The Effect of Positive Psychological Capital on Problem Solving Skills of Employees

Öz

Purpose of this research is to investigate the effect of positive psychological capital of employees on their problem solving skills. For this purpose, research data was collected by questionnaire technique from 180 employees working in Yön Textile Company in Kastamonu. The research data was evaluated by factor analysis, reliability analysis (Cronbach Alpha), correlation analysis and multiple regression analysis. According to the findings of the research, positive psychological capital has a significant effect on problem solving skills and its sub-dimensions (confidence to problem solving skills, approach-avoidance, personal control). However, it was concluded that optimism, hope and resilience as dimensions of psychological capital has a significant effect on problem solving skills. Similarly, it was found that resilience dimension has a significant effect on confidence to problem solving skills dimension, optimism and hope dimensions have a significant effect on the approach-avoidance dimension and resilience dimension has a significant effect on personal control dimension

Anahtar Kelimeler

• Positive Psychology
• Positive Psychological Capital
• Problem
• Problem Solving
• Problem Solving Skills

POZİTİF PSİKOLOJİK SERMAYENİN ÇALIŞANLARIN PROBLEM ÇÖZME BECERİLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, çalışanların pozitif psikolojik sermayelerinin problem çözme becerileri üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Bu doğrultuda araştırma verileri, Kastamonu’da faaliyet gösteren Yön Tekstil İşletmesi’nde görev yapan 180 çalışandan anket tekniği ile toplanmıştır. Araştırma verileri; faktör analizi, güvenirlik analizi (Cronbach Alfa), korelasyon analizi ve çoklu regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın bulgularına göre, pozitif psikolojik sermayenin problem çözme becerileri ve alt boyutları (problem çözme yeteneğine güven, yaklaşma-kaçınma, kişisel kontrol) üzerinde anlamlı bir etkisinin olduğu sonucuna varılmıştır. Bununla birlikte, psikolojik sermayenin iyimserlik, umut ve psikolojik dayanıklılık boyutlarının problem çözme becerilerini anlamlı bir şekilde etkilediği sonucuna varılmıştır. Benzer şekilde, psikolojik dayanıklılık boyutunun problem çözme yeteneğine güven boyutu, iyimserlik ve umut boyutlarının, yaklaşma-kaçınma boyutu ve psikolojik dayanıklılık boyutunun ise kişisel kontrol boyutu üzerinde anlamlı bir etkisinin olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Pozitif Psikoloji
• Pozitif Psikolojik Sermaye
• Problem
• Problem Çözme
• Problem Çözme Becerisi

Kaynakça

1. Akçay, H. V. (2011). Pozitif psikolojik sermaye kavramı ve işletmelerde sürdürülebilir rekabet üstünlüğünü sağlamadaki rolü. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(1), 73-98
2. Akdemir, B., & Açan, A. M. (2017). Psikolojik sermaye ve iş tatmini ilişkisini belirlemeye yönelik bir araştırma. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 18(2), 57-59.
3. Aksu M. (1988). Problem çözme becerilerinin geliştirilmesi. Kültür ve Turizm Bakanlığı ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi. Problem Çözme Yöntemleri Sempozyumu, 44-54.
4. Alamur, B., & Atabay, İ. (2016). The relationship between emotional labour behavior and psychological capital of employees: A study on banking sector. Proceedings of Global Business Research Congress, May 26-27, İstanbul.
5. Alessandri, G., Consiglio, C., Luthans, F., & Borgogni, L. (2018). Testing a dynamic model of the impact of psychological capital on work engagement and job performance. Career Development International, 23(1), 33-47.
6. Allen, N., & Meyer, J. (1990). The measurement and antecedents of affective, continuance and normative commitment to the organization. Journal of Occupational Psychology, 63(1), 1-18.
7. Andersen, B., & Fagerhaug, T. (2006). Root cause analysis: Simlified tools and techniques. Wisconsin, American Society for Quality, Quality Press.
8. Anık, S., & Tösten, R. (2019). Öğretmenlerin pozitif psikolojik sermaye algıları ile problem çözme becerilerinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(69), 332-342.

