Üstün zekâlı ve yetenekli çocuğu olan annelerin problem çözme becerilerinin bir yordayıcı olarak ebeveyn yetkinliği
Öz
Araştırmanın amacı üstün zekalı ve yetenekli çocuğu olan annelerin ebeveyn yetkinlik düzeylerinin problem çözme becerilerini yordayıp yordamadığının belirlenmesi ve üstün zekalı ve yetenekli çocuğu olan annelerin ebeveyn yetkinlik ile problem çözme becerilerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Bu amaçla, İzmir, Aydın ve Manisa’da ikamet eden, çocuğu üstün zekâlı ve yetenekli tanısı ile bilim sanat merkezinde eğitim alan 280 anne araştırmanın örneklemini; Problem Çözme Envanteri, Anneler için Ebeveyn Yetkinlik Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu araştırmanın ölçme araçlarını oluşturmuştur. Yapılan regresyon analizi sonucunda anneler için ebeveyn yetkinlik ölçeği alt boyutları olan duygusal destek, sağlık, boş zaman yönetimi ve disiplin alt boyutları üstün zekalı ve yetenekli çocuğu olan annelerin problem çözme düzeylerinin %29’unu açıklamaktadır. Bir diğer ölçek alt boyutu olan okul desteği ise, annelerin problem çözme becerilerini manidar bir şekilde yordamamaktadır. Ayrıca annelerin problem çözme ve ebeveyn yetkinlik toplam puanlarının çocuklarının cinsiyetine, çocuk sayılarına, evlilik birlikteliği durumuna, eşinin ve kendisinin eğitim durumuna, algıladığı ekonomik gelire göre farklılaşmadığı görülmektedir. Ebeveyn yetkinlik ölçeği alt boyutlarına bakıldığında ise, yalnızca çocuk sayısı değişkeninde okul ve boş zaman yönetimi alt boyutunda tek çocuklu annelerin 2 çocuklu ve 3 çocuklu annelere göre anlamlı düzeyde farklılaştığı sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aksoy, V. ve Diken, İ. H. (2009). Annelerin ebeveynlik öz yeterlik algıları ile gelişimi risk altında olan bebeklerin gelişimleri arasındaki ilişkiyi inceleyen araştırmalara bir bakış. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 10(01), 59-68.
- Ayvacı, H.Ş. ve Bebek, G. (2019). Türkiye’de üstün zekâlılar ve özel yetenekliler konusunda yürütülmüş tezlerin tematik incelenmesine yönelik bir çalışma. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 45, 267-292.
- Bandura, A. (1977). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychogical Review, 84(2), 191-215.
- Bandura, A. (1988). Self-efficacy conception of anxiety. Anxiety Research, 1(2), 77-98.
- Bandura, A. (1994). Self-efficacy. İçinde V. S. Ramachaudran (Ed.), Ency clopedia of human behavior (pp. 71–81). New York: Academic Press.
- Bandura, A., Barbaranelli, C., Caprara, J. ve Pastorelli, C. (2001). Self-efficacy beliefs as shapers of children’s aspirations and career trajectories. Child Development, 72, 187–206.
- Bohlin, G.,ve Hagekull, B. (1987). Good mothering: Maternal attitudes and mother–infant interaction. Infant Mental Health Journal, 8, 352 – 363.
- Bojczyk, K. E., Haverback, H. R. ve Pae, H. K. (2018). Investigating maternal self-efficacy and home learning environment of families enrolled in head start. Early Childhood Education Journal, 46(2), 169-178.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
7 Ağustos 2019
Gönderilme Tarihi
16 Şubat 2019
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 1 Sayı: 2