İlköğretim Matematik Öğretmeni Adaylarının Matematiksel Modelleme Etkinliği Kurma ve Çözme Becerilerinin Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Matematiğin genelde soyut, gerçek yaşam ile ilgisi olmayan dolayısıyla sıkıcı bir ders olarak algılanması, bu derse olumsuz tutumların geliştirilmesini ve genel bir başarısızlık sonucunu doğurmaktadır. Bu sebeple gerek öğrencinin gerekse de öğretmen adayının kendisini matematikte nasıl gördüğünün, matematiğe veya onun belli kısımlarına olan ilgisinin, nefretinin bilinmesi ve öğrenme stillerinin tespit edilmesi matematik başarısının değerlendirilmesi bakımından önem taşımaktadır. Bu bağlamda, yapılan çalışma ile matematik öğretmeni adaylarının matematiksel model oluşturma ve verilen bir matematiksel modeli çözme becerisinin akademik benlik algısı ve öğrenme stilleri ile olan ilişkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Değişkenler arasındaki ilişkilerin açığa çıkarılmasında, bu ilişkilerin düzeylerinin belirlenmesinde etkili ve bu ilişkilerle ilgili daha üst düzey araştırmaların yapılması için gerekli ipuçlarını sağlayan korelasyonel araştırmanın kullanıldığı bu çalışma, bir devlet üniversitesinin İlköğretim matematik öğretmenliği dördüncü sınıf öğrencilerinin katılımı ile gerçekleştirilmiş ve verilerin analizinde tek yönlü varyans analizi ile korelasyon tekniği kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre matematik öğretmeni adaylarının matematiksel model oluşturma yeteneklerinin matematiksel model çözme becerilerini güçlü yönde etkilediği elde edilmiş dolayısıyla da modelleme etkinliklerinin çözümünden önce kurma etkinliklerinin yapılması çalışmanın önemli sonuçları arasındadır. Ayrıca etkinlik kurma ve çözme yeterliliklerinin akademik benlik testi ve öğrenme stilleri ile ilişkili olmadığı belirlenmiştir. Bu noktada derinlemesine bir çalışma yapılıp sebepleri araştırılması çalışmanın önerileri arasındadır.

Anahtar Kelimeler

• Matematiksel modelleme oluşturma ve çözme,öğrenme stilleri,akademik benlik

A Multi- Variable Study of Primary School Pre-Service Teachers' Abilities to Generate and Solve Mathematical Modelling Activities

Öz

The perception of mathematics as a lesson that is generally vague and that has nothing to do with real life results in negative attitudes towards this lesson being formed and in overall failure. Therefore, what matters when it comes to evaluating achievement in mathematics is identifying how the students and teacher candidates see themselves in mathematics, their hatred or interest towards mathematics or certain parts of it, and styles of learning. In this context, the goal of this study is to examine the relationship between academic self-perception and learning style on one side and the ability of teacher candidates to generate mathematical models and solve a given mathematical model on the other. This study, which used a co-relational study that was effective in revealing the relationships between the variables and identifying the levels of these relationships, and that yielded the clues necessary to conduct higher level studies, was conducted with the participation of fourth-year students studying Primary School Mathematics Teaching at the Kazim Karabekir Education Faculty of Ataturk University. The one-way variance analysis and correlation technique were used in the analysis of these data. In the light of the findings obtained it was seen that the candidate mathematics teachers’ ability to generate mathematical models had a powerful effect on their ability to solve models, and so one of the key conclusions of this study is that model generation activities need to be done before model solving activities. Furthermore, a deeper study should be carried out to investigate why there was no relationship between their activity-forming and solving proficiency and the academic self concept test and learning styles.

