THE EUROPEAN UNION AND THE POLITICAL ECONOMY OF THE LAST WAVES OF MIGRATION

Öz

The main factors that create today’s international migration are political turmoil, regional conflicts, and economic crises. Unless the causes of migration are mitigated, its consequences cannot be avoided. For this reason, it is necessary to provide more international cooperation in the solution of problem areas and to share the human and financial burden created by the immigrant problem in a more balanced and fair way across the region and the world. In this study, both the political and economic aspects of the international migration problem are discussed. The approaches of the European Union countries to the immigrant problem are discussed in comparison with Turkey. Both immigration policies and the relations of economic structure with the immigrant problem have been analyzed. The immigration policies of EU countries are shaped by the focus on security concerns. This situation blocks the solution ways of the immigrant problem and causes the continuation of humanitarian tragedies. With the hosting it has undertaken in this process, Turkey has come under a great economic and humanitarian burden compared to the EU countries. The most important international agenda for the solution of this unsustainable situation should be the rapid stabilization of the countries in the region.

Anahtar Kelimeler

• International Migration
• Migrant Crisis
• Arab Spring
• European Union
• Migrant Policies

AVRUPA BİRLİĞİ VE SON GÖÇ DALGALARININ POLİTİK EKONOMİSİ

Öz

Günümüzdeki uluslararası göçleri yaratan temel unsurlar politik çalkantılar, bölgesel çatışmalar ve ekonomik krizlerdir. Göçlerin sebepleri hafifletilmedikçe, sonuçlarından da kaçmak mümkün değildir. Bu nedenle hem sorun alanlarının çözümü konusunda daha fazla uluslararası iş birliğinin sağlanması ve hem de oluşan göçmen sorunun yarattığı insani ve mali yükün bölge ve dünya geleninde daha dengeli ve adil bir şekilde paylaşılması gerekmektedir. Bu çalışmada uluslararası göç sorununun hem siyasal hem de ekonomik yönleri ele alınmıştır. Avrupa Birliği ülkelerinin göçmen soruna yönelik yaklaşımları Türkiye ile birlikte karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Hem göç politikaları ve hem de ekonomik yapının göçmen sorunu ile olan ilişkileri analiz edilmiştir. AB ülkelerinin göçmen politikaları güvenlik endişeleri odağında şekillenmektedir. Bu durum ise göçmen sorununun çözüm yollarını tıkamakta ve insani trajedilerin devam etmesine neden olmaktadır. Türkiye bu süreçte üstlendiği ev sahipliği ile AB ülkelerine kıyasla büyük bir ekonomik ve insani yükün altına girmiştir. Sürdürülebilir olmayan bu durumun çözümü için en önemli uluslararası gündem, bölge ülkelerinin hızla istikrara kavuşturulması olmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Uluslararası Göç
• Göçmen Krizi
• Arap Baharı
• Avrupa Birliği
• Göçmen Politikaları
• International Migration

Kaynakça

1. AB Türkiye Delegasyonu. (2023). Geri Kabul Anlaşması, 01.12.2022, https://www.avrupa.info.tr/tr/geri-kabul-anlasmasi-6895
2. BBC. (2022). How many Ukrainian refugees are there and where have they gone? BBC News, 15.09.2022, https://www.bbc.com/news/world-60555472
3. Bimay, M. (2022). Küresel Göç Krizleri ve Uluslararası Göçlerin Geleceğine İlişkin Bir Değerlendirme. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(2), 87–106. doi:10.47147/ksuiibf.1173561
4. Bodvarsson, Ö. B. ve Van den Berg, H. (2009). The Economics of Immigration: Theory and Policy. New York: Springer Dordrecht Heidelberg. doi:0.1007/978-3-540-77796-0
5. Bozdağ, E. G. ve Atan, M. (2009). Avrupa Ülkelerine Göç Eden Türk İşçilerin İktisadi Etkinliğe Katkısı. Gazi University Journal of Faculty of Economics and Administrative Sciences, 11(1), 159–180.
6. Brzezinski, Z. (2005). Büyük Satranç Tahtası. İstanbul: İnkılap Kitabevi.
7. Çağlayan, S. (2011). "Göç Kavramı ve Kuramları", (Ed. F. güneş) "Kent Sosyolojisi", ss. 84–115. Anadolu Üniversitesi Yayını, Eskişehir.
8. Çaha, H. (2016). "Avrupa Birliği İstihdam Politikaları: Küresel Kriz Sonrası Gelişen Trendin Analizi". (Ed. M. Dikkaya ve M. Acar), Ekonomik Perspektiften Küresel Kriz Sonrası Avrupa Birliği, ss. 259–276. Savaş Yayınevi, Ankara.

