The Effect of Discontent Index and Human Development Index on Economic Growth in E7 Countries

Öz

The aim of this study is to reveal the long-run effects of the relationship between GDP per worker, human development index, discontent index, capital percentage and labour force participation rate in E7 countries, including Turkey, which have recently become important in termsof their economicsize and are defined as ‘‘emerging countries’’. The discontent index used in the study consists of the sum of inflation and unemployment rates, which was introduced by Arthur Okun and is accepted as a stagflation indicator. In line with the aim of the study, panel ARDL analysis was conducted using annual data for the period 1993-2022 to examine the relationship between GDP per employee and other variables. As a result of the findings, it was concluded that there is a long-run relationship between variables in E7 countries. In the long run, increases in the variables were found to increase GDP per employee. Except for Indonesia, the error correction coefficient of other countries is both negative and statistically significant.In other countries, it is concluded that the error correction coefficient of a shock that may occur in the short run will return to the equilibrium level in the next period.

Anahtar Kelimeler

• Growth
• human development index
• discontent index
• capital
• labour force

E7 Ülkelerinde Hoşnutsuzluk Endeksi ve İnsani Gelişme Endeksinin Ekonomik Büyümeye Etkisi

Öz

Bu çalışmanın amacı son zamanlarda ekonomik büyüklükleri açısından önem arz eden ve ‘‘emerging countries’’ olarak tanımlanan aralarında Türkiye’nin de yer aldığı E7 ülkelerindeki çalışan başına düşen GSYİH ile insani gelişme endeksi, hoşnutsuzluk endeksi, sermaye yüzdesi ve işgücüne katılım oranı arasındaki ilişkinin uzun dönemli etkilerini ortaya koymaktır. Çalışmada kullanılan hoşnutsuzluk endeksi Arthur Okun’un ortaya koyduğu ve stagflasyon simgesi olarak kabul gören endeks enflasyon ve işsizlik oranlarının toplamlarından oluşmaktadır. Çalışmanın amacı doğrultusunda çalışmada çalışan başına düşen GSYİH ve diğer değişkenler arasındaki ilişkinin incelenmesi için 1993-2022 dönemlerindeki yıllık veriler kullanılarak panel ARDL analizi yapılmıştır. Bulgular neticesinde E7 ülkelerinde değişkenler arasında uzun dönemli bir ilişkinin olduğu sonucuna varılmıştır. Uzun dönemde değişkenlerdeki artışların çalışan başına GSYİH’yı artırdığı görülmüştür. Endonezya hariç diğer ülkelerin hata düzeltme katsayısı hem negatif hem de istatistiksel olarak anlamlı çıkmıştır. Diğer ülkelerde kısa dönemde oluşabilecek bir şokun hata düzeltme katsayısı kadarki kısmının bir sonraki dönemde denge düzeyine döneceği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Büyüme
• insani gelişim endeksi
• hoşnutsuzluk endeksi
• sermaye
• işgücü

Kaynakça

1. Appiah, M., Amoasi, R., & Frowne, D. (2019). Human development and its effects on economic growth and development. International Research Journal of Business Studies, 101-109.
2. Aydın, M. (2019). İnsani gelişme ve ekonomik büyüme ilişkisi: Türkiye üzerine ampirik bir çalışma. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 33-42.
3. Aykırı, M., & Bulut, Ö. U. (2018). İnsani gelişme endeksi, inovasyon ve büyümenin nedensellik analizi. IV. International Caucas-Central Asia Foreign Trade and Logistics Congress, September, 7-8, 1073-1079.
4. Baltagi, B., Feng, Q., & Koa, C. (2012). A lagrange multiplier test for cross-sectional dependence in a fixed effects panel data model. Journal of Econometrics, 164-177.
5. Breusch, T., & Pagan, A. (1980). The lagrange multiplier test and its applications to model specification in econometrics. The Review of Economic Studies, 239-253.
6. Choi, I. (2001). Unit root tests for panel data. Journal of International Money and Finance, 249-272. Dünya Bankası (2024). https://data.worldbank.org/ Erişim tarihi: 20.12.2024
7. Elistia, & Syahzuni, B. (2018). The correlation of the human development index(HDI) towards economic growth (GDP per capita) in 10 ASEAN member countries. Journal of Humanities And Social Studies, 40-46.
8. Erdem, E., & Çelik, B. (2019). İnsani gelişme ve ekonomik büyüme ilişkisi: Bazı Afrika ülkeleri üzerine bir uygulama. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(17), 14-36.

