The Effect of Emotional Intelligence on In-Class Leader Teaching and In-Class Effective Communication Skills: A Structural Equation Modeling Study

Öz

Anahtar Kelimeler

• Structural equation modeling
• emotional intelligence
• in-class leader teaching
• in-class effective communication
• teacher skills.

The Effect of Emotional Intelligence on In-Class Leader Teaching and In-Class Effective Communication Skills: A Structural Equation Modeling Study

Abstract

The purpose of this study is to test the theoretical framework formed as that the emotional intelligence of secondary school teachers influence in-class leader teaching and in-class effective communication skills and in-class leader teaching influence in-class effective communication skills in the scope of a structural equation model. The study was prepared in a relational design based on the idea that there is a cause-effect relationship between the three basic variables. The research sample was chosen with simple random sampling consisted of 350 teachers working in the middle schools in Kırşehir a city of Turkey. Research data were collected with “Schutte Emotional Intelligence Scale”, “In-Class Effective Communication Skills Perception Scale” and “In-Class Leader Teaching Skills Perception Scale”. In the study, Path analysis was preferred to test the theoretical model of structural equation modeling, to investigate the appropriate models and to combine the measurement error in both latent and observed variables. As a result of the validation of the model, it was found that the emotional intelligence perception of the teachers positively influenced positively the in-class leader teaching skills and inclass effective communication skills in the classroom and the perceptions of in-class leader teaching influenced positively their in-class effective communication skills. When the teachers' in-class leader teaching skills of emotional intelligence are used as a mediator variable, it was concluded that the effect on the perception levels of in-class effective communication skills increased.

Keywords

• Structural equation modeling
• emotional intelligence
• in-class leader teaching
• in-class effective communication
• teacher skills.

Kaynakça

1. Acar, F. (2002). Duygusal Zekâ ve Liderlik. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 12, 53- 68. Atabek, E. (2000). Bizim Duygusal Zekâmız. İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.
2. Ateş, H., & Durmaz, S. (2016). Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Öz-Değer İnançlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17 (1), 517-535.
3. Baker, S. B. & Shaw, M. C. (1987). Improving Counseling Through Primary Prevention. Ohio: Merrill Publishing Company.
4. Beycioğlu, K. (2015). Öğretmen Liderliği. İçinde, Konan, N. (Ed.), Eğitim Yönetiminde Yeni Liderlik Yaklaşımları (ss.157-180). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
5. Byrne, B. M. (2013). Structural Equation Modeling with LISREL, PRELIS, and SIMPLIS: Basic Concepts, Applications, and Programming. Psychology Press.
6. Can, N. (2006). Öğretmen Liderliğinin Geliştirilmesinde Müdürün Rol ve Stratejileri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21 (2), 349-363.
7. Can, N. (2009). Öğretmen Liderliği. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Chan, D. W. (2006). Emotional Intelligence and Components of Burnout Among Chinese Secondary School Teachers in Hong Kong. Teaching and teacher education, 22(8), 1042-1054 . Cooper, R. K. & Sawaf, A. (2000) Liderlikte Duygusal Zekâ. İstanbul: Sistem Yayıncılık. Cüceloğlu, D., (2016). Yeniden İnsan İnsana. İstanbul: Remzi Kitabevi.
8. Dağ, İ. & Göktürk, T. (2014). Sınıf Yönetiminde Liderlik ve Liderliğin Sınıf Yönetimine Katkıları. International Journal of Social Science. 27 , 171-184 . Davies, L. & Igbal, Z., (1997). Tensions in Teacher Training For School Effectiveness: The Case of Pakistan. School Effectiveness and School Improvement, 8(2), 254-266.