9. Castles, S. ve Miller, M. J. (1993). The Age of Migration: International Population Movements in the Modern World. London: Palgrave Macmillan.
10. Çelik Şahal, D. ve Şemşit, S. (2019). Kale Avrupası Yaklaşımı ve Düzensiz Göç. Paradoks Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, 15(2), 279–294.
11. CNNTürk. (2022). Türkiye’ye kaç Ukraynalı geldi? Bakanlık Açıkladı. CNN Türk.com, 15.09.2022, https://www.cnnturk.com/turkiye/turkiyeye-kac-ukraynali-geldi-bakanlik-acikladi
12. Diamond, J. (2003). Tüfek, Mikrop ve Çelik. (Ü. İnce, Çev.) (18.Baskı.). Ankara: TÜBİTAK Yayınları.
13. Dinçer, S. ve Eşsiz, F. P. (2021). Uluslararası Göç Olgusu ve “Arap Baharı” Sürecinde Değişime Uğrayan Avrupa Birliği Göç Politikaları. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, 7(1).
14. Engin, C. ve Konuk, T. (2020). Türkiye Ekonomisinde Uluslararası Göçün İşsizlik ve Ekonomik Büyüme Üzerine Etkisi: Ekonometrik Bir Analiz. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(1), 103–123.
15. EU. (1992). Treaty on European Union. Offical Journal of the European Communities. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:11992M/TXT&from=EN adresinden erişildi.
16. EU. (1997). Treadty of Amsterdam. The European Union. Luxembourg, 01.12.2022, https://www.europarl.europa.eu/topics/treaty/pdf/amst-en.pdf.
17. EU. (1999). Tampere European Council. European Concil, 01.12. 2022, https://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ec/00200-r1.en9.htm.
18. EU. (2007). The Lisbon Treaty. Denmark: Foundation for EU Democracy, 01.12.2022, http://tr.euabc.com/upload/books/lisbon-treaty-3edition.pdf adresinden erişildi.
19. EU. (2008). European Pact on Immigration and Asylum. Brussels. https://data.consilium.europa.eu/doc/document/ST 13440 2008 INIT/EN/pdf.
20. EU. (2019). FRONTEX. European Border and Coast Guard Agency. 01.12.2022, https://frontex.europa.eu/about-frontex/who-we-are/origin-tasks/
21. EUR-Lex. (2020). The Schengen area and cooperation. An official website of the European Union, 01.12.2022, https://eur-lex.europa.eu/EN/legal-content/summary/the-schengen-area-and-cooperation.html
22. European Comission. (2016). EU-Turkey Cooperation: Commission welcomes Member State agreement on Refugee Facility for Turkey, 01.12.2022, https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/IP_16_225
23. European Council. (2010). The Stocholm Programme. https://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2010:115:0001:0038:EN:PDF.
24. European Economic Community. (1957). The Treaty of Rome. Rome. https://ec.europa.eu/archives/emu_history/documents/treaties/rometreaty2.pdf.
25. Frontex. (2022). Key Facts. Frontex Web sayfası. 01.01.2023, https://frontex.europa.eu/about-frontex/faq/key-facts/
26. Göç İdaresi. (2022). Geçici Koruma. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Başkanlığı Web Sitesi. 01.01.2023, https://www.goc.gov.tr/gecici-koruma5638.
