Transmedia Storytelling in Digital Games: Example of Assassin's Creed Series

Öz

The development of new media environments and the advent of Web 2.0 have led to drastic changes in users' roles. These changes brought consumers from the passive masses who only consumed them into producing and participating individuals. The convergence and participatory aspect of new media environments has made users partners in cultural production. In the 2000s, the art of storytelling in digital media became acquainted with the concept of transmedia storytelling. Transmedia storytelling can be explained as presenting different parts of a story from different platforms in a form specific to those platforms. The aim of this study is to examine whether the Assassin's Creed series, which has a significant fan base all over the world, has transmedia storytelling features. Textual analysis method was applied. According to the research results, Assassin's Creed series has not started as a transmedia Project. But it has become a transmedia narrative with several plays and linked media texts.

Anahtar Kelimeler

• Transmedia Storytelling
• Assassin
• Digital Games
• Story
• Culture Industry

Dijital Oyunlarda Transmedya Hikâyeciliği: Assassin's Creed Serisi Örneği

Öz

Yeni medya ortamlarının gelişmesi ve Web 2.0'ın ortaya çıkışı, kullanıcıların rollerinde köklü değişikliklere yol açmıştır. Bu değişiklikler tüketicileri sadece tüketen pasif kitlelerden üreten ve katılımcı bireyler haline getirdi. Yeni medya ortamlarının yakınsamaya ve katılımcılığa dayalı yönü kullanıcıları kültürel üretime ortak haline getirmiştir. 2000’li yıllarda dijital ortamlarda hikâye anlatma sanatı transmedya hikâyeciliği kavramı ile tanıştı. Transmedya hikâyeciliği bir hikâyenin farklı bölümlerini farklı platformlardan o platformlara özgü bir biçimde sunmak olarak açıklanabilir. Bu çalışma ile amaçlanan bütün dünyada önemli bir hayran kitlesine sahip Assassin's Creed serisinin transmedya hikâyeciliği özelliklerine sahip olup olmadığını incelemektedir. Bu araştırmada Metin analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre Assassin’s Creed serisi bir transmedya projesi olarak başlamamıştır. Ancak birkaç oyun ve bağlantılı medya metinleriyle transmedya anlatısı haline gelmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Transmedya Hikayeciliği
• Assassin's Creed Serisi
• Dijital Oyun
• Hikâye
• Kültür Endüstrisi

Kaynakça

1. ADORNO, T. (2014). Kültür Endüstrisi (N. Ülner, M. Tüzel ve E. Gen., Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
2. ADORNO, T. ve HORKHEIMER, M. (2010). Aydınlanmanın Diyalektiği (N. Ülner ve E. Ö. Karadoğan, Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
3. AKTULUM, K. (2000). Metinlerarası İlişkiler. Ankara: Öteki Yayınları.
4. BAYRAKTAR, S. (2018). “Moda Sektöründe Transmedya Hikâye Anlatımı: Barbie Bebek Transmedya Uygulamaları Örneği” Erciyes İletişim Dergisi, 5(4), 325-350. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.406498
5. BAZARCI, S. (2019). “Transmedya uygulamalarında yayılma kanalları: küresel örnekler üzerine bir inceleme”Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, (31), 560-576. https://doi.org/10.31123/akil.529067
6. BENJAMIN, W. (2002). Pasajlar (A. Cemal, Çev.). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
7. BEYLARD-OZEROFF, A., KRALOVA, J. ve MOSER-MERCER, B. (1995, Eylül). Translator’s Strategies and Creativity. 9th International Conference on Translation and Interpreting, Prague, Czechia.
8. BYUN, H. ve KWON, Y.S. (2016). “A Systematization of the Concept of Transmedia: Update, Reinterpretation and Redefinition of the Concept” International Journalism and Mass Communacations Journal, Article ID: 3, 120. http://dx.doi.org/10.15344/2349-2635/2016/120

