Kim Bu Z Kuşağı?

Öz

İnsanlar içinde yaşadıkları tarihsel dönemin karakteristik özellikleri ve yaşanan sosyoekonomik, politik ve kültürel olaylardan etkilenirler. Hemen hemen aynı dönemde doğan kişiler yaşadıkları ortak olaylar nedeniyle ortak karakteristik özelliklere sahip olurlar. Aynı döneme mensup kişiler kuşak kavramıyla sınıflandırılmaktadır. 2000 sonrası doğan gelişen ve hızla değişen dünyanın etkisiyle diğer kuşaklardan farklı özelliklere sahip olan Z kuşağı hakkında merak edilen birçok konu olmasına rağmen ilgili alan yazında sınırlı sayıda araştırma vardır. Bu bağlamda araştırmanın amacı Z kuşağına mensup bireylerin sahip olduğu kişilik özellikleri ve yetkinlikleri analiz etmektir. Kolayda örnekleme yöntemiyle online olarak ulaşılan 245 katılımcıya demografik bilgi formu ve 15 ölçekten oluşan anket uygulanmıştır. Araştırma sonucunda kişilik özelliklerine ilişkin puanlar incelendiğinde en yüksek düzeyde görülen kişilik özelliklerinin sırasıyla uyumluluk, sorumluluk ve değişime açıklık olduğu tespit edilmiştir. En düşük düzeyde görülen kişilik özelliği ise duygusal dengesizlik olarak tespit edilmiştir. Öznel iyi oluş, benlik saygısı ve kendini sevme, empati, duygusal zeka, sosyal zeka, insani değerlere sahip olma, ahlaki olgunluk, bireysel sosyal sorumluluk çok yüksek düzeyde, iletişim becerileri özyeterlik, psikolojik sağlamlık yüksek, sosyal görünüş kaygısı, genel erteleme eğilimi ve akıllık telefon bağımlılığının çok düşük düzeyde olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kuşaklar
• Z Kuşağı
• Z Kuşağı Özellikleri
• Z Kuşağı Yetkinlikleri
• Kuşaklar, Z Kuşağı, Z Kuşağı Özellikleri, Z Kuşağı Yetkinlikleri

Who is Gen Z?

Öz

People are affected by the characteristics of the historical period in which they live and the socioeconomic, political, and cultural events. People born in almost the same period have common characteristics due to the ordinary events they experience. The concept of generation classifies persons belonging to the same period. Although there are many questions about the Z generation, born after 2000, has different characteristics from other generations with the effect of the developing and rapidly changing world, there are limited studies in the relevant literature. In this context, the research aims to analyze individuals' personality traits and competencies belonging to the Z generation. A demographic information form and a questionnaire consisting of 15 scales were applied to 245 participants, who were reached online with the convenience sampling method. As a result of the research, when the scores related to personality traits were examined, it was determined that the personality traits at the highest level were compatibility, responsibility, and openness to change, respectively. The lowest level of personality trait was found to be emotional instability. It was determined that subjective well-being, self-esteem, and self-love, empathy, emotional intelligence, social intelligence, having human values, moral maturity, individual social responsibility are at a very high level, communication skills, self-efficacy, psychological resilience were high, social appearance anxiety, general procrastination tendency, and smartphone addiction were very low.

Anahtar Kelimeler

• Generations
• Generation Z
• Characteristics of Generation Z
• Competencies of Generation Z
• Generations, Generation Z, Characteristics of Generation Z, Competencies of Generation Z

Kaynakça

1. Adıgüzel, O., Batur, H. Z., Ekşili, N. (2014). Kuşakların Değişen Yüzü ve Y Kuşağıyla Ortaya Çıkan Yeni Çalışma Tarzı: Mobil Yakalılar. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 1(19), 165-182.
2. Altuntuğ, N. (2012). Kuşaktan Kuşağa Tüketim Olgusu ve Geleceğin Tüketici Profili. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), 203-212.
3. Balkıs, M. (2006). Öğretmen Adaylarının Davranışlarındaki Erteleme Eğiliminin, Düşünme ve Karar Verme Tarzları ile İlişkisi. (Doktora tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
4. Bayramoğlu, G. ve Şahin, M. (2017). Y Kuşağının Kariyer Eğilimleri ve İstihdam Beklentilerinin Araştırılmasına Yönelik Bir Alan Araştırması. Çalışma İlişkileri Dergisi, 8(2), 56-75.
5. Beyaz, R. (2020). Z Kuşağı Tüketicilerin Kişilik Özellikleri ve Bilinçli Tüketim Eğilimleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 8(22), 51-69.
6. Burke, A. (2008). The End of Terrorism Studies. Critical Studies on Terrorism. 1(1), 37-49.
7. Comte, A. (1974). The Positive Philosophy. Ed: Abraham S. Blumberg. Newyork: AMS Press.
8. Carlson, E. (2008). Who are They Lucky Few? The Lucky Few: Between the Greatest Generation and the Baby Boom. ABD: Springer.

