Noktalama İşaretleri ile İlgili Yayımlanan Tezlerin ve Makalelerin İncelenmesi

Öz

Noktalama işaretleri ile ilgili yazılan tezlerin ve makalelerin eğilimlerinin belirlenmesi; alanda bulunan akademik çalışmaların genel özelliklerini, sorunlarını ortaya koymak ve yeni yapılacak çalışmalar için öneriler getirmek bakımından önemlidir. Bu araştırmanın amacı noktalama işaretleri ile ilgili yayımlanan makale ve tezlerinin eğilimlerini belirlemektir. Araştırma kapsamında 37 makale ve 33 tez olmak üzere toplam 70 çalışma incelenmiştir. Nitel durum çalışması olarak desenlenmiş olan bu araştırmada veriler doküman incelemesiyle elde edilmiş içerik analizi ve betimsel analizle çözümlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre noktalama ile ilgili yazılan makalelerin çoğunlukla iki yazarlı olduğu, birçok çalışmanın noktalama konusunda öğrencilerin düzeyini belirlemek amacıyla yapıldığı, en çok nitel çalışmaların ön plana çıktığı, tarama modelinin daha çok tercih edildiği, çalışmalarda kullanılan veri toplama tekniklerinin ve veri çözümleme yöntemlerinin birbirinden farklılık gösterdiği görülmüştür. Çalışmaların çoğunda yöntem kısmında belirtilmesi gereken model, desen ve örneklem seçimi gibi unsurların belirtilmemesi dikkat çekmiştir. Araştırmanın kapsamında ele alınan çalışmaların çoğunda öğrencilerin noktalama işaretlerini bilme ve kullanma düzeylerinin yetersiz olduğu belirtilmiştir. Araştırmanın noktalama ile ilgili yapılacak olan çalışmalara katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• noktalama
• yazım ve noktalama
• eğilim

Examination of Articles andTheses Publıshed on Punctuation Marks

Abstract

Determining the trends of articles and theses written about punctuation marks is important in terms of revealing the general characteristics and problems of academic studies in the field and making suggestions for new studies. The aim of this study is to determine the trends of articles and theses published on punctuation. Within the scope of the research, a total of 70 studies, 37 articles and 33 theses, were analyzed. In this research, which was designed as a qualitative case study, the data were obtained through document analysis and analyzed by content analysis and descriptive analysis. According to the results of the research, it was seen that the articles written on punctuation were mostly two-authored, many studies were conducted to determine the level of students on punctuation, qualitative studies were the most prominent, survey model was preferred more, data collection techniques and data analysis methods used in the studies differed from each other. In most of the studies, it was noteworthy that the elements such as model, design and sample selection, which should be specified in the method section, were not specified. In most of the studies within the scope of the research, it was stated that the students' level of knowing and using punctuation marks was insufficient. It is thought that the research will contribute to the studies to be conducted on punctuation.

Keywords

• punctuation
• spelling and punctuation
• tendency

Kaynakça

1. Akaydın, Ş. ve Çeçen, M. A. (2015). Okuma becerisiyle ilgili makaleler üzerine bir içerik analizi. Eğitim ve Bilim, 40 (178), 183-198.
2. Akmugan, A. M. (2019). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin çalışma kitaplarında yaptıkları yazım ve noktalama hatalarının tespiti (Erzincan Örneği) [Yüksek Lisans Tezi, Erzincan Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
3. Arı, G., Keray, B. (2012). Sekizinci sınıf öğrencilerinin noktalama işaretlerini uygulama düzeyi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(42), 40-54.
4. Arı, G., Yaşar, M. S. ve İstanbullu, E. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarıyla ilgili yayımlanan makalelerin incelenmesi (2014-2018). Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8(2), 487-508.
5. Bağcı, H. (2011). İlköğretim 8. sınıf öğrencilerinin noktalama işaretleri ile yazım kurallarını uygulayabilme düzeyi. Turkish Studies (Elektronik), 6 (1), 693-706.
6. Batur, Z., Akar, C., Sezgin Tufan, B, ve Topbaşoğlu, N. (2016). İlkokul ikinci sınıf öğrencilerinin noktalama işaretlerini kullanma becerisi. Uluslararası Türkçe Eğitimi ve Öğretimi Dergisi, 1(2), 46-60.
7. Biçer, N. (2017). Yabancılara Türkçe öğretimi alanında yayınlanan makaleler üzerine bir analiz çalışması. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (27), 236-247.
8. Boyacı, S. ve Demirkol, S. (2018). Türkçe eğitimi alanında yapılan doktora tezlerinin incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 6(2), 512-531.

