Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü

Yasemin Aslan; Murat Güler

doi:10.18394/iid.1084700

Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü

Öz

Yöneticilerin uyguladıkları farklı liderlik tarzları çalışanların duygusal emek gösterme biçimlerini ve bu yolla işe tutulmalarına farklı düzeylerde tesir edebilir. Bu çalışmada, katılımcı liderlik ve yönlendirici liderlik tarzlarının çalışanların duygusal emekleri ve işe tutulmaları üzerinde nasıl etkilerinin olduğu bir aracılık modeli kapsamında incelenmiştir. Bu amaçla işe yaşamı içerisinde olan ve bir yöneticiye bağlı olarak çalışan toplam 315 katılımcıdan, Liderlik Tarzları Ölçeği, Duygusal Emek Ölçeği ve İşe Tutulma Ölçeği kullanılarak kesitsel veri toplanmıştır. Araştırmada öne sürülen hipotezleri test etmek için yapısal eşitlik modeli analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, katılımcı liderliğin işe tutulma üzerinde aynı yönde etkisinin olduğu ve bu etki üzerinde doğal duygusal emeğin aracılık rolünün olduğu görülmüştür. Elde edilen bulgular yazın bağlamında tartışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ashforth, B. E., & Humphrey, R. H. (1993). Emotional Labor in Service Roles: The Influence of Identity. The Academy of Management Review , 18 (1), 88-115.
Aslan, Y. (2021). Katılımıcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının Çalışanların İşe Tutulması Üzerindeki Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü. Niğde.
Bakker, A. B., & Demerouti, E. (2017). Job demands-resources theory: Taking stock and looking forward. Journal of Occupational Health Psychology , 22 (3), 273-285.
Bakker, A., & Demerouti, E. (2007). The Job Demands‐Resources model: state of the art. Journal of Managerial Psychology . Balcı, O., & Ağ, C. (2020). Örgütsel Özdeşleşme ve İşten Ayrılma Niyetinin Çalışmaya Tutkunluk Üzerindeki Etkisi. Turkish Studies , 15 (3), 1195-1213.
Basım, N., & Beğenirbaş, M. (2012). Çalışma Yaşamında Duygusal Emek: Bir Ölçek Uyarlama Çalışması. Yönetim ve Ekonomi Dergisi , 19 (1), 77-90.
Bitmiş, G. Ö., Rodopman, B., Üner, M. M., & Sökmen, A. (2015). Katılımcı Liderliğin İş Tatmini Üzerindeki Etkisi: Örgütsel Feda Etmenin Aracılık Rolü. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi , 17 (1), 1-13.
Brotheridge, C. M., & Lee, R. T. (2002). Testing a conservation of resources model of the dynamics of emotional labor. ournal of Occupational Health Psychology , 7 (1), 57-67.
Diefendorff, J. M., & vd. (2005). The dimensionality and antecedents of emotional labor strategies. Journal of Vocational Behavior , 66 (2), 339-357.