9. Doğan, S. ve Demiral, S. (2007). Kurumların Başarısında Duygusal Zekânın Rolü ve Önemi. Yönetim ve Ekonomi, 14. Dozier, T. K. (2007). Turning Good Teachers into Great Leaders. Educational Leadership, September, 54- 58. Erdoğdu, M.Y. (2008). Duygusal Zekânın Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(23), 62–76.
10. Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to Design and Evaluate Research in Education. New York: McGram-Hill Companies.
11. Gabriel, J. G. (2005). How to Thrive As a Teacher Leader. Alexandria: ASCD.
12. Geçikli, F. (2012). Liderlik ve Duygusal Zekâ: Mustafa Kemal Atatürk Örneği. Atatürk Üniversitesi İletişim Dergisi, 3, 19-38
13. Gibson, R. L. & Mitchell, M. H. (1995). Introduction to Counseling And Guidance . Englewood Cliffs, NJ: Merrill/Prentice Hall.
14. Goleman, D. (2000). İşbaşında Duygusal Zekâ. İstanbul: Varlık Yayınları. Göçet,E. (2006). Üniversite Öğrencilerinin Duygusal Zekâ Düzeyleri ile Stresle Başa Çıkma Tutumları
15. Arasındaki Ilişki. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
16. Gülbahar, B. & Sıvacı, S. Y. (2018a). Ortaokul Öğretmenlerinin Duygusal Zekâ Algılarıyla Sınıf Içi Etkili Iletişim Becerileri Arasındaki Ilişkinin Incelenmesi. IV. Uluslararası Türk Kültür Coğrafyasında Eğitim ve Sosyal Bilimler Sempozyumu, 27-30 Haziran 2018, Bakü / Azerbaycan.
17. Gülbahar, B. & Sıvacı, S. Y. (2018b). Evaluation of The Relationshıp Between The Perceptions of The Secondary School Teachers on In-Class Leader Teaching Skills and In-Class Effective Communication Skills. In, Turhan Çetin, Ayfer Şahin, Almasa Mulalic, Nudzejma Obralic (Ed.). New Horizons in Educational Sciences II (ss.256-284). Mauritius: LAP Lambert Academic Publishing.
18. Gülbahar, B. (2018). Ortaokul Öğretmenlerinin Duygusal Zekâ Algılarıyla Sınıf Içi Lider Öğretmenlik Becerileri Arasındaki Ilişkinin Incelenmesi. 4. Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi, 26-28 Ekim 2018, Targovişte / Romanya.
19. Gürbüz, S. & Yüksel, M. (2008). Çalışma Ortamında Duygusal Zekâ: İş Performansi, İş Tatmini, Örgütsel Vatandaşlık Davranışı ve Bazı Demografik Özelliklerle Ilişkisi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 9 (2), 174- 190.
20. Harris, A. & Muijs, D. (2005). Improving Schools Through Teacher Leadership. London: Open University Press.
21. Herbst, H. H., Maree, J.G. & Sibanda, E. (2006). Emotional Intelligence and Leadership Abilities Emotional Intelligence and Leadership Abilities. SAJHE 20 (5), pp. 592-612. Retrieved at September 15, 2018,
22. Hughes, M., Thompson, H. L., Terrell, J. B. (2009). Emotional Intelligence, Stress, and Catastrophic Leadership Failure, Handbook For Developing Emotional and Social Intelligence Best Practices, Case Studies, and Strategies. San Francisco: Pfeiffer. Retrieved at November 13, 2018, from https://repository.up.ac.za/bitstream/handle/2263/2014/Herbst_Emotional(2006).pdf;jsessionid= D58E44D05636F3D05223E3D24D071AB1?sequence=1
23. İnceoğlu, Y. G. (2004). Uluslararası Medya: Medya Eleştirileri. Der yayınları. Johnson, P. R. ve Indvik, J. (1999). Organizational benefits of having emotionally intelligent managers and employees. Journal of Workplace Learning, 11(3),84-88.
24. Jones, V.F. & Jones, L.S. (2001). Comprehensive classroom management: craeting communities of support and solving problems. Boston, USA: Allyn and Bacon. Kaplan,D. (2009). Structural Equation Modeling. Sage Publications.
25. Kılıç,S. (2013). Örnekleme Yöntemleri. Journal of Mood Disorders, Volume: 3, Number: 1, ss. 44-46. Retrieved at September 15, 2018, from https://www.researchgate.net/publication/266736936_Ornekleme_Yontemleri_Turkish
26. Katzenmeyer, M. & Moller, G. (2013). Uyuyan Devi Uyandırmak: Lider Öğretmenler Yetiştirmek. Ankara: Nobel Akademi Yayınları.