9. ÇAKMAK, V. (2018). Dijital Oyunlar ve Transmedya Hikâyeciliği. (Ed) E. Aktan, Halkla İlişkilerden Reklama, Sosyal Medyadan Turizme: Transmedya Hikâyeciliği içinde (ss. 69-90). Konya: Literatürk Academi.
10. ÇETİNKAYA, Ö. A. (2017). “Marka Sadakati Oluşturma Aracı Olarak Transmedya Hikâye Anlatımının Yeri ve Değeri” MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(4), 559-576. Erişim Adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/mjss/issue/40527/486314
11. DAVENPORT, G. (1998). “Very Distributed Media Stories: Presence, Time, Imagination” In Proceedings 4th International Euro-Par Conference on Parallel Processing, (ss. 47–54), Londra: Springer-Verlag.
12. DELLALOĞLU, B.F. (2007). Frankfurt Okulu’nda Sanat ve Toplum. İstanbul: Say Yayınları.
13. DENA, C. (2010). “Transmedia practice: Theorising the practice of expressing a fictional world across distinct media and environments” University of Sydney yayımlanmamış Doktora tezi, Sydney. Erişim Adresi: https://www.researchgate.net/publication/256600225_Transmedia_Practice_Theorising_the_Practice_of_Expressing_a_Fictional_World_across_Distinct_Media_and_Environments
14. DÖNMEZ, M. ve GÜLER, Ş. (2016). “Transmedya hikâyeciliği Doritos Akademi örneği incelemesi” Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 7(16), 155-175. https://doi.org/10.21076/vizyoner.265477
15. ECENBARGER, C. (2016). “Comic Books, Video Games, and Transmedia Storytelling: A Case Study of The Walking Dead” International Journal of Gaming and Computer-Mediated Simulations, 8(2), 34-42. https://doi.org/10.4018/IJGCMS.2016040103
16. GAMEREACTOR, T. V. (2007, Kasım 6). Jade Raymond on Altaïr ve Assassins Creed Interview Part 2/2 [YouTube Video]. Erişim Adresi: http://www.youtube.com/watch?v=DcRznI47O70
17. GENCARELLI, T. (2014). Transmedia Storytelling and the Possible Futures for Popular Cultural Entertainment. (Ed.) D. Renó, C. Campalans, S. Ruiz, V. Gosciola, Periodismo transmedia: miradas múltiples içinde (ss. 75-88). Barranquilla: Universidad del Rosario Publicación. Erişim Adresi: http://www.academia.edu/download/37357752/periodismo_trasmedia.pdf#page=86
18. GUILLEMOT, I. (2009, Haziran 9). Ubisoft E3 Press Conference [YouTube video]. Erişim Adresi: http://www.youtube.com/watch?v=H802zJGw4ag
19. GÜMÜŞ, İ. (2019). “Transmedya Hikayeciliği Aracılığı ile Marka Sadakati İnşasına Yönelik Bir Örnek Çalışma: Angrybirds” Halkla İlişkiler ve Reklam Çalışmaları E-Dergisi, 2 (1), 174-197. Erişim Adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/hire/issue/44401/512400
20. GÜREL, E. ve TIĞLI, Ö. (2014). “New World Created By Social Media: Transmedia Storytelling” Journal of Media Critiques, (Special Issue 1), 35–66. https://doi.org/10.17349/jmc114102
21. GÜRSOY, D (2018). “Transmedia Journalism Toolkit (Tjt): A Design Thinking Guide to Creating Transmedia News Stories” Bilgi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi, İstanbul. Erişim Adresi: http://openaccess.bilgi.edu.tr:8080/xmlui/handle/11411/1951
22. HANNELE, A., KANGAS, S. ve VAINIKAINEN, S. (2004). MGAIN Project: Three views on mobile cross media entertainment [TTE4-2004-17], VTT Information Technology Araştırma Raporu. Erişim Adresi: http://www.vtt.fi/tte/rd/multiplemedia/show/crossmedia_entertainment.pdf
23. HERBIG, A., HERMANN, A. F. ve TYMA, A. W. (2014). Beyond New Media: Discourse and Critique in a Polymediated Age. Londra: Lexington Books. Erişim Adresi: https://market.android.com/details?id=book-D2mPBQAAQBAJ
