Cinsel İstismarın Önlenmesinde Cinsel Eğitimin Önemi

Öz

Son yıllarda cinsel istismar konusu, tüm dünya gündemini etkileyen, nedenlerinin karmaşık olduğu kısa ve uzun dönemde psikolojik açıdan olumsuz sonuçları doğurduğu  evrensel bir sorun olarak karşımıza çıkabilmektedir. Çocuğun henüz hem bedensel hem ruhsal hem de cinsel gelişimini tamamlamadığı 18 yaş altındaki dönemde meydana gelen çocuk istismarı, beraberinde birçok ruhsal sorunu getirmekte ve çok ciddi bir toplumsal sorun hâline gelebilmektedir. Cinsel istismar, çocuğun bir yetişkin tarafından cinsel gereksinimlerini ve isteklerini karşılamak için zorla ya da ikna edilerek kullanılması olarak tanımlanabilmekte ve istismar türleri içerisinde belirlenmesi zor olan ve çoğunlukla bildirilmeyen bir istismar türü olabilmektedir. Çocukluk çağı travmaları içinde çocuk cinsel istismarı, tekrarlanabilir ve genellikle en yakınları tarafından uygulanıyor olması nedeniyle de tanımlanması ve tedavi edilmesi en zor olan travma şekli olarak karşımıza çıkabilmektedir. Çocuklar, kolayca güvenebildikleri, korkutulabildikleri, savunmasız oldukları ve kandırılabildikleri için cinsel istismara açık olabilmektedirler. Bu nedenle bu makalenin amacı, çocuklara karşı cinsel istismarın önlenmesi için yapılacak çalışmaların daha etkili olmasını sağlamaktır. 

Anahtar Kelimeler

• İstismar,Çocuk İstismarı,Cinsel İstismar

Kaynakça

1. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Sözleşmesi, (1990). http://www.unicef.org/turkey/crc/cr23c.html adresinden 15.11.2019. Caringfork, D.S.(2009). Child sexual abuse fact sheet. 183-92 Çalışkan Z. Sağlam M. (2015)Cinsel istismar mağduru çocuklarla çalışan uzmanların gözünden mağdur çocukların özellikleri.Sağlık Bilimleri Dergisi. 4(2), 6-11 Dünya Sağlık Örgütü (2002). Dünya Sağlık Raporu: Risklerin Azaltılması, Sağlıklı Yaşamın Geliştirilmesi.http://www.ttb.org.tr/halk_sagligi/BELGELER/Dunya_Saglik_Raporu 2002. 16.11.2019 Ekşi, A. (1999). Ben hasta değilim. İstanbul: Tıp Kitapevi. Erman, H. (2004). Cinsel istismarın önlenmesi. Cinsel Taciz Paneli, (sf.79-83). Ankara. T.C. Ankara Valiligi, Milli Egitim Müdürlügü. Türkiye Saglık İscileri Sendikası. 11 Aralık 2003, Ankara. Demircioglu Matbaacılık. Giardino, A.P. ve Finkel, M.A. (2005).Evaluating child sexual abuse. Pediatr Ann, 34,382- 394. Göker, Z., Aktepe, E., Hesapçıoğlu,T.S., Kandil,S. (2010). Cinsel istismar mağduru olan çocukların başvuru şekilleri, klnik ve sosyodemografik özellikleri. S.D.Ü Tıp Fakültesi Dergisi, 17(4) 15-21. Heger, A., Emans, S.J. (1992). Evaluation of the sexually abused child. New York: Oxford University Press. İșeri E. (2008). Cinsel istismar. Çetin FÇ, Pehlivantürk B, Ünal F, Uslu R, İșeri E, Türkbay T, Coșkun A, Miral S, Motavallı N, editörler. Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Temel Kitabı. 1.Baskı, Ankara: Hekimler Yayın Birliği. Karan, A. (2001), Acil tıp el kitabı. Ankara: Güneş Kitap Evi. Kusgözoglu, T. (2004).İhmal ve İstismar Vakaları Açısından Kurumsal Hızmetler. Cinsel Taciz Paneli, (sf.85-86) Ankara. T.C. Ankara Valiligi, Milli Egitim Müdürlügü. Türkiye Saglık İscileri Sendikası. 11 Aralık 2003, Ankara. Demircioglu Matbaacılık. Lanning, B., Ballard, J.D. ve Robinson, J. (1999). Child sexual abuse prevention programs in Texas public elementary schools. The Journal of School Health, 69(1), 3-8. Moore, D. (2005). Telling the Secret: Channels of Communications for the Recovering Survivors of Child Sexual Abuse. Ovayolu N., Uçan Ö., Serindağ S. (2007). Çocuklarda cinsel istismar ve etkileri. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi.2(4), 13-22. Özer, G. (2014) Ebeveynlerin Çocuk Cinsel İstismarına Dair Bilinçleri, Endişeleri ve Aldıkları Önlemler. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi. Polat, O. (2000). Adli tıp kitabı. İstanbul: Der yayınları. Polat, O. (2006); Cinsel istismar rehberi. İstanbul: Forart Matbaa Porter, R. (1984). Child Sexual abuse withinthe family. London, Great Britain: Tavistock Publication Ltd. Putnam, F. W. (1993). Dissociative disorders in children: Behavioral profiles and problems. ChildAbuse and Neglect, 17, 39-45. Taylor, E. (1991). Developmental Neuropsychiatry. Child Psychol Psychial. 32 (1), 3-47. Topçu, S. (1997). Çocuk ve Gençlerin Cinsel İstismarı. Ankara: Doruk Yayımcılık.