Carnivalesque World in the Novel One Hundred Years of Solitude
Abstract
Novel is a literary genre that takes its source from human life. The novel, which has been examined in different ways since its
first writting, has a multi-dimensional structure. This structure, which Mihail Bahtin expresses as carnivalesque, provides the
opportunity to explain the novel with the concepts of polyphony, heteroglossia, chronotope, menippos satire and grotesque. It is
possible to see the concrete examples of these concepts that Bahtin brought to the world of literature in Gabriel Garcia Marquez's
novel One Hundred Years of Solitude. This novel by the auther is considered to be the masterpiece of magical realism movement.
Marquez puts the family tree of Buendia family, different social classes, life cycle, the opposite reality of life into an imaginary
world and presents it to the reader with carnivalesque structure in his novel One Hundred Years of Solitude. It is not sufficient to
examine the novel One Hundred Years of Solitude with the traditional approach by limiting it to titles such as plot, people of novel,
time, place, narrator and point of view to understand the value of the novel. Bahtin distracts the view of the novel from
traditionalism and looks at the narrative between dream and reality with a carnivalesque approach. This view makes all the parts
of the narrative even the details of the narrative valuable by making clear sense of the novel. The aim of this study is to enlighten
the magical world of the novel which recalls tales by exemplifying the carnivalesque world in One Hundred Years of Solitude,
polyphony, chronotope, grotesque and the concepts of menippos satire with sections from the novel and to show that the novel
One Hundred Years of Solitude carries the features of Bahtin's carnivalesque novel in detail.
Keywords
Yüzyıllık Yalnızlık Romanında Karnavalesk Dünya
Öz
Roman kaynağını insan yaşamından alan edebî bir türdür. İlk yazıldığı dönemlerden itibaren farklı şekillerde incelenen roman,
çok boyutlu bir yapıya sahiptir. Mihail Bahtin’in karnavalesk olarak ifade ettiği bu yapı, romanı; çokseslilik, heteroglossia,
kronotop, menippos yergisi ve grotesk kavramlarıyla açıklama olanağı sunar. Bahtin’in edebiyat dünyasına kazandırdığı bu
kavramların somut örneklerini Gabriel Garcia Marquez’in Yüzyıllık Yalnızlık romanında görmek mümkündür. Yazarın bu romanı,
büyülü gerçekçilik akımının başyapıtı olarak kabul edilir. Marquez, Yüzyıllık Yalnızlık romanında Buendia ailesinin soy ağacını,
farklı toplumsal sınıfları, yaşam döngüsünü, hayatın zıt taraflı gerçekliğini düşsel bir dünyaya yerleştirir ve karnavalesk yapıyla
birlikte okura sunar. Yüzyıllık Yalnızlık romanını; olay örgüsü, roman kişileri, zaman, mekân, anlatıcı ve bakış açısı gibi başlıklarla
sınırlandırarak geleneksel anlayışla incelemek, romanın değerinin anlaşılması için yeterli değildir. Bahtin, romana bakışı
geleneksellikten uzaklaştırır ve düş ile gerçek arasındaki anlatıya karnavalesk anlayışla bakar. Bu bakış, romanı net bir şekilde
anlamlandırarak anlatının bütün parçalarına hatta ayrıntılarına da değer kazandırır. Bu çalışmanın amacı, Yüzyıllık Yalnızlık
romanındaki karnavalesk dünyayı, çoksesliliği, kronotop, grotesk ve menippos yergisi kavramlarını romandan kesitlerle
örneklendirerek romanın masalları anımsatan büyülü dünyasını aydınlatmak ve Yüzyıllık Yalnızlık romanının Bahtin’in
karnavalesk roman özelliklerini bütün ayrıntılarıyla taşıdığını göstermektir.
Anahtar Kelimeler
