The Effect of Managerial Coaching Skills Perception on Employee Satisfaction

Öz

This study was aimed to examine the effect of managerial coaching skills perception on employee satisfaction. Thus, online survey was administered to 325 educators in the Mersin, county Tarsus operating private schools at kindergarten, primary school, secondary school and high school levels, attached to Ministry of National Education. The research model was tested by applying path analysis with SEM. According to analysis results, statistical significantly positive effect of openness to development,, perceived managerial coaching skill dimension, was observed on employee satisfaction. There was no statistically significant effect open communication, team approach, human value and accepting uncertainties dimensions was detected. When the correlations between satisfaction and perceived managerial coaching skill were examined, the highest level relationship between satisfaction and open communication dimension understood. It was seen educators' perceptions of openness to development had a positive effect on their satisfaction. As the perception of open communication increased, educators' satisfaction tended to increase.

Anahtar Kelimeler

• Managerial coaching skills
• Perception
• Employee satisfaction
• Educators

Etik Beyan

Ethics committee approval was obtained from the Scientific Research and Publication Ethics Committee at Çağ University, with decision number E-81570533-044-2400001993, dated 28 February 2024.

Yönetsel Koçluk Becerisi Algısının Çalışan Memnuniyetine Etkisi

Öz

Bu araştırmada yönetsel koçluk becerisi algısının çalışan memnuniyeti üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, Mersin ili Tarsus ilçesinde faaliyet gösteren Milli Eğitim Bakanlığına bağlı özel okullarda anaokulu, ilkokul, ortaokul ve lise kademesinde çalışan 325 eğitimci personele çevrim içi anket uygulanmıştır. Araştırma modeli, yapısal eşitlik modeli kullanılarak yol analiziyle test edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre; algılanan yönetsel koçluk becerisi boyutlarından gelişime açıklığın eğitimcilerin memnuniyetine etkisinin pozitif yönde ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Açık iletişim, takım yaklaşımı, insana değer ve belirsizlikleri kabul etme boyutlarının eğitimcilerin memnuniyeti üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkisinin olmadığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Memnuniyet ile algılanan yönetsel koçluk becerileri arasındaki ilişkiler incelendiğinde ise, en yüksek düzeyli ilişkinin memnuniyet ile açık iletişim boyutu arasında olduğu anlaşılmaktadır. Eğitimcilerin gelişime açıklık becerisine ilişkin algılarının memnuniyetlerine olumlu etkisi olduğu görülmektedir. Açık iletişime dair algının artması durumunda eğitimcilerin memnuniyeti artma eğilimindedir.

Anahtar Kelimeler

• Yönetsel Koçluk Becerisi
• Algı
• Çalışan Memnuniyeti
• Eğitimciler

Etik Beyan

Çağ Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve Yayın Etik Kurulundan 28.02.2024 tarih ve E-81570533-044- 2400001993 sayılı karar numarası ile Etik Kurul Onayı alınmıştır.

Kaynakça

1. Aaker, D.A., Kumar, V. & Day, G.S. (2007). Marketing research. Australia: John Wiley & Sons.
2. Avcı, A. (2015). Öğretmen algılarına göre okul müdürlerinin liderlik stilleri. HAYEF Journal of Education, 12(2), 161-189. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/iuhayefd/issue/8803/110051
3. Barney, J. B. (1991). Firm resources and sustained competitive advantage. Journal of Management, (17), 99-120.
4. Barutçugil, İ. (2004). Stratejik insan kaynakları yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayınları.
5. Barutcugil, İ. (2022). Eğitimde koçluk uygulamaları. İstanbul: Eğitim Yayıncılık.
6. Carson, J.B., Tesluk, P.E. & Marrone, J.A. (2007). Shared leadership in teams: An investigation of antecedent conditions and performance. Academy of Management Journal, 50(5), 1217-1234. https://doi.org/10.2307/20159921
7. Crumpacker, M. & Crumpacker, J.M. (2007). Succession planning and generational stereotypes: should HR consider age-based values and attitudes a relevant factor or a passing fad?. Public Personnel Management, 36(4), 349-369. Erişim adresi: https://seminarinorgcomm.weebly.com/uploads/5/7/3/3/573337/succession_planning.pdf
8. Deci, E.L. & Ryan, R.M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. Berlin: Springer Science & Business Media. https://doi.org/10.1007/978-1-4899-2271-7