24. HUIZINGA, J. (1995). Homo Ludens (M.A. Kılıçbay, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
25. İSPİR, N. ve KUCUR, A. B. (2019). “Yakınsama Kültürü ve Transmedya Hikâye Anlatıcılığı” Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Uluslararası Hakemli Dergisi, Cilt:27 Sayı:2, 161-171. Erişim Adresi: http://ekurgu.anadolu.edu.tr/assets/upload/pdf/20190809111701_ekurgu.pdf
26. JENKINS, H. (2001). “Convergence? I Diverge” MIT Technology Review, 104 (5), 93. Erişim Adresi: https://www.technologyreview.com/magazine/2001/06/
27. JENKINS, H. (2003). “Transmedia Storytelling: Moving Characters from Books to Films to Video Games Can Make Them Stronger and More Compelling” MIT Technology Review. Erişim Adresi: http://www.technologyreview.com/news/401760/transmedia-storytelling/
28. JENKINS, H. (2006). Convergence Culture: Where Old and New Media Collide. New York: New York University Press.
29. JENKINS, H. (2009b, Aralık 12). The Revenge of the Origami unicorn: seven principles of transmedia storytelling. Futures of Entertainment blog [Web log post]. Erişim Adresi: http://www.convergenceculture.org/weblog/2009/12/the_revenge_of_the_origami_uni.php
30. JENKINS, H. (2011, Temmuz 31). Transmedia 202: Further reflections [Web log post]. Erişim Adresi: http://henryjenkins.org/2011/08/defining_transmedia_further_re.html
31. JENKINS, H., PURUSHOTMA, R., WEIGEL, M., CLINTON, K. ve ROBISON, A. J. (2009a). Confronting the Challenges of Participatory Culture: Media Education for the 21st Century. Massachusetts: MIT Press. Erişim Adresi: https://market.android.com/details?id=book-T1i_nQrg-vkC
32. JOHNSTON, K. M. ve PHILLIPS, T. (2016). “A ‘Step into the Abyss'?: Transmedia in the UK Games and Television Industries” International Journal of Gaming and Computer-Mediated Simulations, 8(2), 43-58. https://doi.org/10.4018/IJGCMS.2016040104
33. KALIPÇI, M. (2017). “Metinlerarasılık Kapsamında G.O.R.A. ve A.R.O.G. Filmlerinin İncelenmesi” Rumeli dil ve edebiyat araştırmaları dergisi, Sayı: 9, 69-80.
34. KALOGERAS, S. (2014). Transmedia Storytelling and the New Era of Media Convergence in Higher Education. Londra: Palgrave Macmillan.
35. KARCI, H. D. (2018). “Markalaşma ve Transmedya Hikayeciliği: Bir Uygulama Örneği” Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi, Konya. Erişim Adresi: http://acikerisimarsiv.selcuk.edu.tr:8080/xmlui/handle/123456789/14300
36. KARCI, H. D. (2018). “Transmedia Storytelling as the New Generation Storytelling form on media: “Rafadan Tayfa” Case Study” The Online Journal of Communication and Media, 4(2), 34-53. Erişim Adresi: http://tojcam.net/journals/tojcam/articles/v04i02/v04i02-05.pdf
37. KEARNEY, M. C. (2004). “Recycling Judy and Corliss: Transmedia Exploitation and the First Teen-Girl Production Trend” Feminist Media Studies, 4(3), 265–295. https://doi.org/10.1080/1468077042000309946
38. KINDER, M. (1991). Playing with Power in Movies, television, and Video Games: From Muppet Babies to Teenage Mutant Ninja Turtles. Berkeley ve Los Angeles: University of California Press. Erişim Adresi: http://gen.lib.rus.ec/book/index.php?md5=DB52C0DACE1AEC184092DAD0404368B0
39. KRISTEVA, J. (1986). The Kristeva Reader, Toril Moi (ed.). Oxford: Blackwell.
40. MANOVICH, L. (2017). Alan Kay ve Evrensel Medya Makinesi (C. Araslan, Çev.), F. Aydoğan (Der.), Yeni medya kuramcılarından yeni medya kuramları içinde (ss. 47-69). İstanbul: Der Yayınları.
