The Adaptation Study of Thriving at Work Scale to the Turkish

Öz

The aim of this study is to adapt the scale of “thriving at work” into Turkish, which is developed by Porath et al. (2012) in order to measure the thriving at work phenomenon and which includes vitality and learning dimensions. For this purpose, 455 questionnaires were collected from three different sample groups (academicians, tourism workers and teachers). In order to ensure the language validity of the scale items, in the first stage, all items were translated from English to Turkish by 5 academicians, in the next stage, these items were translated from Turkish to English by five different academicians with bilingual experts. Reliability and validity analyzes were applied to the language validated scale. According to the results of exploratory factor analysis for construct validity, it was found that the total explained variance is %57,943 and items were grouped under two factors in accordance with its original structure called as learning and vitality. Model fit of the structure has been tested by Confirmatory Factor Analysis (CFA). Accordingly, two-factor “thriving at work” scale has a good fit (X2/sd= 3,86; RMSEA=0,080; SRMR= 0.05, GFI= 0.95, NFI= 0.96, RFI= 0.94, CFI= 0.97 and IFI= 0.97) and the model has been confirmed by the data. In order to test the criterion validity, Pearson correlation coefficient between “thriving at work” and Job Performance scales was examined and it was found that correlation between performance and vitality dimensions as .40, performance and learning dimensions as.47 (p<.01).According to the reliability analysis; the reliability coefficient of the “Thriving at Work” scale with a two-factor structure was found to be .82. Consequently, the psychometric procedures of the scale supported that Turkish form of the “Thriving at Work” is a valid and confidential scale. In terms of giving the concept and scale of thriving at work into the national literature, this study has been seen important.

Anahtar Kelimeler

• Thriving at work,scale adaptation,vitality,learning

İşte Gelişim Ölçeğini Türkçeye Uyarlama Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, canlılık ve öğrenme boyutlarını içeren, işte gelişim olgusunu ölçmek amacıyla Porath vd.,’nin (2012) geliştirdiği İşte Gelişim (Thriving at Work) ölçeğini Türkçeye uyarlamaktır. Bu amaçla üç ayrı örneklem grubundan (akademisyen, turizm çalışanı ve öğretmen) toplam 455 anket toplanmıştır. Ölçek maddelerinin dil geçerliliğini sağlamak amacıyla maddeler, ilk aşamada beş akademisyen tarafından İngilizce’den Türkçe’ye sonraki aşamada aralarında iki dilli (bilingual) uzmanların da bulunduğu farklı beş akademisyen tarafından Türkçe’den İngilizce’ye çevrilmiştir. Dil geçerliliği sağlanan ölçeğe ardından güvenilirlik ve geçerlilik analizleri uygulanmıştır. Yapı geçerliliğini test etmek için uygulanan açıklayıcı faktör analizi (AFA) sonuçlarına göre, açıklanan varyansı %57,943 olan ölçeğin, orijinal yapılanmasına uygun şekilde öğrenme ve canlılık boyutları olmak üzere iki faktörlü bir yapıya sahip olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen yapının doğrulayıcı faktör analizi (DFA) ile model uyumu test edilmiştir. Buna göre iki faktörlü işte gelişim ölçeğinin (X2/sd= 3,86; RMSEA=0,080; SRMR= 0.05, GFI= 0.95, NFI= 0.96, RFI= 0.94, CFI= 0.97 ve IFI= 0.97) iyi uyuma sahip olduğu ve modelin verilerle doğrulandığı görülmüştür. Kriter geçerliliğinin testi için iş performansı ile İşte Gelişim ölçekleri arasındaki Pearson korelasyon katsayısı incelenmiş ve performans ile canlılık boyutu arasında .40; öğrenme arasında ise .47 (p<.01) düzeyinde korelasyon bulunmuştur. Yapılan güvenilirlik analizine göre ise; iki faktörlü yapıya sahip işte gelişim ölçeğinin güvenilirlik katsayısının .82 olduğu tespit edilmiştir.Sonuç olarak yapılan analizler sonucunda İşte Gelişim Ölçeğinin Türkçe formda geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu belirlenmiştir. Bu çalışma, işte gelişim kavramını ve İşte Gelişim Ölçeği’ni ilk defa ulusal yazına kazandıran bir çalışma olması bakımından önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• İşte gelişim,ölçek uyarlama,canlılık,öğrenme

Kaynakça

1. Alpar, R. (2012). Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemler. Ankara: Detay Yayıncılık.
2. Altunışık, R., Çoşkun R., Bayraktaroğlu, S. & Yıldırım, E. (2010). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
3. Boyd, N. M. (2015). Introducing Thriving at Work to the Field of Community Psychology. Journal of Community Psychology, 43(6), 794-809.
4. Calhoun, L. G., & Tedeschi, R. G. (1998). Beyond Recovery from Trauma: Implications for Clinical Practice and Research. Journal of Social Issues, 54(2), 357-371.
5. Carmeli, A., & Spreitzer, G. M. (2009). Trust, Connectivity, and Thriving: Implications for Innovative Behaviors at Work. The Journal of Creative Behavior, 43(3), 169-191.
6. Çapık, C., Gözüm, S., & Aksayan, S. (2018). Kültürlerarası ölçek uyarlama aşamaları, dil ve kültür uyarlaması: Güncellenmiş rehber. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi, 26(3), 199-210.
7. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2012). Çok Değişkenli İstatistik SPSS ve LISREL Uygulamaları (Birinci baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
8. Dweck, C. S. (1986). Motivational Processes Affecting Learning. American Psychologist, 41(10), 1040.