9. Çalık, M., ve Sözbilir, M. (2014). İçerik analizinin parametreleri. Eğitim ve Bilim, 39(174).
10. Çetin, A. (2013). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarını uygulama düzeyleri [Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
11. Değirmenci, M. (2018). Öğrencilerin noktalama işaretlerini kullanımlarının yazılı anlatım çalışmalarına ve öğretmen görüşlerine göre incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
12. Demirel, A. (2023). Türkçe eğitimi alanındaki yazma eğitimiyle ilgili lisansüstü tezler üzerine bir inceleme. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25 (3), 849-863.
13. Deniz, K. ve Uysal, B. (2016). ?Noktalama işaretlerini nerede kullanalım? ünlem, soru işareti ve üç nokta’nın kullanımına yönelik bir yerleşim önerisi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 4(3), 337-347.
14. Erdem, H. (2007). Dokuzuncu sınıf öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarına ulaşma düzeyi [Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
15. Erdemir, A. ve Bayram, Y. (2005). İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin noktalama işaretlerini kullanma düzeyleri üzerine istatiksel bir değerlendirme. Ondokuzmayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 12-26.
16. Gedizli, M. (2021). Türkçenin noktalama işaretleri ve yazım kurallarının tasnifi. Türük, 9 (25), 91-107.
17. Gültekin, İ. (2020). “Ne evet ne hayır!” örneğinden hareketle imla ve noktalama kurallarının edebî metinlerle öğretimi. Dil ve Edebiyat Araştırmaları, (22), 11-36.
18. Hamzadayı, E. ve Çetinkaya, G. (2013). Dikte uygulamalarının 5. sınıf öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarını uygulama becerilerine etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(3), 133-143.
19. İzci, G. (2013). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin okumaya yönelik tutumları ile noktalama işaretlerini uygulama düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
20. Kalfa, M. (2000). Noktalama işaretlerinin türkçenin öğretimindeki yeri ve önemi [Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
21. Kalfa, M. (2020). Türkçe öğretiminde virgül ve noktalı virgül işareti kullanımı sorunu. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8 (3), 905-915.
22. Kaplan, I. (2016). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin noktalama işaretlerini kullanmadaki yeterlilikleri üzerine araştırma [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Aydın Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
23. Karabuğa, H. (2011). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatım çalışmalarında noktalama işaretlerini ve yazım kurallarını kullanabilme düzeyleri [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
24. Karakoyun, M. E. (2010). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerine noktalama işaretlerinin öğretiminde işbirlikli öğrenme tekniklerinden jigsaw’ın akademik başarıya etkisi [Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
25. Kemiksiz, Ö. (2017). Dinleme becerisi üzerine yazılan makalelerin değerlendirilmesi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 5 (1), 511-531.
26. Kırbaş, B. (2010). Yeni türkçe ders programına göre ilköğretim yedinci sınıf öğrencilerinin yaratıcı yazma çalışmalarının yazım noktalama ve planlama açısından değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
27. Kırboğa, A. (2019). Bilgisayar destekli noktalama işaretleri materyallerinin ortaokul 5. sınıf öğrencilerinin noktalama işaretleri kazanımlarına etkisi [Doktora Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
28. Maden, A. (2019). Birlikte Soralım Birlikte Öğrenelim Tekniğinin Türkçe Öğretmeni Adaylarının Yazım ve Noktalama Başarısına Etkisi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16 (1), 55-71.
29. MEB (2006). İlköğretim Türkçe (6, 7, 8. Sınıflar) Dersi Öğretim Programı. MEB Yay.
30. MEB (2019). İlkokul Ve Ortaokul Türkçe (1-8.Sınıflar) Dersi Öğretim Programı. MEB Yay.
31. Memiş, M., ve Kansızoğlu, H. B. (2022). Türkçe öğrenenlerin noktalama işaretlerinin kullanımı konusundaki yetkinlik düzeyleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(33), 54-72.
