INVESTIGATION OF THE EFFECT OF PSYCHOLOGICAL CAPITAL LEVELS OF BUSINESS FACULTY STUDENTS ON ENTREPRENEURSHIP TRENDS

Öz

One of the positive approaches that emerged in management science after human relations approach is psychological capital concept. Psychological capital briefly expresses the positive psychological status of the employees in the workplace and the impact of the situation. Entrepreneurship is a dynamic human resource potential that combines production factors, can take risks and build on change and innovation. The aim of this study is to determine whether psychological capital levels of university students have an effect on entrepreneurship tendencies. For this purpose, a questionnaire was applied to the students studying at a faculty of business administration of a public university. A total of 182 students participated in the study. Research data were collected in October 2019. The questionnaire used in the study consists of three sections and 46 questions. According to the results of the research; there was a positive and low level correlation (r= 0.180) between students' psychological capital level and entrepreneurship tendency (p <0.05). In addition, it is seen that psychological capital levels of students explain 3.2% of entrepreneurship tendencies and research model is significant (p <0.05). As a result, universities play an important role in the production of new ideas, products, services and businesses, and in providing the qualified workforce that the business world wants. Increasing psychological capital levels and entrepreneurship tendencies of university students; This can be achieved by providing more theoretical and practical coverage of these topics in the curriculum and course contents, and by supporting trainers' ideas of entrepreneurship with revealing, realistic and positive discourses.

Anahtar Kelimeler

• Psychological capital,Entrepreneurship tendency,Students

İŞLETME FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNİN PSİKOLOJİK SERMAYE DÜZEYLERİNİN GİRİŞİMCİLİK EĞİLİMLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİNİN İNCELENMESİ

Öz

Beşeri ilişkiler yaklaşımı sonrasında yönetim biliminde ortaya çıkan pozitif yaklaşım olgulardan biri de psikolojik sermaye kavramıdır. Psikolojik sermaye kısaca, çalışanların işyerindeki olumlu psikolojik durumunu ve durumun yarattığı etkiyi ifade etmektedir. Girişimcilik ise üretim faktörlerini bir araya getiren, riskleri göze alabilen, değişim ve yenilik üzerine kurulu dinamik insan kaynağı potansiyelidir. Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin psikolojik sermaye düzeylerinin girişimcilik eğilimleri üzerinde etkisinin olup olmadığının saptanmasıdır. Bu amaç kapsamında bir kamu üniversitesi işletme fakültesinde öğrenim gören öğrencilere üzerinde anket uygulanmıştır. Çalışmaya toplam 182 öğrenci katılmıştır. Araştırma verileri Ekim 2019 tarihinde toplanmıştır. Çalışmada kullanılan anket formu, üç bölüm ve 46 sorudan oluşmaktadır. Araştırma sonucuna göre; öğrencilerin psikolojik sermaye düzeyi ile girişimcilik eğilimi arasında pozitif yönlü ve düşük düzeyde (r=0,180) bir ilişki saptanmıştır (p<0,05). Ayrıca öğrencilerinin psikolojik sermaye düzeylerinin girişimcilik eğilimlerinin %3,2’sini açıkladığı ve araştırma modelinin anlamlı olduğu görülmektedir (p<0,05). Sonuç olarak, üniversiteler yeni fikir, ürün, hizmet üretimi ve işletme kurulması ve iş dünyasının istediği nitelikli iş gücünün temininde son derece önemli bir yere sahiptir. Üniversite öğrencilerinin psikolojik sermaye düzeylerinin ve girişimcilik eğilimlerinin artırılması; müfredat ve ders içeriklerinde bu konulara hem teorik hem de uygulamalı olarak daha fazla yer verilmesi ve eğiticilerin öğrencilerin girişimcilik fikirlerini ortaya çıkarıcı, gerçekçi ve olumlu söylemlerle desteklemesiyle sağlanabilir.