9. Carter, T. (2018). Preparing Generation Z for the Teaching Profession. Southeastrean Regional Association of Teacher Educators. SRATE Journal, 27(1), 1-8.
10. Cillers, E. J. (2017). The Challenge of Teaching Generation Z. PEOPLE: International Journal of Social Sciences, 3(1), 188-198.
11. Csobanka, Z. E. (2016). The Z Generation, Acta Technologica Dubnicae, 6(2), 63-76.
12. Çakmak, F ve Çelik, F. Y. (2017). Türkiye’de İstihdamın Kuşaklara Göre Analizi. Sayıştay Dergisi, 104, 65-86.
13. Çavuşgil Köse, B. ve Erden Ayhün, S. (2021). Hizmet Kalitesi ve Müşteri Tatmininin Tekrar Satın Alma Niyetine Etkisi: Z Kuşağı Kahve Dükkânı Müşterileri Üzerine Bir Araştırma. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(3), 2067-2085.
14. Dilmaç, B. (2007). Bir Grup Fen Lisesi Öğrencine Verilen İnsani Değerler Eğitimin İnsani Değerler Ölçeği ile Sınanması. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi.
15. Doğan, T. ve Çetin, B. (2009). Tromso Sosyal Zekâ Ölçeği Türkçe Formunun Faktör Yapısı, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9 (2), 691-720.
16. Doğan, T. (2010). Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeğinin (SGKÖ) Türkçe Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education), 39, 151-159.
17. Doğan, T. (2011). İki Boyutlu Benlik Saygısı: Kendini Sevme/Özyeterlik Ölçeğinin Türkçe Uyarlaması, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, Eğitim ve Bilim, 36(162), 126-137.
18. Doğan, T. ve Sapmaz, F. (2012). Oxford Mutluluk Ölçeği Türkçe Formunun Psikometrik Özelliklerinin Üniversite Öğrencilerinde İncelenmesi, Düşünen Adam Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi, 25, 297-304.
19. Doğan, T. (2015). Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeğinin Türkçe Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, The Journal of Happiness & Well-Being, 3(1), 93-10.
20. Ersanlı, K., Balcı, S. (1998). İletişim Becerileri Envanterinin Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, Türk Psikolojik Dayanışma ve Rehberlik Dergisi, 10(2), 7-12.
21. Filiz, B. ve Demirhan, G. (2015). Bireysel ve Sosyal Sorumluluk Ölçeğinin (BSS-Ö) Türk Diline Uyarlanma Çalışması. Spor Bilimleri Dergisi, 26 (2), 51–64.
22. Howe, N. and Strauss, W. (2000). Millenials Rising: The Next Great Generation. New York: Vintage Books.
23. İnce, F. (2018). Z Kuşağının Girişimcilik Eğilimi: Üniversite Öğrencileri Üzerinde Bir Araştırma. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32, 105-113.
24. Karademir Çillioğlu, A. ve Kirt, B. (2012). COVID-19 Pandemide Uzaktan Çalışan Z Kuşağı Kadınların Kariyer Yolu Tercihleri ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi. Aksaray Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(2), 49-58.
25. Kahawandala, N., Peter, S. and Niwunhella, H. (2020). Profiling Purchasing Behavior of Generation Z. 2020 International Research Conference on Smart Computing and Systems Engineering (SCSE), 155-160.
26. Konakay, G. (2013). Akademisyenlerde Duygusal Zekâ Faktörlerinin Tükenmişlik Faktörleri ile İlişkisine Yönelik Bir Araştırma: Kocaeli Üniversitesi Örneği, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15(1), 121-144.
27. Köktener, A. ve Algül, A. (2020). Z Kuşağı YouTube Kullanım Motivasyonları. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(4), 417-434.
28. Kupperscmidt, B. R. (2000). Multigeneration Employees: Strategies for Effective Management. The Helath Care Manager, 19(1), 65-76.
29. Latif, H. ve Serbest, S. (2014). Türkiye’de 2000 Kuşağı ve 2000 Kuşağının İş ve Çalışma Anlayışı. Gençlik Araştırmaları Dergisi, 2(4), 133-163.
30. Levitt, T. (2006). Ted Levitt on Marketing. Boston: Harvard Business Press.
31. Mannheim, K. (1952). The Problem of Generations. Ed: Paul Kecskemeti. Essays on the Sociology of Knowledge. London: Routledge& Kegan Paul.
