Measuring Knowledge and Attitudes of Restaurant Staff About Vegan Vegetarian Nutrition

Öz

People prefer vegan / vegetarian diets for different reasons, usually health or animal rights. It is seen that the number of people who adopt vegan and vegetarian diet from past to present has increased. Vegan and vegetarian diets do not just meet a need arising from the desire of people to live a healthy and long life. However, vegan and vegetarian dieters face various problems, especially when they eat restaurants, especially due to the lack of knowledge of the employees. That’s why, the main purpose of this research is to reveal whether the attitudes and knowledge levels of those working in the food and beverage sector in Turkey towards the vegan and vegetarian diet differ in terms of some demographic variables. Questionnaire method was used as data collection technique. The data obtained were analyzed with the help of independent sample t-test, ANOVA and Exploratory factor analysis (EFA). The results of the research show that the basic knowledge level of the personnel working in the food and beverage businesses about vegetarian / vegan nutrition is partially sufficient. As a result of the study, given suggestions to restaurant employees about vegan-vegetarian diets.

Anahtar Kelimeler

• Food and Beverage Business
• Food and Beverage Business Employees
• Vegan Nutrition
• Vegetarian Nutrition
• Knowledge
• Attitude

Restoran Çalışanlarının Vegan ve Vejetaryen Beslenmeyle İlgili Bilgi Düzeyleri ve Tutumlarının Ölçülmesi

Öz

Genellikle sağlık ya da hayvan hakları sebebiyle olmak üzere farklı sebeplerle insanlar vegan ve vejetaryen beslenme şekillerini tercih etmektedir. Geçmişten günümüze vegan ve vejetaryen beslenme tarzını benimseyen kişilerin sayısının artış gösterdiği görülmektedir. Vegan ve vejetaryen beslenme, sadece insanların sağlıklı ve uzun bir ömür sürme arzularından ileri gelen bir ihtiyaca cevap vermemektedir. Bununla birlikte vegan ve vejetaryen beslenenler dışarıda yemek yediklerinde özellikle çalışanların bilgi eksikliği dolayısıyla çeşitli sorunlarla karşılaşmaktadır. Dolayısıyla bu araştırmanın temel amacı, Türkiye’deki yiyecek-içecek sektöründe çalışanların vegan ve vejetaryen beslenme tarzına yönelik tutumlarının ve bilgi düzeylerinin bazı demografik değişkenler açısından farklılık gösterip göstermediğini ortaya koymaktır. Veri toplama tekniği olarak anket yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen veriler bağımsız örneklem t- testi, ANOVA ve Açımlayıcı faktör analizi (AFA) yardımıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonuçları yiyecek-içecek işletmelerinde çalışan personellerinin vegan ve vejetaryen beslenmeye yönelik temel bilgi düzeylerinin kısmen yeterli olduğunu göstermektedir. Çalışma sonucunda restoran çalışanlarına vegan ve vejetaryen ihtiyaçlarını karşılama konusunda önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Yiyecek İçecek İşletmeleri
• Yiyecek İçecek İşletmesi Çalışanları
• Vegan Beslenme
• Vejetaryen Beslenme
• Bilgi
• Tutum

Kaynakça

1. BALCI, T. N. (2018). Türkiye'de yaşayan vegan ve vejetaryen bireylere özgü besin tüketim sıklığı anketi geliştirilmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi), Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
2. BEŞİRLİ, H. V. & KİMLİK K. (2010). Yemek. Millî Folklor Dergisi, 22(87), 159-169.
3. BRYANT, C. J. (2019). We can’t keep meating like this: Attitudes towards vegetarian and vegan diets in the United Kingdom. Sustainability, 11(23), 1-17.
4. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2014). Deneysel desenler: Öntest-sontest, kontrol grubu, desen ve veri analizi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
5. CHOE, J. Y. & CHO, M. S. (2011). Food neophobia and willingness to try non-traditional foods for Koreans. Food Quality and Preference, 22(7), 671-677.
6. COLQUITT, J. A., LEPİNE, J. A. & NOE, R. A. (2000). Toward an integrative theory of training motivation: A meta-analytic path analysis of 20 years of research. Journal of Applied Psychology, 85(5), 678–707.
7. ÇOBAN, A., HAMAMCI, C. & KELEŞ, R. (2012). Çevre Politikası, Ankara: İmge Kitabevi.
8. DEGRAZIA, D. (2002). Animal rights: A very short introduction. England: OUP Oxford.