9. Ghosh, M. (2006). Economic growth and human development in Indian states. Economic and Political Weekly, 3321-3327+3329.
10. Güriş, S. (2018). Uygulamalı panel veri ekonometrisi. DER Yayınları.
11. ILO (2024). https://ilostat.ilo.org/topics/labour-productivity/ Erişim tarihi: 20.12.2024
12. Im, K.L., Pesaran, M.H., Shin, Y. (2003), Testing for unit roots in heterogeneous panels. Journal of Econometrics, 115(1), 53-74.
13. Isola, W., & Alani, R. (2012). Human capital development and economic growth: Empirical evidence from Nigeria. Asian Economic and Financial Review, 813-827.
14. Işık, M., & Öztürk Çetenak, Ö. (2018). İktisadi hoşnutsuzluk endeksi makroekonomik performansın ölçülmesinde başarılı bir gösterge midir?: Türkiye ve BRICS ülkeleri üzerine bir değerlendirme. Uluslararası Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 4(4), 37-50
15. Kamas, L., & Joyce, J. (1993). Money, income and prices under fixed exchange rates: Evidence from causality tests and VARs. Journal of Macroeconomics, 747-768.
16. Levin, A., Lin, C.F., Chu, C.J. (2002), Unit root tests in panel data: Asymptotic and finite sample properties. Journal of Econometrics, 108(1), 1-24.
17. Maddala, G., & Wu, S. (1999). A comparative study of unit root tests with panel data and a new simple test. Blackwell Publishers, 631-652.
18. Mankiw, N., Romer, D., & Weil, D. (1992). A countribution to the empirics of economic growth. The Quarterly Journal of Economics, 407-437.
19. Nonneman , W., & Vanhoudt, P. (1996). A further augmentation of the Solow model and the empirics of economic growth for OECD countries. The Quarterly Journal of Economics, 111(3), 943-953.
20. Okun, Arthur. M. (1962). Potential GNP and its measurement and significance. American Statistical Association, Proceedings of the Business and Economics Statistics Section, 98-104.
21. Okun, Arthur M. (1970). The political economy of prosperity. The Brookings Institution Washington D.C. Pesaran, M. (2004). General diagnostic tests for cross section dependence in panels. IZA Discussion Paper, 1-39.
22. Pesaran, M., Shin, Y., & Smith, R. (1999). Pooled mean group estimation of dynamic heterogeneous panels. Journal of the American Statistical Association, 621-634.
23. Pesaran, M., Shin, Y., & Smith, R. (2001). Bounds testing approaches to the analysis of leveş relationships. Journal of Applied Econometrics, 289-326.
24. Rahman, R., Raja, M., & Ryan, C. (2020). The impact of human development on economic growth: A panel data approach. Preprint submitted to Economics Research Network.
25. Ranis, G., Stewart, F., & Ramirez, A. (2000). Economic growth and human development. World development, 28(2), 197-219.
26. Sezgin, F., & Budak, Y. (2022). İnsani gelişmişliğin büyüme etkisi: Gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler karşılaştırması. İstanbul İktisat Dergisi, 81-104.
27. Shahbaz, M., Iqbal, A., & Butt, M. (2011). Testing causality between human development and economic growth: A panel data approach. Int. J. Education Economics and Development, 90-102.
28. Sinuraya, M., Sari, R., & Lubis, I. (2021). Analysis of effects of economic growth, human development index, population, unemployment and investment on poverty levels in the north Sumatra province. International Journal of Research and Review, 663-685.
29. Solow, R. (1956). A contribution to the theory of economic growth. The Quarterly Journal of Economics, 70(1), 65-94.
30. Soriwei, E. &Ihensekhien, O.A. (2022). Misery index and economic growth: Empirical evidence from the West African Monetary Zone (WAMZ). Igbinedion University Journal of Economics and Development Studies (IUJEDS), 1(2), 116 – 130.
31. Şahin, G., & Gökdemir, L. (2016). İnsani gelişme endeksi bileşenlerinin ölçeğinde ARDL Sınır Testi ile Sınanması . Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, 1-24.
32. Tıraş, H. H. (2023). MIKTA ülkelerinde iktisadi hoşnutsuzluk endeksi ve ekonomik büyüme ilişkisi. JOEEP: Journal of Emerging Economies and Policy, 8(2), 577-590.
33. Ubah, J.J., Bowale, E.K., Ejemeyovwi, J.O., Jacobs, I., Adeleye, N. &Ihayere, O. (2021). Misery and economic growth nexus in Nigeria: Implications for electrical energy management. International Conference on Energy and Sustainable Environment IOP Conf. series: Science 665.
34. Uçan, O., & Koçak, E. (2018). İnsani gelişme endeksi ile büyüme ilişkisi: Pedroni eşbütünleşme örneği. Journal of Politics, Economy and Management.
35. UNDP (2024). https://hdr.undp.org/data-center/documentation-and-downloads. Erişim tarihi: 20.12.2024
36. Wang, N., Shah, M., Ali, K., Abbas, S., & Ullah, S. (2019). Financial structure, misery index, and economic growth: Time series empirics from Pakistan. Journal of Risk and Financial Management.
37. Yerdelen Tatoğlu, F. (2020). Panel zaman serileri analizi stata uygulamalı. 3. Baskı. İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım.
38. Yeter, F., Eroğlu, İ., & Kangal, N. (2021). Ekonomik büyüme ve insani gelişme ilişkisi: EAGLE ülkeleri için uygulama. Ekonomi Bilimler Dergisi, 184-211.
39. Yıldırım, A. (2021). Finansal gelişme, sefalet endeksi ve ekonomik büyüme: Türkiye’den ampirik bulgular . XV. IBANESS Congress Series on Economics, Business and Management, 675-684.
40. Zhang, J., & Danish. (2019). The dynamic linkage between information and communication technology, human development index and economic growth: Evidence from Asian economies. Environmental Science and Pollution Research.