Anahtar Kelimeler

• Psikolojik sermaye,Girşimcilik Eğilimi,Öğrenciler

Kaynakça

1. Akçay, V. H. (2011). Pozitif Psikolojik Sermaye Kavramı ve İşletmelerde Sürdürülebilir Rekabet Üstünlüğünü Sağlamadaki Rolü. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(1).
2. Akdemir, B., & Açan, A. M. (2017). Psikolojik Sermaye ve İş Tatmini İlişkisini Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 8(2), 57-79.
3. Akpınar, T., & Küçükgöksel, N. Ç. (2015). Meslek Yüksekokulu Öğrencilerinin Girişimcilik Algısı ve Girişimciliği Engelleyen Sebepler. Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 13-19.
4. Aksel, İ., & Bağcı, Z. (2016). Girişimcilik Eğilimi; Bir Kamu Üniversitesinin İİBF’sinde Öğrenim Gören Son Sınıf Öğrencilerinde Bir Araştırma. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(7), 2120-2133.
5. Ateş, M. F., Turgut, H., & Çelik, M. Psikolojik Sermayenin İş Performansına Etkisinde Örgütsel Özdeşleşmenin Aracılık Rolü. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 781-798.
6. Avey, J. B., Reichard, R. J., Luthans, F., & Mhatre, K. H. (2011). Meta‐analysis of the impact of positive psychological capital on employee attitudes, behaviors, and performance. Human Resource Development Quarterly, 22(2), 127-152.
7. Aytaç, Ö. (2006). Girişimcilik: Sosyo-Kültürel Bir Perspektif. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (15).
8. Ballı, E., & Ballı, A. İ. K. (2014). Üniversite Öğrencilerinin Bireysel Değerleri ve Girişimcilik Eğilimleri. Çukurova Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(1).

