Obeziteli Ergenlerde Beden Ağırlığına İlişkin Alay Edilmenin Fiziksel Aktivite Düzeyi ve Diyete İlişkin Tutumlar ile İlişkisi
Öz
Bu çalışmada kilo azaltma amacıyla diyet yapan obeziteli ergenlerde beden ağırlığına dayalı alaylara hedef olmanın, fiziksel aktivite düzeyi ve diyet tedavisine uymaya yönelik tutumlar ile ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Katılımcılar diyet yapan 92 obeziteli lise öğrencisidir (yaş X̅= 16.05, S=0.99; 73 kadın ve 19 erkek). Veri Diyete İlişkin Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği ve kişisel bilgi formu ile elde edilmiştir. Korelasyon analizlerine göre beden ağırlığı ilişkili alay edilmenin, fiziksel aktivite ile negatif yönde, diyete ilişkin fonksiyonel olmayan bilişler ile pozitif yönde ilişkisi vardır. Diyete ilişkin fonksiyonel olmayan tutumlar açısından ve fiziksel aktivite düzeyleri açısından beden ağırlığı temelinde alay edilme bildiren ve bildirmeyen gruplar arasında anlamlı biçimde farklılaşma saptanmıştır. Beden ağırlığı temelli damgalanma deneyimi bildiren grup, fiziksel aktivite açısından daha düşük, diyete ilişkin fonksiyonel olmayan tutumlar açısından daha yüksek ortalamalarla farklılaşmıştır. Kilo temelinde alay-damgalama, diyet yapan obeziteli lise öğrencilerinde fiziksel aktiviteden kaçınmaya ve diyete uyumla ilişkili işlevsel olmayan tutumlara yol açan önemli faktörlerden biri gibi görünmektedir. Bulgular beden ağırlığı temelindeki damgalamayı zararlı psikolojik ve davranışsal sonuçlarla ilişkilendiren literatürle paraleldir. Sağlık politikalarının beden ağırlığı ilişkili önyargıları ve damgalamayı da kapsayan müdahale planları içermesinin gerekliliği açıktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bauer, K.W., Yang, Y.W., & Austin, S. B. (2004). “How can we stay healthy when you’re throwing all of this in front of us?” Findings from focus groups and interviews in middle schools on environmental influences on nutrition and physical activity. Health Education Behavior, 31, 34-46.
- Cramer, P., & Steinwert, T. (1998). Thin is good, fat is bad: How early does it begin?Journal of Applied Developmental Psychology, 19, 429-451.
- Eisenberg, M.E., Neumark-Sztainer, D., & Story, M. (2003). Associations of weight-based teasing and emotional well-being among adolescents. Archives of Pediatric Adolescence Medicine, 157(8), 733-738.
- Haines, J., Neumark-Sztainer, D.R., Hannan, P.J., Van den Berg, P., & Eisenberg, M.E. (2008). Longitudinal and secular trends in weight related teasing during adolescence. Obesity, 16( 2), 18-23.
- Haskell, W.L., Lee, I.M., Pate, R.P., Powell, K.E., Blair, S.N., Franklin, B.A., Macera, C.A., Heath, G.W., Thompson, P.D., & Bauman, A. (2007). Physical activity and public health: Updated recommendation for adults from the American College of Sports Medicine and the American Heart Association. Circulation, 116, 1081-1093.
- Hazen, E., Schlozman, S., & Beresin, E. (2008). Adolescent psychological development: A review. Pediatric Reviews, 29(5),161-168.
- Hübner, C. Baldofski, S., Crosby, R.D., Müller, A., de Zwaan, M., & Hilbert, A. (2016). Weight-related teasing and non-normative eating behaviors as predictors of weight loss maintenance. A longitudinal mediation analysis. Appetite, 102, 25-31.
- Jones, D.C., & Crawford, J. K. (2006). The peer acceptance culture during adolescence: Gender and body mass variations. Journal of Youth and Adolescence, 35(2), 257-269.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
31 Ekim 2017
Gönderilme Tarihi
28 Ağustos 2017
Kabul Tarihi
8 Eylül 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 3 Sayı: 2