9. Arabacı, B. İ., & Çakmak, S. M. (2017). Öğretmenlerin pozitif psikolojik sermaye algılarının iş doyumları ve örgütsel bağlılıkları üzerindeki etkisi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 16(62), 890-909.
10. Aydoğan, E., & Kara, A. U. (2015). Pozitif psikolojik sermaye ile bireysel performans ilişkisi: Türkiye Tarım Kredi Kooperatifi Merkez Birliği örneği. Third Sector Social Economic Review, 50(1), 68-91.
11. Blanchard-Fields, F. (2007). Everyday problem solving and emotion: An adult developmental perspective. Current Directions in Psychological Science, 16(1) 26-31.
12. Casciaro, T., Carley, K. M., & Krackhardt, D. (1999). Positive affectivity and accuracy in social network perception. Motivation & Emotion, 23(4), 285-306.
13. Chen, P. (1997). Relation between negative affectivity and positive affectivity: Effects of judged desirability of scale items and respondents social desirability. Journal of Personality Assesment, 69(1), 183-199.
14. Cüceloğlu, D. (2000). İnsan ve davranışı, (Onuncu Baskı). İstanbul: Remzi Kitabevi.
15. Cömert, Y. & Yürür, S. (2017). Pozitif psikolojik sermayenin bir belirleyicisi olarak algılanan örgütsel desteğin rolü. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 5(3), 17-34.
16. Çetin, F., & Basım, H.N. (2012). Örgütsel psikolojik sermaye: Bir ölçek uyarlama çalışması. Amme İdaresi Dergisi, 45(1), 121-137.
17. Çöp, S., & Kızanlıklı, M. (2017). Otel işletmesi çalışanlarında pozitif psikolojik sermaye ve iş performansı algısı arasındaki ilişki. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5(3), 268-287.
18. Dündar, S. (2009). Üniversite öğrencilerinin kişilik özellikleri ile problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(2), 139-150.
19. D’Zurilla, T. J., Chang, E., & Sanna, L. J. (2003). Self- esteem and social problem solving as predictors of aggrassion in college students. Journal of Social and Clinical Psychology, 22(4), 420-436.
20. D’Zurilla, T. J., Maydeu-Olivares, A., & Kant, G. L. (1998). Age and gender differences in social problem-solving ability. Personality and İndividual Differences, 25, 241-252.
21. Efe, M., Öztürk, F., & Koparan, Ş. (2008). Bursa ilindeki faal futbol hakemlerinin problem çözme ve atılganlık düzeylerinin belirlenmesi. Spormetre: Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 6(2), 49-58.
22. Elliott, T. R., Herrick, S. M., Elliott, A. P., & Shrout, J. R. (1995). Personality correlates of self-appraised problem solving abilities. Counselling Psychology Quarterly, 8(2), 163-171.
23. Ertmer, P. A., Stepich, D. A., Flanagan, S. A. Reiner, C, Reyes, L., & Ushigusa, S. (2009). Impact of guidance on the problem solving efforts of instructional design novices. Performance Improvement Quarterly, 21(4), 117-132.
24. Gelbal, S. (1991). Problem çözme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6, 167-173.
25. Gilham, J. E., & Seligman, M. E. (1999). Footsteps on the road to a positive psychology. Behaviour Research and Therapy, 37(1), 160-172.
26. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2016). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
27. Hanton, S., Evans, L., & Neil, R. (2003). Hardiness and the competitive trait anxiety response. Anxiety, Stress and Coping, 16(2), 1-24.
28. Heppner, P. P., & Petersen, C. H. (1982). The development and implications of a personal problem-solving inventory. Journal of Counseling Psychology, 29(1), 66-75.
29. Heppner, P.P., & Baker, P. (1997). Applications of the problem solving inventory. Measurement & Evaluation in Counseling & Development, 29, 229-241.
30. İşmen, E. A. (2001). Duygusal zekâ ve problem çözme. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 13, 111-124.
31. Jameson, D. A. (2009). What's the right answer? Team problem-solving in environments of uncertaint. Business Communication Quarterly, 72, 215-221.
32. Kanbur, E. (2017). Pozitif örgütsel davranış. S. Polatçı ve K. Özyer (Ed.) 21. Yüzyılda Örgütsel Davranış (219-242). İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
33. Kanbur, A., & Kavuklu, H. (2018). Psikolojik sermayenin yordanmasında işyerinde maneviyatın rolü. Business & Management Studies: An International Journal, 6(3), 17-35.
34. Karataş, M. (2010). Özel güvenlik görevlilerinde örgütsel adalet algısı ve iş tatmininin problem çözme becerileri üzerine etkisi: Görgül bir araştırma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara.
35. Kavi, E., & Karakale, B. (2018). Çalışan psikolojisi açısından psikolojik dayanıklılık. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 7(17), 55-77.
36. Köse, S., & Tetik, T. H. (2017). Psikolojik sermayenin lider-üye etkileşimi üzerindeki etkisinin hizmet sektöründe araştırılması. Süleyman Demirel Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 22(2), 341-378.
37. Lopez, S. J., Ciarlelli, R., Coffman, L., Stone, M., & Wyatt, L. (2000). Diagnosing for strengths: On measuring hope building blocks. Snyder, C.R. (Ed.), Handbook of Hope Theory. Measures and Applications. San Diego: Academic Press.
38. Luthans, F. (2002a). The need for and meaning of positive organizational behavior. Journal of Organizational Behavior, 23, 695-706.