Eryılmaz, A., & Doğan, T. (2012). İş yaşamında öznel iyi oluş: Utrecht İşe Bağlılık Ölçeğinin psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Klinik Psikiyatri Dergisi , 15 (1), 49-55.
Eskildsen, J. K., & Nussler, M. L. (2010). The Managerial Drivers of Employee Satisfaction and Loyalty. Total Quality Management , 11 (4-6), 581-588. Grandey, A. A. (2003). When "the show must go on": Surface acting and deep acting as determinants of emotional exhaustion and peer-rated service delivery. Academy of Management Journal , 46 (1), 86-96.
Grandey, A. A., & Sayre, G. M. (2019). Emotional Labour: Regulating Emotions for a Wage. Association for Psychological Science , 28 (2), 131-137. Hakanen, J. J., & Roodt, G. (2010). Using the job demands-resources model to predict engagement: Analysing a conceptual model. In A.B. Bakker & M.P. Leiter (Eds.) Work engagement: A Handbook of Essential Theory and Research . New York: Psychology Press.
Hayes, A. F. (2018). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based perspective (Second Edition). New York: The Guilford Press.
Hochschild, A. R. (1983). The Managed Heart: Commercialization of Human Feeling. University of California Press .
Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling , 6 (1), 1-55.
Hulsheger, U. R., & Schewe, A. F. (2011). On the costs and benefits of emotional labor: A meta-analysis of three decades of research. Journal of Occupational Health Psychology , 16, 361-389.
Hülsheger, U. R., & Schewe, A. F. (2011). On the costs and benefits of emotional labor: A meta-analysis of three decades of research. Journal of Occupational Health Psychology , 16 (3), 361-389.
Kahn, W. A. (1990). Psychological conditions of personal engagement and disengagement at work. Academy of Management Journal , 33, 692-724.
Koçel, T. (2011). İşletme Yöneticiliği. İstanbul: Beta Yayıncılık.
Kruml, S. M., & Geddes, D. (2000). Exploring the Dimensions of Emotional Labor: The Heart of Hochschild’s Work. Management Communication Quarterly .
Lu, X., & Guy, M. E. (2014). How emotional labor and ethical leadership affect job engagement for Chinese public servants. Public Pers. Manage , 3-24.
Lu, X., & Guy, M. (2014). How Emotional Labor and Ethical Leadership Affect Job Engagement for Chinese Public Servants. Public Personnel Management , 43, 3-24.
Malhotra, N. K. (2010). Marketing Research: An Applied Orientation. Pearson.
Ocak, M. (2019). Liderlerin Karizmatik Davranışları Çalışanların İş Performansını Nasıl Etkiler? Çalışanların İşe Tutulma Düzeylerinin Aracılık Rolü. Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi , 23-38.
Özkalp, E., & Meydan, B. (2015). Schaufeli ve Bakker Tarafından Geliştirilmiş Olan İşe Angaje Olma Ölçeğinin Türkçe'de Güvenirlik ve Geçerlilik Analizi. The Journal of Industrial Relations and Human Resources , 17 (3).
Pala, T., & Sürgevil, O. (2016). Emotional Labor Scale: A Study of Scale Development, Reliability and Validity. Ege Akademik Bakış Dergisi , 16 (4), 773-787.
Preacher, K. J., & Hayes, A. F. (2008). Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models. Behavior Research Methods , 40, 879-91.
Rost, J. C. (1991). Leadership for the twenty-first century. New York: Praeger.
Saks, A. M. (2006). Antecedents and Consequences of Employee Engagement. Journal of Managerial Psychology , 21 (7), 600-619.
Schaufeli, W. B., & Bakker, A. B. (2001). Job demands, job resources, and their relationship with burnout and engagement: a multi-sample study. Journal of Organizational Behavior , 293–315.
Schaufeli, W. B., Salanova, M., Gonzalez-roma, V., & Bakker, A. B. (2002). The Measurement of Engagement and Burnout: A Two Sample Confirmatory Factor Analytic Approach. Journal of Happiness Studies , 3, 71-92.
Senge, P. M., & vd. (1999). The dance of ange: The challenges to sustaining momentum in learning organizations. New York: Random House.
Shrout, P. E., & Bolger, N. (2002). Mediation in experimental and nonexperimental studies: New procedures and recommendations. Psychological Methods , 7, 422-45.
Vroom, V. H. (1964). Work and Motivation. Oxford, England: Wiley.
Yalçın, M. (2018). Çalışanların Sergiledikleri Duygusal Emek Davranışlarında Etkili Liderliğin Rolü: Hizmet Sektörüne Yönelik Bir Araştırma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi , 11 (61), 1060-1071.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İşletme

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yasemin Aslan ^*
0000-0003-4856-9872
Türkiye

Murat Güler
0000-0001-7370-2976
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

20 Nisan 2022

Gönderilme Tarihi

8 Mart 2022

Kabul Tarihi

8 Nisan 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 9 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.18394/iid.1084700

IZ

https://izlik.org/JA33TW37JF

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Aslan, Y., & Güler, M. (2022). Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü. İş ve İnsan Dergisi, 9(1), 61-71. https://doi.org/10.18394/iid.1084700

AMA

1.Aslan Y, Güler M. Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü. İİD. 2022;9(1):61-71. doi:10.18394/iid.1084700

Chicago

Aslan, Yasemin, ve Murat Güler. 2022. “Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü”. İş ve İnsan Dergisi 9 (1): 61-71. https://doi.org/10.18394/iid.1084700.

EndNote

Aslan Y, Güler M (01 Nisan 2022) Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü. İş ve İnsan Dergisi 9 1 61–71.

IEEE

[1]Y. Aslan ve M. Güler, “Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü”, İİD, c. 9, sy 1, ss. 61–71, Nis. 2022, doi: 10.18394/iid.1084700.

ISNAD

Aslan, Yasemin - Güler, Murat. “Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü”. İş ve İnsan Dergisi 9/1 (01 Nisan 2022): 61-71. https://doi.org/10.18394/iid.1084700.

JAMA

1.Aslan Y, Güler M. Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü. İİD. 2022;9:61–71.

MLA

Aslan, Yasemin, ve Murat Güler. “Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü”. İş ve İnsan Dergisi, c. 9, sy 1, Nisan 2022, ss. 61-71, doi:10.18394/iid.1084700.

Vancouver

1.Yasemin Aslan, Murat Güler. Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü. İİD. 01 Nisan 2022;9(1):61-7. doi:10.18394/iid.1084700

Cited By

Katılımcı ve Yönlendirici Liderlik Tarzlarının İşe Tutulmaya Etkisinde Duygusal Emeğin Aracılık Rolü

İş ve İnsan Dergisi

https://doi.org/10.18394/iid.1084700