TR
EN
Ortaokullarda Dil Bilgisi Öğretiminde Buluş Yoluyla Öğretim Stratejisinin Öğrenci Başarısına Ve Kalıcılığa Etkisinin İncelenmesi
Öz
Ortaokullarda dil bilgisi öğretiminde buluş yoluyla öğretim stratejisinin öğrenci başarısına ve kalıcılığa etkisini incelemeyi amaçlayan bu çalışma, 2016-2017 eğitim öğretim yılında, Konya ili, Karatay ilçesi, Kızören Ortaokulunda öğrenim gören 22’si kız 18’i erkek olmak üzere toplam 40 6. sınıf öğrencisi ile yürütülmüştür. Araştırma sürecinde, belirlenen dil bilgisi konusunun belli bir plân dâhilinde anlatılmasında kontrol grubunda geleneksel sunuş yoluyla öğretim stratejisi, deney grubunda ise buluş yoluyla öğretim stratejisi kullanılmıştır. Deney ve kontrol grupları kura yoluyla belirlenmiştir. Uygulama sürecinin başında bütün gruba ilgili dil bilgisi konusuyla alakalı başarı testi ön test olarak uygulanmış, aynı test uygulamanın sonunda son test olarak bütün gruba yeniden uygulanmıştır. Bu test, ikinci dönemin başında konunun öğrencilerdeki kalıcılık düzeyini ölçmek için yeniden uygulanmıştır. Bu uygulamalar yapılırken çalışma kapsamına alınan dil bilgisi konusu öğrencilere müfredata uygun olarak belli bir plân dâhilinde anlatılmış ve eğitim öğretim süreci kesinlikle aksatılmamıştır. Deneysel işlem sonucunda uygulanan başarı testleri SPSS 22.0 programıyla analiz edilmiş ve analizler sonucunda buluş yoluyla öğretim stratejisine uygun olarak ders anlatılan deney grubundaki öğrencilerin geleneksel sunuş yoluyla öğretim stratejisine uyularak ders anlatılan kontrol grubundaki öğrencilere göre anlamlı bir gelişim kaydettikleri tespit edilmiştir. Ayrıca buluş yoluyla öğretim stratejisinin uygulandığı deney grubunda geleneksel sunuş yoluyla öğretim stratejisinin uygulandığı kontrol grubuna göre öğrenilen bilgilerin kalıcılık düzeyinde anlamlı bir fark olduğu gözlenmiştir. Bu araştırma sürecinde elde edilen verilerden yola çıkılarak dil bilgisi öğretim sürecinde öğrencilerin bilgileri keşfederek öğrenmesini sağlayan buluş yoluyla öğretim stratejisinin diğer geleneksel yöntemlere göre öğrenci başarısında ve bilgilerin kalıcılığında daha etkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuçtan yola çıkılarak da öğrenciyi öğretim sürecinde aktifleştiren buluş yoluyla öğretim stratejisinden dil bilgisi öğretiminde yararlanılabileceği belirtilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akyol, H. (2001). Dil Bilgisi ve İmlâ. L. Küçükahmet içinde, Konu Alanı Ders Kitabı İnceleme Kılavuzu (s. 93-101). Ankara: Nobel Yayıncılık.
- Ayata Şenöz, C. (2005). Metindilbilim ve Türkçe. İstanbul: Multilingual Yayınları.
- Aydın, Ö. (1997). Anadil Eğitimi, Yabancı Dil Öğretimi ve Evrensel Dil Bilgisi. Dil Dergisi , 24.
- Bağcı, H., & Temizkan, M. (2006). İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Türkçe Öğretmenlerinden Beklentileri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi , 491.
- Binbaşıoğlu, C. (1981). Özel Öğretim Yöntemleri. Ankara: Kadıoğlu Matbaası.
- Calp, M. (2007). Özel Öğretim Alanı Olarak Türkçe Öğretimi. Konya: Eğitim Kitabevi.
- Cemiloğlu, M. (2004). İlköğretim Okullarında Türkçe Öğretimi. İstanbul: Aktüel Yayınları.
- Çifçi, M. (2006). Türkçenin Çağdaş Sorunları. G. Gülsevin, & E. Boz içinde, Türkçenin Çağdaş Sorunları (s. 120-121). Ankara: Gazi Kitabevi.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Uygulamalı Dilbilim ve Eğitim Dilbilimi , Türkçe Eğitimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2017
Gönderilme Tarihi
24 Ekim 2017
Kabul Tarihi
25 Aralık 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 5 Sayı: 4