Anahtar Kelimeler

• Generating and solving mathematical models,learning styles

Kaynakça

1. Altun, M. (2015). Liselerde Matematik Öğretimi. (8. Baskı). Bursa: Aktüel Alfa Akademi.
2. Arseven, D. A. (1979). Akademik Benlik Tasarımı ile Akademik Başarı Arasındaki İlişki Konusunda Bir İnceleme. Yayınlanmamış Doçentlik tezi. Ankara: Hacette Üniversitesi.
3. Arslan B. & Babadoğan C. (2005). İlköğretim 7. ve 8. Sınıf öğrencilerinin öğrenme stillerinin Akademik Başarı Düzeyi, Cinsiyet ve Yaş ile İlişkisi. Eurasian Journal of Educational Research. 21, 35-48.
4. Berry, J. (2002). Developing Mathematical Modelling Skills: The Role of CAS. Zentralblatt für Didaktik der Mathematik- ZDM, 34(5), 212-220.
5. Bloom, B. S. (1979). İnsan Nitelikleri ve Okulda Öğrenme. Çev. D. A. Özçelik. Ankara: MEB Yayınevi.
6. Blomhoj, M., & Kjeldsen, T. (2006). Teaching mathematical modeling through project work. Zentralblatt für Didaktik der Mathematik, 38 (2), 163-177.
7. Blum, W., and Leiß, D. (2007). How do students and teachers deal with modelling problems. In C. Haines, P. Galbraith, W. Blum and S. Khan (Eds.), Mathematical modelling: Mathematical Modelling: Education, Engineering and Economics - ICTMA 12, 222-231. Chichester: Horwood Publishing.
8. Bukova Güzel, E. (Ed.). (2016). Matematik Eğitiminde Matematiksel Modelleme. Ankara: Pegem Akademi.