9. Barutçu, E., & Kaçar, Z. K. (2017). Kadın Çalışanların Psikolojik Sermayeleri ve Cam Tavan Sendromunu Aşma Stratejileri Arasındaki İlişki: Denizli Örneği. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 4(4), 79-86.
10. Becker, G. S. (1993).Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. Chicago:University of Chicago Press.
11. Becker, J., Kovach, A. C., & Gronseth, D. L. (2004). Individual empowerment: How community health workers operationalize self‐determination, self‐sufficiency, and decision‐making abilities of low‐income mothers. Journal of Community Psychology, 32(3), 327-342.
12. Bozkurt, Ö., & Erdurur, K. (2013). Girişimci kişilik özelliklerinin girişimcilik eğilimindeki etkisi: Potansiyel girişimciler üzerinde bir araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi (8:2) 2013
13. Candan, H. (2011). Osmanlı’dan Günümüze Türk Topraklarında Girişimcilik Serüvenine Dair Bir Değerlendirme. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2), 157-174.
14. Çarıkçı, İ. H., & Koyuncu, O. (2010). Bireyci-Toplumcu kültür ve girişimcilik eğilimi arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik bir araştırma. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (3), 1-18.
15. Çavuş, M. F., & Gökçen, A. (2015). Psychological capital: Definition, components and effects. Journal of Education, Society and Behavioural Science, 244-255.
16. Çelik, A. (2006). Bir İstihdam Politikası Olarak Girişimcilik. Uluslararası Girişimcilik Kongresi, Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi Yayınları, 467-476.
17. Çelik, A., İnce, M., & Bozyiğit, S. (2014). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik niyetlerini etkileyen ailesel faktörleri belirlemeye yönelik bir çalışma. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7(3), 113-124.
18. Çelik, A. (2018). Uygulamalı Girişimcilik “Hayaller Gerçek Olsun”. Eğitim Yayınevi, 1. Baskı, Konya.
19. Çolakoğlu, H., & Çolakoğlu, T. (2016). Üniversitelerdeki Girişimcilik Eğitimi İle Öz Yeterlilik Algısı ve Girişimcilik Potansiyeli İlişkisi Üzerine Bir Saha Araştırması. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 17(37 Girişimcilik Özel Sayısı), 70-84.
20. Dağ, K. (2018). Öğretmenlerin Psikolojik Sermaye Seviyelerinin İşe İlişkin Duyuşsal İyilik Algıları Üzerine Etkisi. Türk Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 3(2), 1-15.
21. Doğan, S., & Yardım, M. (2016). Psikolojik Sermaye, İçsel Motivasyon ve İş Tatmini İlişkisi. 4. Örgütsel Davranış Kongresi, 157-165.
22. Duygulu, E. (2008) Algılanan Kurumsal Görünüm, Proaktif Kişilik Özelliği ve İş Kurma (Girişimcilik) Tutumu: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Öğrencileri Üzerine Bir İnceleme, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(2), 95-120.
23. Ercan, S., & Gökdeniz, İ. (2009). Girişimciliğin Gelişim Süreci ve Girişimcilik Açısından Kazakistan. Bilig Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 49, 59-82.
24. Ersoy, H. (2010). Kültürel Çevrenin Girişimcilik Tercihine Etkisi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(1), 71-77.
25. Geçkil, T., & Koçyiğit, N. (2017). Örgütsel Demokrasi İle Psikolojik Sermaye Arasındaki İlişki: Konaklama İşletmelerinde Bir Araştırma. Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi, 6(4), 331-346.
26. Gedik, T., Muhammet, Ç. İ. L., Kaya, M. Y., & Şimşek, B. (2016). Psikolojik Sermayenin Kişisel Değerler Bakımından İrdelenmesi (Düzce Orman Ürünleri Sanayi Örneği). Düzce Üniversitesi Bilim ve Teknoloji Dergisi, 4(1).
27. Goldsmith, A. H., Veum, J. R., & Darity Jr, W. (1997). The impact of psychological and human capital on wages. Economic inquiry, 35(4), 815-829.
28. Hamuluoğlu, B (2019). Psikolojik Sermaye İle Tükenmişlik Arasındaki İlişkinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı Yükseklisans tezi, Kütahya.
29. İrengün, O., & Arıkboğa, Ş. (2015). The effect of personality traits on social entrepreneurship intentions: A field research. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 195, 1186-1195.
30. İrmiş, A. & Barutçu, E. (2012). Öğrencilerin Kendilerini Girişimci Bir Kişiliğe Sahip Görmelerini ve İş Kurma Niyetlerini Etkileyen Faktörler: Bir Alan Araştırması, Atatürk Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 26 (2), 1-25
31. İşcan, Ö. F., & Kaygın, E. (2011). Potansiyel girişimciler olarak üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerini belirlemeye yönelik bir araştırma. Organizasyon ve yönetim bilimleri dergisi, 3(2), 275-286.
32. Kalkan, A. (2011). Kişisel Tutum, Öznel Norm ve Algılanan Davranış Kontrolünün Girişimcilik Niyeti Üzerindeki Etkisi: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Uygulama, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14, 189-206.
33. Kalman, M., & Summak, M. S. (2016). Öğretmenlerin Psikolojik Sermayelerinin Geliştirilmesine Yönelik Bir Karma Yöntem Araştırması. Gaziantep University Journal Of Social Sciences, 15(1).
34. Kaya, A. (2017). Bilişim ve İletişim Işığında Girişimcilik ve KOBİ Yönetimi. Konya: Eğitim Kitabevi.
35. Keleş, H. N. (2011). Pozitif Psikolojik Sermaye: Tanımı, Bileşenleri ve Örgüt Yönetimine Etkileri. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(2), 343-350.