9. DEMİR, E., SAATÇİOĞLU, Ö. & İMROL, F. (2016). Uluslararası dergilerde yayımlanan eğitim araştırmalarının normallik varsayımları açısından incelenmesi. Current Research in Education, 2(3), 130-148.
10. DEMİRAĞ, N. G. (2012). Son Bakışta hüzün: Merhamet etiği olarak levinas ve hayvan hakları, Yeşil ve Siyaset, Siyasal Ekoloji Üzerine Yazılar, Ed.: İmga, O. ve Olgun, H., Lotus Yayınevi, Ankara, s. 386-403.
11. DYETT, P., RAJARAM, S., HADDAD, E. H., & SABATE, J. (2014). Evaluation of a validated food frequency questionnaire for self-defined vegans in the United States. Nutrients, 6(7), 2523-2539.
12. GREENEBAUM, J. (2012). Veganism, identity, and the quest for authenticity. Food, Culture and Society, 15(1), 129-144.
13. KALUZA, J., LOZYNSKA, K., RUDZİNSKA, J., GRANDA, D., SİCİNSKA, E. & SZMİDT, K. M. (2023). Mediterranean-Style Diet and Other Determinants of Well-Being in Omnivorous, Vegetarian, and Vegan Women, Nutrients, 15(3), 725-732.
14. KANFER, R. & ACKERMAN, P. L. (2004). Aging, adult development, and work motivation. Academy of Management Review, 29(3), 440–458.
15. KARABUDAK, E. (2012). Vejetaryen beslenmesi. Ankara: Klasmat.
16. KEÇECİOĞLU, T. (2008). Örgüt büyüklüğünün örgüt yapısına olan etkileri üzerine çok boyutlu yaklaşımlar. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2), 179-207.
17. KEY T. J, APPLEBY P. N. & ROSELL M. S. (2006). Health effects of vegetarian and vegan diets. Proc Nutr Soc. 65(1), 35-41
18. KUZ, O. F. (2018). Aile hekimlerinin vejetaryen/vegan beslenme ile ilgili bilgi, tutum ve davranışları (Yayımlanmamış uzmanlık tezi). T.C. Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
19. KWİATKOWSKA, I., OLSZAK, J. FORMANOWİCZ, P. & FORMANOWİCZ, D. (2022). Nutritional Status and Habits among People on Vegan, Lacto/Ovo-Vegetarian, Pescatarian and Traditional Diets, Nutrients, 14,4591.
20. LANG, F. R. & CARSTENSEN, L. L. (2002). Time counts: Future time perspective, goals, and social relationships. Psychology and Aging, 17(1), 125-139.
21. LAP T. L. & JOAN S. (2014). Beyond meatless, the health effects of vegan diets: Findings from the adventist cohorts, Nutrients, 6, 2131-2147.
22. LEITZMANN C. (2014). Vegetarian nutrition: Past, present, Future. Am J Clin Nutr, 100(1), 496-502.
23. MANGELS A. R. (2014). Bone nutrients for vegetarians. Am J Clin Nutr. 100(1), 469-475.
24. MELINA, V., CRAIG, W. & LEVIN, S. (2016). Position of the academy of nutrition and dietetics: vegetarian diets. Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics, 116(12), 1970–1980.
25. RIVERA, M. & SHANI, A. (2013). Attitudes and orientation toward vegetarian food in the restaurant industry. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 25(7), 1049-1065.
26. ROSS, A. & WILLSON, V. L. (2017). Basic and advanced statistical tests: Writing results sections and creating tables and figures. Rotterdam: Sense.
27. SABATÉ, J. & SORET, S. (2014). Sustainability of plant-based diets: back to the future, Am J Clin Nutr 100, 476–482.
28. SHANI, A. (2010), Vegetarianism. A. Pizam (Ed.), International Encyclopedia of Hospitality Management (s. 674-676) içinde. Oxford: Butterworth-Heinemann.
29. SEZGİN, A. ve AYYILDIZ, S. (2018). Gastronomi alanında vejetaryen/vegan yaklaşımı; Giresun yöre mutfağının vejetaryen mutfak kapsamında incelenmesi. Uluslararası Türk-Rus Dünyası Akademik Araştırmaları Kongresi (pp.503-533). Ankara, Turkey.
30. SINGER, P. (2005). Hayvan Özgürleşmesi, (Çev.: Doğan, H.) Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
31. SNEIJDER, P. & MOLDER, H. T. (2009). Normalizing ideological food choice and eating practices. Identity work in online discussions on veganism. Appetite, 52(3), 621–630.
32. THE VEGAN SOCIETY. (2020). Vegan tanımı. Erişim, Adresi: https://www.vegansociety.com/go-vegan/definition-veganism.
33. TURAL, K. S. (2018). Veganlar ne ister? Veganların seyahat deneyimlerinden hareketle seyahat acentaları ve turist rehberleri için bir yol haritası önerisi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Mersin Üniversitesi, Mersin.
34. TUORILA, H., LÄHTEENMÄKI, L., POHJALAINEN, L. & LOTTI, L. (2001). Food neophobia among the Finns and related responses to familiar and unfamiliar foods. Food Quality and Preference, 12(1), 29-37.
35. YAZICIOĞLU, Y. & ERDOĞAN, S. (2004). SPSS uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.