27. Lasswell, H.D. (2007). The Structure and Function of Communication In Society. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 24, 215-228.
28. Lasswell, H.D. (2007). The Structure and Function of Communication In Society. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 24, 215-228.
29. Mayer, J. D. & Salovey, P. (1990). Emotional Intelligence. Imagination, Cognition and Personality, 9:185- 211.
30. Mayer, J. D. & Salovey, P. (1997). What is Emotional Intelligence? Emotional Development and Emotional Intelligence: Implications for Educators (ed. P. Salovey, D. Sluyter). New York: Basic Books.
31. Mayer, J. D., Caruso, D.R. & Salovey, P. (2000). Emotional Intelligence Meets Traditional Standards for an Intelligence. Intelligence, 27(4), 267-298.
32. Mayer, J. D., Salovey, P. & Caruso, D. R. (2000). Models of Emotional Intelligence. In R. J. Sternberg (Ed.). Handbook of Intelligence, 396-420, Cambridge, England: Cambridge University Press.
33. Mayo, K. E. (2002). Teacher Leadership: The Master Teacher Model. Management in Education, 16, 29- 33. Murphy, J. (2005). Connecting Teacher Leadership and School Improvement. Thousand Oaks, London, New Delhi: Corwin Press, Sage.
34. Nelson-Jones, R. (2002). Essential Counselling and Therapy Skills: The Skilled Client Model. London: SAGE Publications Ltd. Pektaş, S. (l989). Sözel Olmayan Öğretmen Davranışlarının Öğretime Etkileri. Çağdaş Eğitim, 14 (148), 32-36. Pınarcık, Ö., Salı, G. & Altındiş, M. N. (2016). Okul Öncesi Öğretmen Adaylarının Duygusal Zekâları ve İletişim Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 4 (1), 34-44.
35. Salovey, P. & Sluyter,D. (1997). Emotional Development and Emotional Intelligence, Educational Implications. Basic Books.
36. Sarpkaya, R. (2012). Sınıf Yönetimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
37. Sartorius, M. (1999). Kadınlarda Duygusal Zekâ. İstanbul: Varlık Yayınları.
38. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., & Müller, H. (2003). Evaluating The Fit of Structural Equation Models: Tests of Significance And Descriptive Goodness-Of-Fit Measures. Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74.
39. Schumacher,E.R. & Lomax,G.R. (2004). A Beginner’s Guide to Structural Equation Modeling. New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates.
40. Schunk, D. H., & Gunn, T. P. (1986). Self-Efficacy and Skill Development: Influence of Task Strategies And Attributions. The Journal of Educational Research, 79(4), 238-244.
41. Schutte, N. S., Malouff, J. M., Hall, L. E., Haggerty, D. J., Cooper, J. T., Golden, C. J., & Dornheim, L. (1998). Development and Validation of A Measure Of Emotional Intelligence. Personality and Individual Differences, 25(2), 167-177.
42. Taşlıyan, M, Hırlak, B. & Harbalıoğlu, M. (2014). Duygusal Zekâ, Iletişim Becerileri Ve Akademik Başarı Arasındaki Ilişki: Üniversite Öğrencilerine Bir Uygulama. 2. Örgütsel Davranış Kongresi, 07-09 Kasım 2014, Melikşah Üniversitesi, Targovişte / Romanya.
43. Tatar, A., Tok, S., & Saltukoğlu, G. (2011). Gözden Geçirilmiş Schutte Duygusal Zekâ Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması ve Psikometrik Özelliklerinin İncelenmesi. Klinik Psikofarmakoloji BülteniBulletin of Clinical Psychopharmacology, 21(4), 325-338. TDK (2018). Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük. Retrieved April 12, 2018, from http://www.tdk.gov.tr.
44. Weis, L., Combleth, C., Zeeichner, K. M. & Appie M. W. (1990). Curriculum for Tomorrow's Schools. Buffalo Research Institute: an Education for Teaching Graduate School of Education, State University of New York.
45. Weymes, E. (2003). Relationship not Leadership Sustain Successful Organizations. Journal of Change Management, 3(4), 319-331