41. MARTENS, S. (2016). “Struggle for the Universe: Maneuvering the Narrative World of Assassin’s Creed” International Journal of Gaming and Computer-Mediated Simulations, 8(2), 20-34. https://doi.org/10.4018/IJGCMS.2016040102
42. MAY, C. (2009, Aralık 2). Making Of Assassin’s Creed Lineage [YouTube video]. Erişim Adresi: http://www.youtube.com/watch?v=dcxDB9L5T18
43. MCKEE, A. (2003). Textual Analysis: A Beginner’s Guide. Londra: Sage. Erişim Adresi:https://www.researchgate.net/publication/27470712_Textual_Analysis_A_Beginner's_Guide
44. MILLER, H.C. (2008). Digital Storytelling: A Creator's Guide to Interactive Entertainment. Massachusetts: Focal Press.
45. MONTOLA, M., JAAKO, S. ve A. WAERN, (2009). Pervasive Games: Theory and Design. San Francisco: Elsevier Science ve Technology. Erişim Adresi: https://epdf.pub/pervasive-games-theory-and-design-morgan-kaufmann-game-design-books.html
46. NEDELCHEVA, I. (2016). “Analysis of Transmedia Storytelling in Pokémon GO” World Academy of Science, Engineering and Technology, Open Science Index 119, International Journal of Humanities and Social Sciences, 10(11), 3744- 3752. https://doi.org/10.5281/zenodo.1128275
47. NIELSEN, N. R. ve SELVADURAI, V. (2012). “Creating a Transmedia Experience” Aalborg University Master Thesis, Aalborg. Erişim Adresi: https://projekter.aau.dk/projekter/files/70332080/Creating_a_Transmedia_Experience.pdf
48. NORTH, N. (2015, Haziran 13). Metrocon Friday Panel. Tampa Florida [YouTube video]. Erişim Adresi: https://www.youtube.com/watch?v=5_kbIon1G98
49. ÖĞEYİK, M. C. (2008). Metinlerarasılık ve Yazın Eğitimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
50. ÖNÜRMEN, O. ve TOPÇU, A.D. (2018). “Kültür Endüstrisinin Eğlencelik Yüzleri: Fotoroman’dan Caps’e Bir Bakış” Erciyes İletişim Dergisi, 5(4), 263-283. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.421698
51. ÖZDEMİR, Ş. (2019). “Mobbing Perspektifiyle Transmedya Hikâyeciliği ve Örgütsel Davranış: “The Devil Wears Prada” Filmi Örneği” Erciyes İletişim Dergisi, 6(2), 1029-1044. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.480012
52. ÖZGÖR, C. O. (2018). “Güzel Sanatlardan Popüler Kültüre, Metinlerarası ve Transmedya Bağlamında Silent Hill Video Oyunu” Ulakbilge Sosyal Bilimler Dergisi, 6(27), 967-979. https://doi.org/10.7816/ulakbilge-06-27-01
53. PRATTEN, R. (2011). Getting Started with Transmedia Storytelling: A Practical Guide for Beginners. Scotts Valley: CreateSpace Publications. Erişim Adresi: https://www.researchgate.net/publication/256600087_Getting_Started_in_Transmedia_Storytelling_A_Practical_Guide_for_Beginners
54. RAYBOURN, M. E. (2013). “A new paradigm for serious games: Transmedia learning for more effective training and education” Journal of Computational Science, 5(3), 6-12. https://doi.org/10.1016/j.jocs.2013.08.005
55. RUPPEL, M. (2005). Learning to Speak Braille: Convergence, Divergence and Cross-Sited Narratives. Slide presentation for oral examinations, University of Maryland College Park. Erişim Adresi: http://www.glue.umd.edu/~mruppel/oralex-presentation_2.4.pdf
56. SARI, G. (2017). “Transmedya Hikâye Anlatıcılığı: Kötü Çocuk Örneği” Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 2 (4), 71-79. Erişim Adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/akader/issue/31877/350396
