Araştırma Makalesi

Tarihî Türk Lehçeleriyle Günümüz Türkiye Türkçesi Arasında Deyimlerin Değişimi

Cilt: 8 Sayı: 4 30 Aralık 2020
PDF İndir
EN TR

Tarihî Türk Lehçeleriyle Günümüz Türkiye Türkçesi Arasında Deyimlerin Değişimi

Öz

Gerçek anlamından ayrılmış, ilgi çekici ve kalıplaşmış anlatıma sahip ifadelere “deyim” denilmektedir. Deyimlerin mecazlı olma durumlarına göre farklı sınıflandırmalar da yapılmaktadır. Çalışmalarda deyim sözcüklerinin değişmeyeceği, kalıplaşmış ifadeler olduğu, sözcüklerin yerlerine başkalarının konulamayacağı vurgulanmaktadır. Oysa tarihî süreç bu kanının aksini göstermektedir. Türkçe, değişik coğrafyalarda konuşulmuş, pek çok tarihi süreci geçirmiş bir dildir. Onun bu özelliği deyimlerde takip edilebilmektedir. Dil hafızası sözcüklerden daha derin bir olgudur. Sözcükler değişse de dilin düşüncedeki kalıpları yüzyıllar ötesine taşınır. Bugün Türkiye Türkçesinde kullanılan kaş çat- deyiminin tarihî metinlerde kaş kantar- olarak görülmesi yüz ifadesindeki değişikliklerin (kaşın hareketinin) mecazın ifadesinde asıl olarak kullanıldığını yani anlamın sözcükten daha eski olduğunu göstermektedir. Dil boşalan bir ögenin yerini mutlaka doldurma eğilimi gösteren bir sistemler bütünüdür. Bir fiilin kullanımdan düşmesi için yerini başka bir fiilin alması gerekir. Deyimlerde bu durumun görüldüğü en canlı örnekleri taşıyan dil birimleridir. Örneğin ur- fiili tarihi süreçte vur- biçimine dönüşmüş, kullanım alanı ve çeşitliliği de daralmıştır. Tarihi dönemlere bakıldığında taranan eserlerde deyimlerde fiillerin değişebildiği, kullanımdan düşen, anlam daralmasına uğrayan fiillerin deyim yapısı korunarak başka fiil ile anlatıldığını ya da deyimlerdeki isimlerin de değişebildiği görülebilmektedir. Sözcüklerin kullanımdan düşmesi, alıntı sözcüklerin yerine Türkçeleştirme çalışmalarının etkisi, sözcüklerin anlamında görülen daralma gibi sebeplere bağlı olarak deyimlerin isim kısımlarında da değişiklikler görülebilmektedir Bu durumda deyimlerin dillerin değişimi gösteren önemli belgeler olduğunu belirtmek ayrıca deyimlerin kalıplaşmış/ değişemez söz grupları olduğu şeklindeki genel yargının da tartışmaya açılabileceğini söylemek mümkündür.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Abik, A. D. (2004). “Nevâyî'nin Üç Eserindeki Deyimlerin Farsça ile Karşılaştırılması” Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 13, Sayı 1, s. 211-222.
  2. Aksoy, Ö. A. (1989). Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, 1-2, İnkılap Kitap Evi, Genişletilmiş 5. Baskı. Banguoğlu, T. (2011). Türkçenin Grameri, TDK Yay., Ankara
  3. Bolulu, O. (1998) “Deyimler-Deyimlemeyenler” Türk Dili Dergisi, S.64, s. 16-18. Çotuksöken, Y. (1992). Deyimlerimiz. Özgül Yayınları 2. Baskı, İstanbul.
  4. Eker, Ü. (2012). “Tarihî Metin Aktarımında Deyimler”, Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi Sayı: 1/1, s. 124-157
  5. Erenoğlu, D. (2007). “Güvāhî’den Günümüze Atasözleri ve Deyimler” Turkish Studies, 2/4, s.1151-1167.
  6. Gülsevin, S. (2011). “Geçişli Fiillerle Kurulmuş “Deyimleşmiş Birleşik Fiiller”in Yüklem Olduğu Cümlelerde Nesne Meselesi” Turkish Studies 6/1, 1181-1185.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Türkçe Eğitimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

30 Aralık 2020

Gönderilme Tarihi

2 Kasım 2020

Kabul Tarihi

25 Aralık 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2020 Cilt: 8 Sayı: 4

Kaynak Göster

APA
Toprak, F. (2020). Tarihî Türk Lehçeleriyle Günümüz Türkiye Türkçesi Arasında Deyimlerin Değişimi. International Journal of Languages’ Education and Teaching, 8(4), 231-251. https://doi.org/10.29228/ijlet.47294

Cited By