9. Dello Russo, S., Miraglia, M. & Borgogni, L. (2016). The objective of this study is to examine the potential for reducing organisational politics in performance appraisal: The purpose of coaching leaders for employees of different ages. Human Resources Management. Erişim adresi: https://ueaeprints.uea.ac.uk/id/eprint/59730/1/Dello_Russo_Miraglia_Borgogni2016_accepted12012016.pdf
10. DeRue, D.S. & Ashford, S.J. (2010). Who will lead and who will follow? A social process of leadership identity construction in organizations. Academy of Management Review, 35(4), 627-647. https://doi.org/10.5465/AMR.2010.53503267
11. Eğmir, E. (2012). Okul yöneticilerinin koçluk özelliklerinin okulun öğrenen organizasyon olmasındaki etkililik düzeyi (Yüksek lisans tezi) Afyon Kocatepe Üniversitesi, Afyon. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=vu9JTQLAcWOeBGTBIFhqeQ&no=bNvCe2BXn8CmhLtnC5rIdg
12. Elgün, R.F. (2007) Yöneticilerin koçluk uygulamalarının satış personelinin iş tatmini üzerine etkileri ve satış personeline yönelik uygulama (Yüksek lisans tezi). Dumlupınar Üniversitesi Kütahya. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
13. Ellinger, A. D. (2013). Supportive supervisors and managerial coaching: Exploring their intersections. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 86(3), 310–316. https://doi.org/10.1111/joop.12021
14. Gilley, A., Gilley, J. W., & Kouider, E. (2010). Characteristics of managerial coaching. Performance Improvement Quarterly, 23(1), 53–70. https://doi.org/10.1002/piq.20075
15. Goleman, D. (2000). An EI-based theory of performance. In D. Goleman, & C. Cherniss (Eds.). The emotionally intelligent workplace: How to select for, measure, and improve emotional intelligence in individuals, groups, and organizations. San Francisco, CA: Jossey-Bass.
16. Hackman, J.R. (2002). Leading teams: Setting the stage for great performances. USA: Harvard Business Press.
17. Hair, J.F., Black, W.C., Babin, B.J. & Anderson, R.E (2010). Multivariate data analysis: A global perspective (7th Ed). UK: Pearson.
18. Harvard Business Review (2018). Yöneticiler kendi başlarına harika birer koç olamazlar. Erişim adresi: https://hbrturkiye.com/dergi/yoneticiler-kendi-baslarina-harika-birer-koc-olamazlar
19. Harvard Business Review (2023). The role of coaching in organizational effectiveness. Erişim adresi: https://hbr.org
20. Huang, J.-T. & Hsieh, H.-H. (2015). Supervisors as good coaches: Influences of coaching on employees’ in-role behaviors and proactive career behaviors. The International Journal of Human Resource Management, 26(1), 42–58. https://doi.org/10.1080/09585192.2014.940993
21. İşli, Y. ve Aksu, A. (2023). Öğretmen denetiminde okul müdürlerinin koçluk algıları. Socrates Journal of Interdisciplinary Social Studies, 9(31), 141–158. Erişim adresi: https://socratesjournal.org/index.php/pub/article/view/284/248
22. Kazazoğlu, O. (2009) Koçluk sürecine iletişimin etkisi üzerine bir çalışma (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=4qTtbmr3ZDlufuomBXLeLA&no=Oe0l8tS-lCDOFgjJjpLvOw
23. Keflioğlu, A. (2010). Hızlı tüketim malları sektöründe çalışan memnuniyeti (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi, İstanbul. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=LHXJIZPAMKXLLFK6pRHq_g&no=YQ1rQMAD3HbyU_SE3ZFqcw
24. Kinlaw, D.C., Coe, C. & Zehnder, A. (2008). Coaching for commitment: Coaching skills ınventory (CSI) self. Pfeiffer.
25. Korkmaz, O. ve Erdoğan, E. (2014). İş yaşam dengesinin örgütsel bağlılık ve çalışan memnuniyetine etkisi. Ege Academic Review, 14(4), 541-557. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/560289
26. Ladyshewsky, R. & Taplin, R. (2017). Employee perceptions of managerial coaching and work engagement using the Measurement Model of Coaching Skills and the Utrecht Work Engagement Scale. International Journal of Evidence Based Coaching and Mentoring, 15(2), 25–42. Erişim adresi: https://psycnet.apa.org/record/2017-49201-003
27. Longenecker, C.O. & Neubert, M.J. (2005). The practices of effective managerial coaches. Business Horizons, 48(6), 493-500. Erişim adresi: https://doi.org/10.1016/j.bushor.2005.04.004
28. Malhotra, N. K. (2004). Marketing research an applied orientation. UK: Pearson Prentice Hall