9. Burns, R.(1982). Self-Concept Development and Education. New York: Holt, Rinehart and Winston.
10. Can, A. (2014). SPSS ile Bilimsel Araştırma Sürecinde Nicel Veri Analizi. (3. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
11. Chamberlin, S. A. & Moon, S. M. (2006). Model-eliciting Activities: An Introduction to Gifted Education. Journal of Secondary Gifted Education, 17, 37-47
12. Demir T. (2008). Türkçe Eğitimi Bölümü Öğrencilerinin Öğrenme Stilleri ve Bunların Çeşitli Değişkenlerle İlişkisi. Journal of International Social Research. 1(4).
13. Ehrman, M. (1996). An Exploration of Adult Language Learner Motivation, Selfefficacy, and Anxiety. In R. L. Oxford (Ed.), Language Learning Motivation: Pathways to the New Century, 81-103; Tech.Rep. No: 11). Honolulu, HI: University of Hawaii Press.
14. English, L.D., & Watters, J.J. (2004). Mathematical modelling with young children. In M. Johnsen Hoines & A. Berit Fuglestad (Eds.), Proceedings of the 28th International PME Conference 335-342. Bergen: Bergen University College.
15. English, L. D. (2009). Promoting inter disciplinarily through mathematical modelling. ZDM, 41, 161-181.
16. Eraslan, A. (2011). İlköğretim Matematik Öğretmen Adaylarının Model Oluşturma Etkinlikleri ve Bunların Matematik Öğrenimine Etkisi Hakkındaki Görüşleri. İlköğretim Online. 10(1), 364-377.
17. Fox, J. (2006). A justification for mathematical modelling experinces in the preparatory classroom, In P. Grootenboer, R. Zevenbergen & M. Chinnappan (Eds.), Identities, Cultures and Learning Spaces, Proceedings of the 29th Annual Conference of the Mathematics Education Research Group of Australasia, Canberra, 1, 221-228. Adelaide: MERGA.
18. Greer, B. (1997). Modelling reality in mathematics classrooms: The case of word problems. Learning and Instruction, 7, 293-307.
19. Gürel, H. (1986). Yabancı Dil Olarak İngilizce Öğrenme Başarısı ile Öğrencilerin Akademik Benlik Tasarımları ve Tutumları Arasındaki İlişki. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: H.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
20. Hein, T.L. ve Budny, D.D. (2000). Styles and Types in Science and Engineering Education. Paper Presented International Conference on Engineering and Computer Education, Sao Paulo, Brazil.
21. Karasakaloğlu, N. & Saracaloğlu, A. S. (2009). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Türkçe Derslerine Yönelik Tutumları, Akademik Benlik Tasarımları ile Başarıları Arasındaki İlişki. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 5(1), 343-362.
22. Lesh, R. & Caylor, B. (2007). Introduction to special issue: modeling as application versus modeling as a way to create mathematics. International Journal of Computers for Mathematical Learning. 12 (3), 173-194.
23. Lesh , R.A., & Doerr, H. (2003). Foundations of model and modeling perspectives on mathematic teaching and learning. In R.A. Lesh and H. Doerr (Eds.), Beyond Constructivism: A models and modeling perspectives on mathematics teaching , learning, and problem solving. Mahwah, NJ: Lawrance Erlbaum.
24. Lesh, R., Hoover, M., Hole, B., Kelly, A. & Post, T. (2000). Principles for developing though trevealing activities for students and teachers. In A. Kelly, & R. Lesh. (Eds.), Handbook of Research Design in Mathematics and Science Education, 591-645. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
25. Lesh, R.A., & Zawojewski, J. (2007). Problem solving and modeling. In F. Lester (Ed.), Second handbook of research on mathematics teaching and learning: A Project of the national council of teachers of mathematics. Charlotte, NC: Information Age Publishing.
26. Marsh, H. W., Trautwein, U., Lüdtke, O., Köller, O. & Jürgen B. (2005). Self-concept, Interest, Grades and Standardized Test Scores: Reciprocal Effects Models of Causal Ordering. Child Development. March/April, 76, (2), 397-416.
27. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber(3. Baskıdan Çeviri, Çeviri Editörü: Selahattin Turan). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
28. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB], (2018). İlkokul ve Ortaokul Matematik Dersi Öğretim Programı, Ankara: MEB Basımevi.
29. National Council of Teachers of Mathematics [NCTM] (2000). Curriculum and evaluation standards for school mathematics. Reston, VA: National Council of Teachers of Mathematics.
30. Newfield, J. & Virginia B. M. (1983). Achievement and attitudinal differences among students in regular, remedial and advanced classes. The Journal of Experimental Education. 52, 45-56.
31. Özgen K., Ay M., Kılıç Z., Özsoy G. & Alpay F. (2017). Ortaokul öğrencilerinin öğrenme stilleri ve matematiksel problem çözmeye yönelik tutumlarının incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı:41, 215-244.
32. Özsoy, N., Yağdıran, E. ve G. Öztürk (2004). Onuncu sınıf öğrencilerinin öğrenme stilleri ve geometrik düşünme düzeyleri. Eğitim Araştırmaları, 16, 50-63.
33. Pehlivan- Baykara K. (2010). Öğretmen adaylarının öğrenme stilleri ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları üzerine bir çalışma. İlköğretim Online. 9(2), 749-763.
34. Peker M & Mirasyedioğlu Ş. (2003). Öğrenme sitillerine dayalı öğretimde 4 math öğretim modeli. Öğrenme Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı 13, 1-14.
35. Schoenfeld, A. H. (1992). Learning to think mathematically: Problem solving, metacognition, and sense making in mathematics. D.A. Grouws (Ed.), Handbook of Research on Mathematics Teaching and Learning, 334-370. Macmillan: New York.
36. Senemoğlu, N. (1997). Gelişim, Öğrenme ve Öğretim. Ankara.
37. Thomas, K., & Hart, J. (2010). Pre-service teacher perceptions of model eliciting activities. In R. Lesh et al. (Eds.), Modeling students’ mathematical modeling competencies, 531-539. New York, NY: Springer Science & Business Media.
38. Verschaffel, L., De Corte, E. & Borghart, I. (1997). Pre-service teachers’ conceptions and beliefs about the role of real-world knowledge in mathematical modelling of school word problems. Learning and Instruction. 4, 339-359.
39. Voskoglou, M. (2007). A stochastic model for the modeling process. In C. Haines, P. Galbraith, W. Blum, & S. Khan (Eds.), Mathematical modeling: Education, engineering and economics, 149-157. ICTMA12, Chichester: Horwood Pub.
40. Yu, S., & Chang, C. (2009). What Did Taiwan Mathematics Teachers Think of Model-Eliciting Activities And Modeling? 14. International Conference on the Teaching of Mathematical Modeling and Applications, ICTMA-14, University of Hamburg, Hamburg.
41. Wigfield, A. & Jacquelynne S. E. (2002). The Development of Competence Beliefs, Expentancies for Success, and Achievement Values from Childhood through Adolescence. In A. Wigfield and J. S. Eccles. (Eds.), Development of Achievement Motivation, 173-195. (In Marsh et all., 2005).
42. Zawojewski, J. S., Lesh, R. & English, L. D. (2003). A models and modelling perspective on the role of small group learning. In R. A. Lesh & H. Doerr (Eds.) Beyond Constructivism: Models and Modelling Perspectives on Mathematics Problem Solving, Learning and Teaching (pp. 337-358). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.