In Search of Justice in an Unjust World: Tune

Öz

According to Edward Bond, persons have a fundamental innocence at birth that calls for two things: a yearning for justice and a want to feel at home. It is encouraging to learn that human beings still possess some degree of radical innocence. It appears when people are forced to make choices, particularly under difficult circumstances. Adults, however, do not make decisions even concerning their own life since they are socialized and ideologized by the images produced by the capitalist system. Bond directly mentions children since their minds have not yet been manipulated for profit. Social institutions including the family, the school, the legal system, and others suppress children's imaginations. Bond’s drama presents a new space for children to think about themselves or the world and take decisions without being given ready-made solutions to their problems. This paper aims to analyze Tune by Edward Bond under the light of his concept of drama in education or drama for children. Justice is something we all need as humans, and drama, in Bond's opinion, may bring about justice. In order to find justice in this unjust world, we should embrace theater as never before. Tune is one of the plays in which he has discussed innocence and justice.

Anahtar Kelimeler

• Edward Bond
• Tune
• and theatre in education

Adaletsiz bir Dünyada Adalet Arayışı: Tune

Öz

Edward Bond'a göre, insanlar doğuştan iki şeyi gerektiren temel bir masumiyete sahiptir: adalet özlemi ve evde hissetme isteği. İnsanların hala bir dereceye kadar radikal masumiyete sahip olduğunu öğrenmek cesaret vericidir. Bu durum insanlar, özellikle zor koşullar altında seçim yapmaya zorlandıklarında ortaya çıkar. Yetişkinler ise kapitalist sistemin ürettiği imgelerle toplumsallaştıklarından ve ideolojikleştirildiklerinden, kendi hayatları hakkında bile karar vermezler. Bond, zihinleri henüz kâr için manipüle edilmediğinden doğrudan çocuklardan bahseder. Ona göre, aile, okul, hukuk sistemi de dahil olmak üzere sosyal kurumlar çocukların hayal gücünü bastırır. Bond'un draması ise, çocukların sorunlarına hazır çözümler önermeden kendi hayatları veya dünya hakkında düşünmeleri ve kararlar almaları için yeni bir alan sunumaktadır. Bu çalışma, Edward Bond'un Tune oyununu eğitimde tiyatro ya da çocuklar için tiyatro kavramı ışığında incelemeyi amaçlamaktadır. Adalet, insan olarak hepimizin ihtiyaç duyduğu bir şeydir ve Bond'a göre drama adaleti sağlayabilir. Bu sebeple, adaletsiz bir dünyada adaleti bulmak için tiyatroyu hiç olmadığı kadar kucaklamalıyız. Masumiyet ve adaleti konu edindiği oyunlardan biri de Tune oyunudur.

Anahtar Kelimeler

• Edward Bonnd
• Tune ve eğitimde tiyatro

Kaynakça

1. Allen, D., & Handley, A. (2007). Being Human: Edward’s Bond’s Theories of Drama. Text Matters, 7(7). DOI: 10.1515/texmat-2017-0017.
2. Big Brum TIE. (2012, December 10). Interview with Edward Bond on Tune. [Video File]. Retrieved fromhttps://www.youtube.com/watch?v=A-DrblsTkuw&t=1s
3. Bond, E. (1994). Lear. London: Methuen.
4. Bond, E. (1998). Commentary on The War Plays, Edward Bond, Plays: 6, Methuen Contemporary Dramatists. London: Methuen Drama
5. Bond, E. (2000). The Hidden Plot. London: Methuen.
6. Bond, E. (2004). Modern drama and invisible object. The Journal of Drama in Education, 20(2), 24-32.
7. Bond, E. (2005). Something of myself. In D. Davis (Ed.), Edward Bond and Dramatic Child (1st ed., pp. 1-9). London: Trentham Books.
8. Bond, E. (2006). Plays: 8. London: Methuen.

9. Bond, E. (2011). Plays: 9. London Methuen.
10. Bond, E. (2013). On directing Saved. Personal Letter. Retrieved from www.edwardbonddrama.org .
11. Bond, E. (2015). There are No Bridges to the Self. Retrieved from https://edwardbonddrama.org/dramanotes .
12. Bond, E. “Young Civilization”, http://www.bigbrum.org.uk/, May 2007.
13. Bowles, P. (2007). Capitalism. New York: Pearson / Longman.
14. Coult, T. (1977). The plays of Edward Bond. Great Britain: Methuen Drama.
15. Davis, D. (2007). Edward Bond and Drama in Education. Creative Drama Journal, 1(3), 79-101.
16. Free, W. J. (1996). Edward Bond. British Playwrights: 1956-1995. William W Demastes. (Ed.), (Pp. 80-88). Westport: Greenwood Press.
17. Nicholson, H. (2009). Theatre & education. UK: Palgrave Macmillan.
18. Scharine, R. (1976). The Plays of Edward Bond. Lewisburg: Bucknell University Press