Diversity Perception Scale: Adaptation of the Scale into Turkish

Öz

In this study, it was aimed to examine the Turkish adaptation of the Diversity Perception Scale developed by Mor Barak et al. (1998), which was to evaluate the employees' perceptions of diversity, and to test its validity and reliability. The study was carried out with data collected from 419 employees, 229 women and 188 men, through an online questionnaire. Exploratory and confirmatory factor analyzes were performed to test the construct validity of the scale. For criterion-related validity, Cognitive Flexibility Scale and Attitudes towards Homosexuals Scale were used. Cronbach's alpha for internal consistency was examined for reliability analyses. As a result, it was observed that the form of the Diversity Perception Scale consists of two factors (Organizational Justice Perception and Individual Diversity Perception) and nine items, and it is a valid and reliable measurement tool for studies in Turkish.

Anahtar Kelimeler

• diversity
• diversity perception
• organizational diversity
• validity
• reliability

Çeşitlilik Algısı Ölçeği: Türkçeye Uyarlama Çalışması

Öz

Bu çalışmada, çalışanların çeşitlilik hakkındaki algılarını değerlendirmek üzere Mor Barak ve arkadaşları (1998) tarafından geliştirilmiş olan Çeşitlilik Algısı Ölçeği’nin (Diversity Perception Scale) Türkçe uyarlamasını yaparak, ölçeğin geçerlik ve güvenilirliğinin test edilmesi amaçlanmıştır. Çalışma, 229 kadın ve 188 erkek olmak üzere toplam 419 çalışandan çevrimiçi anket aracılığı ile toplanan veriler ile gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin yapı geçerliğini test etmek için keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizleri yapılmıştır. Ölçüt bağıntılı geçerlik içinse Bilişsel Esneklik Ölçeği ve Eşcinsellere İlişkin Tutumlar Ölçeği kullanılmıştır. Güvenirlik analizleri için Cronbach alfa iç tutarlılık katsayısı incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda Çeşitlilik Algısı Ölçeği’nin Örgütsel Adalet Algısı ve Bireysel Çeşitlilik Algısı olmak üzere iki faktörlü ve dokuz maddeden oluşan formunun Türkçe alanyazında yapılacak çalışmalar için geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• çeşitlilik
• çeşitlilik algısı
• örgütsel çeşitlilik
• geçerlik
• güvenirlik

Kaynakça

1. Adorno, T., Frenkel-Brunswick, E., Levinson, D., Sanford, N. (1950). The Authoritarian Personality. Harper, New York
2. Alay, H.K. ve Can, E. (2019). Örgütlerde cinsel yönelim temeline dayalı kimlik: farklılık iklimi algısı, bireysel ve örgütsel çıktıların incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 22(1), 315-324.
3. APA Dictionary of Psychology (2022). Cognitive flexibility, Erişim 5 Temmuz tarihinde https://dictionary.apa.org/cognitive-flexibility adresinden erişildi.
4. Avery, D.R., McKay, P.F., Wilson, D.C. ve Tonidandel, S. (2007). Unequal attendance: the relationships between race, organizational diversity cues, and absenteeism. Personnel Psychology, 60(4), 875-902.
5. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı, Ankara:Pegem Akademi Yayıncılık.
6. Chin, J.L. (2009). The psychology of prejudice and discrimination: a revised and condensed edition. Santa Barbara, CA: Praeger/ABC-CLIO.
7. Dennis, J. P. ve Vander Wal, J. S. (2010). The cognitive flexibility inventory: Instrument development and estimates of reliability and validity. Cognitive therapy and research, 34(3), 241-253.
8. Ergeneli, A. (1995). Örgütsel etkililik kriteri olarak lider davranışının örgütsel iklim ile ilişkisi : görev karmaşıklığı bakımından farklılaşan iki örgüte ilişkin bir uygulama. Ankara Üniversitesi Sbf Dergisi, 187-199.

