları. Millî Eğitim Dergisi. 2012;194:5-30.
38. Cesur S, Paker O. Televizyon ve çocuk: Çocukların TV programlarına ilişkin tercihleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 2007;6(19):106-125.
39. İnan T. Çizgi filmlerin okulöncesi çocuklarının problem davranışlarına etkisi. Journal of International Social Research. 2016;9(43):1432-1445.
40. Aksaçlıoğlu AG, Yılmaz B. Öğrencilerin televizyon izlemeleri ve bilgisayar kullanmalarının okuma alışkanlıkları üzerine etkisi. Türk Kütüphaneciliği. 2007;21(1):3-28.
41. Özakar S, Koçak C. Kitle iletişim araçlarınından televizyonunun 3-6 yaş grubundaki çocukların davranışları üzerine etkisi. Yeni Sempozyum Dergisi. 2012;50(1):31-39.
42. Temel M, Akgün Kostak M, Çelikkalp Ü. Çocuk kanallarında yayınlanan çizgi filmlerdeki şiddetin belirlenmesi. Deuhyo Ed. 2014;7(3):199-205.
43. Aral N, Ceylan R, Bıçakçı Yıldız M. Çocukların televizyon seyretme alışkanlıklarının yaş ve cinsiyete göre incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2011;19(2):489-498.
44. Blumberg FC, Bierwirth KP, Schwartz AJ. Does cartoon violence beget aggressive behavior in real life? An opposing view. Early Childhood Education Journal. 2008;36:101-104.
45. Karaçor S. Reklam İletişimi-İnternet ve Gazete Reklamlarının Etkilerine Yönelik Bir Araştırma. Konya: Çizgi Kitabevi; 2007.
46. Karaca Y, Pekyaman A, Güney H. Ebeveynlerin televizyon reklam içeriklerinin çocuklar üzerindeki etkilerini etik açıdan algılamalarına yönelik bir araştırma. Sosyal Bilimler Dergisi. 2007;2:234-242.
47. Asena MB. Gıda Reklamlarının Okul Öncesi Çocuklar Üzerindeki Etkilerinin Anneler Tarafından Değerlendirilmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul, Türkiye: Bahçeşehir Üniversitesi; 2009.
48. Ateşoğlu İ, Türkkahraman M. Çocukların tüketici olarak sosyalleşmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 2009;14(3):215-228.
49. Folta SC, Goldberg JP, Economos C, Bell R, Meltzer R. Food advertising targeted at school-age children: A content analysis. Journal Of Nutrition Education and Behavior. 2006;38:244-248.
50. Kurt E, Altun T. Televizyon reklamlarının ilkokul öğrencilerinin beslenme alışkanlıklarına etkisi üzerine bir inceleme. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi. 2014;2(7):393-408.
51. Dixon HG, Scully ML, Wakefield MA, White VM, Crowford DA. The effects of television advertisements for junk food versus nutritious food on children’s food attitudes and preferences. Social Science and Medicine. 2007;65:1311-1323.
52. Ertürk D. Çocukluk Çağı Gelişim Dönemlerine Göre Medya Kullanımı, Çocuk Hakları ve Medya. İstanbul: Çocuk Vakfı Yayınları; 2011.
53. Tahiroglu AY, Çelik GG, Uzel M, Özcan N, Avcı A. Internet use among Turkish adolescents. Cyberpsychol Behav, 2008;11(5):537-543. doi: 10.1089/cpb. 2007.0165.
54. Uğurlu Ö. Elektronik dünyanın çocuk dünyasına yansıması: Temassız oyun kavramı bağlamında eleştirel bir inceleme. İletişim ve Diplomasi, 2014;2:51-6.
55. Şimşek İF, İşliyen M. Çocukların medya algısının resimler üzerinden analizi. Global Media Journal TR Edition. 2015;5(10):271-287.