39. Luthans, F. (2002b). Positive organizational behavior: Developing and managing psychological strengths. Academy of Management Executive, 16(1), 57-72.
40. Luthans, F. (2006). Developing the psychological capital of resiliency. Human Resource Development Review, 5(1), 25-44.
41. Luthans, F., Luthans, K. W., & Luthans, B. C. (2004). Positive psychological capital: Beyond human and social capital. Business Horizons, 47(1), 45-50.
42. Luthans, F., & Youssef, C. M. (2004). Human social and now positive psychological capital management: Investing in people for competitive advantage. Organizational Dynamics, 33, 143-160.
43. Luthans, F., Vogelgesang, G. R., & Lester, P. B. (2006). Developing the psychological capital of resiliency. Human Resource Development Review, 5(1), 25-44.
44. Luthans F., Youssef, C. M., & Avolio, B. J. (2007). Psychological capital: Developing the human competitive edge. UK: Oxford University Press.
45. Luthans, F., & Youssef, C. M. (2007). Emerging positive organizational behavior. Journal of Management, 33, 321-349.
46. Masten, A. S., & Reed, M. G. (2002). Resilience in development. Handbook of positive psychology. Oxford: Oxford University.
47. McConnell, C. R. (2006). Umiker's management skills for the new health care supervisor. Massachusetts: Jones and Bartlett Publishers.
48. Met, L. Ö. (2010, Mayıs). Pozitif psikolojinin örgütsel davranışın gelişmesi üzerinde etkileri ve “psikolojik sermaye” kavramı. Bildiriler Kitabı 18. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, 20-22 Mayıs, Çukurova Üniversitesi, Adana.
49. Morgan, C. T. (1999). Psikolojiye giriş. (Çev. Hüsnü ARICI vd.), Ankara: Meteksan Yayıncılık.
50. Narcıkara, E. (2017). Increasingly ascending positivity in organizations: Positive organizational scholarship perspective. Journal of Behavior at Work, 2(1), 20-33.
51. Newman, A., Nielsen, I., Smythe, R., & Hirst, G. (2018). Mediating role of psychological capital in the relationship between social support and wellbeing of refugees. Journal of International Migration, 56(2), 117-132.
52. Nezu. A. M., Nezu, C. M., & D'Zurilla,T. J. (2007). Solving life's problems: A5-step guide to enhanced weil-being. New York: Springer Publishing Company LLC.
53. Pajares, F., & Miller, M. D. (1997). Mathematics self-efficacy and mathematical problem solving: Implications of using different forms of assement. Journal of Experimental Education, 65(3),213-228.
54. Pehli̇van, Z, & Konukman, F. (2004). Fair-play kavramının geliştirilmesinde okul sporunun yeri ve önemi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 49-53.
55. Rawlinson, J. (1989). Geoffrey. Creative thinking and brainstorming. Hampshire: Wildwood House.
56. Scheir, M. F., & Carver, C. (1985). Optimism, coping and health: Assessment and implications of generalized outcome expectancies. Journal of Health Psychology, 4(3), 219-247.
57. Schuckert, M., Kim, T. T., Paek, S., & Lee, G. (2018). Motivate to innovate: How authentic and transformational leaders influence employees psychological capital and service innovation behavior. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 30(2), 776-796.
58. Seligman, M., & Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: An introduction. Journal of American Psychologist, 55(1), 5-14.
59. Sheldon, K., & King, L. (2001). Why positive psychology is necessary. Journal of American Psychologist, 56 (3), 216-217.
60. Stajkovic, A. D., & Luthans, F. (1998). Social cognitive theory and self-efficacy: Going beyond traditional motivational and behavioral approaches. Journal of Organizational Dynamics, 26, 62-74.
61. Stevens, M. (1998). Sorun çözümleme, (Çev. Ali ÇİMEN), İstanbul: Timaş Yayınları.
62. Şahin, N., Şahin, N. H., & Hepper, P. P. (1993). Psychometric properties of problem solving inventory in a group of Turkish university students. Cognitive Therapy and Research, 17(4), 379-396.
63. Tabachnick, B. G. & Fidel, L. S. (1989). Using multivariate statistics. USA: Pearson Education Limited.
64. Tavşancıl, E. (2006). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
65. Taylan, S. (1990). Heppner’in problem çözme envanterinin uyarlama güvenirlik ve geçerlik çalışmaları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
66. Terzi, Ş. (2008). Üniversite öğrencilerinin psikolojik dayanıklılıkları ve algıladıkları sosyal destek arasındaki ilişki. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(19), 1-9.
67. Turner, N., Barling, J., & Zacharatos, A. (2002). Positive psychology at work. Handbook of Positive Psychology, 52, 715-728.
68. Wang, V. C., & K. P. King (2009). Fundamentals of human performance and training. North Carolina: Information Age Publishing Inc.
69. Yenice, N. (2012). Öğretmen adaylarının öz-yeterlik düzeyleri ile problem çözme becerilerinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(39), 36-58.
70. Yperen, N. (2003). On the link between different combinations of negative affectivity and positive affectivity and job performance. Personality and Individual Differences, 35, 1873-1881.