The Mediating Role of Optimism on the Relationship between Psychological Resilience and Psychological Well-Being: A Research on Hospital Employees

Öz

The purpose of the current study is to examine the relationship between psychological resilience, optimism and psychological well-being. The sample of the study consists of 515 people working at Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Education and Investigation Hospital. The data was gathered through surveys. According to the findings, it is confirmed that the employees resist psychologically, the level of psychological wellness of employees is high, and these employees are generally optimist. The results revealed that psychological resilience is able to predict psychological well-being, and optimism played a partial mediation role in the relationship between resilience and psychological well-being.

Anahtar Kelimeler

• Positive psychology,resilience; optimism; psychological well-being

Psikolojik Dayanıklılık ve Psikolojik İyi Olma İlişkisinde İyimserliğin Aracı Rolü: Hastane Çalışanları Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışmada, psikolojik dayanıklılık düzeyi ile psikolojik iyi olma arasında nasıl bir ilişki olduğu ve bu ilişkide iyimser olup olmamanın nasıl bir etkiye yol açtığı sorusuna yanıt aranmaya çalışılmıştır. Araştırmanın örneklemi, Ankara İli Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ndeki toplam 515 kişiden oluşan çalışanlardır. Araştırmada kullanılan veriler, anket yöntemi yardımı ile toplanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, hastane çalışanlarının; psikolojik olarak dayanıklı oldukları, psikolojik iyi oluş düzeylerinin yüksek ve genellikle iyimser oldukları tespit edilmiştir. Ayrıca çalışanların psikolojik dayanıklılığının, psikolojik iyi olma düzeylerini pozitif yönde ve anlamlı bir şekilde etkilediği, iyimserliğin ise bu ilişkide kısmi aracı değişken rolünü oynadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Pozitif Psikoloji,Dayanıklılık; İyimserlik; Psikolojik İyi Olma

Kaynakça

1. Benson, H. P. (2007). Children’s dispositional optimism and pessimism: social and emotional outcomes (Yayınlanmamış doktora tezi). Seattle Pacific University, Seattle.
2. Baron, R. M. & Kenny, D. A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: conceptual, strategic and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51, 1173-1182.
3. Bradburn, N. M. (1969). The structure of psychological well-being. Chicago: Adline Pub. Co.
4. Conversano, C., Rotondo, A., Lensi, E., Vista, O., Arpone, F., & Reda, M. (2010). Optimism and Its Impact on Mental and Physical Well-Being. Erişim tarihi: 22 Nisan 2015, http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2894461/
5. Çetin, F. & Basım, H. N. (2012). Örgütsel psikolojik sermaye: Bir ölçek uyarlama çalışması. Amme İdaresi Dergisi, 45 (1), 121-137.
6. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve Lisrel uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
7. Diener, E., Wirtz, D., Tov, W., Kim-Prieto, C., Choi, D., Oishi, S. & Biswas-Diener, R. (2010). New wellbeing measures: Short scales to assess flourishing and positive and negative feelings. Social Indicators Research, 97, 143-156.
8. Fredrickson, B. L. (2001). The role of positive emotions in positive psychology: The broaden-and-build theory of positive emotions. American Psychologist, 56, 218–226.

9. Gable, S. L., & Haidth, J. (2005). What (and why) is positive psychology?. Review of General Psychology, 9(2), 103-110.
10. Ghadami E. & Khalatbari, J. (2015). The relationship between optimism and resiliency and marital satisfaction among married students in Kerman University of Medical Sciences (2013- 2014). International Research Journal of Social Science and Management, 2, 57-64.
11. Gillham, J. & Reivich, K. (2004). Cultivating optimism in childhood and adolescence. The ANNALS of the American Academy of Political and Social Science, 591, 146-163. doi: 10.1177/0002716203260095
12. Gürbüz, S. & Şahin, F. (2014). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
13. Keyes, C. L. M., ,Shmotkin, D. & Ryff, C. D. (2002) Optimizing well-being: The empirical encounter of two traditions. Journal of Personality and Social Psychology, 82, 1007–1022.
14. Luthans, F., Avolio, B.J., Avey, J.B. & Norman, S.M. (2007). Positive psychological capital: Measurement and relationship with performance and satisfaction. Personnel Psychology, 60, 541-572.
15. Malkoç, A. & Yalçın, İ. (2015). Relationships among resilience, social support, coping, and psychological well-being among university students. Turkish Psychological Counselling and Guidance Journal, 5(43), 35-43.
16. Matlin, M. W. ve Gawron, V. J. (1979). Individual differences in pollyannaism. [Çevrimiçi sürüm]. Journal of Personality Assessment, 43, 411 – 412.
17. Padhy, M. Chelli, K & Padiri R. A. (2015). Optimism and psychological well-being of police officers with different work experiences. SAGE Open, April-June 2015: 1– 7.
18. Pidgeon, A. & Keye, M. (2014). Relationship between resilience, mindfulness, and pyschological well-being in University students. International Journal of Liberal Arts and Social Science, 2(5), 27-32.
19. Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological wellbeing. Journal of Personality and Social Psychology, 57, 1069–1081.
20. Ryff, C.D. & Singer, B. (2003). Flourishing under fire: Resilience as a prototype of challenged thriving. C. L. M. Keyes & J. Haidt (Eds.), Positive psychology and the life well-lived içinde (ss. 15–36). Washington, DC: APA.
21. Scheier, M. F. & Carver, C. S. (1985). Optimism, coping, and health: Assessment and implications of generalized outcome expectancies. Health Psychology, 4, 219-247.
22. Scheier, M. F., & Carver, C. S. (1992). Effects of optimism on psychological and physical well-being: The influence of generalized outcome expectancies. Health Psychology, 16, 201–228.
23. Schreiber, J., B., Stage, F., K., King, J., Nora, A. & Barlow, E., A. (2006). Reporting structural equation modeling and confirmatory factor analysis results: A review. The Journal of Educational Research, 99(6), 323-338.
24. Silliman B. (1994). Rationale for resilient families: Concept paper. National Network for Family Resiliency, Ames, IA.
25. Sobel, M. E. (1982). Asymptotic confidence intervals for indirect effects in structural equation models. S. Leinhardt (Ed.), İçinde Sociological Methodology (ss. 290-312). Washington DC: American Sociological Association.
26. Souri, H. & Hasanirad, T. (2011). Relationship between resilience, optimism and psychological well-being in students of medicine. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 30, 1541-1544.
27. Stewart, M., Reid, G. & Mangham, C. (1997). Fostering children’s resilience. Journal of Pediatric Nursing, 12, 21-31.
28. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-74.
29. Telef, B.B. (2013). Psikolojik iyi oluş ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 28(3), 374-384.