Comparison of Speaking and Writing Skills in Turkish Teaching or Foreigners: A Practice for Syrian Students

Abstract

The basic approach in teaching Turkish to foreigners in addition to vocabulary teaching is to comprehend grammar rules and to gain the ability to make correct sentences in oral and written expression, to express their feelings and thoughts within the framework of these rules. The aim of this study is to compare the oral and written expression skills of Syrian students who learn Turkish. The study is a practical qualitative research on students' speaking and writing skills. In the research, students' voice recordings and writing practice papers were used as data collection tools. The sample of the study is 22 Syrian students studying at Gazi University Gazi TÖMER with YTB scholarship. The Syrian students were selected for the study group because they have started to TOMER after one- or two-years’ experience in Turkey and they can speak Turkish as A1 level differently from other students. In practice, after the students' voice recordings were written, the documents related to the speaking and writing skills of the students were examined with the Simple Concordance Program, and the word frequencies in the speaking and writing skills of the students were obtained. At the same time, quantitative elements related to vocabulary have been identified. According to the results of the research, students' writing skills are more advanced than speaking skills and they use more words while writing; verbal expression was found to have trouble finding and remembering words and using the word in the right place. According to this, the skill of speaking in foreigners should be given equal importance with other skills in teaching Turkish; students should be given the opportunity to use the language in a social environment

Keywords

• Teaching Turkish to foreigners
• speaking skill
• writing skill.

Yabancılara Türkçe Öğretiminde Konuşma ve Yazma Becerilerinin Karşılaştırılması: Suriyeli Öğrencilere Yönelik Bir Uygulama

Öz

Yabancılara Türkçe öğretiminde temel yaklaşım, sözcük öğretimine ek olarak dil bilgisi kurallarının kavratılması ve bu kurallar çerçevesinde sözlü ve yazılı anlatımda doğru cümle kurma, duygu ve düşüncelerini ifade etme becerisini kazandırmadır. Bu çalışma ile Türkçe öğrenen Suriyeli öğrencilerin sözlü ve yazılı anlatım becerilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışma, öğrencilerin konuşma ve yazma becerilerine yönelik uygulamaya dayalı nitel bir araştırmadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak öğrencilerin ses kayıtları ve yazma uygulama kâğıtları kullanılmıştır. Çalışmanın örneklemi, Gazi Üniversitesi Gazi TÖMER’de YTB bursu ile öğrenim gören 22 Suriyeli öğrencidir. Çalışma grubu için Suriyeli öğrencilerin seçilme nedeni Türkiye’de bir-iki yıl yaşadıktan sonra TÖMER’e başlamış olmaları ve diğer öğrencilerden farklı olarak A1 seviyesinde Türkçe konuşabilmeleridir. Uygulamada öğrencilerin ses kayıtları yazıya geçirildikten sonra Simple Concordance Programı ile öğrencilerin konuşma ve yazma becerilerine ait dokümanlar incelenmiş, öğrencilerin konuşma ve yazma becerilerindeki kelime sıklıkları elde edilmiştir. Aynı zamanda söz varlığına ilişkin nicel unsurlar da tespit edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre öğrencilerin yazma becerilerinin konuşma becerilerinden daha gelişmiş olduğu, yazarken daha fazla kelime kullandıkları; sözlü anlatımda kelime bulma ve hatırlama, kelimeyi doğru yerde kullanma sıkıntısı yaşadıkları görülmüştür. Buna göre yabancılara Türkçe öğretiminde konuşma becerisine diğer becerilerle eşit derecede önem verilmeli; öğrencilere dili sosyal ortamda kullanma imkânı sağlanmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Yabancılara Türkçe öğretimi
• konuşma becerisi
• yazma becerisi

Kaynakça

1. Altunkaya, H. Ateş, A. (2017). Yabancı dil olarak türkçe öğrenenlerin yazma özyeterlikleri ile yazılı anlatım becerileri arasındaki ilişki. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19 (3): 86-103.
2. Aydın, G., Şahin, A., Şahin, E.Y., Emre, K., Salı, M. K. (2017). Yabancı dil olarak Türkçe öğrenenlerin konuşma öz yeterliliklerinin belirlenmesi (Çomü Tömer Örneği). Journal of Awareness, 2 (3S): 549-564.
3. Boylu, E, Çal, P, Ustabulut, M. (2018). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin Türkçede konuşma ve yazı dili arasındaki farklılıklara ilişkin görüşleri. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 7 (1) , 459-480.
4. Boylu, E., Güney, E. Z. ve Özyalçın, K. E. (2017). Yanlışçözümleme yaklaşımına göre Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenen B1 seviyesi öğrencilerinin yazılı anlatımlarının değerlendirilmesi.
5. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 5(3), 184-202.
6. Büyükikiz, K. K. (2011). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin yazma becerileri ile öz yeterlilik algıları arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü Türkçe Eğitimi Ana Bilim Dalı. Yayımlanmamış̧Doktora Tezi. Ankara.