57. SAYILGAN, Y. (2015). “Sinemasal Bir Yaratı Biçimi Olarak Dijital Oyunlar” Marmara Üniversitesi GSE Yayımlanmamış Sanatta Yeterlilik Tezi, İstanbul. Erişim Adresi: http://dspace.marmara.edu.tr/handle/11424/38181
58. SCOLARI, C. A. (2014). Transmedia storytelling: new ways of communicating in the digital age, Anuario AC/E De Cultura Digital: Focus 2014. (Ed.) J. Celaya, The Use of New Technologies In The Performing Arts içinde (ss. 68–79). Madrid: Acción Cultural Española. Erişim Adresi: https://www.accioncultural.es/media/Default%20Files/activ/2014/Adj/Anuario_ACE_2014/EN/6Storytelling_CScolari.pdf
59. SCOLARI, C. A., BERTETTI, P. ve FREEMAN, M. (2014). Introduction: Towards an Archaeology of Transmedia Storytelling. Transmedia Archaeology içinde (ss. 1–14). Londra: Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1057/9781137434371_1
60. SOKOLOVA, N. (2012). “Co-opting Transmedia Consumers: User Content as Entertainment or ‘Free Labour’? The Cases of S.T.A.L.K.E.R. and Metro 2033” Europe-Asia Studies, 64(8), 1565-1583 http://dx.doi.org/10.1080/09668136.2012.712253
61. STEINBERG, M. (2012). Anime’s Media Mix: Franchising Toys and Characters in Japan. Minnesota: University of Minnesota Press. Erişim Adresi: https://market.android.com/details?id=book-rzGqyHaUGYkC
62. STERN, B. B. (1996). “Textual Analysis in Advertising Research: Constrution and Deconstrution of Meanings” Journal of Advertising, 25(3), 61-73. https://doi.org/10.1080/00913367.1996.10673507
63. THON, J. N. (2009, Ağustos). Computer games, fictional worlds, and transmedia storytelling: A narratological perspective, Proceedings of the Philosophy of Computer Games Conference, Oslo, Norway. Erişim Adresi: http://proceedings2009.gamephilosophy.org/
64. THON, J.N. (2016). Transmedial Narratology and Contemporary Media Culture, Lincoln: University of Nebraska Press. Erişim Adresi: http://93.174.95.29/_ads/19FC5D108C18DF05188B5C1C8B8A931E
65. TOKGÖZ, C. ve POLAT, B. (2018). “Transmedya, Kolektif Anlatı ve Kent: Pokémon Go Örneği” Ege Üniversitesi İletişim Fakültesi Yeni Düşünceler Hakemli E-Dergisi, (9), 114-129. Erişim Adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/euifydhed/issue/37959/425069
66. TUNCER, M. (2018). “Destinasyon Pazarlaması ve Transmedya: “The Water Diviner” Üzerine Bir Değerlendirme” Çanakkale Araştırmaları Türk Yıllığı, 16(25), 117-129. https://doi.org/10.17518/canakkalearastirmalari.475833
67. Ubisoft News US. (2008, Temmuz 8). Fusion Between Creator of Best-Selling Video Game Brands and Renowned Special Effects Studio a Groundbreaking Event for Digital Entertainment. Erişim Adresi: http://www.ubi.com/US/News/Info.aspx?nId=5336
68. WALKER, J. (2004). Distributed Narrative: Telling Stories Across Networks. (Ed.) M. Consalvo ve K. O’Riordan, Internet Research Annual 2004 içinde (ss. 91–103). Brighton: Peter Lang. Erişim Adresi: https://www.researchgate.net/publication/266039412_Distributed_Narrative_Telling_Stories_Across_Networks
69. YİĞİTBAŞI, K. G. (2018). “Transmedya Hikâyeciliği’nde Wattpad Örneği ve Okur Tercihlerine Yönelik Bir Araştırma” AJIT-e, 9(31), 21-41. https://doi.org/10.5824/1309‐1581.2018.1.002.x
70. ZAPP, A. (2004). A Fracture in Reality: Networked Narratives as Imaginary Fields of Action. (Ed.) A. Zapp, Networked Narrative Environments: As Imaginary Spaces of Being içinde (ss. 62-81). Manchester: Metropolitan University Press. Erişim Adresi: https://brill.com/view/book/edcoll/9789042031289/B9789042031289-s015.xml