29. McLean, G. N., Yang, B., Kuo, M.-H. C., Tolbert, A. S., & Larkin, C. (2005). Development and ınitial validation of an ınstrument measuring managerial coaching skill. Human Resource Development Quarterly, 16(2), 157–178. https://doi.org/10.1002/hrdq.1131
30. Özgen, H., Öztürk. A. & Yalçın, A. (2002). İnsan kaynakları yönetimi. İstanbul: Nobel Kitabevi.
31. Özoğlu, B. (2011). Okul yöneticilerin koçluk becerilerinin öğretmen performansına etkisi (Yüksek lisans tezi). On Sekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=4PsIGt5QaIuqjMu5-kUneA&no=Hp9uAhgAMGwYL3cRTsbCFQ
32. Öztürk, S. (2007). Ortaöğretim Özel ve Resmi Okul yöneticilerinin koçluk becerilerinin karşılaştırılması (Yüksek lisans tezi) Marmara Üniversitesi, İstanbul. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=ioJKfFYKSez7WNbBXwQYQw&no=o2cTfrM9O00UEg7vVRh0EA
33. Paillas, C. E. A. (2019). Koçluk: Türk ve Şilili çalışanlar üzerine bir araştırma. İstanbul Üniversitesi, İstanbul. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=iwRLCNnaK-GTA0oNXo0IoQ&no=ySQFyUIQ3hQfYMYm2cmv4Q
34. Park, S., McLean, G. N. & Yang, B. (2008). Revision and validation of an ınstrument measuring managerial coaching skills in organizations. Online Submission, 8. Erişim adresi: https://www.scirp.org/reference/referencespapers?referenceid=2645064
35. Pürçek, K. I. (2017). Okul müdürlerinin koçluk davranışı gösterme düzeyi ve okulun liderlik kapasitesi. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2017), 64-74. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/2160912
36. Ribeiro, N. Nguyen, T., Duarte, A.P., de Oliveira, R.T. & Faustino, C. (2020). How does managerial coaching foster employees' emotional engagement and individual performance? International Journal of Productivity and Performance Management, 70, 2163-81. https://dx.doi.org/10.1108/IJPPM-10-2018-0373
37. Robinson, V. & Timperley, H. (2023). Educational leadership and coaching: Building professional communities. Cambridge: Academic Press.
38. Rosenfeld, L. B. (2015). The art of communication in nursing and health care: An interdisciplinary approach. Jones & Bartlett Learning.
39. Sevimli, F. ve İşcan, Ö. F. (2005). Bireysel ve iş ortamına ait etkenler açısından iş doyumu. Ege Akademik Bakış Dergisi, 5(1), 55-64. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/eab/issue/39836/472327
40. Spector, P. E. (1985). Measurement of human service staff satisfaction: Development of the Job Satisfaction Survey. American Journal of Community Psychology, 13(6), 693–73. https://doi.org/10.1007/BF00929796
41. Tanskanen, J., Mäkelä, L. & Viitala, R. (2018). Linking managerial coaching and leader-member exchange on work engagement and performance. Journal of Happiness Research, 4, 1217-40. https://dx.doi.org/10.1007/s10902-018-9996-9
42. Timperley, H. (2023). Professional learning conversations: Adaptive expertise for schools. Supplementary digital materials. ACER Press. https://research.acer.edu.au/educational_leadership/11
43. Tomlinson, H. (2002). Leadership development models: Learning from different contexts. In K. Leithwood & P. Hallinger (Eds). Second international handbook of educational leadership and administration. (pp. 1163-1194). Netherlands: Kleuwer.
44. Uğur, E. (2010). Yöneti̇ci̇ hemşi̇releri̇n koçluk beceri̇leri̇ ve öz-etki̇li̇li̇k-yeterli̇li̇k algılamalar (Doktora tezi) Marmara Üniversitesi, İstanbul. Erişim adresi: https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/tezDetay.jsp?id=jT8yoNMXWNAuFSUdizx67Q&no=zU9WS5gvrAaI8Ll7FTxuUw
45. Van Nieuwerburgh, C. (2012). Coaching in education: An overview. In C. van Nieuwerburgh (Ed.). Coaching in education: Getting better results for students, educators, and parents (pp. 3–23). Karnac Books.
46. West, M.A. (2012). Effective teamwork: Practical lessons from organizational research. John Wiley & Sons.
47. Whitmore, J. (2017). Coaching for performance (Fifth Ed.). Nicholas Brealey Publishing.
48. Yirci, R., Özdemir, T.Y., Kartal, S.E. ve Kocabaş, İ. (2014). Teachers' perceptions regarding school principals' coaching skills. School Leadership and Management, 34(5).
49. Zikmund, W.G. (1997). Business research methods. Orlando:The Dryden Press.
50. Zuniga-Collazos, A., Castillo-Palacio, M., Montaña-Narváez, E. & Castillo-Arévalo, G. (2020). The effect of executive coaching on organisational performance. Coaching: International Journal of Theory, Research and Practice; 13, 30-44. https://dx.doi.org/10.1080/17521882.2019.1619795