9. Germosen, Y. (2019). The nexus between cognitive flexibility and prejudicial attitudes in younger and older adults. Honors Undergraduate Theses. Central Florida Üniversitesi, Florida.
10. Goldbach, J.T., Tanner-Smith, E.E., Bagwell, M. ve Dunlap, S. (2014). Minority stress and substance use in sexual minority adolescents: A meta-analysis. Prevention Science, 15(3), 350-363.
11. Gonzalez, J.A. ve Denisi, A.S. (2009). Cross‐level effects of demography and diversity climate on organizational attachment and firm effectiveness. Journal of Organizational Behavior: The International Journal of Industrial, Occupational and Organizational Psychology and Behavior, 30(1), 21-40.
12. Gülüm, I.V. ve Dağ, İ. (2012). Tekrarlayıcı düşünme ölçeği ve bilişsel esneklik envanterinin türkçeye uyarlanması, geçerliliği ve güvenilirliği. Anatolian Journal of Psychiatry/Anadolu Psikiyatri Dergisi, 13(3).
13. Hudson, W.W. ve Ricketts, W.A. (1980). A strategy for the measurement of homophobia. Journal of Homosexuality, 5, 357-372
14. Jones, J. M., Dovidio, J. F. ve Vietze, D. L. (2014). Personality and individual differences: How different types of people respond to diversity in different ways. The psychology of diversity. Beyond prejudice and racism, 87-116.
15. Kreitz, P. A. (2008). Best practices for managing organizational diversity. The journal of academic librarianship, 34(2), 101-120.
16. Lewin, K. (1951). Field theory in social science: selected theoretical papers Dorwin Cartwright (ed). New York: Harper & Brothers
17. Litwin, G.H. ve Stringer, R.A. (1968). Motivation and organizational climate. Cambridge, MA:Harvard University Press
18. Martin, M. M., ve Anderson, C. M. (1998). The cognitive flexibility scale: Three validity studies. Communication Reports, 11(1), 1-9.
19. McKay, P. F., Avery, D. R. ve Morris, M. A. (2008). Mean racial‐ethnic differences in employee sales performance: The moderating role of diversity climate. Personnel psychology, 61(2), 349-374.
20. Mor Barak, M. E. (2015). Inclusion is the key to diversity management, but what is inclusion?. Human Service Organizations: Management, Leadership & Governance, 39(2), 83-88.
21. Mor Barak, M.E., Cherin, D.A., ve Berkman, S. (1998). Organizational and personal dimensions in diversity climate. Journal of Applied Behavioral Science, 34, 82–104.
22. Mor Barak, M.E., ve Travis, D. (2009). Diversity and organizational performance. İçinde Y. Hasnfeld (Ed.) Human services as complex organizations (2. Basım) (s. 341–378). Thousand Oaks, CA: Sage.
23. Sakallı, N. ve Uğurlu, O. (2001). Effects of social contact with homosexuals on heterosexual turkish university students attitudes towards homosexuality. Journal of Homosexuality, 42 (1), 53-62.
24. Seibert, S.E., Silver, S.R. ve Randolph, W.A. (2004). Taking empowerment to the next level: A multiple-level model of empowerment, performance, and satisfaction. Academy of management Journal, 47(3), 332-349.
25. Slater, M.E., Godette, D., Huang, B., Ruan, W. J. ve Kerridge, B. T. (2017). Sexual orientation-based discrimination, excessive alcohol use, and substance use disorders among sexual minority adults. LGBT health, 4(5), 337-344.
26. Thomas Jr, R. R. (1990). From affirmative action to affirming diversity. Harvard business review, 68(2), 107-117.
27. Van Der Star, A. ve Bränström, R. (2015). Acceptance of sexual minorities, discrimination, social capital and health and well-being: a cross-European study among members of same-sex and opposite-sex couples. BMC public health, 15(1), 812.
28. van Knippenberg, D., Homan, A.C. ve van Ginkel, W.P. (2013). Diversity cognition and climates. Q. M. Roberson (Ed). The Oxford handbook of diversity and work içinde (ss. 220-238).
29. VandenBos, G.R. (2015). APA dictionary of psychology. Washington, DC: American Psychological Association.
30. Wilson, C.G., Nusbaum, A.T., Whitney, P. ve Hinson, J.M. (2018). Age-differences in cognitive flexibility when overcoming a preexisting bias through feedback. Journal of clinical and experimental neuropsychology, 40(6), 586-594.
31. Wolfson, N., Kraiger, K. ve Finkelstein, L. (2011). The relationship between diversity climate perceptions and workplace attitudes. The Psychologist-Manager Journal, 14(3), 161.