32. Montana, P. J. ve Petit, F (2008). Motivating and Managing Generation X and Y on the Job While Preparing For Z: A Market Oriented Approach. Journal of Business & Economics Research, 6(8), 35-40.
33. Noyan, C. O., Enez-Darçın, A., Nurmedov, S., Yılmaz, O. ve Dilbaz, N. (2015). Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeğinin Kısa Formunun Üniversite Öğrencilerinde Türkçe Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 16, 73-81.
34. Onur, B. (1980). Kuşak Kavramı ve Kuşaklararası Dialog. Eğitim ve Bilim Dergisi. 4(23), 15-20.
35. Özden, K. ve Sertel Berk, Ö. (2017). Reliability and Validity Study of Turkish Version of the Korean Career Stress Inventory (KCSI). Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 37(1), 35-51.
36. Özen, S. R., Erkekli, S., Yavuz, E. (2020). X, Y ve Z kuşaklarının Kariyer Algılarına Yönelik Metafor Algılarına Üzerine Bir Çalışma. Business&Management Studies: An International Journal, 8(5), 4333-4363.
37. Özkan, M. ve Solmaz, B. (2015). The Changing Face of the Employeesü Generation Z and Their Perceptions of Work. Procedia, 26, 476-483.
38. Parry, E. ve Urvin, P. (2011). Generational Differences in Work Values: A Review of Theory and Evidence. International Journal of Management Reviews, 13(1), 79-96.
39. Pilcher, J. (1994). Mannheim’s Sociology of Generations: An Undervalued Legacy. The British Journal of Sociology. 45(3), 481-495.
40. Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants. On the Horizon, 9(5).
41. Rothman, D. (2016). A Tsunami of learners called Generation Z. http://www.mdle.net/Journal/A_Tsunami_of_Learners_Called_Generation_Z.pdf
42. Scholz, C. and Rennig, A. (2019). Generations Z in Europe: Inputs, Insights and Implications. eBook Academic Collection: Emerald Publishing Limited.
43. Singh, A. P., & Dangmei, J. (2016). Understanding the generation Z: the future workforce. South-Asian Journal of Multidisciplinary Studies, 3(3), 1-5.
44. Somer, O. (1998). Türkçe’de Kişilik Özelliği Tanımlayan Sıfatların Yapısı ve Beş Faktör Modeli, Türk Psikoloji Dergisi, 13(42), 17-32.
45. Stanley, D. (2010). Multigenerational Workforce Issues and Their Implications for Leadership in Nursing. Journal of Nursing Management, 18(7), 846-852. Strauss, W. ve Howe, N. (1991). Generations: The History of America’s Future, 1584 to 2069. New York: Perennial.
46. Şengün, M. ve Kaya, M. (2007). Ahlaki Olgunluk Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 24-25, 51-64.
47. Tapscott, D. (1998/2001). Digital Childhood. Budapest: Kossuth Kiadó.
48. Tari, A. (2011). Z Generation. Budapest: Tericum Könyvkiado.
49. Taş, H, Demirdöğmez, M., Küçükoğlu, M. (2017). Geleceğimiz olan Z Kuşağının Çalışma Hayatına Muhtemel Etkileri. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(13), 1031- 1047.
50. Totan, T., Doğan, T., ve Sapmaz, F. (2012). The Toronto Empathy Questionnaire: Evaluation of Psychometric Properties Among Turkish University Students. Eurasian Journal of Educational Research, 46, 179-198.
51. Tóbi, I. (2013). Science Communication for the Z Generation. Retrieved from: http://www.zgeneracio.hu/tanulmanyok
52. Twenge, J. M. (2013). Ben Nesli. Çeviren: Esra Öztürk. İstanbul: Kaknüs Yayınları.
53. Twenge, J. M. (2017). I Gen: Why Today's Super-Connected Kids Are Growing up Less Rebellious, More Tolerant, Less Happy--and Completely Unprepared for Adulthood--and What That Means for the Rest of Us. New York City: Atria Books.
54. Tutar, H. ve Erdem, A. T. (2020). Örnekleriyle Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
55. Ünlü, G. ve Çiçek, H. (2019). Z Kuşağının Kariyer Beklentileri: Lise Öğrencileri Üzerinde Bir Uygulama. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek yüksekokulu Dergisi, 22(2), 447-457.