32. Opuş, Y. ve Karakuş Tayşi, E. (2022). Türkçe Öğretmenlerinin Sosyal Medyada Noktalama Kullanımı: Facebook Örneği. Journal of MotherTongueEducation/Ana Dili Egitim Dergisi, 10(4), 738-757.
33. Önal, A. ve Maden, S. (2021). Türkçe eğitimi ile ilgili 2015-2019 yılları arası lisansüstü tezlerin araştırma eğilimleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23 (3), 929-941.
34. Özkara, Y., ve İzci, G. (2013). İlköğretim 5. sınıf öğrencilerinin okumaya yönelik tutumları ile noktalama işaretlerini uygulama düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Cumhuriyet International Journal of Education-CIJE, 2(2), 1-9.
35. Özcan, Ş., ve Yönez, H. (2018). Ortaokul öğrencilerinin yazım kurallarını uygulama ve noktalama işaretlerini kullanma durumlarına yönelik bir inceleme. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 6(4), 541-558.
36. Öztürk, E. ve Müdar, E. (2013). Türkiye’de ilköğretim 1-5. sınıflar arasında türkçe öğretimi ile ilgili yapılan yüksek lisans ve doktora tezlerinin eğilimleri ve değerlendirilmesi. Güleç, Ö., E. Akgün ve M. Bayrakçı (Ed.), VI. Ulusal Lisansüstü Eğitim Sempozyumu Bildiriler Kitabı (189-196). Sakarya: Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
37. Pekaz, K. (2007). İlköğretim sekizinci sınıf yazılı anlatımlarındaki ses olayları, noktalama, imla hataları ve anlatım bozukluklarının düzeltilmesinde ipucu ve geri bildirim teknikleri [Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
38. Pilancı, H. (2000). Resmi yazışma kuralları noktalama işaretleri ve yazım kuralları sözcük dizini. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
39. Sağ, F. (2019). 7. Sınıf öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarını kullanım düzeylerinin belirlenmesi [Doktora Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
40. Sallabaş, M. E. Ve Temizkan, M. (2009). İlköğretim öğrencilerinin noktalama işaretlerini doğru olarak kullanabilme düzeyleri ile ilgili bir araştırma. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(2), 625-636.
41. Süğümlü, Ü. (2020). Ortaokul öğrencilerinin yazma çalışmalarındaki yazım ve noktalama hatalarının belirlenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 8 (2), 528-542.
42. Şahin, E. Y., Kana, F., ve Varışoğlu, B. (2013). Türkçe eğitimi bölümlerinde yapılan lisansüstü tezlerin araştırma eğilimleri. Journal of Human Sciences, 10 (2), 356-378.
43. Tok, M. ve Potur, Ö. (2015) Yazma eğitimi alanında yapılan akademik çalışmaların eğilimleri (2010-2014 Yılları). Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(4), 1-25.
44. Topuz, A. (2008). Uşak ili sivaslı ilçesi 6 ve 7. sınıf öğrencilerinin noktalama işaretlerini kullanmada bilgi-beceri düzeylerinin tespiti [Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi. Varışoğlu, B., Şahin, A. ve Göktaş, Y. (2013). Türkçe eğitimi araştırmalarında eğilimler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(3), 1767-1781.
45. Yaman, Y. E., ve Aydemir, M. (2018). Noktalama işaretlerinin istasyon tekniği ile öğretimi sürecine ilişkin öğrenci görüşleri. Kesit Akademi Dergisi, (13), 258-270.
46. Yavuz, T. (2022). Lise öğrencilerinin imla kuralları ve noktalama işaretlerini uygulayabilme başarı düzeyleri (karaman ili ermenek ilçesi örneği) [Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
47. Yavuz, T., Vural, Ö. F. ve Başaran, M. (2021). Lise öğrencilerinin imla ve noktalama konularındaki sorunlarına yönelik çözüm önerileri: öğrenci ve öğretmen görüşleri. Anatolian Turk Education Journal, 3(1), 109-137.
48. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınları.
49. Yıldırım, D. ve Uludağ, E. (2016). Ortaokul öğrencilerinin bazı noktalama işaretlerini ve yazım kurallarını uygulayabilme düzeyleri (istanbul örneği). Journal of Education Faculty, 18(1), 319-342.
50. Yiğit, A. (2018). Şarkılaştırılmış noktalama işareti etkinliklerinin 8. sınıf öğrencilerinin noktalama işaretlerini kullanma başarılarına etkisi [Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.