27. Göv, A. ve Dürrü, Z. (2017). Göç ve ekonomik büyüme ilişkisi: Seçilmiş OECD ülkeleri üzerine ekonometrik bir analiz. Uluslararası Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 3(4), 491–502.
28. Güleç, C. (2015). Avrupa Birliği’nin göç politikaları ve Türkiye’ye yansımaları, Journal of TESAM Akademy, 2 (2), 81-100.
29. Heckscher, E. (1919). The effecet of foreign trade on the distribution of income. Ekonomisk Tidskrift, 21, 1–32.
30. İçduygu, A. ve Demiryontar, B. (2019). Mediterranean’s Migration Dilemma and the EU’s Readmission Agreements: Reinforcing a Centre-Periphery Relation. İstanbul. https://repositori.upf.edu/bitstream/handle/10230/43144/EuroMedMig_WP_Series_Winter2019.pdf?sequence=1&isAllowed=y
31. İçişleri Bakanlığı. (2017). Türkiye Göç Raporu. Ankara. https://www.goc.gov.tr/kurumlar/goc.gov.tr/YillikGocRaporlari/2016_yiik_goc_raporu_haziran.pdf
32. KSE. (2022). Agricultural War Damages Review. Kyiv School of Economics, 10.09.2022, https://kse.ua/agricultural-war-damages-review/
33. Lee, E. S. (1966). A theory of migration. Demography, 3(1), 47–57. doi:10.2307/2060063
34. Lewis, W. A. (1954). Economic Development with Unlimited Supplies of Labour. The Manchester School, 22(2), 139–191.
35. Martin, P. L. (2012). Göç, Ticaret ve Kalkınma: Meksika-ABD ve Türkiye-Avrupa Karşılaştırması. Migration Letters, 9(4), 401–414.
36. Massey, D. S., Arango, J., Hugo, G., Kouaouci, A., Pellegrino, A. ve Taylor, J. E. (2014). Göç Dergisi, 1(1), 11–46.
37. McAuliffe, M. ve Triandafyllidou, A. (2021). World Migration Report 2022. Geneva. https://worldmigrationreport.iom.int/wmr-2022-interactive/
38. Meçik, O. ve Koyuncu, T. (2020). Türkiye’de Göç ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Toda-Yamamoto Nedenllik Testi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(3), 2618–2635.
39. Ohlin, B. (1933). International and ınterregional Trade. Harvard University Press.
40. Petersen, W. (1958). A General Typology of Migration. American Sociological Review, 23(3), 256–266.
41. Ranis, G. ve Fei, J. C. H. (1961). A Theory of Economic Development. THe American Economic Review, 51(4), 533–565.
42. Samur, H. (2008). Avrupa Birliği’nde göçe yönelik global yaklaşım. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 5(2).
43. Stouffer, S. A. (1940). Intervening Opportunities: A Theoray Relating Mobility and Distance. American Sociological Review1, 5(6), 845–867.
44. The World Bank. (2022). World Development Indicators. https://databank.worldbank.org/reports.aspx?source=World-Development-Indicators&l=en#
45. TWC. (2022). Population of Germany. The World Counts web sitesi, 01.01.2023, https://www.theworldcounts.com/populations/countries/germany
46. UNHCR. (2022). Global Trends Forced Displacement in 2021. Copenhagen. https://www.unhcr.org/62a9d1494/global-trends-report-2021.
47. UNHCR. (2023). Ukraine Refugee Situation. Operational Data Portal. 01.01.2023, https://data.unhcr.org/en/situations/ukraine#_ga=2.154592696.1884927029.1673620519-424059449.1672858807