36. Koçak, R. D., & Temiz, Ü. (2016). Destekleyici Örgüt İklimi ve Psikolojik Sermayenin Yenilikçilik Eğilimine Etkisi: Görgül Bir Araştırma. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 5(8), 3330-3353.
37. Kourilsky, M. L., & Walstad, W. B. (1998). Entrepreneurship and female youth: Knowledge, attitudes, gender differences, and educational practices. Journal of Business venturing, 13(1), 77-88.
38. Luthans, F. (2002). Positive organizational behavior: Developing and managing psychological strengths. Academic of Management Executive, 16, 57-72.
39. Luthans, F., Luthans, K. W., & Luthans, B. C. (2004). Positive psychological capital: Beyond human and social capital.
40. Luthans, F., & Youssef, C. M., (2004). “Human, Social and Now Positive Psychological Capital Management: Investing in People For Competitive Advantage”, Organizational Dynamics, 33(2): 143-160.
41. Luthans, F., Avey, J. B., Avolio, B. J., Norman, S. M., & Combs, G. M. (2006). Psychological capital development: toward a micro‐intervention. Journal of Organizational Behavior: The International Journal of Industrial, Occupational and Organizational Psychology and Behavior, 27(3), 387-393.
42. Luthans, F., Avey, J. B., Avolio, B. J., & Peterson, S. J. (2010). The development and resulting performance impact of positive psychological capital. Human resource development quarterly, 21(1), 41-67.
43. MEGEP (2014). Mesleki Gelişim Girişimci Fikirler ve İş Kurmak. URL: megep.meb.gov.tr/ mte_program.../Girişimci%20Fikirler%20ve%20İş%20Kurma.pdf
44. Nahapiet, J., & Ghoshal, S. (1998). Social capital, intellectual capital and the organizational advantage.Academy of ManagementReview,23, 242–266.
45. Newman, A., Ucbasaran, D., Zhu, F. E. I., & Hirst, G. (2014). Psychological capital: A review and synthesis. Journal of Organizational Behavior, 35(S1), S120-S138.
46. Nicolaou, N., Shane, S., Cherkas, L., Hunkin, J., & Spector, T. D. (2008). Is the tendency to engage in entrepreneurship genetic?. Management Science, 54(1), 167-179.
47. Özbey, Ö. D, Gelmez, E. & Ergün, Z. (2016). An application for determining entrepreneurial Tendencies: The case of Selcuk University, 1st International Academic Research Congress.
48. Özdevecioğlu, M., & Karaca, M. (2015). Girişimcilik Girişimci Kişilik Kavram ve Uygulama. Eğitim Yayınevi.
49. Özler, N. D., & Yıldırım, H. (2015). Örgütsel Güven İle Psikolojik Sermaye Arasındaki İlişkiyi Belirlemeye Yönelik Bir Araştırma. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi Sbe Dergisi, 5(1), 163-188.
50. Pazarcık, Y. (2016). Üniversitelerimiz Girişimci Yetiştirebiliyor Mu?: Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Algısını/Eğilimini/Özelliklerini Ölçen Araştırmaların Sonuçsal Bir Değerlendirmesi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 140.
51. Sönmez, A., & Toksoy, A. (2014). Türkiye’de Girişimcilik ve Türk Girişimci Profili Üzerine Bir Analiz. Yönetim ve Ekonomi, 21(2), 41-58.
52. Snyder, C. R. (1995). Conceptualizing, measuring, and nurturing hope. Journal of Counseling & Development, 73(3), 355-360.
53. Şen, C., & Mert, İ. S. (2019). Psikolojik Sermayenin İş Tatmini, Örgütsel Bağlılık ve Sinizm Üzerindeki Etkisi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(4), 9-21.
54. Şengüllendi, M. F., & Şehitoğlu, Y. (2017). Dönüşümcü Liderlik ve Pozitif Psikolojik Sermaye İlişkisinde Eğitim Düzeyinin Moderatör Rolü. Yıldız Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 112-126.
55. Şimşek, Ş. ve Çelik, A. (2015). İşletme Bilimlerine Giriş (22. baskı). Ankara: Eğitim Kitabevi.
56. Topkaya, Ö., & Korucu, G. Hizmetler Sektöründe Kadın Çalışanların İş Tatmin Düzeyleri ve Pozitif Psikolojik Sermaye Arasındaki İlişkiye Yönelik Bir Alan Araştırması. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 31-52.
57. Tutar, H. ve Altınkaynak, F. (2013). Girişimcilik: Temel Girişimcilik ve İş Kurma Süreci. Detay Yayıncılık.
58. Uygun, M., & Güner, E. (2016). Girişimcilik Eğiliminin Gelişiminde Girişimcilik Eğitimin Rolü. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(5), 37-57.
59. Wenglert, L., & Rosén, A. S. (1995). Optimism, self-esteem, mood and subjective health. Personality and Individual Differences, 18(5), 653-661.
60. Wenglert, L., & Rosen, A. S. (2000). Measuring optimism–pessimism from beliefs about future events. Personality and Individual Differences, 28(4), 717-728.
61. Yao, X., Wu, X., & Long, D. (2016). University students’ entrepreneurial tendency in China: effect of students’ perceived entrepreneurial environment. Journal of Entrepreneurship in Emerging Economies, 8(1), 60-81.
62. Yalçın, S. (2019). Öğretmenlerin Pozitif Psikolojik Sermaye Düzeylerinin İncelenmesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(1), 13-26.
63. Yıldırım, M. H., Demirel, Y., & İçerli, L. (2011). İşletme Sahibi Yöneticilerin Girişimci Kişilik Özellikleri İle Girişimcilik Becerileri Arasındaki İlişkinin Tespiti: Aksaray Örneği. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(2), 189-199.
64. https://tr.wikiquote.org/wiki/Umut, E.T: 05.12.2019