9. Erkuş, A. (2012). Psikolojide Ölçme Ve Ölçek Geliştirme-I Temel Kavramlar ve İşlemler, Ankara: Pegem Akademi.
10. Geiger, L. (2013). Leading Towards Well-Being: Exploring Organizational Climate, Leadership and Individual Factors that Relate to Thriving at Work Unpublished Doctoral Dissertation, Pepperdine University: USA.
11. Jiang, Z. (2017). Proactive Personality and Career Adaptability: The Role of Thriving at Work. Journal of Vocational Behavior, 98, 85-97.
12. Kalaycı, Ş. (2010). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli Istatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
13. Kalaycı, Ş. (2014). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli Istatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
14. Li, M., Liu, W., Han, Y., & Zhang, P. (2016). Linking Empowering Leadership and Change-Oriented Organizational Citizenship Behavior: The Role of Thriving at Work and Autonomy Orientation. Journal of Organizational Change Management, 29(5), 732-750.
15. Liu, J., & Bern-Klug, M. (2013). Nursing Home Social Services Directors Who Report Thriving at Work. Journal of Gerontological Social Work, 56(2), 127-145.
16. MacCallum, R. C.; Widaman, K. F.; Preacher, K.J. & Hong, S. (2001). Sample Size in Factor Analysis: the Role of Model Error, Multivariate Behavioral Research, 36 (4), 611-637.
17. Mooi, E. & Sarstedt, M. (2011). A Concise Guide to Market Research the Process, Data, and Methods Using Ibm Spss Statistics. Berlin: Springer.
18. Niessen, C., Sonnentag, S., & Sach, F. (2012). Thriving at Work—A Diary Study. Journal of Organizational Behavior, 33(4), 468-487.
19. Nix, G. A., Ryan, R. M., Manly, J. B., & Deci, E. L. (1999). Revitalization through Self-Regulation: The Effects of Autonomous and Controlled Motivation on Happiness and Vitality. Journal of Experimental Social Psychology, 35(3), 266-284.
20. Özdamar, K. (2011). Paket Programlar ile İstatistiksel Veri Analizi. İstanbul: Kaan Kitabevi.
21. Paterson, T. A., Luthans, F., & Jeung, W. (2014). Thriving at Work: Impact of Psychological Capital and Supervisor Support. Journal of Organizational Behavior, 35(3), 434-446.
22. Porath, C., Spreitzer, G., Gibson, C., & Garnett, F. G. (2012). Thriving at work: Toward its Measurement, Construct Validation, and Theoretical Refinement. Journal of Organizational Behavior, 33(2), 250-275.
23. Prem, R., Ohly, S., Kubicek, B., & Korunka, C. (2017). Thriving on Challenge Stressors? Exploring Time Pressure and Learning Demands as Antecedents of Thriving at Work. Journal of Organizational Behavior, 38(1), 108-123.
24. Ryan, R. M., & Frederick, C. (1997). On Energy, Personality, and Health: Subjective Vitality as a Dynamic Reflection of Well‐Being. Journal of Personality, 65(3), 529-565.
25. Saakvitne, K. W., Tennen, H., & Affleck, G. (1998). Exploring Thriving in the Context of Clinical Trauma Theory: Constructivist Self Development Theory. Journal of Social Issues, 54(2), 279-299.
26. Schermelleh-Engel, K. & Moosbrugger, H. (2003). Evaluating the Fit Of Structural Equation Models: Tests of Significance and Descriptive Goodness-of-Fit Measures, Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74.
27. Sekeran, U. & Bogue, R. (2013). Research Methods For Business- A Skill-Building Approach. West Sussex: John Wiley.
28. Spreitzer, G. & Porath, C. (2012). Creating Sustainable Performance. Harvard Business Review. https://hbr.org/2012/01/creating-sustainable-performance adresinden 28.03.2020 tarihinde alınmıştır.
29. Spreitzer, G. & Porath, C. (2013). Self-determination as Nutriment for Thriving: Building an Integrative Model of Human Growth at Work. In M. Gagné (Ed.), Oxford Handbook Of Work Engagement, Motivation, and Self-Determination Theory. New York, NY: Oxford University Press.
30. Spreitzer, G. M., Lam, C. F., & Fritz, C. (2010). Engagement and Human Thriving: Complementary Perspectives on Energy and Connections to Work. Work engagement: A Handbook of Essential Theory and Research, 132-146.
31. Spreitzer, G. M., Porath, C. L., & Gibson, C. B. (2012). Toward Human Sustainability. Organizational Dynamics, 41(2), 155–162.
32. Spreitzer, G., Sutcliffe, K., Dutton, J., Sonenshein, S., & Grant, A. M. (2005). A Socially Embedded Model of Thriving at Work. Organization Science, 16(5), 537-549.
33. Stevens, J. (1996). Applied Multivariate Statistics for the Social Sciences (3rd ed.). Mahwah, New Jersey: Lawrance Earlbaum.
34. Şencan, H. (2005). Sosyal ve Davranışsal Ölçümlerde Geçerlik - Güvenirlik. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
35. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2007). Using Multivariate Statistics. Boston: Allyn and Bacon.
36. Yılmaz, V. & Çelik, H. E. (2009). Lisrel ile Yapısal Eşitlik Modellemesi-1. Ankara: Pegem Yayıncılık.